DeCanteH
9 3
Ceſtus. a cedo dis. cecidi dr̄ hic ceſtus ſtus. ſtui .i. coriū cuꝫplūbo infuſo quo manus ſuas pugiles muniunt ⁊ ſeinuicem cedūt: ceſtus etiā dr̄ baculus pugilū qui corio ⁊ corrigus ſolet eſſe circūdatus. Etiaꝫ generaliter arma pugilū dicunt̉ ceſtus: vn̄ videt̉ dici ceſticulus li. circulus ī capite: quum aliquid portatur.Ceſura eſt finalitas dictōis in pͥncipio pedis: ita ꝙ ſequēsdictio a longa poſſit īciꝑe vel a breui. nō aūt fit in primopede qͣꝫuis poſſit inciꝑe a monaſyllaba dictiōe: qꝛ monaſyllaba dictio nō hꝫ aliꝗd an̄ ſe a quo cedat̉: lꝫ illa cedat̉.i. ſepet̉a ſequēti: vt ſi dicas. Non minor eſt virtus q̄rereqͣꝫ parta tueri. De hoc etiam require in memeris.C eſus ſa. ſū. i. ꝑcuſſus inciſus maculatus: a cedo dis. cidi.C etaria viuaria in ꝗbus cēte ⁊ alij piſces ſūt vel officina inqua liquamen ex piſcibus cōficit̉: a cēto dicit̉.Cętariꝰ. a cetꝰ ti. dr̄ h̓ cetariꝰ rij. ꝗ cētū piſcē capit vl̓ vēdit:⁊ īde hoc citariū rij. locꝰ vbi vendunt̉ cēte vel vbi capiūtur ⁊ abūdāt: qd̓ ⁊ ꝓ ipſis ⁊ ꝓ ꝗbuſlibet piſcibus ponit̉.Cete indecli. pluralis numeri ge. neu. vide in cetus.Ceteri .i. reliqui ex eodem numero ẜm Pap̄C eterū ꝯiūctio aduerſatiua tātū valet quātū ſed. vn̄ Proſper. Ceterū iniquus ignorat ſe puniri ⁊c̄. vel. i. nā.Cethus penul. produ. interpretat abſciſus.Cethei ꝗdā ſapientes inuentores verboꝝ ẜm Pap̄.Cethura īterp̄tat̉ timiama vxor fuit Abrae poſt Saraꝫ ⁊ẜꝫ hāc regulā dꝫ penul. ꝓduci. ſic̄ lectura bethſura armatura Gen̄. 25. Abraā v̓o aliā vxorē duxit noīe CethuraꝫCoetus a cedodis. ceſſi. dr̄ hic cetus tus. tui .i. ꝯgregatio hominū ꝑ cōtrariū: qꝛ nō cedat. vel melius dr̄ a coeūdo qͣſicoetꝰ. vn̄ ꝑ oē dipthongū dꝫ ſcribi. inde deriuat̉ h̓ cetusti. ꝑ e. ſolam maſ. ge. in ſingulari numero. in plutali v̓o eſtneu. ⁊ īdecli. pluraliter hͨ cete hoꝝ cēte. vn̄ in Gen̄. pͥmoCreauit deus cete grandia: pro quodaꝫ magno piſcē marino: qꝛ copioſus ſit inſtar coetus. vnde verſus. Eſt hominum coetus viuit in equore cetus.Ceu aduer. ſil̓itudinis ſicut qͣſi quēadmodū tanqͣꝫ.Ceueo ues. eui. v̓bū neu. ⁊ caret ſupino .i. culū mouere: velclunē agitare ſicut faciūt in ꝯcūbendo. ⁊ ꝓprie ceuere ēqd̓ faciūt homines ſuperius: ſicut criſſari qd̓ faciūt mulieres inferius. vn̄ verſus. Eſt ceuere viꝝ: ſed criſſari mulierū. vl̓ ceuere eſt virorum īter ſe. criſſari mulieꝝ int̓ ſeIuuenalis. Ego te ceuentē ſiſtere verebor. ẜm Pug.anteIIIChaldei Caleph filiꝰ fuit Nachor fratris Abrae: vn̄ chaſdei dicti ſunt ꝗ nūc chaldei dicunt̉ s. mutata in l. ⁊ īterītatur chaldei feroces vel captiuātes vel qͣſi dementes.Et ſcias ꝙ chaldei potētiſſimi fuerūt: ⁊ ml̓tas terras deſtruxerūt. Tria .n. fuerunt potentiſſima regna .