Druckschrift 
Catholicon
Seite
87r
Einzelbild herunterladen
 

anteADeC

87

ꝙ ab ipſis operibus aliquid demat̉: quū in ſuo fieri efficociā p̄dictā obtinuerīt: hoc ipſo ꝙ ex charitate ſūt elcita: qd̓ eis ſequēs pctm̄ auferre nō pōt. ⁊ iō remota īdiſpōne a pctōre ꝑ pnīaꝫ oꝑa illa p̄cedētia effectū ſuū ī ip̄oiteꝝ hr̄e īcipiūt: ⁊ ẜm hͦ viuificari dn̄r. nō gͦ oꝑa priꝰ vinamoriunt in ſe. ſꝫ moriunt̉ ꝑ accn̄s quo ad ipſum effectū. ⁊ iō remoto illo accidēte viuificari dn̄r. ſi āt p̄dictuspctōr moriat̉ in pctō mortali: tūc bona p̄cedētia nō ꝓſūtſibi ad meritū vite eterne ꝓſūt tn̄ iuſtis ⁊ ꝑſeuerātibꝰ inpnīa: ⁊ ēt btīs. vn̄ in Apoc. ca. 3. Tene qd̓ hēs: vt nemo accipiat coronā tuā qd̓ duobꝰ modis pōt ītelligi. ſi .n. ītelligat̉ de corona pn̄tis iuſticie dr̄ coronā eiꝰ aliꝰ acciꝑe dūoꝑa ipſiꝰ in charitate fcā q̄ ſibi ⁊ alijs ꝓderāt ẜꝫ ꝙ ſpūscharitatis fac̄ cōia merita ſctōꝝ ipſo peccāte ſibi ꝓdeſſedeſinūt ad meritū vite eterne: eoꝝ tn̄ fructꝰ in illis manet q̄ in gr̄a ꝑſeuerāt: nō tn̄ ita ꝙ eadeꝫ nūero gr̄a q̄ ē invno: ipſo peccāte ī altero fiat. Sil̓r etiā ponit̉ ſi ītelligat̉de corona future gl̓ie: qꝛ ſcī in pr̄ia exn̄tes gaudēt d̓ oībꝰmeritis ſctōꝝ ꝗ in mūdo ſūt. vn̄ aliquo peccāte cuiꝰ ml̓ta merita p̄ceſſerūt: gaudiū illoꝝ meritoꝝ ī eternū manebit in btīs: qd̓ ip̄e peccādo amiſit: ⁊ nō ita ꝙ gl̓ia q̄ p̄deſtinata ē vni alteri det̉. Oꝑa v̓o q̄ fiūt ī mortali mortuaſūt ⁊ iō adueniēte pnīa illa bona nō reuiuiſcūt. vn̄ v̓ſus.Illa reuiuiſcūt q̄ mortificata fuerūt. Uiuere non pn̄t: q̄mortua nata fuerūt. An pnīa poſſit iterari hēs ī pnīa. Utꝝ īuidēs frī ⁊ īde dolēs poſſit eē ī charitatē: reꝗreCaritudo dinis. in charitas exponitur. (in inuideo.Carmelus ꝗ hebraice chermel dr̄ mons ꝗ ē in ꝯfinio paleſtine atqꝫ fenicis: ſed nō ille de quo nabal carmelus. Ille enim mons eſt galilee in terra promiſſionis.Carmēnis. dr̄ a carmētis dea carminū. vl̓ dr̄ carmē qͣſi cerens mēte: qꝛ illi ꝗ illd̓ canebāt mēte carere credebanỉvl̓ dr̄ a carpio pis. qꝛ carptim ꝓnūciet̉: ⁊ dr̄ carmē ꝗcꝗdpedibꝰ ꝯtinet. Carmē etiā dr̄ ſcriptū de aliquo delectabili cū mētro: vt ī Boetio. Carmīa ꝗ quōdā ſtudio florēti ꝑegi. Carme̓ etiā dr̄: ꝗlibet cātꝰ cū metro. vn̄ liber odarū ītitulat̉ liber carminū .i. cātuū: qꝛ q̄libet eiꝰ diſtinctiocātabilis eſt. vn̄ carmineꝰ nea. neū. ad carmen ꝑtinens.Carmentis tis. fe. ge. dea carminum fuit: mater Euandri:⁊ dicitur a carpopis.Carmio nas. vl̓ carmīor ris .i. carmīa facere. ⁊ dr̄ a carmēnis. ⁊ etiā ad lanā ꝑtinet: vt carminare lanā qͣſi carpereCarnalis: in caro eſt.