Druckschrift 
Catholicon
Seite
92v
Einzelbild herunterladen
 

DCEante

tur ī geometria hn̄s ſuꝑiꝰ ſemicirculū. ⁊ dr̄ ſic a p̄dicto lapide vl̓ ſerpēte ꝑꝑ eqͣlitatē. vn̄ h̓ chilyndroidos dr̄ vmbra eqͣl̓r creſcēs ī lōgū ẜꝫ Pug. Pap̄. ēt dic̄. Chilyndrusī geomētria figura qͣdrata hn̄s ſuꝑiꝰ ſemicirculū ī ſolidoCerſon dicūt greci terram.Certifico cas. i. facere certum: verbū actiuum. ⁊ componitur a certus ⁊ facio cis. ⁊ cor. fi.Certioro. a certior tioris. ꝯꝑatiuo dr̄ certioro ras. v̓bū actiuū .i. certificare: licꝫ ꝯparatiue poſſet teneri ex vi. pͥmitiui ſui: vt ſi dicat̉. Ille me certificauit: ſꝫ ille me certiorauit .i. magis me certū reddidit ẜm Pug. ⁊ produ. o. anter. ſicut peioro ras.Certo tas. taui. deriuat̉ a certꝰ ta. tū. ⁊ ē certare: litigare: pugnare. certi .n. ſolemꝰ litigare. vn̄ dr̄ certare: qͣſi certu ſedicēs habere. vnde v̓balia. ⁊ hoc certamē minis. ⁊ certatim aduerbiū. Certo ꝯponit̉ vt concerto tas .i. ſil̓ cū aliocertare. decerto tas .i. valde certare. recerto tas .i. iteruꝫcertare. Terto tas. ⁊ ꝯpoſita ab eo ſunt neutra.Certꝰ. a cernonis dr̄ certꝰ ta. tuꝫ. ꝓpͥe .n. certꝰ dr̄ ille ꝗ cernit rē de qͣ certificat̉: licꝫ qn̄qꝫ ad aīam referat̉. Et ꝯꝑat̉certꝰtior. tiſſimꝰ. vn̄ certe tiꝰ. tiſſime. aduer. ⁊ hec certitudo dinis. Certꝰ ꝯponit̉: vt qͣꝫcertꝰ .i. valde certꝰ. īcertꝰ ta.tū .i. nō certꝰ. ⁊ ꝯparat̉: vn̄ hec īcertitudo dinis ẜm Hug.pap̄. v̓o dic̄. Certa clara manifeſta. Et ſcias ꝙ certitudonihil aliud eſt qͣꝫ determinatio ītellectꝰ ad vnū. Itē certa diſcuſſione nō egent. Uide in ꝯſilium.Ceruica ce. fe. gen .i. alapa: vel potius colaphus. ⁊ dicitur aceruix. ⁊ ꝓducit ui.Ceruical lis. ge. neu .i. puluinar aureale: qd̓ ⁊ ceruicariū dr̄⁊ dr̄ a ceruix. ⁊ ꝓdu. penl̓. ẜm Hugū. Et vt dicit pap̄. ceruical dr̄ eo ꝙ ſub ceruice ponatur.Ceruicatus ta. tum .i. ſuperbus: furioſus: contumax: a ceruix dicitur.Ceruicoſus ſa. ſum. i. ſuꝑbus: arrogās. ⁊ deriuat̉ a ceruix.Ceruinus na. nuꝫ. penul. ꝓdu. res cerui: vel de ceruo: a ceruus cerui dicitur.Ceruiſia ſie. genꝰ potionis. acerere dr̄ ẜm Hug.Ceruix. a cedo dis. dr̄ hᵉ ceruix cis. poſterior ꝑs colli: ſicutanterior gula. qꝛ ibi cedūt̉ capilli. Ꝙ āt ceruix dr̄ qͣſi cerebri via. qꝛ ꝑ eādē ꝑtē cerebꝝ ad medulliū ſpīe dirigit̉ethymologia ē nō ꝯpō vl̓ deriuatio. Ceruix ēt accipit ꝓſuꝑbia: ⁊ maxīe ī pl̓ali: ⁊ qn̄ꝫ ēt ī ſingulari. Iob. 15. Cucurrit aduerſus eū erecto collo: ⁊ pingui ceruice armatꝰ ē. ⁊Cerulens. in cerulus exponit̉.