ſ. regnumchaldeoꝝ: grecorum ⁊ romanoꝝ: vnde dicit gloſa ſuperillud Iſa. 33. Ecce terra chaldeorum: talis populus nonfuit ⁊c̄. vſqꝫ ad mortem Nabuchodonoſor fuerunt fortiſſimi chaldei ⁊ aſſyrij. populus grecorum ⁊ romanorūfortior fuit. Predicta autem tria regna propter ſua peccata ſubiugata ſunt: vt dicam in pena.Caleph interpretatur canis: vel quaſi viride ſiue cor: aut qͣſi omne cor.Cham calidus vel callidus ſiue calor aut caliditas. ⁊ vt dicit Dug. cham interpretat̉ calidus ex preſagio futuri ſidictus. Poſteritas .n. eius eā partem terre poſſedit quevicino ſole calentior eſt: vnde ⁊ egyptij vſqꝫ hodie linguaegyptiorum cham dicuntur.Chami greci dicūt breue ⁊ humile: ⁊ accentuat̉ in fine.Chamos idolū moabitarū ẜm Pap̄. ⁊ accentuat̉ in fine.C hamul interpretat̉ ſurgēs dolor vl̓ neceſſarie parturiē:ſeu calens dolore aut caliditas parturientis.C hamus mi. a chami qd̓ eſt breue ⁊ humile dr̄ hic chamꝰ
mi. quoddā genꝰ freni vel ꝑs .ſ. qd̓ vulgo dr̄ molmet. vechamus capiſtrū eſt: vel dr̄ a cāpſo ſas. qd̓ eſt flectere: qꝛreflectat equū hūc ⁊ illuc. Regū. 4. ca. 19. Ponam itaqꝫcirculū in naribus tuis ⁊ chamum in labijs tuis.Chana vicꝰ eſt galilee vn̄ ſimon dictꝰ eſt chananeꝰ. Io. 2.Nluptie facte ſunt in chana galilee: ⁊ interp̄tat̉ zelus velemulatio ſeupoſſidet eos aut poſſeſſio eorum.Chanaan interpretat̉ poſſidens dn̄i vel emulator gratie.Chananeus interpretat̉ emulator vel zelotes ſiue preparatus aut negociator.C haos neu. ge. indecli. vel chaon etiā dr̄ ⁊ hͨ chaus chai vl̓hec chaos chaoi .i. ꝓfunditas: foſſa: vl̓ ꝯfuſa caligo: vl̓ cōfuſio rerū vel initiu rerū .ſ. ile: in qua oīa fuerūt cōfuſa ⁊cōmixta ⁊ a quo oīa ẜꝫ Hug. Pap̄. v̓o dicit. Chaos grecidicunt naturam celi ⁊ terre confuſam.Charrā īterp̄tat̉ ira vel iracūdia ſiue furor aut foraminaThobie. ii. dr̄. Peruenerūt ad charrā q̄ ē in medio itinere circa Niniuen: ⁊ accētuat̉ ī fine: ⁊ ſcribit̉ ꝑ geminū r.Chaſdei in chaldei exponitur.Chaſleū interpretat̉ ſpes eius vel ſperans in eum.Chele dicunt̉ brachia ſcorpionis ꝓpter curuitatē. Itē chele larū. īuenit̉ ꝓ ſigno