¶ DeBanteR
h os bouis cōis ge. dr̄ qͣſi bonꝰ oꝑator ſoli: ⁊ ē ethymologianō ꝯpoſitio: ⁊ deberet facere gtūs bois: ſꝫ īterpōit̉ u. ⁊ dr̄bouis cā euphōie. gͣtūs plural̓ facit bouꝫ: dtus ⁊ abltūsbobꝰ. vn̄ dicit Priſ. in. 6. li. A boue quoqꝫ bouuꝫ deberetfieri: e ī um. ſed hͦ. nomē notādū in quo u. cōſonātē aſſumūt obliꝗ caſus ſingulares hiatꝰ cā: abijciūt aūt eā u. qn̄ſunt pl̓ales. Uirg. in. 3. Leta bouꝫ paſſim cāpis armentavidemꝰ. dtūs aūt ⁊ abltūs eiuſdē noīs ꝑ ſyncopā ſempermedie ꝓfert̉ ſyllabe bobꝰ ꝓ bouibꝰ ntūs .n. pl̓al̓ ⁊ actūs⁊ vtūs ꝗ ſil̓es ſūt raro abijciūt u. ꝯſonātis loco poſitam.Et ſcias ꝙ bobꝰ qd̓ amiſit ſyllabis: recuꝑauit in tꝑibꝰ. vn̄lꝫ bouis ⁊ boue cor. pͥmā. vt Qui. Nō boue mactato celeſtia numina gaudēt. tn̄ bobꝰ eā ꝓdu. vn̄ idē. Nō ꝓfecturus littora bobꝰ aras. ⁊ dicit Pug. ꝙ greci dicūt bus īdehr̄ bos. ſꝫ nō credo ꝙ ſit ꝓprie loquēdo deriuatio. ⁊ ita īcōſil̓ibꝰ dico: ſic̄ in tertia ꝑte on̄di ī ca. de ſpeciebꝰ noīuꝫqͣſi in pͥncipio. Itē dicit Pu. ꝙ nihil eſt qd̓ ꝗdaꝫ īſulſi dicūt bubꝰ: nihilominꝰ ꝙ dicūt buū. ⁊ vt dicit Baſiliꝰ ī hexameron homelia. 9. Boues quuꝫ diutiꝰ incluſi fuerinthyb̓no tꝑe ꝑturbationeꝫ aeris naͣlis p̄ſentiētes ītellectude ſtabulo foris oēs aſpiciūt nutantes. vide in aſinus.O offorus: bos ꝯponit̉ cū foros qd̓ eſt ferre: ⁊ dicit̉ h̓ boſforus fori. penul. cor. i. illud mare ꝑ qd̓ tranſijt Hio in ſpecie bouis. vl̓ ꝑ qd̓ Iuppiter in ſpē tauri detulit europaꝫ.Idē ⁊ alio noīe ꝓpontides a trāſitū ponti. Inuenit̉ etiāboſforus ⁊ ꝓpontides: pro noīe eiuſdem ſtelle.B oſſequꝰ penul. cor. i. bubulcus quaſi ſequēs boues in cuſtodia: vel in quouis alio modo.Boſtar: bos cōponit̉ cū ſto ſtas. ⁊ dr̄ hoc boſtar taris. penl̓.ꝓdu. locꝰ vbi boues ſtāt .ſ. ſtabulū. dr̄ etiā boſtar locꝰ vbicorꝑa boū cōburunt̉: ⁊ īuenit̉ hic boſtar ris. penl̓. cor. ꝓpriū nomē viri ⁊ pͥmitiuū. ita dic̄ Pu. Pap̄. n. Boſtar locus vbi cōburunt̉ corꝑa boū vl̓ ſtatio bou. Magr̄ auteꝫbn̄. his in ꝑte ꝯtradicit. dic̄ .n. Nota ꝙ dicimꝰ hic hoſtarꝓ quodā barbaro: ⁊ nihil eſt hͦ boſtar. vn̄ cor. penl̓. gtī. ⁊nunqͣꝫ ꝓdu. Errauit aūt Pu. ꝗ dicit hoc hoſtar in deriuationibꝰ ſuis. ita dicit magiſter bn̄. ſed dictū ſuū nō ꝓbat.nobis aūt magis placēt prius ꝑ HPug. ⁊ Pap̄. dicta.B otrio. a botros dr̄ hic botrio onis. qd̓ exit de ſarmēto qꝛturgeſcit: ⁊ qd̓ pendet de cingulo.B otrus tri. id qd̓ eſt in acino: ſed ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ acino qn̄qꝫꝓ vua: qn̄qꝫ ꝓ racemo. ⁊ eſt fe. gene. Inuenit̉ tn̄ aliqn̄ inmaſ. ge. vn̄ Deute. 