ACanteFDe
Carthagoginis. a cartha ⁊ ago agis cōponit̉ hͨ cartago ginis: q̄dā ciuitas. qꝛ fuit circūdata corio bouis. vn̄ h̓ ⁊ heccarthaginēſis ⁊ hͦ. ſe. ⁊ adiectiue etiā declinat̉ h̓ ⁊ hͨ carthaginēſis ⁊ hͦ ſe. ⁊ ꝓdu. tha. ⁊ pōt ſcribi ꝑ k. Et ſcias ꝙcarthaginēſis format̉ ab hͦ gtō carthaginis remotas. ⁊addita enſis. vn̄ pꝫ ꝙ hꝫ i. ante penul. ſyllabā. vt piſtorispiſtoriēſis ſicut oſtendi in tertia ꝑte: vbi egi de deſinētibus in enſis. multi tn̄ ſubtrahūt .i. in ꝓnunciatione cā euphonie: ⁊ dicunt carthaginenſis. vide in feniceon.Cartallū li. caniſtꝝ: cōphinꝰ: vl̓ vas quo mortui efferunt̉.Hiere. 6. Cōuerte manū tuā qͣſi vīdemiator ad cartallū:ſꝫ h̓ meliꝰ ſcribit̉ ꝑ q. ſic̄ ī loco ſuo dicet̉ ẜꝫ Pu. ẜꝫ Pap̄.dr̄. h̓ cartallꝰ maſ. ge. vn̄ ſic dic̄. Cartallꝰ .i. cophinꝰ vl̓ caCartallus grece: fiſcella latine.¶ (niſtrum.Cartilago. a careo dr̄ cartilago ginis .i. naris vl̓ auris vl̓ alterius rei oſſea teneritudo ⁊ ſine medulla: qd̓ genus auricule ⁊ nariū diſcrimīa ⁊ caſtroꝝ extremitates hn̄t: ⁊ diſic. qꝛ leui attritu caret dolore duꝫ plectit̉. ⁊ vt dic̄ Pap̄Cartilago oſſis ſpēꝫ hꝫ: fortitudinē nō hꝫ: ſic̄ diſcrimē nariū ⁊ auricule. Iob. 40. Cartilago illiꝰ ⁊c̄. ⁊ ꝓdu. penl̓. vn̄Alexander: cartilago riget eadē mage carne rigeſcit.Caruncula le. dimi. parua caro ẜm Pug. ⁊ Pap̄.Charus. a charis qd̓ eſt gr̄a dr̄ charꝰ ra. rū. in duabꝰ ſignificationibus: chaꝝ dilectū: chaꝝ cuiꝰ emptio eſt difficilis ⁊ cōparat̉ charus rior. riſſimus. vn̄ chare rius. ſſime.aduer. ⁊ ꝓdu. cha. ſed caronis. primam cor.Caſa ſe. fe. ge. ꝑua domꝰ: ⁊ dr̄ a cadus di. ẜꝫ Hu. Sap̄. ii. Etin locis deſertis fixerūt caſas. vl̓ ẜm Pap̄. Caſa eſt agreſte habitaculū palis: virgultis: arūdinibuſqꝫ ꝯtextū ꝗbpoſſunt tueri a vi frigoris vel caloris.Caſdei: in chaldei vide.Caſeolus li. dimi. paruus caſeus.Caſeus ſei. dr̄ a cado dis. qꝛ facile cadat ⁊ cedat. vl̓ dr̄ a careo: qꝛ ſepe caret qͣſi cares: ⁊ ꝓdu. ca. vn̄ ꝗdā. Caſeꝰ āguilla mortis cibꝰ ille vl̓ illa. Ni bibas ⁊ rebibas ⁊ rebibēdoCaſia. a cado dis dr̄ hͨ caſia caſie: q̄dā herba cuiꝰ (bibas.flos cito cadit. vn̄ caſia flos illiꝰ vl̓ liquor īde factꝰ: ⁊ ſcribi dꝫ ꝑ vnū s. vn̄ in pſalmo. Myrrha gutta ⁊ caſia. ⁊ inIob vltīo ꝓ eiꝰ ſcd̓a filia: cor. n. ca. vn̄. perſiꝰ in vltīa ſatyra. Hec ſibi corrupto caſiā diſſoluit oliuo. itē Oui. ī. 15.Metamor. Qui ſil̓as caſias ⁊ nardi lenis ariſtas. iteꝫ inAurora d̓ ſcd̓a filia Iob dr̄. Que redolet caſia germanaſcd̓a vocat̉. ⁊ ponit̉ inter ſpēs aromaticas ab Iſido.Caſſeu nouēber menſis ꝗ eſt nonus ⁊ accentuat̉ in fine.Caſma matis. ge. neu i. porticus aeris vel fulgur ethere: ⁊eſt grecuꝫ. latine dr̄ furgetra. vn̄ caſmatiſſo tiſſis. tiſſereverbuꝫ excepte actionis ſoli deo ꝯueniēs ẜꝫ Hu. Pap̄v̓o dicit. Caſma hiatus terre dum rumpit̉ terra.Caſmatiſſo tiſſis: in caſma eſt.Caſoma me. acus mulieris: qua mulier caput ſcalpit: a cado dis. dicta eo ꝙ cadere facit īmunda.Caſſabūdꝰ da. dū .i. caſſus fruſtratꝰ: ⁊ dr̄ a caſſus qd̓ ē vanꝰ.Caſſarius rij .i. retiarius: a caſſis dicitur qui retia facit.Caſſicula le. a caſſis dr̄ hͨ caſſicl̓a le. ꝑuū rete qd̓ ⁊ caſſil̓ dr̄vl̓ dr̄ caſſilis a careo: qꝛ careat ſoliditate ī foramībus.Caſſida in caſſis vide.Caſſidilis dilis. fe. ge. ⁊ hͦ caſſidile lis. neu. ge. dr̄ ſacculꝰ pera ſarciperiū ficaciū marſupiū noculꝰ loculꝰ crumeua ẜꝫPu. Pap̄. etiā dic̄. Caſſidilis pera paſtoralis: ⁊ ꝓdu penl̓.Tbobias. caſſidili ꝓfert ācillare iecur: ⁊ cor. penl̓. h̓: ſꝫ hͦaccidit cā metri. Quidā legūt ibi caſſiduli ꝑ u. ī Thobia.8. ca. vbi dr̄. Protulit de caſſiduli ſuo ꝑtē iecoris. ⁊ ita inuenit̉ ī antiꝗs biblijs. ⁊ hͦ vult Pu. ⁊ Pap̄. Quedā tn̄ biblie noue hn̄t de caſſidili ſuo: ⁊ cor. penl̓. ⁊ declinat̉ caſſidilis lis. Quidā legūt ibi caſſilidi ſuo declinātes caſſilide ceſſilidis: ⁊ cor. penl̓. ſiue li. Quidā etiā dicūt ꝙ caſſidi
le dr̄ pera aucupis ī modū reticuli facta in qͣ ponit aueaqͣs in caſſe .i. in reti capit. Et dr̄ caſſidile: qꝛ ꝗcꝗd capiū ijcaſſe ſedet īcluſuꝫ in caſſidilibꝰ: vl̓ dr̄ qͣſi caſſis ſedile qbreue ē vt ſedile .i. fundus caſſis ⁊ ſimili mō reticulatuꝫCaſſilis lis. in caſſicula videCaſſis a caput dr̄ h̓ caſſis dis .i. galea qꝛ caput tegat ⁊ ē deferro ⁊ eſt ꝓpͥe militū. galea v̓o de corio ē: dicta a galeorqd̓ eſt coriū: ⁊ ē peditū. ⁊ facit caſſis actm̄ caſſidē vel caſida. vn̄ ⁊ ſumit̉ hͨ caſſida de. idē qd̓ caſſis. vl̓ dr̄ caſſis acareo qꝛ intus ſit inanis ⁊ caſſa. Regū primo lib. ca. 17.Caſſis erea ſuper caput eius.Caſſis ſis maſ. ge. i. rete: ⁊ vt dicit Iſido. ꝓprie eſt genꝰ venatorie retis: ⁊ dr̄ a capio: qꝛ capiat. vel dr̄ a careo: qꝛ qreat ſoliditate in foraminibꝰ. dr̄ ⁊ hͨ caſſis dis. ꝓ helmovn̄ v̓ſus. Fallit aues caſſis. munit caput enea caſſis. Scaſſis caſſis dicas ſignificat tibi rete. Sed galeam fignoquum caſſis caſſidis aio.Caſſo ſas. ſaui. ſare .i. frangere deſtruere. annihilare. vanifacere. ⁊ eſt actiuum: ⁊ deriuat̉ a caſſus nominę.Caſſus ſa. ſuꝫ. dr̄ a careo res. qꝛ hꝫ p̄teritū carui. ⁊ ꝑ ſuppletionē caſſus ſa. ſuꝫ. Et nota ꝙ caſſus .i. priuatꝰ ꝑticipiū ēcaſſus v̓o .i. vanus nomē eſt. inde caſſabundus