A¶ DeCante
tꝑalia ꝑdere timuerūt. ⁊ vitā eternā nō cogitauerunt: atſic vtrūqꝫ amiſerūt. Nam ēt romani poſt dn̄i paſſionē: ⁊glorificationē .ſ. poſt quadragintaduos annos tulerunteis gētē ⁊ locū expugnādo ⁊ trāſferēdo. Et p̄dicto ſenſuītellexit p̄dicta v̓ba caiphas. ⁊ fuerūt mala. ⁊ a caiphe libero arbitrio. vn̄ qͣꝫtum ad ītētiōeꝫ caiphe peccauit caiphas. ⁊ nō fuerūt ꝓphetica. Alio mō pn̄t exponi p̄dictav̓ba ẜꝫ ꝙ fuerūt a ſpūſcō ⁊ ꝓphetica. Expedit vobis ⁊c̄.qͣſi dicat. expedit vobis qͣꝫtū a liberationeꝫ a culpa: ⁊ qͣꝫtū ad ianue celi aꝑtionē vt vnꝰ moriat̉ hō .ſ. xp̄s dei filiẜꝫ .ſ. ꝙ hō: qꝛ v̓bū īqͣꝫtū v̓bū nō ē paſſum ẜꝫ aug. Et hoc figuratū ē ī Gen̄. 22. ꝑ hoc ꝙ aries īmolatꝰ: ⁊ Iſaac̄ .i. xp̄s filiꝰ abrae .i. dei pr̄is liberatꝰ ē ꝓ ppl̓o .i. ꝓ ſalutē ppl̓i. Et n̄tota gēs ꝑeat .ſ. ad īfernū vl̓ limbū d̓ſcēdēdo ⁊ celeſtē requiem nō īgrediēdo. ⁊ ſic p̄dicta verba fuerūt ꝓpheticeꝓlata per caiphā pontificē nō ea ītelligentem.C alabria brie. ꝓuincia iuxta apuliam.Calabriꝰ brij. auis q̄dā eſt. ⁊ dr̄ ēt caradrion. Leuiti. ii. SꝫDeū. 14 dr̄. Caladriū ne comedatis. Aurora. Garrula caradrion auis eſt: illoſqꝫ figurat. ⁊ vt dicūt caladrius ⁊ caradrion pro eadē aue accipiunt̉: ſꝫ cōſtat ꝙ ſcriptura differunt. Uide in caradrion.Calamatꝰ. a calamꝰ mi. dr̄ h̓ calamatꝰ ti. qd̓daꝫ genus ſtricte mitre. ⁊ dr̄ calamatus qͣſi calorē machinās eo ꝙ ſtricta ſit: ⁊ caꝑiti īpreſſa. ⁊ ē ethymologia. Un̄ Ioſephꝰ in. 5.Suꝑ caput geſtas pilleū in modū parui calamiti.Calamariū rij. cornu. vbi tenet̉ īcauſtū. ⁊ dr̄ a calamariꝰ.C alamiſtratulus in calamiſtratus vide.Calamiſtratꝰ ta. tū .i. calamiſtro ornatꝰ. ⁊ dr̄ a calamiſtruꝫ.Et a calamiſtratꝰ deſcendit calamiſtratulus la. lū. dimi.penul. cor. vn̄ Hiero. in qͣdā ep̄i. Pueros cincinaculos ⁊calamiſtratulos: ⁊ ꝑegrina vnguētaolētes deuita.C alamiſtrū. a calamꝰ dr̄ hoc calamiſtrū ſtri .i. acus ferrea:vel alteriꝰ metalli ī ſil̓itudinē calami fcā qͣ crines obtorquent̉ vt criſpi fiāt: quā in cinere vl̓ in igne calefacere ſolēt ꝗ capillos criſpāt: vt calamiſtrati ſint.Calamitas tatis .i. miſeria. ⁊ dr̄ a calamꝰ ꝓ canna. qꝛ ē inanis ⁊ vacua ad īſtar calami: Propͥe ꝗdeꝫ calamitas ē qn̄aliꝗs nec hꝫ ī ſpe: nec in re: nec exteriꝰ nec īteriꝰ: ſic̄ cānavacua ⁊ vana ē īteriꝰ ⁊ exteriꝰ. vl̓ dr̄ calmaitas a calamīsſtipul̓. Cū .n. calami ſegētū frāgūt̉: īdeoriūt̉ fames ⁊ miſeria. tūc ē calamitas: vn̄ ⁊ ꝗdā dicūt ꝙ calamitas dr̄ q̄ſicadamitas a cadod. mutata in l. qn̄ ita calami cadunt ⁊frāgūt̉: ſꝫ potiꝰ vr̄ eē ethymologia qͣꝫ ꝯpō. ⁊ cor. mi.Calamitas tatis. maſ. ge. genus rane dictuꝫ a calamus. qꝛmoratur in calamis.C alamito. a calamitas tatis. dicitur calamito calamitasverbum actiuū .i. meſtificare: infelicitare: calamitoſumfacere. ⁊ corripit mi.C alamitoſus ſa. ſuꝫ .i. miſer ⁊ calamitate plenus. ⁊ dicitura calamitas tatis.Calamizozas .i. leta cantare: a calamus dicit̉.Calamꝰ mi. ē cāna vl̓ ſtipula ſegetis q̄ ſuſtinet ſpicā. ⁊ dr̄ acaleo les. qꝛ ex īmiſſo flatu caleſcit ẜꝫ Pug. Itē ẜꝫ Pap̄.calamꝰ dr̄ pēna ſcriptoris acalo las. qd̓ ē velū ponere. qꝛcalat .i. īponat īcauſtū ſuꝑ chartā. itē calamꝰ ē ꝓpriū nomē arboris a canēdo .i. fundēdo voces dcm̄. itē calamꝰ īEzech̓. 40. ē mēſura ſex cubitoꝝ ⁊ palmi. itē calamꝰ eſtfluuiꝰ amnis cāpanie. itē calamꝰ ſpes ē aromatica. itē calami ſt̄ haſte cādelabroꝝ ſcē ī modū calamoꝝ. ⁊ cor. la.Calaria rie. nauis que ligna portat: a calo lonis. dr̄ vel a calon grece: quod eſt lignum latine.Calatꝰ ti. a calon qd̓ ē lignū. dr̄ h̓ calatꝰ ti. qꝛ fit ex ligno: vl̓dr̄ a calo las. qd̓ ē pono. qꝛ ibi pōat̉ pēſa vl̓ alid̓. ⁊ ē calatcaniſtꝝ vl̓ qd̓dā genꝰ pocl̓oꝝ ẜꝫ Hug. Pap̄. v̓o dic̄. Calati ciati caniſtre d̓ v̓gis. anguſti ī fūdo: lati ī ore. ⁊ cor. la.
Calcaneꝰ. a calx vel callus dr̄ h̓ calcaneꝰ nei. idē ē qd̓ calx⁊ eſt aliud qͣꝫ talus. Nā talus eſt ſub cruribꝰ. idem ⁊ talanus. ⁊ ſub talo eſt calcaneus vel calx ẜm PugCalcar aris. ge. neu. dr̄ a calcaneꝰ. qꝛ ī calce vl̓ calcaneo religat̉: ⁊ ꝓdu. ca. ſiue penl̓. ī obliꝗs. ⁊ dn̄r calcaria ſtimuliaīaliū. Qui. Nil nocet admiſſo ſubdere calcar equo.Calcedoniꝰ pallidā ignis hꝫ effigieꝫ: ſubrutilat in publicofulgorē dat ī nubilo: v̓tutē fert fideliū: occulte famulantiū. gēma ē ẜꝫ Pap̄. Glo. āt ſuꝑ Apoc̄. 22. dic̄. Calcedoniꝰqͣſi pallēs ignis lucerne nitet ⁊ fulget ſub diuo n̄ ī domoſignificat flāmā charitatis īterne: q̄ ī abſcōdito bōa agiſꝫ cū alijs ꝓdeſſe iubet̉: mox apꝑꝫ ꝗd fulgoris hēat ītusſculpētibꝰ reſiſtit ſolis vl̓ digitoꝝ attritu excādēs ad ſepaleas trahit. a nll̓o q̄unt vinci īmo ad ſe fragiliores treCalcio. a calx calcis dr̄ calcio as. qd̓ exigit hoc cal (hūtciamentū ti. vel calceo ceas. quod exigit hic calceus ceiCalcio componitur: vt diſcalcio cias. excalcio cias. recaltio cias. ⁊ ſunt actiua.Calcitro tras. traui. trare. dr̄ a calx cis. ⁊ ē calcitrare: calciꝑcutere. ⁊ ē actiuū vl̓ reſiſtere. ⁊ tūc ē neu. vn̄ h̓ calcitroonis .i. ruſticꝰ ꝗ ītēperate calcat .i. calcitrat ẜm Dug. EPap̄. dic̄. Calcitrare: qͣſi