DeCanteO

95

heres abiecta n. ⁊ dicit̉ coheres. ⁊ ꝓdu. penl̓. tā ī nominatiuo caſu: qͣꝫ in obliꝗs caſibus. Ro. 8. ca. Si aūt filij ⁊ heredes: heredes ꝗdem dei coheredes autem chriſti.C ohibeo bes. hui. bituꝫ. bere .i. coercere vel refernare velꝯſtringere: vl̓ vetare. Et ꝯponit̉ ex cō ⁊ habeo bes. bitū.bere. ⁊ abijcit̉ n. lr̄a. ⁊ mutat̉ lr̄a a. in i. lr̄am. Aliqn̄ tn̄ retinet̉ .n. lr̄a. ⁊ dr̄ cōhibeo bes. bui bitū. bere. cōhibētia: ſꝫtūc aliud ſignificat vt patebit. Et nota ꝙ venialia cohibent̉. ⁊ peccata mortalia prohibentur.Cobors. a cohoͣtor taris. dr̄ hᵉ cohors hortis. a freq̄ntia cōhortatiōis. ⁊ ē cohors multitudo ruſticoꝝ. caſtꝝ v̓o multitudo militū. Cohors maior ꝯtinet ꝗngentos hoīes: cohors minor trecētos. itē cohors dr̄ qd̓dā genꝰ munitiōisq coartādo vl̓ coercēdo. qꝛ coerceat cūcta īteriora .i. ꝯcludat. vl̓ qꝛ coerceat obiectu ſuo extraneos. ⁊ adire ꝓhibeat. Et ẜꝫ hoc ī tali ſenſu meliꝰ ſcribit̉ ꝑ vnū o. ⁊ ſine h .ſ.Cohortor taris. tatus. ſum. tari .i. ſimul (cors cortis.hortari. ⁊ cōponit̉ a cō. ⁊ hortor taris. tatus. ſum.C ohoſtio ſtis. ſtiui. ſtire .i. ſimul hoſtire ſiue equare. ⁊ componitur a con. ⁊ hoſtio ſtis. hoſtire.Cohum cohi. ge. neu. ſcd̓e declinatiōis .i. corrigia qͣ iugumad temonem religatur. ⁊ dicitur a cohibeo bes.C oijcio cis. cere. tertie ꝯiugatiōis ⁊ cōponitur ex con. ⁊ iaciocis. cere. ⁊ abijcitur aliquādo .n. lr̄a. ⁊ aliquando retinetur. ⁊ melius. Uide in conijcio cis.Coimomis. mi. cōemptū .i. ſimul emere. ⁊ ꝯponitur ex cō.⁊ emo emis. ⁊ abijcit̉ n. ⁊ mutat̉ e. in i. correptam.Coinꝗno nas .i. cōmaculare: fedare: ſil̓ peccare: ⁊ cōponỉex cō. ⁊ inꝗno nas. ⁊ cor. qui. Matth̓. 7. ca. Sed q̄ de oreꝓcedunt: illa ſunt que coinquinant hominem.Cōire īfinitiuꝰ de coeo cōis iui. itū. Uide ēt ī coeo cōis.Coitus tus. tui. i. concubitus. deriuatur a coeo is. iui. itū. ⁊cor penul. ſicut coitum ſupinum.Colax lacis. fuit ꝗdaꝫ leccator: a quo ⁊ quilibet paraſitusColema. a colo lis. dr̄ hoc colema matis .i. cōmixtio herbepoteſt dici colax.⁊ olei ex qua luctatores in paleſtra vngebantur.Cholera. a cholus vel colon dr̄ hec colera re. penl̓. cor. qͣſifollicula .ſ. fellis effuſio. ⁊ ē vnꝰ de qͣtuor hūoribꝰ corꝑiepr̄ ēt cholera ipſe folliculus de quo fel effundit̉. Et nota ꝙ qͣtuor ſunt hūores corporis hūani .