libre: qꝛ ex pedibꝰ virginis ⁊ brachijs ſcorpionis efficit̉: ⁊ dr̄ a chelon ẜm Pu. Pap̄. etiaꝫdicit. Chele brachia ſcorpij que faciunt libram.Chelidrus quidā ſerpens in cerſidrus exponit̉.Chelis a chele dicit̉ hec chelis lis. i. cithara: qꝛ in modumbrachiorum curuata eſtChelon grece latine dr̄ curuū: vl̓ chelon grece latine dicit̉brachium ſiue crus propter curuitatem.Chere interpretat̉ aue ſalue vl̓ gaudē: ⁊ ꝓdu. che. vn̄ Perſius. Quis docuit pſitacū ſuū chere .i. ſuā ſalutationē: ⁊ īde cōponit̉ ſyncherus ra. rū. ẜm magiſtrum Benedi.C hermel hebraice dr̄ ꝗ ⁊ carmelꝰ mons ē ī ꝯfinio paleſtīe⁊ fenicis: ⁊ īterp̄tat̉ molle vl̓ tenerū ſiue agnꝰ tener: autagnitio ſeu ſcīa circūciſiōis. Iſa. 29. Cōuertet̉ lybanꝰ inchermel ⁊ chermel in ſaltū reputabit̉. Alia lr̄a ē in charnel. hͦ ē p̄dicatiōe apl̓oꝝ lybanꝰ .i. gētes cādide ⁊ mūdeꝑ baptiſmū ꝯuertent in chermel .i. ſcīaꝫ circūciſiōis. Etcharmel vl̓ chermel .i. iudei īteriꝰ circūciſi ꝯuertent̉ ingētes ſilueſtres ⁊ īfructuoſas. lybanꝰ .n. cādidatio: charmel v̓o ſcīa circūciſiōis interpretat̉ vt ibidē dicit gloſaC herubbis. cherubim cherubē cherub cherube. ⁊ pl̓r cherubim per oēs caſus maſ. ge. ꝑ m. ſcriptū. iteꝫ cherub indecli. in ſingulari ⁊ in pl̓ali ꝓ eodē. item h̓ cherubim indecli. maſ. ge. ⁊ ſcriptuꝫ ꝑ m. tm̄ in ſingulari nume. ⁊ ſigͣvnūquēqꝫ angeloꝝ d̓ illo ordīe: ⁊ tūc dꝫ dici. Sācte cherubim ora ꝓ nob̓. iteꝫ pl̓r hͨ cherubin: ⁊ īdecli. ⁊ neu. ge⁊ tm̄ in pl̓ali ſcribit̉ ꝑ n. ⁊ ſignificat illū ordinē angeloꝝ:⁊ tūc dꝫ dici. Sācta cherubin orate ꝓ nobis. ⁊ ẜꝫ pͥmaꝫdeclinationē pōt dici. Sācti cherubim orate ꝓ nob̓. ⁊ interp̄tat̉ plenitudo ſeu ml̓titudo ſcīe: qꝛ illi angeli vicinipoſiti deo: dīna ſcīa ampliꝰ ceteris īferioꝝ ordinū pleniCherucꝰ ci. i. ſūmitas mali .ſ. illud qd̓ inſtar vexilli (ſunt.malo ſuꝑponit̉: ⁊ ẜꝫ vētū mouet̉. Lucanꝰ. Inſtabat ſummis minor vrſa cherucis. Quidā tn̄ dicūt ꝙ cheruci ſūtcapita ⁊ cornua antēnarū: vel funes in malo.Cheruni ſignati vel metuentes ſeu formidantes aut īſanientes interpretatur.Chidon interpretatur ſcutum vel clipeusChilindroidos dicitur vmbra equaliter creſcens in longūvide in cerſidrus.Chilindrus: in cerſidrus exponitur.Chile cum aſpiratione eſt labrum.Chilōes cū aſpiratiōe hoīes breuioribꝰ labijs vocantur.C himera re. eſt quoddaꝫ monſtrū ẜm fabulas: hn̄s caputleoninū: pectꝰ ⁊ ventrē caprinū: ⁊ caudā anguinā. vnde