CanteA
82
Icabul. qꝛ diſplicuerūt ei. ⁊ accentuat̉ in fine.Cabꝰ bi. nomē ē mēſure d̓ qͣ Reg. li. 4. ca. 6. Quarta ꝑs cabi .ſ. ſtercoris columbaꝝ. Et vt dic̄ Ioſe. hoc cōdiebāt cibos ꝓ ſale. Itē ī hiſtorijs dr̄. Tradūt ꝗdā noīe ſtercorisdici veſiculā colūbe ī qͣ recipiebāt̉ grana d̓ foris allataCacabꝰ bi. maſ. ge. penul. cor. i. lebes a ſono feruoris dicteſt: feruēdo .n. expͥmit hūc ſonū ca ca ca. ẜm Dug. Pap̄.dicit. Cacabus vas de terra. ⁊ etiā de eramēto.Cacephaton: ſic̄ dicit Hug. cacephatꝰ ti .i. turpis ſonꝰ: a catus. ⁊ phone: qd̓ ē ſonꝰ vel turpis fatꝰ. īde cacephatus .i.turpis ſonꝰ: vl̓ turpis fatꝰ. qd̓ ⁊ alio noīe dr̄ cacōphoniai cazephaton. ⁊ pōt ſcribi ꝑ ph. vl̓ ꝑ f. De hoc vide ſuprain qͣrta parte in ca. de vitijs ānexis ⁊c̄.Cacethes tis .i. malus mos maſ. ge. ⁊ ꝯpōit̉ a cacos ⁊ ethisquod eſt mos. Iuuenalis ī. 7. ſatyra. Inſanabile multosſcribendi cacethes.Cacexiaxie. vl̓ cacoſia dr̄ grece mala vexatio: q̄daꝫ paſſioē. ⁊ dr̄ a cacos ⁊ oxi qd̓ ē acutū: vl̓ ēt qd̓ ē mos: qͣſi acutuꝫmaluꝫ: vl̓ malus mos: ẜm Hug. Pap̄. v̓o dic̄. Cacexia nomē ſumpſit a corꝑis habitu. Nā grece malū vl̓ vexatiodr̄. Fit .n. ītemperātia egrotātis vl̓ medicantis.Cachinnor naris. deponētale: qd̓ antiꝗ dicebāt cachinnonas .i. rideo. vn̄ h̓ cachinnꝰ ni. i. riſus īutilis. Ul̓ cachiniꝯpōit̉ cū cō ⁊ cignꝰ ꝗ ē albꝰ vt nix ꝑꝑ dētes ꝗ vidēt̉ albere ī riſu. vn̄ v̓bū p̄dictū. ⁊ h̓ ⁊ hec cachinno nonis. ꝗ ridetCaco cas. caui. care. a cacos quod eſt malum dicit̉. ⁊ eſt cacare egerere malum humorem: malam ſubſtantiā: malam poſſeſſionem deponere.Cacodemon monis .i. malus angelus: quaſi malum ſciensa cacos ⁊ demon. Uide in demon.Cacophonia nie. penl̓. acuta. de hoc require in quarta parte. in ca. de vitijs annexis.Cacos grece īterpretat̉ malū latine.Cacoſyntheton eſt vitioſa cōpoſitio dictionū. Uide in qͣrta parte in ca. de vitijs annexis.Cacumen minis neu. ge. i. ſummitas: vn̄ cacumino nas. naui. nare .i. acuere: in ſummo ſublimare. ⁊ cor. mi. OuidiSummaſqꝫ cacuminat aures.Cacus ci. a cacos malum. qꝛ fuit malus. fuit enim ſeruuseuandri. ⁊ malus ⁊ fur.Cadauer. a cado dis. dr̄ hͦ cadauer ueris. qꝛ ſtare n̄ p̄t. oīsmortuꝰ: aut funꝰ ē: aut eadauer. funꝰ ſi ſepeliat̉: a funibꝰaccēſis .i. cādel̓ ſic dcm̄: qͣs an̄ feretrū papyris cera circūdatas ferebāt. Cadauer v̓o ſi īſepultū iacet. Itē funꝰ dr̄ īdomo: cadauer dū portat̉ vl̓ ſepelit̉: vl̓ cremat̉. Exeꝗasvl̓ funꝰ dicimꝰ crematū: reliꝗas ꝯditū: iā ſepultū corpꝰ cōſuetudīe dr̄. ⁊ a cadauer cadaueroſus ſa. ſuꝫ. Qd̓ āt dr̄ cadauer qͣſi caro data v̓mibꝰ ethymologia ē. ⁊ ꝓdu. penl̓.ntī cadauer. Iob. 39. dr̄ d̓ aꝗla. Ubicūqꝫ fuerit cadauerCadax dacis. cōmunis ge. i. claudus ꝗ ſepe (ſtatī adeſtcadit. ⁊ dicitur a cado dis.Cades. a cadodis. dr̄ hec cades dis. vel hoc cades indecli..i. locus vel fons vbi erit iudiciū: ⁊ acuit̉ in fine. ⁊ īterpretat̉ ſanctum vel ſanctificās: vel ſanctificatio.Cadeſa ſe .i. ſcortū Gen̄. 3. de iacob dr̄. Quā cum vidiſſet ſuſpicatus eſt cadeſam .i. ſcortum.C adexcis. maſ. ge. i. truncus a cado dis dicitur qͣſi caſumdans. qd̓ ⁊ caudex dicitur ⁊ codex.C adiolus li. diminutiuū paruus cadus.Cado dis. cedi. cadere v̓bū neutrū ꝯponit̉ cū ad. ⁊ mutatad. īc. ⁊ a. ī i. dr̄ accido dis. ꝓ euenire. Itē cū cō. ⁊ dr̄ cōcidodis .i. ſimul cadere. Itē cū de. ⁊ dr̄ decido dis. i. d̓orſum cadere. Itē cū ex. ⁊ dr̄ excidodis .i. extra cadere: vl̓ex aliquo cadere. Itē cū in. ⁊ dr̄ īcido dis. i. ī aliqͣ caderevn̄ in Luca. Incidit ī latrones. itē cū īter. ⁊ dr̄ intercidodia. l. iter aliqͣ cadere. itē cū pre. ⁊ dr̄ p̄cido dis .i. an̄ cado
re vl̓ in anteriorē partē. itē cum ꝓ. ⁊ dr̄ ꝓcido dis. i. ꝓculcado: vl̓ an̄. itē cū ob. ⁊ dr̄ occido dis. i. ꝯͣ vl̓ circū cadere.itē cū re. ⁊ dr̄ recidodis .i. iteꝝ vl̓ retro cadere. itē cū ſub⁊ dr̄ ſuccido dis .i. ſubtꝰ cadere. ¶ Et nota ꝙ cado ⁊ oīaeiꝰ ꝯpoſita ſūt ne. ⁊ oīa dn̄r ꝓ cadere: niſi ꝙ q̄dā p̄pōesaddite deſignāt qͣſdā circūſtātias: ſic̄ dcm̄ ē. itē oīa ꝯpoſita a cado carēt ſup̄. excepto occido qd̓ fac̄ occaſuꝫ. ⁊ oīamutāt a. ī i. ⁊ oīa faciūt pn̄s ī cido. ⁊ p̄teritū ī cidi penul.cor. tā ī pn̄ti: qͣꝫ ī p̄terito. Et ſcias ꝙ cado fac̄ cecidi: nō cadi: ne ſi cadi dicamꝰ nomē eē videat̉ ẜm Priſ. itē notav̓ſus de ſupinis ꝯpoſitoꝝ a cado. Occidit excepto caruerūt cūcta ſupino. Que ſunt a v̓bo ſimplici nata cado. Etſcias ꝙ cecidi cor. penl̓. a cadodis: ſꝫ recidi a cedodis. eāꝓdu. 3. Reg. 12. Pr̄ meꝰ cecidit vos flagellis. Ego āt cedā vos ſcorpionibꝰ. vn̄ v̓ſus. De cado dic cecidi caſuꝫ. decedo cecidi ceſſum: de cedo ceſſi: ceſſumqꝫ ſupino.Caducarius rij. in caducus exponitur.Caduceator toris. in caduceum eſt.Caduceū cei. v̓ga mercurij cū qͣ diſcordiā faciebat cadereī pacē ⁊ ſomnū. ⁊ dr̄ a cado dis. ⁊ a caduceum h̓ caducestor toris. ꝓprie caduceatores dn̄r legati pacis .ſ. ꝗ gr̄a pocis ferūt legationem inter aliquos.Caducifer ra. rū. i. ferēs caducē talē .