¶ DeCante
94
Cibarium. a cibo bas. dr̄ hoc cibariuꝫ rij .i. cibus: ⁊ adiecti.ue cibarius ria. riuꝫ. ꝗ vel q̄ vel qd̓ pertinet ad cibum.Cibatus tus. maſ. ge i. comeſtio a cibo bas. ⁊ adiectiue pōtdeclinari cibatus ta. tum.¶ ibe baꝝ. pluralis numeri .i. teſſer̄ qͣdrate .ſ. tax ille a cibo.C ibeles. a cibo baſ. dr̄ hͨ cibeles lis. vl̓ hͨ cibele lis. l. mr̄ deorū .ſ. terra q̄ cibaria ꝯfert. vl̓ potiꝰ deriuat̉ a cubon qd̓ interp̄tat̉ ſolidū vl̓ firmū qͣſi cubele: qꝛ īter el̓a nullum ſitfirmiꝰ ⁊ ſolidiꝰ illo. vl̓ dr̄ ſic a cibelo mōte ī quo colit̉: ⁊ acibele vl̓ cibelo dr̄ cibelꝰ la. lū poſſeſſiuuꝫ: ⁊ cibeleꝰ lea.C ibo bas. baui .i. cibos dare: ⁊ dr̄ a cibꝰ bi. vn̄ (eū. idemv̓balia: ⁊ cibatoriꝰ ria. riuꝫ. Cibo ꝯpōit̉ vt ꝯcibo bas. i. ſil̓cibare: decibo bas .i. valde cibare vel cibū auferre. excibobas .i. ꝑfecte cibare. p̄cibo bas. in eodem ſenſu. recibobas .i. iterū cibare ſuccibobas .i. latēter vel parū vel ſubtus cibare. Cibo ⁊ oīa eius cōpoſita ſunt actiua. ⁊ cor. hācſyllabā ci. vn̄ quidam. Caſeus anguilla mortis cibus illevel illa: Ni bibas ⁊ rebibas ⁊ rebibendo bibas.Ciboriū rij. quoddā vas ad cibos deferēdos: ⁊ dr̄ a cibusC iboſus. a cibus dr̄ ciboſus ſa. ſū i. cibo plenus. ⁊ comparatur. vn̄ hec ciboſitas tatis. plenitudo ciborum.Cibus bi. a capio pis. dr̄: ꝙ aūt dr̄ cibus qͣſi captꝰ ore: qꝛ capit̉ ore: ethymo. ē nō ꝯpoſitio ẜꝫ Hū. Itē ẜꝫ Pap̄. cibꝰ grecū ē. Eſt āt figura ī geomētria: q̄ lōgitudīe ⁊ latitudīe ⁊ altitudīe ꝯtinet̉ ſicᵐ: qꝛ corpꝰ ſolidū. hͨ ēt texera dr̄ vl̓ numerꝰ ſolidꝰ hn̄s ī ſui denoīatiōe qͣtuor voces: vt bis duobis .i. octo. Hu. ēt dic̄ ꝙ a cubō qd̓ īterp̄tat̉ ſolidū ſiue firmū dr̄ h̓ cūbꝰ bi. figura ſolida. De hͦ pleniꝰ dicā ī cūbꝰ bi.Cibus grece latine dr̄ cūbus. vide in cūbus bi.Cibutum ti i. arca cibaria: ⁊ dicitur a cibus.Cicadāde. dr̄ a cuculus: qꝛ ex cuculoꝝ naſcunt̉ ſputo vl̓ dicunt̉ ſic a ſono quē faciūt. ⁊ ẜꝫ Seruiū n̄ durat vita eoꝝniſi ꝑ diē. dic̄ .n. ꝙ eodē die quo cicada orit̉: morit̉. vn̄ ꝗdā. Mors ⁊ vita dies vna cicāda tibi. ſꝫ aut falſū dic̄ aꝑte: aut alia aīalia vocauit cicadas qͣꝫ nos vocemꝰ: ꝙ āt dicicada qͣſi canēdo cadēs vl̓ cito cadēs: ethymo. ē: nō ꝯpoſitio: ⁊ ꝓdu. pen. vn̄ Oui. ī pͦ. de arte. Uere priꝰ taceāt volucres eſtate cicade: Femīa qͣꝫ iuueni blāda tēptata repuCīcatricoſus ſa. ſū. plenꝰ cicatricibꝰ: a cicatrix dr̄. (gnet.Cicatricula le. dimi. parua cicatrix: ⁊ cor. cu.Cicatrix. a ceco cas. dr̄ hᵉ cicatrix cis. .i. veſtigiuꝫ: obductiovulneris: ſic dicta: qꝛ cecet ⁊ obducat vulnera quaſi cecatrix. ꝙ aūt dr̄ cicatrix qͣſi ceſe carnis tritio: ethymo. ē: nōcompoſitio: ⁊ producit tri.Cicendela a candeo des. dr̄ hec cicendela .i. luſula genꝰ ſcabronum: qꝛ volans candeat .i. luceat.Cicendulum li. ge. neu .i. thuribuluꝫ vel licinus: ⁊ poniturpro candela ⁊ dicitur a candeo des.Cicerris. ge. neu. genus leguminis: ⁊ cor. ce.Ciclas a ciclꝰ dr̄ hͨ cicla cle. ⁊ hͨ ciclas dis. qd̓dā genꝰ pallucircūtextū: ⁊ ꝯtinēs ml̓tos intertextos ciclos: ⁊ hͨ ciclasdis. dr̄ īſula q̄ cū ꝗbuſdā alijs in ciclo diſpoſita eſt. Cicledes .n. fuerūt ſexagintatres īſule circa deluꝫ in orbe ſite:⁊ iō dicte ſūt: nō qꝛ in orbe ſūt digeſte: ſꝫ ꝑꝑ ſcopulos ꝗeaſdē ſūt ẜm Pug. Pap̄. etiā dic̄. Ciclades inſule ſunt inEgeo mari dicte ꝙ in ciclo. i. ī orbe ſūt poſite. Ciclas dis.genꝰ veſtis a rotuditate dicta ſurſum ſtricta deorſū: ampla. vn̄ īuenit̉ in legenda beate Agnetis. Induit me dn̄sciclade auro. texta: ⁊ cor. penl̓. gt ī ſiue cla. Statiꝰ achilleidos. Puppis ⁊ in mari mutabāt ciclades auras. vn̄ ī Greciſmo. Eſt ciclas pānus circūdat ciclada pontꝰ. ⁊ ita teneas ꝙ a. mediante d. cor. Fortunatꝰ tn̄ eam ꝓducit dicēs.Practea gēmata cicladē filo catenant.Ciclopea ſaxa in ꝗbꝰ ciclopes habitauerūt in Silicia ẜmPap. vide etiā ī ciclops: qꝛ declinat̉ ciclopeus pea. peū.Ciclops pis. maſ. ge. dr̄ a ciclꝰ cli. ciclopes naſcunt̉ in īdia
⁊ in Scithia olim ſic dicti erāt: qꝛ vnū orbē .i. vnū oculūhr̄e ī media frōte ꝑhibent̉. hi ⁊ agriofagite dn̄r: qꝛ ſolasferaꝝ carnes edāt. Ciclopes iſti dicti ſūt eē fabri Iouis:⁊ fabricare fulmina eiꝰ in Ethna mōte Sicilie. vn̄ ciclopeus pea. peū. vn̄ hͨ ciclopea ſaxa dn̄r in ꝗbꝰ ciclopes habitauerūt in Sicilia: ⁊ ꝓdu. penl̓. ciclopes. vn̄ Uirgi. 7.Enei. Ferꝝ exercebāt vaſto ciclopes in antro. Et Theodolus. Fulmina ciclopedes Iouis īperio fabricātes. Etvt dicūt quidā ciclopes ſi eſt nomē cōe gentile ꝓdu. penulti. Si v̓o ſit ꝓpriū eam cor. ⁊ ſatis hoc ꝓbabiliter dīItē inuenit̉ cicrops pis. ꝑ r. ⁊ tunc cor. penul. in obliquisvn̄ Theodolus. Egregio cicropi debet cauſa litandi.Ciclus cli. dr̄ a circulꝰ ꝑ ſyncopā: vl̓ a greco ciclon: ꝙ grecirotūdū vel orbē vocāt: Ciclus ꝯponit̉ vt epiclꝰ ſemicihemiclꝰ ab hemis ⁊ ciclꝰ .i. mediꝰ circulꝰ. vn̄ hemiciclusqn̄qꝫ dr̄ ſedes dimidiū circulū hn̄s .i. arcā: ⁊ ꝓdu. ci. ⁊ ẜmcōputiſtas ciclꝰ ē ſpaciū aliquoꝝ ānoꝝ in ſe rediēs ẜꝫ aliquos numeros. Et dr̄ ciclus qͣſi circulꝰ ꝑ dupliceꝫ ſyncopam: ⁊ eſt ſemiciclus dimidiꝰ ciclus a ſemis ⁊ ciclus.Ciconia nie. dr̄ a ſono quo crepitat qͣſi ciconia: qꝛ ſonꝰ pōtus ē oris qͣꝫ vocis: qꝛ eū qͣtiēte roſtro faciūt. vn̄ ⁊ ciconiāqd̓ ⁊ ciconiū dr̄: vocāt hiſpani lignū lōgum quo in hortishauriūt aquā: qꝛ imitat̉ naͣꝫ illiꝰ auis leuātis ⁊ deponentis roſtra dū clāgit. eādē hortulani telonā vocāt. tale lignū īuenit̉ mō ſuꝑ quoſdā puteos cuꝫ catena ferrea. Etſcias ꝙ hͨ auis a ꝗbuſdā appellat̉ pia auis ꝑꝑ pietatemquā erga parētes on̄dit. vn̄ dic̄. Ambro. ī hexameron. 