ſ. ſanguis: cholera: melācolia: ⁊ phlegma. Et vnuſꝗſqꝫ p̄dictoꝝ hūoꝝ elemētū ſuū imitat̉. ſanguis nāqꝫ imitat̉ aerē: cholera ignēmelā colia terrā: phlegma aquā. Uide de hoc in eſtas.Colericus ca. cum. penul. cor. dicitur ille in quo magis dominat̉ cholera. ⁊ dicitur a colera re.Cholicus ca. cum. in cholus eſt. ⁊ cor. penul. ſiue li.Colifiū. a colo lis. dr̄ hoc colifiū fij. .i. panis ꝗ poſt pͥmā vl̓meridiē laborātibꝰ dat̉. vl̓ panis azimꝰ in modū virilismēbri factꝰ: quo ſolebant vti agoniſte: vt eēt fortiores.Un̄ dic̄ Iuuenal̓. Comedūt colifia pauca. ẜꝫ Hug. Pap̄.v̓o dic̄. Colifia dn̄r panes azimi ⁊ genꝰ carniū carnes aſſe ⁊ ſemicocte ꝗ ē victꝰ athletaꝝ. ⁊ ꝓdu. o. an̄ l. colifia.Colimbꝰ bi. maſ. ge. ē herba creſcēs in aqͣ: vel tirſus virēsvl̓ aqueductꝰ .ſ. locus ꝑ quē diſcurrit aqͣ. In paſſiōe beati Thome īuenit̉. Fecit colimbū: ⁊ lacꝰ aquaꝝ ī fluētes:ẜm Hug. Pap̄. v̓o dicit. Colimbꝰ vbi mūdant̉ veſtimēta: vel aquarum īfluens locus. ⁊ ꝓdu. pͥmamCollactaneꝰ nea. neum .i. eodē lacte nutritus: vl̓ eodē tempore lactatꝰ. ⁊ dr̄ a collacto tas. tare. Act. 13. ca. Et Manaen ꝗ erat herodis tetrarche collactaneus ⁊c̄.Collacteus tea. teum .i. eiuſdem lactis. collactei ſunt quiidem lac ſuxerūt: vel in eodem tempore: quaſi coetanei⁊ componitur ex con. ⁊ lacteus collacteus.Collacto tas. taui. tare .i. ſimul lactare. ⁊ cōponitur ex cō. ⁊lacto tas. taui. mutata n. in l

Collaphizo zas. zaui. zare .i. collaphis cedere: a collaphusphi. dr̄. Ul̓ ẜm Pap̄. collaphizare ē collū cedere. vn̄ collaphizatꝰ ta. tū .i. collaphis ceſus vl̓ v̓beratꝰ. Prima Petri ca. 2. Que eſt .n. gr̄a ſi peccantes ⁊ collaphizati ſuffertis: qͣſi dicat. ſi peccatis ⁊ punimini: nō eſt in hoc gr̄a.C ollaphus phi. ē colli ꝑcuſſio: a collum dr̄. ⁊ eſt maſ. geCollariū rij. id qd̓ eſt in collo canis: ⁊ a collū dicitur.Collateralis a con ⁊ lateralis ꝯponit̉ hic ⁊ hec collateral̓.⁊ hoc le. que eſt a latere vt vētus collateralis: quaſi contiguus ⁊ vicinus. ⁊ a latere exiſtens.Collatero ras. raui. rare .i. ſimul laterare penul. cor. Et cōponitur ex con. ⁊ latero ras. raui. rare: qd̓ eſt coniungerevel aliquid alicuius lateri apponere. ⁊ eſt actiuumCollatio onis. in collatiuus vide.Collatiuꝰ. a ꝯfero fers. fert. dr̄ hec collationis. ⁊ collatiuua. uū. i. largꝰ: ampliꝰ: ſinuoſus: capox vbi multa ꝯferūt̉vn̄ collatiuū aduerbiū ꝯferēdi. Un̄ Priſ. dr̄ agere d̓ lr̄ocollatiue. vbi on̄dit̉ q̄ lr̄a cui lr̄e ꝯfert ad ꝯſtitutōeꝫ ſylCollato tas. taui. tare. tatū .i. ſil̓ latare. ex cō. ⁊ lato (labe.tas. taui. tare. ꝯpōit̉. vide ī lato tas. taui. tare. ⁊ ꝓdu. hācCollaudo das. i. ſil̓ laudare. Uide ī