da. dumCaſtanea nee. fe. ge. tam ꝓ arbore qͣꝫ ꝓ fructu: ⁊ dr̄ a caſtroſtras. qꝛ eius fructus in modū teſticuloꝝ geminus introfolliculum reconditus reijcit̉ qͣſi caſtratus.Caſtellanus a caſtrū dr̄ caſtellanꝰ naͣ. nū. ꝗ ihabitat caſti⁊ h̓ caſtellarius rij. dn̄s caſtri vel ꝗ preeſt caſtris.Caſtellū li. a caſtꝝ dr̄ hͦ caſtellū li. ⁊ hͦ caſtellulū ambodmi. Caſtellū ēt dr̄ ꝯductꝰ vl̓ receptaculum aq̄ vl̓ vas acaquā recipiēdā: ⁊ videt̉ ſic dici: qꝛ ad modū caſtri ſit diCaſteriuꝫ rij. locus vbi remi collocant̉. ⁊ di. (ſpoſitumcitur a caſtro vel a caſtris.Caſtifer ra. rum. penul. cor. qui flagella portat: vt caſtigea caſtus ⁊ fero fers dicitur.Caſtigo gas. a caſtus ⁊ eſt v̓buꝫ actiuū ⁊ caſtigare caſlū facere vl̓ corrigere vel cōmouere. vn̄ in pſalmo. caſtigancaſtigauit me dn̄s: ꝙ aūt dr̄ caſtigare qͣſi caſtū facere vl̓agere potius videt ethymo. qͣꝫ compoſitio: ⁊ ꝓdu. ſti.Caſtimonia a caſtus dr̄ hec caſtimonia .i. caſtitas.Caſtor ris. maſ. ge. qd̓dā aīal ē ſic dictū a caſtro ras. qꝛ quiſentit venatores ſe ſequētes ſeipſum caſtrat. vt euaderepoſſit: ſciēs ſe fugari ꝑꝑ teſticulos. Teſticuli .n. eiꝰ apti ſūmedicaminibꝰ. idē ⁊ fiber fibri ⁊ beuer: ⁊ canis pōticꝰ dẜꝫ Pu. Iſido. etiā ī. 12. li. ethymo. ca. d̓ beſtijs. dic̄ ꝙ quūp̄ſenſerit venatorē ſe caſtrat ⁊ morſibꝰ virilia ſua amputat. ⁊ phyſiologꝰ hͦ etiā dic̄. Quidā tn̄ opinant̉ hͦ falieē dicētes: ꝙ caſtor nō ē tāte diſcretiōis: ꝙ ſciret ſe liberare tal̓r: ⁊ hͦ. quottidie pꝫ in caſtoribꝰ: ꝗ ī diuerſis locitīueniunt̉. vn̄ qd̓ dictū ē de caſtratiōe caſtoris nō d̓ caſteribꝰ ꝗ fibri dn̄r: ſꝫ de ꝗbuſdā alijs aīalibꝰ caſtoribꝰ aſſmilātibꝰ ī teſticul̓ ē forſitan ītelligēdū. Eſt āt caſtor aīamirabile ⁊ mōſtruoſū. Uiuit ī terra ⁊ ī aqͣ natat: ī aqͣ vpiſcis: in terra ambulat ſicut alia aīalia: cauda eiꝰ in oībnaͣm piſcis hꝫ ⁊ ſapit. hꝫ .n. ſquamas ⁊ ſpinas quēadmodum piſcis: reliquuꝫ corpꝰ carneuꝫ eſt: nām hn̄s qͣdrupdis aīalis ⁊ nō comedit̉ in ieiunijs. cauda v̓o eius comeditur in ieiunijs. Eſt autē caſtor in magnitudine ad mduꝫ parui canis hn̄s pedes qͣſi caninos a ꝑte poſteriorūcuꝫ ꝗbꝰ principal̓r ambulat: a parte v̓o anteriori hꝫ pedes quaſi anſerinos cuꝫ ꝗbꝰ principal̓r in aꝗs natat. detes hꝫ acutiſſimos: pellē p̄cioſaꝫ. Itē īuenit̉ caſtor ſtorisꝓ quodā ſigno celeſti. vnde dicit Papi. Caſtor ⁊ polapud paganos dij ſunt habiti: quos etiā inter ſidera fixerunt: qd̓ ſignū dicitur gemini. item Iſido. in tertio librethymo. vbi agit̉ de noībus ſtellarū ſic ait. caſtorē ⁊ polucem poſt mortem inter ſidera notiſſima cōſtitueran