DeCanteL
97
.i. aliqua claudere vel auferre. Itē p̄cludo dis .i. an̄ claudere vel auferre. itē occludo dis .i. ꝯͣ claudere. iteꝫ recludodis .i. iteꝝ claudere: vl̓ retro claudere: vl̓ aꝑire. itē ſecludo dis .i. ſeorſuꝫ claudere. ⁊ ſegregatim ſeparare. iteꝫtrāſcludo dis .i. vltra claudere vl̓ fugare vl̓ mittere. claudo. ⁊ ꝯpoſita ab eo oīa ſūt actiua. ⁊ oīa faciūt p̄teritū ī ſi.⁊ ſup̄. in ſum. itē oīa ab eo ꝯpoſita vbiqꝫ mutāt au. ī u. lōgā. vn̄ oīa deſinūt in p̄ſenti in cludo. ⁊ p̄terituꝫ in cluſi. ⁊ſupinū in cluſum. Et ſcias ꝙ antiꝗ ponebāt claudo dis.etiā pro claudicare. vnde claudus da. dū.¶ laudulus la. lū. diminutiuū de claudus.¶ lauicularius. in clauis exponitur.Clauiger ra. rū. penl̓. cor. ꝗ claues gerit. Inuenit̉ ēt ſubſtātiue declinatū in quolibꝫ genere. ⁊ ꝯponit̉ a clauis ⁊ geroris. vel pōt componi a claua ⁊ gero ris. ⁊ tūc clauigeidem eſt quod clauam gerens.C lauis. a claudo dis. dr̄ hͨ clauis uis. qꝛ claudit. vn̄ hͨ clauicula le. diminutiuū a quo h̓ caluiculariꝰ ꝗ claues portat vl̓ fac̄. vn̄ hͨ clauicularia rie. ī eodeꝫ ſenſu. ⁊ fac̄ actm̄ſingularē ī em̄. vl̓ īim: vt clauē vl̓ clauiꝫ. ⁊ abltūꝫ ī e. vl̓īi. vt claue vl̓ claui. ⁊ actūꝫ pl̓alē ī es. vl̓ ī is. vt claues vl̓clauis. ¶ Et ſcias ꝙ clauis ꝓut ſumit̉ ī theologia ē ptāsligādi. Et ſcd̓a clauis q̄ dr̄ ptās ligādi ⁊ ſoluēdi: qͣ eccl̓iaſticꝰ iudex dignos reciꝑe ⁊ īdignos excludere dꝫ a regnoEt ponit̉ ī p̄dicta diffōne. genꝰ .ſ. ptās. ⁊ ſub̓m ptātis .ſ. iudex eccl̓iaſticꝰ. ⁊ actꝰ .ſ. excludere ⁊ reciꝑe ẜm duos actmaͣlis clauis: aꝑire .ſ. ⁊ claudere. cuiꝰ ob̓ꝫ tāgit ī hoc ꝙ dicit. A regno. Modꝰ āt ī hͦ ꝙ dic̄. Dignos vl̓ īdignos: ī illī quos actꝰ exercet̉: pēſat̉. Claues āt ſūt due .ſ. ſcīa diſcernēdi: ⁊ potētia ligādi ⁊ ſoluēdi ē q̄ īmediate ſerā aꝑit peccati. ſꝫ pͥma clauis q̄ dr̄ ſciētia diſcernēdi on̄dit cui aꝑienda ē ſera illa. ¶ Et ſi obijcias. Claues ī collatiōe ordinisꝯferunt̉. ſꝫ ſcīa nō ē in īfuſiōe ſꝑ. ſꝫ qn̄qꝫ ex acꝗſitōe. necab oībꝰ ordinatis habet̉: ⁊ a ꝗbuſdā nō ordinatiſ habet̉.gͦ ſcīa nō ē clauis. ⁊ ſic ē tm̄ vna clauis .ſ. ptās ligādi ⁊ ſoluēdi. ¶ ℟º. ꝙ nō ſolū vna clauis: ſꝫ due dāt̉ ī ordine. vn̄dico ꝙ ſcīa q̄ hītꝰ ē: n̄ ē clauis: ſꝫ auctoritas actū ſcīe exercēdi: q̄ qn̄ꝫ ſine ſcīa ē: qn̄qꝫ ſcīa ſine ip̄a ē: ſic̄ ēt pꝫ ī iudicibus ſecularibꝰ. Aliꝗs .n. ē iudex hn̄s aucͣtoritatē iudicandi: ꝗ nō hꝫ iuris ſcīaꝫ. ⁊ aliꝗs ecōuerſo hꝫ ſcīaꝫ iuris ꝗ nōhꝫ auctoritateꝫ iudicādi. ⁊ qꝛ actꝰ iudicij: ad qͣs ꝗs ex auctoritate ſuſcepta obligat̉: nō āt ex ſcīa habita: ſine vtroqꝫ fieri nō pn̄t. iō auctoritas iudicādi: que