(vel purgare.Carnarium rij. locus vbi carnes reponuntur: ⁊ dr̄a carne.Carneus nea. neum. in caro vide.Carnicula le. dimi. parua caro.Carnifex cis. cōis ge .i. homicida vel macellator. ⁊ dicitura carnifico cās. ⁊ cor. fi. ẜm Dug. Pap̄. vero dicit. Carnifex dicitur: qꝛ carnem facit.Carnificina ne. ꝓdu. penl̓. fe. ge. i. macellū. ⁊ dr̄ a carnifexvn̄ Aug. in quodā ſermōe Stephani. Carnificinaꝫ itaqꝫſui furoris iudeus exercuit: ſed ouē ſuā Dauid noſter deCarnificiū ficij. officiū vel actꝰ carnificis. ⁊ dr̄ a carnifex.ore frementis excuſſit.Carnifico cas. penul. cor. i. facere carnes vel interficere vl̓lacerare. ⁊ cōponit̉ a caro ⁊ facio. ⁊ cōponit̉ carnifico cūex ⁊ dr̄ excarnifico cās. .i. dilacerare vel cruciare.Carnulentꝰ ta. tū. cōponit̉ a caro ⁊ lentos qd̓ eſt plenū: ⁊ ēcarnulentꝰ plenus carnibus .ſ. pinguis ⁊ craſſus. ⁊ cōꝑat̉carnulentus tior. tiſſimꝰ. vn̄ carnulēte tius. ſſime. aduer.vnde hec carnulentia tie .i. craſſitudo.Caronis. fe. ge. dr̄ a creos vl̓ a creo as. vel dr̄ caro: qꝛ caraeſt. Et eſt caro ex quatuor elementis cōpoſita ⁊ cōpactana terra in carne ē: aer in halitu: humor ī ſanguine: ignisin calore vitali. ⁊ dr̄ ꝓprie caro que viuit: ide ⁊ corpꝰ. corpus qd̓ nō viuit: idē nō caro. ſed iā laxiꝰ vtimur iſto vo-

cabulo caro. Itē ꝓprie caro in ſingulari hūana: carnis: īplurali q̄libet alie: porcine: pecorine vl̓ alie. vn̄ carneusnea. neū. qd̓ ē ex carne vl̓ pinguis. ⁊ carnoſus ſa. ſū .i. craſſus. ⁊ cōꝑat̉ carnoſus ſior. ſiſſimꝰ. vn̄ carnoſe ſiꝰ. ſiſſimeaduer. vn̄ hᵉ carnoſitas tis .i. craſſitudo. iteꝫ a caro h̓ ⁊ hcarnalis ⁊ hͦ le. i. carneū vl̓ ꝗ ſequit̉ fragilitatē carnis qͣſi fragile vl̓ qd̓ ꝑtinet ad carneꝫ. vn̄ carnal̓r aduer. ⁊ heccarnalitas tis. Et hꝫ pͥmā breuē caro: ſꝫ carꝰ ra. rū. pͥmaꝫꝓdu. vn̄ ꝗdaꝫ. Uilis ſepe caro mea fit ꝓ munere caro.Et ſcias ꝙ Apl̓s quū dicit. Caro ⁊ ſanguis regnuꝫ dei nōpoſſidebūt: ꝙ carnis ⁊ ſanguīs noīe nō ſub̓aꝫ veri corꝑisſed corruptionē mortalitatis ſignificat: ſic̄ ipſe ꝯn̄ter expoſuit dicēs. Nec corruptō īcorruptelā poſſidebit. qd̓ .n.dixerat Caro ⁊ ſanguis dicit corruptionē. ⁊ ꝙ dixerat regnū dei: nūc dicit īcorruptelā. aliter nāqꝫ ẜꝫ Grego. caroin ſcriptura ſacra iuxta naͣꝫ: aliter iuxta culpā: aliter iuxta corruptionē mortalitatis q̄ ex culpa ꝯtīgit appellat̉.iuxta naͣm ꝗdē quū dicit in Gen̄. Hoc nūc os ex oſſibusmeis: ⁊ caro de carne mea. Et v̓bū caro factū ē ⁊ habitauit ī nobis. Iuxta v̓o culpā: qd̓ dr̄. Caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄ ⁊ ſpūs aduerſus