Druckschrift 
Catholicon
Seite
96v
Einzelbild herunterladen
 

C DeanteL

Ciuito as. aui. penl̓. cor. a ciuis. ⁊ eſt ciuitare ciuitatē colerevel ciuē facere vl̓ more ciuis ſe habere.Ciuicus ca. cū. penul. cor. dr̄ a ciuis. ⁊ ſil̓r h̓ ⁊ hͦ ciuilis ⁊ hͦle. dicit̉ a ciuis .i. ad ciuē ꝑtinens vel res ciuis.Ciuilis lis. le. a ciuis dr̄: res ciuis vel ad ciuem pertinens ⁊produ. penul.Ciuilitas tis. fe. ge. māſio ciuiū vl̓ pͥuilegio ciuiū vti poſſe ⁊gaudere. Actuū. 22. Ego ml̓ta ſūma ciuilitatē hāc ꝯſecutus ſū. ⁊ pōt formari ab hͦ dtō ciuili addita tas. ⁊ cor. peCiuis. a coeo is. dr̄ h̓ ⁊ hᵉ ciuis cōis ge. qꝛ ci­ (nul. ciuilitas.ues coeāt vt inſimul viuāt. vl̓ ciuis dr̄ a ciocis. qꝛ ciant̉ad ſil̓ habitādū: ⁊ inde ꝑ cōpoſitionē h̓ ⁊ hͦ ꝯciuis. ⁊ dn̄rcōciues qui habitāt in eadē ciuitate: ⁊ ꝓdu. ci. vn̄ quidā.Nō bonus eſt ciuis ꝗ prefert ciuibꝰ hoſtē ẜꝫ Pug. Pap̄.v̓o dicit. Ciues vocati qꝛ in vnū cetū coeūt ſocietatis vinculo adunati ad cuſtodiendā legē: a cieo es dicitur.Ciuitacula le. dimi. parua ciuitas.Ciuitas tatis dr̄ a ciuis. ⁊ eſt ciuitas hoīuꝫ multitudo ſocietatis vinculo adunata ab eodem iure viuēdi. Et ciuitasnō ſaxa: ſed habitatores vocant̉. ſed vrbs ipſa menia ſūt⁊ dicitur ciuitas quaſi ciuium vnitas.anteLC ladecula le. dimi. parua clades: ⁊ cor. penul.C lades dis. fe. ge. dr̄ a cladeo des. qꝛ tūc res incqͣliter ꝯtingat. vl̓ clades meliꝰ deriuat̉ a gladius qͣſi glades. ꝓprieenī clades dr̄ eſſe peſtilentia que fit ꝑ gladiū ſiue ꝑ interfectionē factā a gladio ẜm Hug. Papͥ. v̓o dicit: clades dicta ꝙ currēdo facta ledat: vel clam data clades moribꝰ:tabes: calamitas: periculum.Clam aduer. qͣlitatis .i. occulte latēter. ⁊ dr̄ a chlamys.Chlamys dis. fe. ge. i. palliū qd̓ ex vna ꝑte īduit̉ neqꝫ ꝯſuit̉ſꝫ fibula īfrenat. Hoc a greco nomē accepit: ⁊ cor. pe. gtīC lamo mas. maui. v̓bū neu .i. clamorē facere: ſonare. ⁊ diclamare a calamꝰ qͣſi calamare. vn̄ clamoſus ſa. ſū. qͣſi calamoſus a calamo .ſ. qꝛ ſonet ⁊ pōit̉ clamo qn̄qꝫ trāſitiueſꝫ īproprie: vt clamo illū .i. clamore voco ẜꝫ Pug. ⁊ ꝓdu.cla. Iuue. li. 3. Et pl̓es vna ꝯclamāt ſophiſte voce. ⁊ vt dicit Pap̄. Clamo ſimplicis oris ē. Cōclamo cū alijs. Acclamo īcluſo. Reclamo poſt aliquē iterū clamo. Inclamo ⁊ſucclamo murmurātis ē. Proclamo laudādi vl̓ dep̄candi exultatio. Exclamo eleuo vocē. Exclamare ſignat valida intentiōe preces effundere. ⁊ clamare voce īſonareC lamor oris. maſ. ge. a clamo as. dicitur. Et eſt clamor rationabilium. Alangor vero irrationabilium.Clamoſus in clamo as. vide.Clanculū a clam dr̄ clanculū aduer. dimi. ⁊ clāculus la. lūi. dubiꝰ occultus. vn̄ clanculo las .i. abſcondere: occultare: palliare: celare. ⁊ cor. cū clanculum ⁊ clanculo.C landeſtinus naͣ. nū i. latens ⁊ occultꝰ. vn̄ clādeſtino nas.idē eſt qd̓ clāculare. Et nota ꝙ clandeſtinus penul. cornō eſt .n. cōpoſitū a clā ⁊ tenendo vel ſtando vt ꝗdaꝫ dixerūt: ſed deriuat̉ tm̄ a clā vt dicit Priſ. in tractatu p̄poſitionis. vn̄ quū nō habeat a primitiuo cor. penul.C lāgo gis. go. in xi. ⁊ xi. in ctū. clanctū verbū neu .i. ſonare:⁊ ē alaꝝ ſiue tubaꝝ. vn̄ h̓ clangor goris .i. ſonꝰ ⁊ eſt irrōnabiliū: vt anſeꝝ: tubaꝝ: alaꝝ. ſed clamor eſt rōnabiliuꝫvt hominū. Inuenit̉ āt clangui in p̄terito. vn̄ Nume. 1o.Si ſemel clāgueris venient principes ad te. Sed pōt dici ꝙ lr̄a corrupta eſt ibi vitio ſcriptoꝝ. ⁊ dꝫ ibi legi clāxeris: qͣre ẜꝫ Priſ. facit p̄teritū clanxi. ⁊ ita in ſil̓ibꝰ dicas.Claredo dinis fe. ge. i. claritas: a clarus dicit̉ ⁊ hec claritudo in eodem ſenſu. ⁊ vt dicit Pap̄. Claredo eſt ſplēdoris:claritudo nobilitatis.Clareo res. rui. rere. verbum neu .i. eſſe vel fieri clarū: manifeſtum ⁊ dicit̉ a claro ras. ⁊ produ. primam. Proſper.Ex operum ſpecie clarebunt intima cordis.

Clareſco ſcis. incipio clarere verbum inchoatiuumClarifico cas. caui. facere clarū verbū actiuuꝫ a clarus rarum. ⁊ facio componit̉: ⁊ cor. penul.Clarigatio. a clarꝰ ⁊ actio cōponit̉ hͨ clarigatio onis .i. clra actio .ſ. q̄ exponit̉ clara ⁊ aperta voce. ⁊ pōt eſſe v̓balea clarigo gas .i. clarigationē facere .i. cauſas belli exponre. ⁊ eſt ſūptū a romana ꝯſuetudine. Quū .n. romani hſtibꝰ bellu indicere volebāt pater patratus ad fines hoſtiū ꝓficiſcebat̉: ⁊ clara voce eis exponebat ꝗbus de caſis bellū indiceret. Que cauſaꝝ expoſitio clarigatio dicebat̉: qꝛ clara voce fiebat. Expoſitis āt cauſis haſta emiſa in fines hoſtium indicabat pugne principium.C larigo as. aui. are .i. clarere: florere: ẜm Pap. vl̓ ẜꝫ HuoClarigare .i. clarigationeꝫ facere .i. caſus belli exponere.vide in clarigatio onis.Clarius rij .i. ſol: ⁊ dicit̉ a clarus: qꝛ ſit clarus. vel dr̄ a claroinſula in qua colitur.C laro ras .i. claꝝ facere ⁊ māifeſtū: ſꝫ nō ē ī vſu. ⁊ deriuaq̄ clarꝰ. ⁊ ꝯponit̉ vt declaro ras .i. notificare. ⁊ ꝓduc̄ claClarꝰ. a celū dr̄ clarꝰ ra. rū. qꝛ ſplēdeat. ⁊ ꝯparat̉ clarior riſſimus. vn̄ clare rius. riſſime. aduer. ⁊ hec claritas tatis. ⁊hec claritudo dinis: ⁊ hͨ claredo dinis in eodē ſenſu. Clerus cōponit̉ vt p̄clarꝰ: qͣꝫclarꝰ: ambo ꝓ valde clarꝰ. ⁊ ꝓdu. cla. vn̄ ꝗdā. Quid tibi