Druckschrift 
Catholicon
Seite
96r
Einzelbild herunterladen
 

DeCante

96

Circūſpicio cis. xi. ctum. a circum ⁊ ſpecio componit̉. ⁊ eſtcircūſpicere vndiqꝫ aſpicere: prouidere: cauere. vn̄ circūſpecto as. frequētatiuū: ⁊ circūſpectus ta. tuꝫ .i. cautꝰ callidus prouidus. ⁊ comparatur.C ircūuenio nis. ueni. uentū. circūdare: ſtringere: vel inculnare: decipere. 2. Corinth̓. ca. 23. Nunquid titus circūuenit .i. decepit: ⁊ cor. ue in pn̄ti ⁊ in preterito produ. ue. ⁊ inhis que ab eo formantur.C ircijs ci. maſ. ge. i. circularis linea ad idē punctū rediens.vn̄ ⁊ h̓ circus ci. dictus eſt locus rome in quo equi currebant in circuitu circa metā .i. theatrū ⁊ quilibet locus inquo equi ita currunt pōt dici circus.Cirene regina fuit libye que ex ſuo noīe ciuitateꝫ cōdiditquam cirenō nominauit ẜm Pap̄.Cirenus penul. acuta interpretat̉ heres.C irocopꝰ a copos labor ⁊ mirō qd̓ ē vnguētū: vl̓ chiros qd̓ē manꝰ: ⁊ dr̄ mirocopꝰ pi. ⁊ chirocopꝰ pi. in eodē ſenſu: vnguētariꝰ qui vēdit vel operatur vnguentum: ⁊ cor. co. hirogͦpho phas .ſ. manu ſcribere. a chiros ⁊ grapho phas.qd̓ ē ſcribo. vel dicitur chirographo phas .i. chirographūfacere vel ſcribere characteres. ⁊ tūc deriuat̉ a chirographum phi. ⁊ corri. gra.C hirographꝰ. a chiros qd̓ eſt manꝰ: ⁊ graphꝰ vl̓ graphia cōponit̉ h̓ chirographꝰ: ⁊ hͦ chirographū phi. Itē ab eiſdē⁊ ſyn qd̓ eſt con vel ſil̓is cōponit ſyngraphꝰ phi. ⁊ hͦ ſyngraphū phi. ⁊ hͨ ſyngraphia īdecli. Et nota ꝙ chirographꝰ ⁊ ſyngraphꝰ ſepe accipiunt̉ īdifferēter. Differunt tn̄ẜꝫ ꝓprietatē: qꝛ chirographꝰ ē circūſcriptio māuū .ſ. cautio q̄ fit ꝓpria manu debitoris: ⁊ cōmittit̉ creditori. Syrgraphꝰ dr̄ ꝯſcriptio .i. duoꝝ īſil̓ ſcriptio. Antiꝗtꝰ .n. d̓bitor⁊ creditor ſil̓ ī ligno vl̓ ī charta ſcribebāt ⁊ nomē creditoris ⁊ nomē debitoris ⁊ teſtes ⁊ ſūmā pecūie: ⁊ ī medio hꝰnomē ſyngraphꝰ capitalibꝰ lr̄is: ⁊ ꝑ mediū diuidebāt. Poſtea ſi creditor plus exigeret qͣꝫ debitor deberet: vl̓ ſi debitor denegaret depoſitū: vterqꝫ afferebat partē quā habebat: vtrū due partes ꝯuenirēt: ⁊ illud ꝓprie eſt ſyngraphum vel ſyngraphꝰ. Syngraphus etiā dr̄ nota aliqͣ velſcriptura in re aliqua ꝯfirmāda facta ſicut in chartis publicis vbi nō vnus ſcribit tm̄ ſed plures ad ꝯfirmatiōeꝫcharte. ⁊ hinc ſyngrapho phas .i. ſyngraphum facere.Chirogillus .i. erinacius: ſpinoſus: maior ericio.Chiromancia cie. fe. ge. diuinatio que fit in manu: a chiros⁊ manus ⁊ mancio diuinatio.Chironomāta. achiros manus: ⁊ nomos qd̓ eſt mouēs dīhec chironomāta te. ⁊ h̓ chironomans tis .i. ioculator ꝙlibet qui manibꝰ ſuis ludit mouendo eas cuꝫ cultellis. ⁊hinc etiam hoc chironomon indecli. inuenit̉ ⁊ in eodemſenſu ⁊ hic chironomon dictus eſt ioculator ꝓprio noīequaſi per excellentiam leccacitatis ⁊ ioculationis.Chiros grece: manus latine.Chirotheca ce. i. manuū tectura vl̓ repoſitoriū: a chiros ⁊tego gis. vl̓ theca qd̓ ē repoſitio .ſ. ſcriniū vl̓ aliud vbi aliꝗd reponit̉. ⁊ ē fe. ge. ſic̄ apotheca: vt vult magr̄ Bene. lꝫꝗdā dicāt ꝙ eſt maſ. ge. ⁊ vide ꝙ theca pōt eē grecū: ⁊ ſicaſpirat̉ cū ſuis cōpoſitis. Uel pōt eſſe latinū a tego gis. ⁊ſic teca nō aſpiratur nec cirotheca: in penul. ſyllaba.Chirothecariꝰ. a chirotheca dr̄ h̓ chirothecarius rij. ꝗ easchirothecas fac̄ vl̓ vēdit. ⁊ chirothecariꝰ ria. riū. ẜꝫ Hu.⁊ videt̉ velle ꝙ chirotheca ſit. fe. ge. qꝛ dicit ꝗ eas fac̄ vl̓Cirrus ri. in crinis eſt.(vendit.C hirurgia gie. penul. acuta. vide in chirurgicus.Chirurgicꝰ. a chiros qd̓ eſt manus: ⁊ ago agis cōponit̉ hicchirurgicus ci. penl̓. cor. i. medicꝰ manu ⁊ ferro p̄ciſionēoperans. ⁊ chirurgicꝰ ca. cū. vn̄ hͦ chirurgia gie. ipſa manuū eius operatio. Chirurgia etiā dicit̉ liber docens ſanare plagas vel vulnera.

Cis aduer. loci .i. ex iſta ꝑte. vn̄ cis ⁊ citra ſunt eiuſdē ſignificatōis: niſi ꝙ cis ē tm̄ locale: ſꝫ citra qn̄qꝫ tꝑale: qn̄qꝫ locale: vt citra definitū tp̄s. Itē cis ꝓprie p̄pōit ꝓprijs noībus mōtiū ⁊ fluuioꝝ: vt cis rhenu: cis alpes. ſꝫ citra ꝓpͥeappellatiuis noībꝰ locoꝝ: vt citra foꝝ. Sꝫ qn̄qꝫ ꝑ īpropͥetatē cis p̄ponit̉ appellatiuis: citra ꝓprijs. Et citra cōꝑat̉vt citerior citeriſſimꝰ vl̓ citimꝰ. ⁊ ē citerior ideꝫ qd̓ īterior ꝓprie ex iſta ꝑte. ſꝫ citimꝰ .i. ꝓximꝰ. Itē a citra dr̄ citertra. trū .i. vicinꝰ: ꝓximꝰ ex hac ꝑte: qd̓ pōt eē poſitiuꝰ iſtorū .ſ. citerior ⁊ citerrimꝰ. iteꝫ cis nomen patris SaulCiſon īterp̄tat̉ letificās eos vl̓ duricia eoꝝ: ⁊ acuit̉ in fiC iſta. a coſta ſte. dr̄ hͨ ciſta ſte. dicta ſic a coſtis .i. cānis vellignis ꝗbus texit̉. Et ẜm Papͥ. ciſta eſt grandis corbus.C iſtella le. dimi. parua ciſta.C iſterna locus aquā colligens ẜm Pap̄. Pōt etiaꝫ dici ciſterna locus ꝓfūdus vbi colligunt̉ aque pluuiales. ⁊ diciſterna qͣſi cis .i. inferius ſtricta.Citatus. a cito tas. dr̄ citatus ta. tū .i. velox: ⁊ cōparat̉ citatꝰtior. tiſſimus. ⁊ inde citate tius. tiſſime. aduer. ⁊ citatim.i. cito: mobiliter: agiliter ſil̓r aduer.Citerior in cis exponitur.Cithara re. dorica lingua pectꝰ dr̄. vn̄ hͨ cithara re. dcā ſicqꝛ ī initio credit̉ fuiſſe ſil̓is humano pectori: vt ſic̄ a pectore: ita ex ipſa cātꝰ ederent̉. ſꝫ poſtea paulatim fuerūtpl̓es ſpēs eiꝰ. Et a cithara cithariſtes grecuꝫ. vn̄ cichariſta ſte. ꝗ cū ea canit: ⁊ cithariſtes ſtis. maſ. ge. mons ꝗdaꝫē. Et ſcias ꝙ vt dic̄ glo. ſuꝑ illud Iſa. 23. Bn̄ cane ⁊c̄.admonet Cyrū cāticū miſeriaꝝ ſuaꝝ ſꝑ cātare: ne iterūeadē patiat. dicūt .n. hāc eē muſice̓ naͣm: ſi letū īueneritletiorē facit: ſi triſtem triſtiorē reddit. vide in pſaltes.Citaredꝰ di. ꝗ cū cithara. canit penl̓. ꝓdu. ⁊ dr̄ a cithara re.Citariſta ſte. in cithara vide.Citherearee. h̓ citherꝰ ri. mons eſt. vn̄ hͨ citherea ree .i. venus que in illo mōte colit̉: vel qꝛ iuxta illū montem fuitnata de ſpūma maris. vn̄ cithereus rea. reuꝫ .i. venereꝰ:vel a monte illo exiſtens.Cithiſus genꝰ arboris pinguis: a cithiſo īſula vbi abūdatiteꝫ cithiſus genꝰ fruticis herba odorifera ẜꝫ Pap̄. ⁊ cor.penl̓. vn̄ Theodolus. Ul̓ ſꝑ oues cithiſo capras depellitCitimus: in cis vide.ab humoCito as. a citꝰ deriuat̉ cito as .i. feſtinare. vl̓ ſit freq̄nta. huius v̓bi cieo ẜꝫ p̄dictā ſignificatōeꝫ. Et nota ꝙ cito as. poteſt eē freq̄nta. de cio ⁊ cieo ẜꝫ ꝙ idē ſignificāt: ⁊ tūc cōpoſita varie ꝓferunt̉. nā ſi deſcēdāt a cio ꝓdu. penl̓. ſi acieo cor. eādē. Cōpōit̉ gͦ vt ꝯcito as. īcito as. ⁊ excito asvl̓ hͨ magis ſint deriuata a cio vl̓ cieo neſcit̉. itē cōponit̉īcito as .i. cōmouere: ꝓuocare: īſtigare penl̓. cor. qn̄ venita cieo ſcd̓e ꝯiugatiōis: vl̓ penl̓ ꝓdu. qn̄ venit a ciocis. qͣte. iteꝫ ꝯponit̉ vt recito tas. ſuſcito tas. a ſurſuꝫ vl̓ ſuſuꝫ⁊ cito as. a quo ꝯponit̉ reſuſcito tas. in iſtis tribꝰ ſolemtm̄ cor. penl̓. nō ꝓducere ſic̄ dicit Pug. Alij v̓o dicūt cuꝫꝗbꝰ ego ꝙ cio as. freq̄nta. de cieo vl̓ cio ciui citū cū oībſuis ꝯpoſitis cor. penl̓. ⁊ ꝓdu. vt excito vl̓ excito: p̄ter ſolicito: recito: oſcito: ſuſcito. ⁊ ab eo ꝯpoſitū reſuſcito. ⁊ hvult magr̄ Bn̄. inuenit̉ cito aduer .i. ſtatim penl̓. cor.C itra in cis exponitur.Citropedes dicūt quidā: ſed s. eſſe debꝫ initialis lr̄a ſitropedes vel ſcitropedes. vn̄ in s. vide.Citꝰ. a cio cis. ꝓ feſtinare dr̄citus ta. tū. i. velox vel agilisviuax. vn̄ Terentiꝰ. Citus puer natus eſt ex pamphilo: ⁊cōparat̉ citus tior. tiſſimus. vn̄ cite tius. tiſſime. aduer. ⁊cōponit̉ vt ꝑcitus ta. tū. i. valde citus. Et ſcias ꝙ citū eſtſupinū de cieo cies: ⁊ ẜm hͦ cor. pͥmā. ⁊ eſt ſupinū de ciocis. qͣrte ꝯiugatiōis: ⁊ ẜm hͦ ꝓdu. ci. vn̄ ꝗdā. A cieo citūnō venit īmo citū. ⁊ idē decitꝰ ta. tū. vn̄ dicit Pap̄. Citusta. tū .i. velox acio primā ꝓdu. a cieo v̓o eam corripit.