Druckschrift 
Catholicon
Seite
93v
Einzelbild herunterladen
 

DeCanteH

⁊ ꝑ ſil̓itudinē me retrix dr̄ chimera. vn̄ v̓ſus. Oīa reuerameretrix ē dicta chimera. Parte leo pͥª: media caper: anguis ī ima. vn̄ Uirg. ī. 6. Enei. Horrēdū ſtridēs flāmiſqꝫarmata chimera. Chīera ēt ē q̄dā nauis Enee. vn̄ Uirg. ī.5. Enei. Ingentēqꝫ gyas: ingentiqꝫ mole chimeram.Chyos inſula ſyra lingua dr̄: qꝛ ibi maſtix gignit̉. ſyri .n. maſticē chyon vocāt. ⁊ inde chius a. um. penul. ꝓdu. q̄ in prīmitiuo cor. Itē chius dr̄ filiꝰ. Itē chius chij. ꝗdaꝫ locꝰ dequo dr̄ Actu. 20. Sequenti die venimꝰ circa chiū. ẜꝫ v̓oPap̄. Chius inſula eſt in qͣ bonū vinū naſcit̉ qd̓ chiū dr̄in qua fons eſt hebetes faciens.C hiꝰ chij. vel chiuꝫ chij. fe. ge. vel neu. ge. pōt eē: in chios ē.C hōa eccl̓ia vel ꝯgregatio interpretat̉: ⁊ accētuat̉ in fine.Chobal condemnatus vl̓ condemnatio interpretatur.Chodorlaomor īterpretat̉ quaſi generatio manipuli: velquaſi habens decorem manipulum.C hoeleth hebraice: grece eccleſiaſtes: latine concionator.C homor interpretat laceſcens vel ꝓuocans ſiue laceſſiones aut prouocationes.Chonenias interpretat̉ percuſſus dn̄o vel percuſſio dn̄i.C horaula. chorꝰ ꝯponit̉ cū aule qd̓ grece dr̄ cānula: ⁊ dr̄ h̓⁊ hͨ choraula le. ꝗ choꝝ ducit vl̓ ꝗ ī choro cū cānulis cantat: ꝗ al̓r dr̄ choraules: ⁊ ex eiſdē ꝯpōit̉. vl̓ choraules cōpōit̉ a chorea ⁊ ago agis. ꝗ .ſ. agit choreā ẜꝫ Hu. Pap̄. etiādic̄. Choraules pͥnceps chori vl̓ ꝗ cū cānul̓ .i. fiſtul̓ canitChore īterp̄tat̉ caluaria vel caluiciū vel caluus. (choro.Chorea ree. fe. ge. ludicris cantilena: vl̓ ſaltatio: ⁊ dr̄ a chorus ri. ⁊ acuitur penul. Pap̄. vero dicit. Chorea ſonus ludorum cantus vel carmina.Choreb interp̄tat̉ mēſa vel maſſa: ſiue tētās aut tentatio.Choreus interpretat̉ iracundus vel liber: aut de foramīe.Choricanus ni. maſ. ge. a chorus dr̄ ꝗ canit in choro vel cūchoro. ⁊ cor. penul. ⁊ componit̉ a chorus ⁊ canonis.Choriciſta ſte. maſ. ge. a chorꝰ dr̄ ꝗ canit ī choro vl̓ cū choChorulus li. maſ. ge. dimi. ꝑuꝰ chorus: ⁊ cor. penul. (roC horꝰ ri. maſ. ge. eſt ml̓titudo ī ſacris collecta. Or̄ tn̄ ⁊ chorus locꝰ vbi canūt ꝗ in choro ſūt: ⁊ dr̄ a ꝯcordia. Alij dn̄tꝙ chorꝰ deriuat̉ a corona: qꝛ olim in modū corone circaaras ſtarēt ⁊ canerēt: ſꝫ meliꝰ videt̉ ꝙ corona deriuet̉ achorꝰ: vl̓ chorꝰ dr̄ a coeuꝰ qͣſi coeuoꝝ cātꝰ vl̓ ſocietas: vl̓locꝰ. A chorꝰ deriuat̉ h̓ corꝰ ri. ꝗdā ventꝰ collateralis zephiro: qꝛ vētoꝝ circulū claudat: ⁊ qͣſi choꝝ faciat. Itē dr̄chorꝰ q̄dā mēſura decē modioꝝ: ſꝫ hͦ. ex hebreo deſcēditꝗ vocat̉ chora ad ſil̓itudinē collis. chorea .n. hebraice colles appellant̉. Coaceruati .n. triginta modij inſtar collisvident̉: ⁊ onꝰ cameli efficiūt ẜꝫ Pug. ⁊ vt dic̄ magr̄ Bn̄Corus ꝓ vēto nō aſpirat̉: ī alijs ſignificatōibus aſpirat̉: ⁊pͥmā cor. ſꝫ ꝓ vēto pͥmā ꝓdu. vn̄ v̓ſus. Cōſona turba choChous choi. maſ. ge. ꝑs celi .ſ. qͣ ce (rus qͣtiēs ē aera corꝰ.lū ꝯtinet̉ vl̓ ipſuꝫ celū: ⁊ dr̄ a chaos: qꝛ ex chaos putauerūt ꝗdā celū eē formatū. Itē īuenit̉ chous choī ꝓ quodāloco de quo dr̄ Actuuꝫ. 21. A recto curſu venimꝰ choum.Chremes a cremo mas. deriuat̉ h̓ chremes tis. vl̓ chremisꝓpriū nomē cuiuſdā ꝑſone ītroducte in comedia qꝛ cremabat Simonē denegādo filiā ſuā filio illius: ⁊ ẜm hoccaret aſpiratione. ſi v̓o hēat aſpirationeꝫ chremes: nō eſttūc nomē latinū: nec deriuat̉ a cremo mas. ẜꝫ Pug. Qn̄v̓o Priſ. in pͥmo maio. dicit ꝙ aſpiratio ponitur poſt c. inchremes: dicas ꝙ ibi chremes nō eſt latinum.Chreticus. a chriſis qd̓ eſt iudiciū dr̄ h̓ chreticꝰ ci. i. iudexvel medicus ꝗ ẜm chriſim iudicat de īfirmo: an debeateuadere nec ne. ⁊ chreticus ca. cū. vt chreticꝰ dies in quoſumit̉ infirmitatis iudiciū: ꝗ qͣſi iudicat ⁊ indicat hoī andebeat liberari nec ne.Chryſeus. a chryſis qd̓ ē aurū dr̄ chryſeus ſea. ſeū .i. aureꝰ.⁊ chryſo ſas .i. deaurare. vn̄ chryſatꝰ ta. tū .i. deauratus.

Chryſis grece latīe dr̄ ſecretū: vl̓ iudiciū: vl̓ aurū. vn̄ v̓ſus.Aurū iudiciū ſecretū dat tibi chryſis: ⁊ acuit̉ in fine.Chriſma ē grecū: ⁊ ſcribit̉ aliqn̄ X. ſicut Rriſma: qꝛ hͦ figra X. repn̄tat apd̓ grecos ch. ⁊ ſcribit̉ etiā ꝑ ch. chriſmovide in chriſtꝰ: ⁊ dr̄ chriſma vnctio latine ⁊ deriuatur.chryſis qd̓ eſt aurū: Chriſma iubente dn̄o in exo. Hoy.ſes cōpoſuit: quo primo Aaron ⁊ filij eius in ſacerdotiuꝑuncti ſunt: ſed poſtqͣꝫ xp̄s verꝰ rex ⁊ ſacerdos celeſtiomyſtico vnguēto eſt delibutꝰ: iā nō ſolū reges ⁊ pontifices: ſed oīs eccl̓ia ꝓ vnctione chriſmatis ꝯſecrat ꝓ eo qeſt membrū eterni regis ⁊ ſacerdotis. vide in vnguo.Chryſolitꝰ ti. maſ. ge. ſcd̓e declinationis: lapis p̄cioſus ſil̓isauro cū marini coloris ſil̓itudīe: ⁊ dr̄ a chryſis qd̓ ē aur⁊ vt dic̄ Remigiꝰ ī Apoc̄. Chryſolitꝰ qͣſi auꝝ fulget: ⁊ vemittere ex ſe ꝗſdā ardētes ſcintillas: cuiꝰ ſpecie ſignifcant̉ hi ꝗ ī luce ſuꝑne patrie reſplēdēt: ſuaſqꝫ v̓tutes atſnīas cū v̓bo exoratiōis velut ſcintillas in ꝓximos effundūt: quibꝰ ad amorē dei ⁊ ꝓximi alios accendant.Chryſopaſſus: ꝗdā lapis p̄cioſus: a chryſis qd̓ eſt aurum ⁊paſſus qd̓ ē color: qꝛ ſit aurei coloris. Remigiꝰ v̓o dic̄ē aurei coloris ⁊ viridis: ⁊ ſignificat electos ſapīa reſplēdentes ⁊ in viriditate fidei ſemꝑ ad celeſtia tendentes.Chryſopataſius lapis precioſus ethiopicus quē lux celat.