32. Botrꝰ amariſſimꝰ. ẜm vnā lr̄am.B ouarium. a bos dicitur hoc bouarium rij. vel boariuꝫ .i.locus vbi venduntur boues.B ouicida de. penul. ꝓdu. ge. cōis. ꝗ vel q̄ cedit boues .i. macellarius a bos bouis. ⁊ cedo dis. componitur.B ouilla. a bos dr̄ hec bouilla le. locꝰ vbi vendunt̉ boues.vn̄ Perſius. Accedo bouillas. vel bouille larū: quidā locus iuxta Romā vbi boues vēdebant̉. vl̓ vbi boues tm̄ſacrificabant̉ iuxta p̄ceptū Minerue. ⁊ iō ſic dicit̉ quaſi boum villa. ⁊ ẜm hanc ſignificationeꝫ ponit̉ a Perſiohoc nomen: vt dixi Accedo bouillas.B ouinus na. nū. res bouis: vel ad bouē ꝑtinens: a bos dr̄ ⁊ꝓdu. penul. ſicut hō poſſeſſiua in inus. Bouinus etiaꝫ vtvult Pap̄. dicitur boui ſimilis.B ouiſcida de. cōis ge .i. qui ſcīdit boues .ſ. macellariꝰ a bos⁊ ſcindo dis. componitur: ⁊ cor. penul.RanteH racale lis. ge. neu .i. lumbare: a brace carum dicitur.B racarium rij. ge. neu .i. lumbare: ⁊ dicitur a brace carum.B racatus. a brace dicit̉ bracatus ta. tū. qui indutus eſt braca. vn̄ ⁊ bracata dr̄ quedā regio gallie .ſ. que adiacet rheno: qꝛ homines ibi vtuntur laxis bracis.B race carū. pluralis numeri dicit̉ a bracos qd̓ eſt breue: qꝛbreues ſolent eſſe: nō .n. ſolēt hr̄e tibialia: ſed extēdunt̉
ſolūmō vſqͣꝫ ad genta. his verēda corꝑis velant̉ ⁊ tegīB raceum ei .i. vadū: ⁊ dicit̉ a bracos qd̓ eſt breue.B racile. a brace carū. dr̄ hoc bracile lis .i. lumbare. Bracile etiam dicitur cingulum renum.B raciologia gie. quedā figura locutiōis: de qua ſupra dixin qͣrta ꝑte: vbi egi de coloribꝰ rhetoricis. ⁊ acuit penuB racis cis. fe. ge. dicitur īferior pars circuli: ⁊ dicitur a brcos quod eſt breue.B rachiale lis. ge. neu. torquis ī brachio ſiue brachu: quoddam ornamentum: qd̓ ⁊ dextrocherium ſiue dextrocꝭrium dicitur ⁊ deriuatur a brachium.B rachiū. a bari qd̓ eſt forte vl̓ graue dr̄ brachiū chu. qꝛ cteris mēbris fortiꝰ ſit. vn̄ hͦ brachiolū li. dimi. ⁊ brachtus ta. tū. hn̄s brachia. Scias ꝙ ml̓te ſunt ꝑtes ī brachio. nā ibi eſt torꝰ ſiue muſculꝰ: cubitꝰ ⁊ vlna ⁊ ala ſiuaſcella ſiue ſubhircꝰ ⁊ lacertꝰ. ⁊ lacertꝰ eſt ꝓprie ſupioꝑs: vl̓ etiā ip̄ꝫ totū .ſ. brachiū: ⁊ dr̄ a lacero ras. qꝛ lacertvident̉ lacerati a toto corꝑe. vn̄ lacertoſus ſa. ſū i. fortiꝗ magnos ⁊ fortes hꝫ lacertos. Torꝰ ſiue muſculꝰ eſt illapulpoſa caro q̄ in lacerto eſt. cubitꝰ eſt vſqꝫ ad manuꝫ. ⁊dr̄ a cubo bas. qꝛ hoīes ſolēt cubare ſuꝑ cubitū ī cena. vl̓dr̄ a cubon qd̓ ē firmū: qꝛ firmū mēbꝝ ſit. Ulna ẜꝫ quodā eſt cubital̓ mēſura: idē .