¶Ge CanteA
8 4
¶vſu circūſcriptiōes irrepūt. ⁊ in īfirmitatem ꝓpͥe v̓tutisaſtu quodā ſuffulciūt: fratri dolū nectūt vt alteriꝰ paſcātur erūne. Tu aūt ꝓprijs eſto ꝯtentus ⁊ aliena te dānanō paſcāt. Btā ē ſi bona ſua nouerit cū v̓itate pauꝑtas. ⁊oībꝰ p̄ferēda theſauris. Utamur ergo īgenio ad querendā gr̄am ⁊ ſalutē tuēdā: nō ad aliena circūſcribēdā īnocētiā. licꝫ nobis vti exēplis maritimis ad ꝓfectuꝫ nr̄e ſalutis nō ad aliene periculū. Itē vt dic̄ Pap. Cācer cācriaīal dictꝰ. qꝛ īteſtina in modū ꝯcarū hꝫ. Cancer ēt eſt qͣttum ſignū in celo: dictus: qꝛ cum ad eū ſol venerit retrogradit̉ in modū cācri. Dicit̉ ēt cancer ꝓ morbo. ⁊ ẜꝫ antiquos fuit neu. ge. ⁊ fecit genitiuus canceris. vnde v̓ſus.Eſt cancer aīal ſignum vitiumqꝫ malignū. Canceris eſtmorbus: cancri: ſtellaqꝫ piſciſqꝫ.C andacis fe. ge. quedā regina fuit. ⁊ cor. penul. Un̄ in Aurora dr̄. Candacis regina virū direxerat iſtū. Et vt dicit̉in hiſtorijs: oēs regine ethiopū dicebant̉ regine cādacesſicut romani imꝑatores dicebant̉ ceſares: nec habebatregimen regio illa niſi a feminis.Candela le. dr̄ a candeo des. qꝛ accenſa candeat.C andeo des. dui. v̓bū neu. ⁊ caret ſupinis .i. albere vl̓ calere. vn̄ v̓ſus. Cādida res cādet: ⁊ ferri lamīa cādet. ⁊ ē tractū a ferro ꝙ cādere ponat̉ ꝓ calere. qꝛ ferrū quāto candidiꝰ tāto calidiꝰ. ⁊ a cādeo cādeſco deſcis. īchoa. Cādeoꝯponit̉: vt excandeo des .i. valde candeo. īde excādeſcoIncādeodes .i. ītus vl̓ valde cādeo. īde īcādeſco. Recādeo des .i. iteꝝ cādere. īde recādeſco īcho. Et eſt neutrūcādeo cū ſuis ꝯpoſitis: qn̄ nō mutāt coniugationē. Itemꝯponit̉ cuꝫ ad. ⁊ dr̄ accēdo dis. ⁊ cū cō. ⁊ dicit̉ ꝯcēdo dis.⁊ cū pre. ⁊ dr̄ p̄cendo dis .i. an̄ vel valde accendere. ⁊ cuꝫſub. ⁊ dicit̉ ſuccendo dis. ⁊ ſunt oīa cōpoſita a cādeo quemutāt coniugationē actiua. ⁊ hꝫ ſignificationē actiuamUide in ſtudeo des.Candelabrum bri. penul. natural̓r cor. a cādela dicit̉ quaſi candelaferū. qꝛ ferat candelam. Uel dicit̉ candelabꝫquaſi candele latorium.Candico cas. caui. care. v̓bū neu .i. candere: vl̓ aliquātuluꝫcādere: vt ſit diminutiuū a cādeo des. ⁊ cor. di. cādico.Candidarius rij i. pelliparius ꝗ coria facit alba: a candeodes. dr̄. Candidarius etiaꝫ vocat̉ qui lauat pānos: vndehec cādidaria rie. lotrix que lauat pānos.Candidatus ta. tū .i. dealbatus a candidus dr̄.Candibalus la. lū. diminutiuū parum candidus. Inuenit̉etiā candicolus la. lū i. candidꝰ: vl̓ cādiculus: vnde maibatus: vel merbotꝰ in libello de lapidibꝰ. Tertia candiculis tribus eſt īſcripta lituris.Candidꝰ da. dū. a cādeo des. dr̄. Et ꝯparat̉ candidus dior.cādidiſſimꝰ. vn̄ cādide dius. diſſime. aduer. ⁊ differt cādidū ab albo. Albū .n. eſt de naͣ. cādidū de artificio ⁊ ſtudio: vnde ⁊ dr̄ candidū: quaſi candori datū ſtudio. Iteꝫalbū quodam pallore cōmixtū: ſꝫ candiduꝫ quadā lucereſperſum eſt. Acandidus dr̄ candido das. verbum actiuum .i. facere candidum. ⁊ cor. penul.Candor doris maſ. ge. i. albedo. a candidus dr̄.Candulus. a candidus dr̄ candidulus la. luꝫ. vn̄ candulusla. lum. per ſyncopā. vn̄ Iuuenalis. Prebēda eſt gladiopulchra hec ⁊ candula ceruix.Candus di. maſ. ge. veſtis regia a candeo des. dr̄.Caneo. a candeodes. dr̄ caneo nes. nui. v̓bū neutrum: ⁊ caret ſupino. vn̄ caneſco ſcis. īchoatiuuꝫ: qd̓ ⁊ caniſco ſcis.īuenit quaſi a v̓bo tertie coniugationis. Caneo ꝯponit̉vt ꝯcaneo nes .i. ſimul canere. incaneo nes .i. valde canere: p̄caneo nes .i. tēpeſtiue canere. recaneo nes .i. iteꝝ canere: vl̓ retro: vel ſimpl̓r canere. ⁊ ꝓdu. ca. ſed canes nomen eā corripit. Unde ꝗdaꝫ. De ſine velle canes poſtqͣꝫper tempora canes.