laudo das. (ſylla. la.Collectiuꝰ ua. uuꝫ. a colligo gis. dr̄: vn̄ collectiuū nomē diqd̓ ī ſingulari nūero multitudinē ſignificat: vt ppl̓s. plures .n. hoīes ī ppl̓o colligūt̉. vide de hoc ī tertia ꝑte vbiagit̉ d̓ ſpēbꝰ noīuꝫ ī ca. d̓ noīe collectīo vbi plēiſſime dixiCollega ge. maſ. ge. nom̄ officij viroꝝ ē. ⁊ dr̄ a collego gas.gaui. gare. ⁊ ꝓdu. penl̓. Propͥe ꝗdē college ſunt ī officio.ſ. ꝗ īſimul legant̉ ad aliqd̓ officiū agēdū: vt ad pacē īteraliquos ꝯponendā. vn̄ v̓ſus. Cōſortes ꝯiūgit amor. ſocilabor vnꝰ. Miſſio collegas ad eūdē copulat actum. Aſteadē comites vnit via: mēſa ſodales. Itē lego gis. gi. cōponit̉ cū con. ⁊ dr̄ colligo colligis collegi. ⁊ īde hic ⁊ heccollega ge. cōis ge. penul. cor. i. ſimul colligēs vel legēs:ſicut .n. ꝯuene dicūtur ſimul veniētes: ſic college dicuntur ſimul legentes. vide in ſocius.Collegiū. a colligo gis .i. ſimul lego dr̄ hoc collegiū gij. i. ſocietas: vn̄ collegio as .i. collegiū facere: ꝯgregare ẜꝫ Pugu. Pap̄. v̓o dicit. Collegium idē eſt qd̓ ſocietas collegarum in vno honore poſitorum.Collaetor taris. tatus ſum. colaetari .i. ſimul letaria con. ⁊letor letaris: ⁊ ꝓdu. le. qꝛ ibi eſt diphtōgus ae.Colleuio as .i. ſimul leuio. vide in leuio as.Collibētia tie .i. obediētia vel conſenſus. ⁊ idem eſt collibeſcentia. ⁊ dicitur a collibeo bes.Collibeo collibes. libeo ꝯponitur cū cō. ⁊ dr̄ collibeo bes.i. ſimul libere vel ꝯplacere. Itē collibere .i. obedire velꝯſentire: vn̄ collibeſco ſcis. īchoatiuū: ⁊ cor. li.Collibertus .i. cum alio libertus: vide in libertus.Collibeſcentia. in collibentia vide.C ollibiſta ſte. in collibium vide.Collibium bij. dicitur a collibeo bes. ⁊ dicitur collibiumparuum munuſculum vel fructus: vt pomum: nūces: cicer: frixum: vuapaſſa: quod ⁊ bellarium dicitur: ⁊ antepomētum: ⁊ dicitur a collibet. qꝛ ſimul cuꝫ alijs placet.poſt eniꝫ carnium fercula fructus ſolent diligi per ſe nōtantum: vnde collibiſta ſte. dicitur qui recipit collibia ⁊huiuſmodi munuſcula pro vſura: vel aliquo ſeruitio. dicitur etiam collibiſta qui vendit collibia.Collibrum bri. penul. produ. eſt genus pecunie vel tota pecunia ſimul collibrata. ⁊ dicitur a collibro bras. quod cōponitur a con. ⁊ libro bras.Colliculus li. diminutiuum paruus collisCollido dis. liſi. ſum. dere .i. ſimul ledere. a con ⁊ ledodis.Unde colliſus ſa. ſum. ⁊ cor. li.Colligo gis. legi. lectum. gere .i. ſimul legere: a con. ⁊ legogis. ⁊ cor. li. ſed ꝓdu. in preterito le.

n 3