(ꝓdu. ui.Cerulus. a cera dr̄ cerulus. la. penul. cor. fluidꝰ īſtar cere viridis: niger glaucꝰ. Propͥe ꝗdē cerulū ē viride cū nigro:vt eſt mare. vn̄ ceruleꝰ lea. leū. penl̓. cor. Et vt dic̄ Pap̄cerulus dr̄ ip̄e color: ceruleus v̓o qd̓ ex cerulo ꝯſtat. Itēcerulus nature: ceruleus figmēti eſt.Ceruſa q̄dā materies ad pingēdū q̄ ex plūbo: ſtānoqꝫ conficit̉ ẜm Pap̄. Hug. v̓o dicit. A ceroma dr̄ hec ceruſa ſe.quoddam genus coloris.Ceruulus li. paruꝰ ceruus. vn̄ hec ceruula le. penul. cor.Ceruꝰ. a ceros qd̓ ē cornu dr̄ h̓ ceruꝰ ui. vn̄ hᵉ ceruaue. ⁊ vtvult Ambro. ceruꝰ eger olee ramūculos mādit ⁊ ſanat̉.Et vt dic̄ Pap̄. ceruꝰ fugiēs ſpineta penetrat illeſus. oculcaligātibꝰ: ẜpētē deuorat. ⁊ ī eo eſtū ⁊ veneni ardore adfontē vadit: merſuſqꝫ ī eo caliginē ⁊ queqꝫ ſuꝑſlua exuitEt adhuc cū amoris īcēdio detinet̉ pͥore ſubſequētis caput ſuꝑ renes ſuſtētāte fluīa tranſeūt natādo: ſicqꝫ ꝑ deuia ſiluaꝝ ad extremas regiōes d̓ueniūt. fideles ſignāt.Et ẜm Iſi. 13. ethymo. cerui erectis auribꝰ acute audiūtſubmiſſis aūt audiūt nihil. Greg. ēt dic̄ Moral̓. 30. libroexponēs illud Iob. Ul̓ ꝑturiētes ceruas obſeruaſti. Ceruaꝝ inꝗt moris eſt inuētos ſerpētes extinguere: eorūqꝫmēbra morſibꝰ dilaniare. fert̉ aūt ꝙ ſi qn̄ flumina trā

ſeūt capitū ſuoꝝ onera dorſis p̄cedētiū ſuꝑponūt: ſibioīuicē ſuccedētes laborē pōderis oīo nō ſentiūt. magr̄ioſpūalibꝰ cerue vocati ſunt. Ipſi .n. more ceruaꝝ īterenptis vitijs: qͣſi extīctis ſerpētibꝰ viuūt. ⁊ d̓ ip̄a extinctōevitioꝝ ad fontē vite acrius īardeſcūt. ipſi ēt dū labētishuiꝰ tēporalitatis momēta qͣſi q̄dā flumina trāſeūt. cōpatiētes charitate onera ſua ſibiinuicē ſuꝑponūt. qꝛ ſūma obſeruatiōe cuſtodiūt id qd̓ ſcriptū ē. Inuicē oneraveſtra portate. ⁊ ſic adimplebitis legē xp̄i.Ceſar ſaris. dr̄ a cedo dis. cecidi. ⁊ qꝛ abſtractꝰ fuit de ceſevtero mr̄is. vel qꝛ fortiter cedebat alios in p̄lio: vel qꝛ pͥmo ſecuit ceſarie ſibi: vl̓ qꝛ cūceſarie ſit natꝰ. vl̓ a ceſuedr̄ qd̓ eſt elephas: qꝛ in ſingulari certamine deuicit elephantē. Et fuit ceſar .