Canicies ei. ⁊ hec canitudo canitudinis. ī eodeꝫ ſenſu: a caneo nes. ẜm Pug. Pap̄. v̓o dic̄. Canicies: ſenectꝰ: qͣſi candicies. a candore dicta.Canicula. a canis dr̄ hec canicula le. ⁊ h̓ caniculus li. ābodiminutiua. Canicula ēt dr̄ q̄dā ſtella in quā ẜm poetasmutata fuit canicula hycari. vn̄ h̓ ⁊ hec canicularis. ⁊ hre. vt dies caniculares in ꝗbꝰ canicula regnat ẜm HugPap̄. v̓o dic̄. Canicula vl̓ canis nomē ſtelle: q̄ eſt vicinethauro. que ⁊ ſyrus dr̄. eſtiuis mēſibꝰ in medio cētro celi eſt. ⁊ cū ſol ad eā aſcēderit duplicat̉ calor. ⁊ diſſoluuntur corpora: vnde canis dr̄: qꝛ corpora morbo afficiat. Etſcias ꝙ caniculares dies ſunt ꝗnquagintatres: ꝗbus moleſte ſunt purgatōes. a pridie idus iulij vſqꝫ ad pridie nōnas ſeptēbris. vn̄ v̓ſus. Incipiūt pridie iulij idus canicūlares. ⁊ pridie nonas ſeptēbris fine reſultāt.Canicularis in canicula exponitur.Canis. a canonis. vl̓ canor naris. dr̄ h̓ ⁊ hec canis. vn̄ canicus ca. cū. ⁊ caninꝰ na. nū. Quidā ēt dētes dn̄r canini. vide īdēs. Ul̓ canis dr̄ a cinos greco qd̓ canis dr̄ latīe. ⁊ facit gtūs pluralis canū ⁊ actūs pluralis in es tm̄ canes: ſicut iuuenes ⁊ panes. Et ſcias ꝙ canis nomē nō mutauitaccentū ad differentiā huiꝰ v̓bi canis. qꝛ .ſ. vtraqꝫ pars ēpͥncipalis: ⁊ certā hꝫ dr̄iam ꝑꝑ accidētia ſua. ⁊ neu. depepēdet ab altera. Sꝫ vbi differētia hꝫ locum. debet vnūab altero per originē depēdere. Ideꝫ pōt in ꝯſil̓ibꝰ dici.Item canis aīal latrabile. marinus piſcis: ſidus celeſteequoce̓ dicit̉. vn̄ v̓ſus. Nat canis in ponto. latrat extrafulget in alto. Itē canonis. v̓bū: ⁊ canis nomē nominatiui caſus corripit pͥmam: ſed canis datiuus ⁊ abltūs pluralis. de canus naͣ. nū. ꝓducit primā: ſicut caneo nes. vn̄quidā. Quū latrat ille canis: canis ⁊ tu cantica canis. Etſcias ꝙ Iſidorꝰ. 12. ethymolo. dicit. Nihil ſagacius canibus. plus .n. ſenſus ceteris aīalibus habent: nam ſoli ſuanomina recognoſcūt: dn̄os ſuos diligūt: dominorum tecta defendunt: pro dominis ſuis ſe morti ſubijciunt: volūtarie cum domino ad predam currunt: corpus dn̄i ſuiēt mortui cuſtodiunt. ⁊ nō relinquunt. Quoꝝ poſtremanatura eſt extra homines eſſe non poſſe. Hec Iſidorus.Quis ergo vt dicit Ambroſius in hexameron nō erubeſcat gratiam bene de ſe merentibus non referre. cum vtdeat ēt beſtias refugere crimē īgrati: ⁊ ille īpartite alimonie ſeruāt memoriā: tn̄ tu nō ſeruas ſalutis accepte.Caniſco ſcis. verbū īchoatiuū .i. īcipio canere: ⁊ caneſco ētdicitur. Uideo in caneo nes.Caniſtrum ſtri. a canna dicitur. quia de cannis fiſſis texit̉.vel dicitur a canus na. num. quia cana .i. poma que ſuntcana .i. lanuginoſa ibi ponuntur. vnde hoc caniſtrellumli. diminutiuum ſecundum Pugū. ⁊ dicitur caniſtrumſportula quaſi cannis textum.Canitudo dinis. fe. ge. i. canicies: a caneo nes dr̄.Canna ne. dr̄ a canonis: qꝛ ea canitur. Et ſignificat pluraNam canna ponitur pro arundine: pro canna gule. ⁊ proquodam fluuio.Cannella le. diminutiuum parua canna.Cannetum cannēti generis neu. locus vbi canne creſcuntdicitur a canna.Cannula le. dimi. parua cāna. Itē cānula le. i. fiſtula.Canonis. cecini. cantuꝫ. v̓bū eſt poliſonū. multa .n. ſignat.Nā cano aliquādo ſimpliciter ſignat cantare: quādoqꝫdiuinare: aliquando dicere: quandoqꝫ laudare: quādoqꝫmetrice deſcribere. ⁊ eſt poetarum ſic deſcribere: ſicutdicere eſt proſaicorum. ⁊ in duabus primis ſignificationibus eſt neu. in alijs actiuum. Cano cōponit vt accinonis .nui. tū .i. iuxta vel iterū. vel cōcorditer canere. vndehic accentus. tus. Itē precinonis. vnde precentus. ⁊ precentor. Itē occinonis. vnde occento tas. frequētatiuuꝫ
l