ſ. qd̓ cubitꝰ. ẜm alios eſt exterſio vtriuſqꝫ brachij. Ala ē illa piloſa ꝑs ſub brachus: ⁊ diſic qꝛ piloſa ſit vt ala: vl̓ qꝛ īſtar alarū īde brachia emergāt vt moueant̉. ⁊ eadē aſcella le. dr̄: qꝛ ab hoc loco brachia cillent̉ .i. mouent̉. ⁊ idē locꝰ dr̄ etiā ſubhircꝰ: qꝛ ſit fetidꝰ. hꝫ .n. ſubtꝰ hircū .i. fetorē hirci. ⁊ ꝯpōit̉ a ſub ⁊ hircꝰB raco cas .i. aliquē brachas īduere: ⁊ dr̄ a brace caꝝ. ⁊ ꝯponit̉ vt ībraco cās. ī eodē ſenſu. ⁊ debraco cas. i. bracas exB racos grece .i. breue latine. ¶ (trahere: ⁊ ſūt actiuaB ragmane narū. populi ſūt Indie. ⁊ declinat̉ hic ⁊ hͦ bragmana. gtō huiꝰ bragmane. cōis ge. penul. cor. ſicut hichec ſalmana ne. Hieronymus in ep̄i. ad Paulinuꝫ. ca. pͣPeruenit ad bragmanas.B rancia. a brancꝰ ci. qd̓ eſt guttur dr̄ hͨ brancia cie. quidlocꝰ iuxta guttur. ⁊ vt dr̄ brancie ſunt fauces. vn̄ legit̉ īhiſtoria Thobie: ꝙ Thobiā iuniorē piſcē metuētē predere iuſſit angelus dicens. Apprehende brancias eiusB ranciola le. dimi. parua brancia.B rancꝰ ci. i. guttur. a bracos qd̓ eſt breue dicit̉: qꝛ breue ſiquātū ad alia mēbra. Itē inuenit̉ hic brancus ci. quedpaſſio ſiue quidā morbus .ſ. preuocatio faucium frigidehumore: ⁊ tunc dr̄ a brancia cie.B ratea. a bracos qd̓ eſt breue dr̄ hͨ bratea orū. ⁊ in pluralnumero tm̄ inuenit̉: ⁊ neu. ge. vel dr̄ a bratē greco qd̓ lmina auri eſt. ⁊ īde bratea teoꝝ. tenuiſſima auri lamīavn̄ hͨ brateola teole. dimi. parua brata. Bratea etiaꝫ vbrateola dicit̉ campanula aurea. vn̄ brateatus ta. tuꝫ.brateis ornatꝰ ẜm Hu. Pap̄. v̓o dicit. Bratea tenuis arri lamina vel alicuius metalli.B rateola teole. in bratea vide.B raueta te. cōis ge. penul. ꝓdu. tam victor qui accipit br̄uium qͣꝫ qui dat: ⁊ dicitur a brauium.B rauiū uij. laurea: palma: munꝰ: p̄miū: curſus qͣſi ꝑuiuꝫ. īꝑatū ad q̄ſitū vi ⁊ virtute: vel qͣſi hītauiuꝫ .i. hītu v̓tuieB reſith .i. liber geneſeos ẜm hebreos.B reuiarium rij. in breuis vide.B reuigerulꝰ li. penl̓. corre .i. baiulꝰ: ⁊ portator breuiū: abB reuilogia gie. breuis dictio .ſ. qn̄ (ue ⁊ gero ris. cōponit.aliꝗs breuiter dicit a breuis ⁊ logos ſermo.B reuiloquꝰ qua. quū. penl̓. cor. ꝗ breuiter loquit̉: a breuis⁊ loquor. vn̄ hoc breuiloquiū: breuis locutio.O reuis. a bracos qd̓ eſt breue dr̄ h̓ ⁊ hͨ breuis ⁊ hͦ breuecomparat̉ breuior uiſſimꝰ. vn̄ breuiter breuius uiſſimaduer. ⁊ hec breuitas tatis. ⁊ hoc breue uis ꝓ litteria q
E