carnē. Iuxta corruptibilitateꝫāt quū dr̄ ꝑ ꝓphetā. Et rememoratꝰ ē: qꝛ caro ſūt .i. fragiles ⁊ moribudi: vn̄ recte ſubdit̉. Spūs vadens ⁊ nō rediens. Regnū itaqꝫ dei caro nō poſſidebit .i. caro iuxta culpā ⁊ mortalitatē: ⁊ tn̄ caro iuxta naͣm regnū dei poſſideCarolus li. penul. cor. rex Francie fuit. (bit. vide in hōCarpētariꝰ rij. ꝗ facit ⁊ ꝗ ducit carpentū. dr̄ tn̄ generaliteroīs artifex lignarius carpentarius: ⁊ dr̄ a carpētuꝫ ti. ⁊ acarpentarius hic carpentariolus li. dimiCarpētū ti. a carpo. pis. dr̄ hͦ carpētū ti. qd̓dā genꝰ curruū.ꝙ āt dr̄ carpētuꝫ qͣſi carrꝰ pōpaticꝰ: qꝛ in pōpis ſolet haberi: potius videt̉ ethymo. qͣꝫ compoſitionis oſtenſio.Carpopis. pſi. ptū. carꝑe verbū actiuū .i. rep̄hēdere: diminuere: īcidere: diſſipare: p̄parare: purgare: auferre. vn̄ ꝙdā. Carpit diminuit: carpit: aufert: ⁊ rep̄hēdit. Et carpocōponit̉ ⁊ dr̄ diſcerpopis. decerpopis. excerpo pis. ⁊ abiſtis oībus verbalia ⁊ ſunt actiua ſicut ⁊ primitiuumCarpobalſamū. balſamū ꝯponit̉ cū carpos vel xiros: quorum vtrūqꝫ interpretat̉ fructus: ⁊ dr̄ hoc carpobalſamūmi. vel hoc xirobalſamuꝫ mi i. fructus ſiue ſemē balſami: vel liquor qui fit ex eius fructu ſiue ſemine.Carpoforus. a carpos qd̓ eſt fructus vel ſemen ⁊ foros qd̓eſt ferre componit̉ h̓ carpoforꝰ ri. quidā deus paganoꝫqui latine interpretat̉ fructifer vel vberrimus.Carporo ras .i. ſauciare: ferire: ⁊ dicit̉ a carpos qd̓ magis videtur deriuari a carpopis.Carpos grece: latine fructus vel ſemen.Carptim aduer .i. ſparſim: diſtīctim: diuiſim: carpēdo eligenter: ⁊ dicitur a carpopis.Carrena: ⁊ publica pnīa: ⁊ quadragena idē ſūt. Qui igituriſtā pnīam facit quadraginta diebus nō intrat eccl̓iā: ⁊lanea veſte indutus: ab eſcis ⁊ potibus ꝗ interdicti ſūt athoro gladio ⁊ eꝗtatu illos ſupradictos dies abſtinet. intertia āt ⁊ ꝗnta feria ⁊ ſabbato aliquo genere leguminūac holeribus pomis vl̓ piris vl̓ piſciculis cū modica ceruiſia vtat̉ tꝑate. Hec oīa ꝓbant. extra. de homicidis.Carruca. a carrio is. qd̓ eſt diuido dr̄ hᵉ carruca ce. qꝛ currēdo diuidit terrā. Iſa. 66. Et adducēt oēs fratres vr̄os ⁊c̄.⁊ in lacricis ⁊ in mulis ⁊ in carrucis. iteꝫ a carrio is. dr̄ h̓carrus ri. eadē rōne. Quidā tn̄ dicūt ꝙ carrꝰ dr̄ a cardinerotaꝝ ẜm Hug. Pap̄. v̓o dicit. Carrū ri. a cardine rotaꝝqͣtuor vel ꝙ currendo ſonat vel quaſi currus.Carrus ri. ẜm Hug. maſ. ge. ẜm Pap. hoc carrum ri. videCarta te. a careo res. qꝛ caret pilis ⁊ carnibꝰ. vn̄ hͦ cartulain carruca: genus eſt vehiculi.le. penl̓. cor. dimi. ⁊ h̓ cartulariꝰ ꝗ cartas facit ⁊ p̄parat.