calce retro ferire. ⁊ cor. ci. naͣl̓r.Calcitro onis. in calcitro eſt.Calco cās. v̓bū actiuū. calco cas. ꝯponit̉ cū cō. ⁊ dr̄ ꝯculcicas. itē cū de. ⁊ dr̄ deculco cas. qd̓ ⁊ decalco cas. īuenit̉ .i.opus tectoꝝ dealbare. itē cū ex. ⁊ dr̄ exculco cas. itē cuꝫin. ⁊ dr̄ īculco cas. itē cū ꝓ. ⁊ dr̄ ꝓculco cas. itē cū re. ⁊ dr̄reculco cas. ⁊ ſunt actiua.Calcos grece latine. es. vel fex dicitur.Calcula le .i. lixa vel ſeruus militū: vel nuncius curſatilisvn̄ Plautus. Uideo calculā militarē.Calculatim .i. numeratim aduerbiū. Uide in calculus.Calculus. a calco h̓ calculus li. lapis breuis paruꝰ rotūdꝰ.⁊ duriſſimꝰ: dictꝰ ſic. qꝛ breuitate ſui ſine moleſtia calcetur. cui ꝯͣriꝰ ē ſcrupꝰ lapillus minutꝰ ⁊ aſper: ꝗ ſi īcideritī calciamētū nocet. ⁊ eſt moleſtꝰ aīo. vn̄ animi moleſtiāſcrupulā dicimꝰ. Hīc ⁊ ſcrupea vl̓ ſcrupuloſa ſaxa .i. aſꝑe⁊ a calculus ꝑꝑ ſil̓itudinē calculi dn̄r ſcachi. qꝛ leues ſūt⁊ rotūdi. vl̓ dn̄r a callis. qꝛ ꝑ vias ordīales eāt .i. ꝑ calles:ſꝫ calculoꝝ ꝑtim ordine mouēt̉. vn̄ ⁊ ordinari dn̄r: ꝑtivage: vn̄ ⁊ vagi dn̄r. ac ꝗ moueri oīo nō pn̄t īcuti dn̄r: vi⁊ egētes hoīes īciti vocāt̉: ꝗbꝰ vltra ꝓcedēdi nll̓a reſtaitē a calculo lapide dr̄ h̓ calculus rō: numerꝰ: ꝯputatio:qꝛ antiꝗ huiuſmodi lapillos. ī manu tenētes ſolebāt numeꝝ cōputare. vn̄ calculo las. v̓bū actiuū .i. numerarecor. cu. īde v̓balia. ⁊ calculatim .i. numeratim aduerbiūitē a calculus ꝑꝑ ſui ꝑuitatē h̓ calculus li. lapis ꝗ ī veſicarit. vn̄ calculoſus ſa. ſū. ꝗ talē patit̉ īfirmitatē ẜm HugItē calculus lapis ignitꝰ ſiue carbunculus. Un̄ dic̄ Glo.Iſa. 6. Et ī manu eiꝰ ⁊c̄. Calculus īꝗt ē lapis ignitꝰ vl̓ carbūculus: ꝗ ꝑꝑ flāmeū colorē ignitꝰ dr̄. vn̄ v̓ſus. Calculusē rō: numerus ſententia: carbo. Calculus eſt pōdus. minimus lapis: enſis acutus.Calcus. a calculus ꝓpter ſui paruitatem dr̄ h̓ calcus ci. īquarta pars oboli. ⁊ eſt minima pars pōderis. itē calcodicunt greci. ⁊ o. mutata in u. ꝯuertitur in latinum. ⁊ dicitur calcus .i. fex vel es.Caldaria rie. vas qd̓dā: qͣſi calidaria: a calidus dr̄C aldus. calidus ſincopat. ⁊ dr̄ caldus da. dū i. calidꝰ.C alefacio cis. Calere modi īfinitiui ꝯponit̉ cū facio ⁊ cuꝫfio. ⁊ dicitur calefacio cis. ⁊ calefio fis. ⁊ acuit̉ penul. inſecunda ⁊ tertia perſonis: licet ſint breues: vt calefacioCaleo les. lui v̓bū neu.: ⁊ caret ſup̄ .i. vl̓ fieri calidū. Et cōcis. vide in facio facis.ponit̉ cū re. ⁊ dr̄ recaleo les. ⁊ cū in. vt īcaleo les. Concileo les .i. ſimul calere. Pſal̓. Cōcaluit cor meū intrame