ꝓdit obſcuritas. nocte enī igneus eſt: die aureꝰ ẜꝫ Hua⁊ dicit̉ a chryſis: qd̓ eſt aurum.Chryſoſtomus. a chryſis qd̓ eſt auruꝫ: ⁊ omos qd̓ eſt os dictus eſt Ioānes chryſoſtomus .i. aureum os. vel componitur a thomos qd̓ eſt diuiſio. os .n. nihil aliud eſſe videtur qͣꝫ diuiſio labiorum ab inuicem.Chriſteeleyſon ab ely qd̓ eſt deꝰ dr̄ qd̓dā v̓bū grecū .ſ. eleſon .i. miſerere. vn̄ dr̄ chriſteeleyſon .i. chriſte miſerereChriſtianiſmus. mi. cultus ⁊ ritus chriſtianorum: ⁊ componitur a chriſtianus ⁊ mos moris.Chriſtianus ni. chriſtiani a chriſto dicti ſunt: ſicut a Iudeiudei: ſeu ab vnctione deductum eſt hoc nomen: qd̓ nomen primum in Antiochia per Petri predicationē exortum eſt: vt habetur Actuum. ii.Chriſticola le. penul. cor. chriſtum colens cōis geChriſtꝰ a chriſmate dictꝰ: qͣſi chriſmate vnctꝰ. chriſmangrece latīe dr̄ vnctio: qd̓ nomē xp̄s olim erat cōe ⁊ ſacerdotibꝰ ⁊ regibꝰ: qꝛ hi ꝗ vocant̉ ad regnū. ⁊ ꝗ ad ſacerdetiū inūgebant̉. de regibꝰ habet̉ ī Iſa. Dicite xp̄o meooro. De ſacerdotibꝰ dr̄ in pſal. Nolite tāgere xp̄os meosvn̄ dn̄s nr̄ antonomaſice ꝓprio noīe dictꝰ eſt xp̄s: qꝛ verus rex ⁊ ſacerdos fuit ⁊ chriſmate vnctꝰ .i. ſepteꝫ donisſpūs ſancti plenarie delibutꝰ. Et nota ꝙ hͨ figura Kreiſentat apd̓ grecos ch. vn̄ Xriſma. ⁊ Xp̄s ꝑ X. ſcribunt̉: qꝛdictiōes grece ſūt. Quare nō dicat̉. Chriſte ora ꝓ nobis:ſed Exaudi nos dicā in oratio. Itē in xp̄o fuerūt oēs vitutes: ⁊ vſus v̓tutū: ſicut dicā in virtꝰ. Itē de formationecorporis xp̄i: ⁊ de infuſione aīe: dicaꝫ in extraduce. Itēqūo xp̄i corpꝰ accepit aliꝗd de oī ſtatu hoīs dicā ī liberra. ru. iteꝫ de ſcīa aīe xp̄i ⁊ potentia dictū eſt in antixpiteꝫ vide in verbū. iteꝫ in ꝓpheta dicam qūo xp̄s exppulo iudeo ⁊ gentili natus eſt. iteꝫ de imagine faciet xjquā xp̄s miſit Abagaro regi dicam in iudas.Chus interpretat̉ ethiops vel tenebroſus.Chuſans īterp̄tat̉ tenebrās donū vl̓ nigredo gratificatoiChuſauraſathaim tenebroſa iniquitas: vel nigredo impCheſi interpretatur ſecretum: vel ſilentium vel archanūtatis interpretatur.aut profunditas ⁊ acuitur in fine.CCiatus ti. maſ. ge. quoddam vas eſt ad bibendum: ⁊ duantedecim ciati vnum ſextarium faciunt. iteꝫ ſciatus parciphus: craterculus porrectorius: ⁊ cor. penulti-