clauis eſt: ſineſcīa nō pōt ſine pctō accipi: ſꝫ ſcīa ſine auctoritate abſqpctō hr̄i pōt. a clauis ꝯpoīt̉ ꝯclauis. ⁊ ꝓdu. cla. ¶ Hic p̄tq̄ri an ſacerdos ex vi clauiū remittat pctm̄ quo ad penātm̄. ¶ ℟º. idē ē iudiciū de effectu que ptās clauiū actualiter exercitata ꝯplet ī eo ī quo ꝯtritio tꝑe p̄ceſſit. ⁊ d̓ effectu baptiſmi ꝗ iā hn̄ti gr̄aꝫ dat̉. aliꝗs .n. ꝑ fidē ⁊ contritionē p̄cedētē baptiſmū gr̄aꝫ remiſſionis pctōꝝ qͣꝫtū adculpā ꝯſecutꝰ eſt: ſꝫ qn̄ actual̓r poſtea baptiſmū ſuſcipitgr̄a auget̉. ⁊ a reatu pene total̓r abſoluit̉ eo ꝙ ſit ꝑticepspaſſiōis xp̄i. Et ſil̓r ille ꝗ ꝑ ꝯtritiōeꝫ ꝯſecutꝰ ē remiſſiōeꝫpctōꝝ qͣꝫtū ad culpā: ⁊ ꝑ ꝯn̄s qͣꝫtū ad reatū pene eterne:q̄ ſil̓ cū culpa dimittit̉: ex vi clauiū ex paſſione xp̄i efficaciā hn̄tiū auget̉ gr̄a. ⁊ pena remittit̉ tꝑalis: cuiꝰ reatꝰ adhuc remanet poſt culpe remiſſionē: nō tn̄ totꝰ ſic̄ ī baptiſmo ſꝫ ꝑs eiꝰ: eo ꝙ ī baptiſmo hō regn̄at̉. ⁊ cōfigurat̉ paſioni xp̄i: totalē efficaciā paſſiōis xp̄i q̄ ſuffic̄ ad oēꝫ penādelēdā ī ſe ſuſcipiēs vt nihil de pͥoris pctī actual̓ pena remaneat. qꝛ n̄ dꝫ alicui īputari ad penā niſi qd̓ ip̄emet fecit. In baptiſmo aūt hō nouā vitaꝫ accipiens fit ꝑ gr̄ambaptiſmalē nouꝰ. ⁊ iō nll̓s reatꝰ pene in eo remanet p̄cedēti pctō. Sꝫ ī pnīa hō nō mutat̉ ī aliā vitā. qꝛ pnīa nō ēregn̄atio: ſꝫ ſanatio q̄dā. ⁊ iō ex vi clauiuꝫ q̄ oꝑat̉ ī ſacr̄opn̄īe nō tota pena remittit̉: ſꝫ aliꝗd de pena tꝑali. d̓ cuiꝰ
reatu poſt abſolutioneꝫ a pena eterna remanere potuit:vt dcm̄ ē: nec ſolū a pena illa quā hꝫ penitēs ī ꝯfitēdo vtꝗdā dn̄t. qꝛ ſic ꝯfeſſio ⁊ ſacerdotal̓ abſolutio nō eēt niſiī onꝰ. qd̓ nō ꝯpetit ſacr̄is noue legis: ſꝫ ēt illa pena que inpurgatorio debet̉: aliꝗd remittit̉: vt minꝰ in purgatoriopuniat̉ abſolutꝰ ante ſatiſfactōeꝫ qͣꝫ ſi an̄ abſolutionemdecederet. ¶ Ex dictis collige ꝙ deꝰ ꝑ ſeip̄ꝫ ī ꝯtritōe d̓let culpā. dimittit pene eterne reatū: īfūdit in aīa gr̄am.Sacerdos āt ex vi clauiū in ꝯfeſſione aliꝗd dimittit depena tēporali. vide de hoc īfra in penitētia.C lauo uas. uaui. uare .i. clauis ꝯfigere verbū actiuum. ⁊ dicitur a clauus ui. ⁊ producit cla.C lauſtralis. in clauſtrum vide.C lauſtrenſis. in clauſtrum exponitur.C lauſtrellū li. diminutiuū paruum clauſtrū.C lauſtꝝ. a claudo dis. dr̄ hͦ clauſtꝝ ſtri. qꝛ claudat̉ vl̓ claudat īhabitātes. vn̄ hoc clauſtrellū li. dimi. ⁊ h̓ ⁊ hec clauſtrēſis. ⁊ hoc ſe. ⁊ h̓ ⁊ hec clauſtralis. ⁊ hoc le. ī eodē ſenſures clauſtri vl̓ ꝑtinēs ad clauſtꝝ. ⁊ hoc pōt eē ſubſtātiuū⁊ h̓ ⁊ hec clauſtrēſis vel cauſtralis .i. monachus vel mōnacha ſtās in clauſtro vel in cenobio.C lauſula