ſ. Iuliꝰ pͥmus īperator romanus aquo ꝗlibꝫ romanꝰ imꝑator dictꝰ eſt ceſar: ſic̄ ⁊ auguſtusab auguſto. ⁊ a ceſar. ceſareꝰ rea. reū. poſſeſſiuū: ⁊ ceſarria. riū. vn̄ ceſarianꝰ na. nū. ⁊ h̓ ⁊ hec ceſariēſis. ⁊ hoc ceſarienſe. Inuenit̉ aūt ceſar aliquādo in plurali. Un̄ Qui.Ceſaribꝰ virtus ꝯtigit ante diem.Ceſarauguſta ſte. fe. ge. i. terraconēſis hiſpani oppidū a ceſare auguſto factum ⁊ nominatum.Ceſarea ree. vel ceſaria rie. dr̄. in ceſaria vide.Ceſaria rie. q̄dam ciuitas. ⁊ ſunt plures ceſarie vel ceſareoēs a ceſare noīate ẜm Hug.Ceſaries. a cedo dis cecidi. dr̄ hͨ ceſaries ei. coma capitisē ꝓpͥe viroꝝ. decet .n. viꝝ eē tōſū: nō mulierē. v̓ſus Greciſ. Eſt coma qͣdrupedis colubri iuba ſiue leonis. Ceſaries hominis: crines proprie mulieris. Huius ⁊ illius bene dicitur eſſe capillus.Ceſia. a cedo dis. cidi. dr̄ hͨ ceſia ſie .i. lēticula. vn̄ ceſiꝰ ſiaſiū .i. lēticuloſus. Qui .n. lēticuloſus ē colorē nō ītegꝝ: ſīterciſum hꝫ ẜm hug. Pap̄. ēt dicit. Ceſīa lēticuloſa: ceſiꝰlenticuloſus: quaſi leſus facie.Ceſim aduer .i. diuiſim: artuatiꝫ. ⁊ dr̄ a cedo dis. cecidi. ẜDug. Papi. v̓o dicit. Ceſim ꝑ cedes qūo viciſſim per vices: qͣſi limate vel dolate: vel gradatim.Ceſiſonomaton quoddaꝫ ſcema eſt: qd̓ melius ſcribit̉ ꝑ ſein pͥma ſyllaba: vnde in s. de eo dicā. ⁊ ſupra in qͣrta parte dixi in ca. de ſcemate.Ceſo onis. maſ. ge. qui de vētre matris ceſo ſcinditur. ⁊ dicitur a cedo dis. cecidi.C eſonia. a cedodis. cecidi. hec ceſonia nie. quedā carūcula in frōte eꝗni pulli cū pͥmuꝫ ꝓdit ex aluo: vn̄ mulieresfaciūt quādam potionē mortīferā. itē ceſonia fuit ꝓpͥuꝫnomen cuiuſdam mulieris.Ceſor ſoris. maſ. ge. i. īciſor a cedodis. cecidi. Paral̓. 2. ca.24. At illi ꝯducebāt ex ea ceſores lapidum.Ceſpes pitis. maſ. ge. terra cū herbis auulſa vel frutex velvirgultū. ⁊ dr̄ ſic: qͣſi circa pedes. vn̄ ceſpito tas .i. foderevel cadere vel offendere. vn̄ ⁊ eꝗ qui ſepe cadunt ceſpitare dicuntur.Ceſpito tas. taui. tare. in ceſpes exponit̉. ⁊ cor. ſpi.Ceſſim aduerbiū .i. cedendo. vel gradatim.Ceſſo a cedo dis. ceſſum. ſu. u. in o. fit ceſſo ſas .i. frequētecedere. ⁊ īuenit̉ pro peccare. vn̄ v̓balia. ⁊ ceſſabundꝰ dadū .i. ſil̓is ceſſanti. vel ille qui ſepe ceſſat.Ceſſo ſis. ceſſiui v̓bum deſideratiuum qd̓ nō eſt in vſu inſimplicitate. ⁊ deſcēdit a cedo ceſſi ceſſum.Ceſticulus in ceſtus exponitur.Ceſton. in ceſtus ſti. vide.Ceſtus ſti. Acaſtus dr̄ h̓ ceſtus ſti. vel ceſtos. ⁊ hoc ceſtonīdeclinabile .i. cingulū veneris: quo accingunt̉ ⁊ vtutūin legitimis nuptijs. ⁊ dr̄ ceſton quaſi caſton. qꝛ in feminis maritatis caſtitatis ſignū ſit: vn̄ ponitur qn̄qꝫ proligitima copula ⁊ maritali ꝯcordia vel caſtitate ẜm HugPap̄. v̓o dicit. Ceſton zona veneris.