nobilitas: ꝗd v̓tꝰ clara paretuClariꝰ rij. maſ. ge. i. tubicē: ⁊ ꝓprie militū. ⁊ dr̄ a claſſitumClaſſitarius .i. ꝓreta ꝗ nautis imperat: ⁊ dr̄ a claſſis.Claſſitū. a kalo las. qd̓ eſt vocare dr̄ hͦ claſſituꝫ ti .i. cornuvl̓ tuba vel aliud inſtrumentū cā cōuocādi factū. Claſitū etiā dr̄ ſignū bellicū vl̓ ſonus tube vel alteriꝰ inſtrumēti bellici. ꝓprie tn̄ claſſitū eſt cōcentꝰ ⁊ cōcordia oīuꝫinſtrumētoꝝ inſimul ſonantiū ſiue ſint tube ⁊ cornua inbello: ſiue ſint cāpane ſiue etiā hoīes ⁊ cor. penul.C laſſis. a kalon qd̓ eſt lignū dr̄ hͨ claſſis ſis. qꝛ de ligno fi⁊ eſt claſſis ml̓titudo nauiuꝫ. Or̄ tn̄ ⁊ claſſis vna nauis ⁊qꝛ alia habebāt ſigna bellica tā romani milites qͣꝫ pedtes: iōqꝫ ⁊ milites dn̄r qn̄qꝫ claſſes. Qn̄qꝫ etiā tā militeqͣꝫ plebei dn̄r claſſes. Quū .n. romulus rēpublicā īſtiuſet: romanos in duas ꝑtes diuiſit .ſ. nobiles ⁊ ignobiles.vtranqꝫ partē claſſem appellauit: a quibuſdā claſſitis: q̄taꝫ iſti qͣꝫ illi ſuū claſſidē .i. ſuū ſignū habebāt. ſꝫ illi .ſ. nebiles dicebant̉ prima claſſis: ignobiles ſecunda claſſitC latrꝰ. a clauis vl̓ claudo dis. dr̄ hic clatrꝰ tri. repagulū qtopponit̉ oſtio vl̓ ip̄ꝫ hoſtiū: p̄cipue hortoꝝ: vineaꝝ ⁊ viridarioꝝ vl̓ truncꝰ. Horatiꝰ. Obiectos valeat ꝯfringerclatros ẜꝫ Pu. vl̓ ẜꝫ Pap̄. Clatri ligna volubilia in cauis: validiſſimi fuſtes ꝗbꝰ oſtia obſerant̉ valliC laua ue. baculus hn̄s maſſā ferri in fine: ⁊ etiā aliqn̄ ī pͥcipio q̄ vulgariter dr̄ maſſa: ⁊ dicit̉ a clauꝰ ui. qꝛ ſit clauiferreis religata: q̄ ⁊ cateia dr̄: ⁊ ꝓducit cla. vide ī clauisClauatꝰ. a clauꝰ dr̄ clauatꝰ ta. tum. clauis confixꝰ vl̓ clauveſte vel inſtrumento ornatꝰ ⁊ p̄paratus. ⁊ h̓ clauarꝰ tiquoddā genꝰ calciamenti pēdū. ⁊ dicunt̉ clauati qͣſiclaui lati: qꝛ minutis clauis .i. acutis ſolea caligis vinciatur.C laudeo des .i. claudicare. ⁊ dicit̉ a claudo disC laudicariꝰ ria. riū. ꝗ cito claudicat vl̓ ſepe. ⁊ dr̄ a claudico cās. Inuenit̉ etiaꝫ hͨ claudicaria rie .i. nauis onerariC laudico cas. verbum neu .i. inequaliter in (vel ſonorecedere. ⁊ dr̄ a claudus: ⁊ cor. penul.C laudo dis. clauſi ſuꝫ. vn̄ hec clauſura re. Et nota ꝙ ttiqui dicebāt cludo dis. cluſi in eodē ſenſu. a quo dicitclaudo dis. cuiꝰ litteraturā oīa cōpoſita a claudo vel ciūdo redolēt. cōponit̉ etiā claudo vel cludo vt cōcludo ſicluſi. ſuꝫ. Itē diſcludo is .i. aperire: clauſurā auferre. Idecludo is .i. valde vel deorſuꝫ claudere vel diſcludeſeIteꝫ excludo dis .i. extra claudere .i. extra clauſurā emtere. iteꝫ includo dis .i. intꝰ claudo. item intercludo dia