ſ. v̓gā. ⁊ cor. penulC aducꝰ a cado dis. ⁊ dr̄ caducꝰ ca. cū. penl̓. ꝓdu. Et cadibūdꝰ da. dū .i. crebro cadens. Caducꝰ dr̄ ēt id qd̓ cadere fac̄vt caducꝰ morbꝰ. ꝗ ēt comitial̓ dr̄. ⁊ hͦ caducū ci .i. illa hereditas q̄ ꝯtīgit alicui ex morte alicuiꝰ carentis heredevn̄ h̓ caducariꝰ rij. ⁊ hͨ caducaria rie. ille vl̓ illa cui hͦ cōtingit .ſ. ꝗ accipit caducū. Caduca ēt dn̄r folia maloꝝ vl̓flores qd̓ greci ꝗntinas vocāt ẜꝫ Pug. Pap̄. v̓o dic̄. Caducū dr̄ ꝙ ab vno cadit ī alteꝝ ꝑ hereditatē. vide ī legatūCadula loꝝ .i. gutte que cadut ex pingui carne: cum aſſat̉:vel etiam ex cereo. ⁊ cor. du.C adurcū. a cado is. dr̄ hͦ cadurcū ci .i. tētoriū. qꝛ facile cadat: qd̓ ⁊ cadurcꝰ īuenit̉: itē cadurcū ē mēbꝝ virile: vl̓ potius femine: naꝫ ꝓpͥe cadurca ſunt. vel dn̄r ſummitatesnaͣe femine: ſicut viroꝝ p̄putia. Alij ſpōdā lectule eē dicūt. ⁊ deriuat̉ etiam a cadodis.Cadꝰ .i. vas: qd̓ vulgo dr̄ barille: vt dicūt vas eē vinariumꝯtinēs tres vrnas. ⁊ alio noīe dr̄ ſitula. ⁊ īde dr̄ cadulusli. ⁊ cadiolus li. ambo diminutiua.Caelū li. ẜꝫ Pap̄. ſcribit̉ ꝑ ac diphtōgū. vn̄ ſcd̓a lr̄a eſt a. ⁊tertia ē. ſꝫ qꝛ ẜꝫ modernos ī hō diphtōgis tacitis .ſ. ae. vtcaelū. ⁊ oē. vt foenū tacet̉ pͥma vocal̓ quo ad ſonū. ⁊ etiāquo ad ītegrā ſcripturā. iō ſequēs cōeꝫ vſū determīabod̓ celū vbi ē ſeꝗt̉ c. ⁊ ita de ꝯſil̓ibꝰ ītelligas. Tn̄ ſcias ꝙ īſcd̓a vocali q̄ ꝓfert̉ fit īfra ī medio qd̓dā ſignū ad notādū ꝙ ē ibi diphtōgꝰ tacita. vn̄ caelū ſic mō ſcribit̉ celū.foenū ſic fenū. Tn̄ in Pap̄. ⁊ ī antiꝗs libris ſcribūt̉ ābevocales diphtōgi: ſic̄ caelū foenuꝫ. Scribit ēt nihilominus Pap̄. celū vbi ē. ſequit̉ poſt c. ⁊ ſic ſine a.Cafarnaū īterpretat̉ ager ꝯſolatōis: vl̓ villa pinguedinis.⁊ ſcribit̉ ꝑ f. in Pap̄. pōt etiā per ph. ſcribi.Caifas fe. penul. cor. vn̄accētꝰ dꝫ poni ſuꝑ pͥmā ſyl. ⁊ īterp̄tat̉ īueſtigator: vl̓ ſagax: vel vomens ore: inique .n. oreſuo iuſtū dānauit: qͣꝫuis hoc myſterio ꝓphetali ānūciaſſet. Aurora. Ad caiphā ꝓperāt ꝯſiliūqꝫ tenent. ⁊ pōt ſcribi ꝑ f. vel ꝑ ph. ¶ Et ſcias ꝙ predicta bene ꝯueniūt caiphe: nā fuit īueſtigator ſiue īueſtigās .ſ. ꝑ malitiaꝫ: ſagaxꝑaſtutiā: ore vomēs per detractionē .i. ꝯſilij īpietatē: cudixit. Expedit vobis: vt vnꝰ moriat̉ hō ꝓ ppl̓o: ⁊ nō totages pereat. vbi habet̉ Io. ii. ca. Et pn̄t ītelligi p̄dicta v̓baduobꝰ modis. Uno mō ẜm prauā ītentione caiphe: qͣſidicat. Expedit vobis vt vnꝰ moriat̉ hō .i. vniꝰ hominisvitā ꝓcuremꝰ ad mortē pro populo .ſ. liberādo: ⁊ non tota gēs pereat romanoꝝ crudelitate. nā vt dic̄ aug. iudei