¶ DeACante
8 3
¶ YAt tā ab ipſis qͣꝫ a ſuo pͥmitiuo fiūt īchoatiua ab eis formata: vt caleſco ſcis. recaleſco īcaleſco: concaleſco: ſcis. ⁊cor. pͥmā caleo. Un̄ Qui. epiſ. Qui calet ī cupido pectoreCaleptra in capullulū exponit̉.¶ (p̄ſtat amorCalerarius arij .i. miniſter ferens ligna: a cōlon quod eſt liCalero ras. v̓bum neu. properare vel ligna portare. ⁊ dicignum dicitur.tur a calon lonis. vel a calon greco.Calibs libis. ge. cōis ꝗdā ppl̓s a caleo les. dictꝰ eo ꝙ ſemꝑcaleat fodiēdo illud genꝰ ferri: qd̓ vulgo dr̄ acier vl̓ azaleo ꝙ multū abūdat apud eos. vn̄ h̓ calibs bis. dr̄ genusferri. ⁊ cor. penul. Lucanꝰ in. 4. nō calibē gētes penitusfugiente metallo. Eruerant ⁊c̄.Calico cās .i. bibere: potare. ⁊ dr̄ a calix cis.Calicula le. vide in caliga ge.Calidꝰ da. dū. dr̄ a caleo les. ⁊ ꝯꝑat̉ calidꝰ dior. diſſimꝰ. vn̄C aliculus li. diminutiuū paruus calixcalide diꝰ. diſſime. aduer. ⁊ hec caliditas tis. Et ſyncopatur calidꝰ. ⁊ dr̄ caldꝰ da. dū. Et vt dic̄ Pap̄. Calidꝰ caloreeffectꝰ ſcribit̉ per vnū l. cor. enī pͥmā. ſic̄ caleo les.C aliendrū dri. i. mitra vel general̓r ꝗcquid caput īuoluit:vt maiorē calorem ꝯtrahat. ⁊ dr̄ a caleo les. Hora. in ſermo. Altum ſagane caliendrum.Caliga. a calcio cias. dr̄ hec caliga ge. calciamētū cruriumſiue ſit de pāno. ſiue ſit de ferro vel dicitur a colligo gas.qꝛ calige ligant̉. vl̓ dr̄ a callo pedū. Inuenit̉ ēt calliculaꝓ eodē. ſil̓r a callo. ⁊ cor. penul. Unde in Aurora. Sumetibi caligas: ⁊ veſtem ſtringe ſequēdo.C aligatꝰ. a caliga dr̄ caligatꝰ ta. tuꝫ. ꝗ caligas hꝫ. vn̄ ⁊ milites caligati dn̄r a ꝗbuſdā caligis ferreis qͣs ſolēt hr̄e: vn̄ꝗdā neronuꝫ dictꝰ eſt caligula. qꝛ a pueritia īter militesſit v̓ſatus. Caligula pōt dici parua caliga diminutiuū.Caligo gas. v̓bū actiuū .i. caligis īduere. a caliga ge. ⁊ co. penul. ſicut caliga. Itē caligo gas. dr̄ a caligo inis. ⁊ ē caligare: obſcurari: obcecari: obtenebrari. ⁊ ꝓdu. li. vide in caligo ginis. Itē caligo gas. quādo ſignificat caligineꝫ. ꝓdu.pͥmā: ſꝫ quādo ꝑtinet ad caligas eādem cor.Caligo ginis. fe. ge. dr̄ a caleo les. ⁊ eſt caligo obſcuritas ⁊vmbra ſpiſſitudine aeris. facta etiaꝫ caligo dr̄ fulio. ⁊ dr̄ſic. qꝛ maxīe calore aeris vel ignis gignat. Pſal̓. Caligoſub pedibꝰ eiꝰ. vn̄ caliginoſus ſa. ſum .i. obſcurus. caligīeplenus. ⁊ caligo gas verbū neu. ⁊ ꝓdu. li. penul. tā nomēqͣꝫ verbum pro obſcuritate.Caligula le. diminutiuū parua caliga. vide in caligatus.Calimacꝰ ci. penl̓. cor. ꝓpriū nom̄ cuiuſdā viri: d̓ quo Oui.