5.Depoſiti pr̄is artꝰ ꝑ longeuā ſenectutis plumaꝝ tegimine alarūqꝫ remigio nudatos circūſtans ſoboles ciconiapēnis ꝓprijs fouet: ⁊ ꝗd dicā collato cibo paſcit. qn̄qꝫ ētipſa reparat naͣe diſpēdia: vt hinc atqꝫ īde ſubleuātes ſeneꝫ fulcro alaꝝ ſuaꝝ ad volādū exerceāt: ⁊ in priſtinosvſus deſueta iā reuocēt pr̄is membra. Quis nr̄ꝫ leuareegrū nō faſtidiat patrē: ꝗs feſſū ſenē ſuis humeris nō imponat? qd̓ ī ip̄a hiſtoria vix credibile hr̄. ꝗs vt piꝰ ſit nonhͦ ſeruulis mādet obſeꝗuꝫ? At v̓o auibꝰ nō ē graue ꝙ pietatis ē plenū: nō ē oneroſū qd̓ ſoluit̉ naͣe debito. aues nōerubeſcūt reuerēdi ſenis mēbra portare. Eſt .n. vecturepietatis ꝙ eouſqꝫ freq̄nti teſtificatōe ꝑcrebruit vt ꝯgruemercedē remuneratōis īuenerint. nā romanoꝝ vſu piaauis vocat̉: ⁊ qd̓ vix vni īꝑatori ꝯſulto ſenatꝰ delatū dr̄.hͦ iſte aues ī cōi meruerūt. Hn̄t gͦ aues iſta decreta patꝫac ꝓpͥe īſignia clem̄tie. Pios .n. filios patꝝ priꝰ oportuitCicur placidus: māſuetꝰ prudēs. plu (iudicio predicari.raliter cicures placidi quieti ẜm Pap̄.Cicurius rij. maſ. ge. prudens: gratus: cautꝰ: auſtutꝰ: vafeplacidꝰ: māſuetꝰ. vn̄ cicuro ras. v̓bū actiuū .i. prudentervel manſuete ſe ꝯtinere: militare. manſuete facere.Cicuro ras: in cicurius eſt: ⁊ produ. cū.Cicurris ris. maſ. ge. eſt porcꝰ natus ex apro ſilueſtri ⁊ domeſtica porca. ⁊ dicit̉ a cicurius ẜm Hug. Pap̄. v̓o dicit.Cicurris domeſtica ſus.Cicuta te. penl̓. ꝓdu. q̄dā herba eſt a cecꝰ dicta qͣſi cecuta:qꝛ eius ſuccus nocet oculis: vel qꝛ in tirſo geniculato nōdos hꝫ occultos vt cāna: ſicut dr̄ foſſa ceca q̄ occulta eſt.Cicuticen. a cicuta ⁊ a canonis. ꝯponit̉ h̓ cicuticencinis. ꝙcanit cū cicuta. vn̄ hͨ cicuticina ne. penl̓. cor. femīa q̄ canit cū cicuta: ⁊ cor. pen. cicuticē cinis tā ī ntō qͣꝫ ī obliꝗs.Cidaris ris. fe. ge. pilleus pontificalis. ⁊ vt dicunt mitra cidaris ⁊ ciara idem eſt: ⁊ cor. da.Cidondonis. maſ. ge. puerorū amator ẜm Hug. ⁊ dicit etiam Pap̄. Cidones puerorum amatores.C idonia ciuitas cretēſis: cidonia genus pomi. Itē cidoniamala ab oppido qd̓ ē in creta dicta: ex quo primo pomūcidonicū conficit. Fit quoqꝫ ex eo vinū quo languentiadeſideria fallunt̉: nam vinum repreſentat.