le. penl̓. cor. ē diſtīctio ꝯſtructiōis. ⁊ dr̄ a claudodis. Et vt dic̄ Pap̄. clauſula ē in or̄one breuis ſentētia.C lauꝰ ui. maſ. ge. i. acutꝰ dictꝰ a calibs: qͣſi calibꝰ .i. ferreꝰ. qꝛfit d̓ ferro. Et clauꝰ dr̄ veſtis purpurea qͣ vtebāt̉ ſenatores. qꝛ ꝗbuſdā clauis aureis. vl̓ de alia maͣ erat ornata ⁊variata. ⁊ ī tali veſte ſepe denotat̉ dignitas. Clauꝰ etiaꝫdr̄ gubernaculū nauis .ſ. temo vl̓ manica temōis. ꝓuer33. Quaſi ſopitꝰ gubernator amiſſo clauo. vn̄ verſus. Claua ferit: clauis aperit: clauus duo iungit. Induc te clauerege clauo: percute clauaClemēs tis. oīs ge. i. miſericors: nobilis: piꝰ. ⁊ ſcūs. Et dr̄ acluo is. i. defendo. qꝛ cluat .i. defendat. ⁊ ꝓtegat ⁊ tueat̉.ſic̄ ſolet patronꝰ clientē. Et ꝯꝑat̉ clemēs tior. tiſſimꝰ. īdehec clemētia tie. a dtō elemēti addita a. fit clemētia. clemēs ꝯponit̉ vt īclemēs .i. nō clemēs. īde hec īclementiatie .i. īpietas: crudelitas. ⁊ ꝓdu. cle. Un̄ ī Aurora dicitur.Hinc piꝰ: hinc dulcis: hinc clemēs: hincqꝫ benignꝰ. Itemibidē. Dōec honoret eos ſūmi clemētia regis. Et dr̄ clemēs qͣſi cluētē mētē habēs. ⁊ eſt ethymologia.C leo: a cleo qd̓ ē gl̓ia dr̄ cleo cles. ui. tū .i. glorior aris. Iteꝫcleo cles .i. abſcōdere vl̓ ſorbere. Itē cleocles .i. īclinare.C leopatra. regīa ⁊ ſoror Ptolomei regis Alexādrie. ⁊ cor.penl̓. naͣl̓r. Un̄ ī Aurora dr̄. Nubit Alexādro Cleopatraregia ridēt. itē idē. Quē iā cleopatre leſerat ītus amor.Cleophas frater fuit Ioſeph ſpōſi virginis marie pr̄ Symeonis. ꝗ Symeon Iacob ep̄o ſucceſſit.Cleos .i. gl̓ia. īde inclytus .i. glorioſus ẜm Pap̄.Clepo pis pſi. ꝑ e. cleptū .i. furari. ⁊ eſt actiuū cuꝫ oībꝰ ſuisꝯpoſitis: ſiqua ſunt ẜm Pug. Pap̄. ēt ſic dic̄. Cleꝑe clamrapere. furari. ſurripere: celari. ⁊ cor. cleCleps. a clepo pis. dicitur hic ⁊ hec cleps vel cleptes ꝑtis.communis generis .i. fur.Clepſedra. a clepo pis. dr̄ hͨ clepſedra dre. i. ducillus ꝗ obdit foramē dolij. qꝛ ꝑ illū ꝗs furat̉ liquorē. ⁊ vr̄ eē ꝯpoſitū a clepo pis. ⁊ hydor qd̓ eſt aqͣ ſiue liquor. vn̄ ꝗdā dn̄tclepſydra penl̓. ꝓdu. ꝑ y. qͣſi clepēs hydor: ſꝫ potiꝰ vr̄ mihi ethymologia qͣꝫ ꝯpō: ſꝫ ſiue ſit ethymologia: ſiue ꝯpō:dd̓ꝫ ē elepſedra penl̓. cor. ⁊ ꝑ e. ẜꝫ Hug. Itē clepſedra dr̄qd̓dā īſtr̄ꝫ qd̓ īmittit̉ ī doliū ꝑ foramē ſuꝑiꝰ cā furādi vinū. itē clepſedra dr̄ illud īſtr̄m ꝑ qd̓ hore colligunt̉ .ſ. horologiū. vn̄ clepſedrarij dn̄r illi ꝗ ꝑ illud īſtr̄ꝫ horas colligūt. Clepſedre ēt dn̄r vaſa ꝑforata q̄ habebāt philoſophi ad dimittēdā qͣꝫtitatē. Un̄ Martialis in ſua aſtrologia. Monſtratū eſt omnia ſigna paria ſpacia contineremultiplici appoſitione clepſedrarum.
n