īd̓ remedio amo. Calimaci nūerꝰ nō ē dicendꝰ achilles.Caliope pes. accentuat̉ in fine. ⁊ eſt de nouē muſis qͣſi calophone .i. bona ſonoritas. ⁊ dr̄ a calo qd̓ eſt bonuꝫ. ⁊ pōtſcribi per k. kaliope pes.Calix cis. maſ. ge. qd̓dā genꝰ poculoꝝ qd̓ olim ex ligno fiebat. vn̄ calon qd̓ eſt lignū deriuat. vel pōt deriuari a caleo les. Solebāt .n. calidā ⁊ frigidā potionē miſcere ī calice. vn̄ ſcias ꝙ calix dictꝰ eſt a calida potione: ⁊ miſcereocm̄ eſt ꝓ miniſtrare ⁊ ꝓpinare vinū. ⁊ etiam adhuc miſcemꝰ calida frigidis. ⁊ ecōuerſo: vt vinū ⁊ aquā. ⁊ cor. liUn̄ Poratiꝰ. Fecūdi calices quē nō fecere diſertū. ⁊ d̓ſinit in ix. cor. natural̓r ẜm Pap̄. ⁊ Priſ.Calleo. a callus dr̄ calleo les lui. v̓bū ne. ⁊ caret ſup̄ .i. durere vl̓ callide ſcire: Un̄ ꝗdā callet durere denotat ⁊ ſapere. vn̄ ⁊ caleſco ſcis. īchōa. Calleo ꝯponit̉ cū cō. vt cōcalleo les .i. ſil̓ callere. Occalleo les .i. circū vl̓ vndiqꝫ callere. Recalleo. les .i. iteꝝ callere: vl̓ remolleſcere. ⁊ a callo ceſſare. ⁊ ſcribit̉ calleo per duplex lCalleſco ſcis īchoatiuū .i. īcipio callere.Callidꝰ. a calleo les. dr̄ callidꝰ da. dū i. ſubdolus vl̓ ꝑ exercitationē actus inſtructꝰ. ⁊ ſic callidꝰ nō ꝓ aſtuto tm̄. ſed
ꝓ aſtuto ēt ⁊ docto dr̄. Hic ēt v̓ſutꝰ dr̄. qꝛ animū cito vertat. ⁊ facile ad quālibꝫ fraudeꝫ. Iob. 36. Simulatores ⁊callidi ꝓuocant irā dei. Et ꝯꝑat̉ callidꝰ dior. diſſimꝰ. vn̄callide dius. diſſime. aduer. ⁊ hec caliditas tatis. Inuenitur ēt calidꝰ ꝓ calore affectꝰ: ſꝫ tūc ſcribit̉ ꝑ vnū l. ſꝫ callidus .i. aſtutꝰ ꝑ duo l. ſcribit̉. vn̄ ⁊ pͥmā poſitione ꝓdu. Aurora. Callidꝰ ergo dolos. ⁊ fraudes in pectore voluit.Callis. a callus dr̄ h̓ callis lis. i. ſemita callo pedū ꝑdurataſtricta ⁊ āguſta īter mōtes. ⁊ ē callis iter pecudū ꝓpͥe: ſemita hoīuꝫ: vl̓ call̓ ē limes callide iacēs. ⁊ ẜm hoc dicit̉a calleo les. ꝓ callide ſcio. Inuenit̉ ēt h̓ callus li. datiuplural̓ call̓. vn̄ v̓ſus. Callus durities dicat̉ ſemita callisCalloſus. a callus dr̄ calloſus ſa. ſum. i. durꝰ: fortis: pīguis:carnulentꝰ: callis plenꝰ. Et hinc hec calloſitas tatis .i. dirities: fortitudo: pinguēdo.Callus. a calco cās dicit̉ h̓ callus li. i. durities pedū qͣ terram calcamus. ⁊ etiam manuuꝫ durities īteriorᵉ diciturcallus. ⁊ cutis lardi.Calo. a calon qd̓ ē lignū dr̄ h̓ calo onis. ille ꝗ fert ligna. Calones ēt dn̄r gallee militū. ⁊ ꝓdu. pͥmā: ſꝫ calo as. v̓bū eādē cor. vn̄ v̓ſus. Ponere dico calo: ſꝫ refert pōdera caloCalo las. laui .i. laxare: deponere: p̄ponere. ⁊ dr̄a calon greco qd̓ latine dr̄ laxa. Et ꝯponit̉ ītercalo las .i. īterponere.vn̄ v̓balia. ⁊ cor. pͥmā: ſiue ca. vt ꝓbat̉ ī calo lonis.Calobalſamū mi. lignū balſami: vl̓ liquor emanās d̓ ligneeiꝰ trito. ⁊ ꝯponit̉ a calon: qd̓ eſt lignū ⁊ balſamū.Calon grece lignum latine.Calopodiū. calon ꝯponit̉ cū podiū: qd̓ ē baculus quo terre īnitimur. vel cū pos qd̓ eſt pes. ⁊ dicit̉ hoc colodiū dij..i. baculus ligneus: vel pes ligneus.Calor oris. dr̄ a caleo les.Caluaria. a caluꝰ dr̄ hec caluaria rie .i. locus patēs ſuꝑ duoſuꝑcilia. vn̄ vt in euāgelio habet̉: locus in quo decapitabant̉ latrones locus caluarie appellabat̉ .ſ. ꝑꝑ oſſa calua exiſtētia ibi. ⁊ dr̄ hebraice golgatha.C aluaſter ſtri. maſ. ge. dr̄ a caluus ui.Caluicies. a caluꝰ dr̄ hec caluicies ei. ⁊ hoc caluiciū ci. locus patens ſuꝑ duo ſupercilia.Caluicium ci. in caluicies eſt.Calumnia nie: accuſatio falſa: crimē falſo obiectū: iurgiuꝫaliene litis. ⁊ dr̄ a caluouis. Et a calūnia deriuat̉ calumnior aris .i. reprehēdere. crimē falſo accuſare: vel ꝯſumere: terrere: exigere: detinere: cauſari: fruſtari: ludificare.Sꝫ antiꝗ dicebāt calūnio as. ⁊ a calumnia dr̄ calumnioſus ſa. ſum. plenus calumnia.Calumniator toris. falſi criminis accuſator. ⁊ pōt habereeaſdē ſignificatiōes ſic̄ ⁊ calūnior. ⁊ dr̄ a caluo uis.Caluo uas. uaui. uare .i. facere aliquē caluū: ſꝫ nō eſt ī vſu.⁊ īde dr̄ h̓ caluꝰ ui. ⁊ adiectiue īuenit̉ caluꝰ ua. uū. Caluouas. ꝯponit̉ cū de: vt decaluo uas. uaui .i. caluū facere vl̓decapitare: ⁊ caluaria auferre.C aluo uis. ui. uere .i. decipere v̓bū actiuū. ⁊ caret ſup̄. d̓beret .n. facere calutū: ſꝫ nō īuenit̉. ⁊ eſt tractū a caluo. quiquodāmō decipit vidētes ꝓpter galeꝝ ſuū: vel aliquocoopertorio. ⁊ dr̄ a caluꝰ ui. ⁊ īuenit̉ calui p̄teritū. ⁊ gtūsa caluꝰ. vn̄ v̓ſus. Si nō vis calui fugias ꝯſortia calui. ⁊ ⁊caluo is. dr̄ cauillo las. pro caluillo.Calus li. vas vimineum. vel de ſalice per quod muſta colantur. ⁊ dr̄ a calo las.Caluulus li. parum caluus.C aluus ui. ⁊ caluꝰ ua. uum. in caluo uas. vide.C alx. a callus li. dr̄ h̓ calx cis. pͥma pars plāte: vl̓ potiꝰ poſtrema q̄ ⁊ calcaneꝰ dr̄: ſꝫ hec calx cis .i. cementū. ⁊ dr̄ tūca calidꝰ qͣſi calix. qꝛ ex lapide calefacto ⁊ aduſto fit. calxēt ponit̉ ꝓ fine cuiuſlibet rei: ſic̄ dr̄. In calce libri ꝓ in fine libri. ⁊ eſt calx pro pede ſiue calcaneo maſ. ge. lꝫ Uir.