Druckschrift 
Catholicon
Seite
80r
Einzelbild herunterladen
 

Iante Sl1e⁊ De

80

DeEanpolis. vn̄ bizanteus tea. teū. ⁊ bizātiꝰ tia. tiū. ⁊ hīc adhucmoneta illius ciuitatis dr̄ h̓ bizanteus. vel h̓ bizantus.LanteS landicellus la. lū. in blandulus vide.ſlādior diris. ditꝰ. ſum. verbū deponentale cōſtruit̉ cumptō. vt blandior tibi .i. adulor. Inuenit̉ etiā cū actō in eodē ſenſu. ⁊ inde blandus da. du. ⁊ inde blanditia tie. ⁊ hblādities ei .i. adulatio. Blandior cōponit̉ vt deblādior.j. valde blādior: vel ſit de. priuatiuuꝫ. eblandior .i. valdeblandior. reblandior .i. iterum blandior.landulus. a blandus da. dū. dr̄ blandulus la. lū. i. blandaliquantulū: qd̓ ⁊ blādicellus dr̄. vn̄ ⁊ blandicella dicuntur verba diminutiua. ⁊ blanditioſus ſa. ſum.Ilas blatis .i. ſtultus vel inſipiens: a blatero ras. dicitur.ſ laſphemo mas. a blas ⁊ femina ꝯpōit̉ blaſphemo mas.i. detrahere: vel rep̄hēdere: vituꝑare. nā feminarū ē reꝫſtulte blaſphemare. vn̄ blaſphemia mie. ⁊ plural̓r blaſphemie arū .i. detractio vl̓ vituperatio. vn̄ Prudentiꝰ inſicomachia. Nō vult vlteriꝰ capti blaſphemia mōſtri: ītutū regina fides. Et ē blaſphemia irreligioſa rep̄hēſiovl̓ detractio: vituꝑatio. Blaſphemꝰ v̓o eſt maledicꝰ detractor: vituꝑator: ⁊ ē adiectiuū: ⁊ ꝓdu. phe. Et ſcias ꝙ ꝓprie ⁊ ſtricte loquēdo blaſphemare eſt deo iniuriā irrōgare: qd̓ fit aūt quū ei attribuit̉ qd̓ nō ꝯuenit ei: qd̓ eſt ꝯͣmiſericordiā: aut quū ab eo remouet̉ qd̓ ei ꝯuenit qd̓ ē ꝯͣiuſticiā: aut quū creature attribuit̉ qd̓ ē ꝓpriū dei: qd̓ ēmaieſtatē. ⁊ ſic Mat. 9. ſcribe iudicabant quū xp̄s ꝑalitico dixit. Tibi dimittāt̉ pctā. vn̄ dixerūt: h̓ blaſphematGlaſto tonis. maſ. ge. i. cubicularius ſiue hoſpitalariꝰ. ⁊ dicitur ablatero ras.h lata. a blatero ras. dr̄ hͨ blata te. quoddā aīal d̓ nocte tm̄ambulās. vn̄ ⁊ lucifuga dr̄ q̄ cōprehēſa manū tingit. Alijdicūt ꝙ ſit veſꝑtilio: ꝗdā dicūt ꝙ ſit genꝰ muris in ſubterraneis habitās cauernis. ⁊ inde hͦ blata te .i. purpuraeiuſdē aīalis colorē imitās. vn̄ blateꝰ tea. teū. ⁊ h̓ ⁊ hͨ blatealis ⁊ hͦ le. purpureꝰ vl̓ talis color .ſ. blauiꝰ. Itē a blatate. ꝓ aīali dr̄ hᵉ blatea tee .i. illud qd̓ calciamētoꝝ ſoleiseradit̉: vel lutū ex itinere in calciamentis collectum.B latea tee. in blata exponitur.G latero. hec blatera re .i. ſonus ranaruꝫ: inde blatero ras..i. ſtulte vl̓ ſine cauſa loqui: detraher̄: declamare: vl̓ ſtrepite aliquid loqui ⁊ ꝓferre .i. metu trepidantia verba dicere: qd̓ ⁊ balbutire eſt: ⁊ proprie camelorum. vnde blatero rōnis. qui ita blaterat.ſ latio tis. tire. v̓bū neu .i. ꝑplexe ⁊ īpedite loꝗ. vn̄ Plautin amphitrione. Qd̓ intelligere ꝗſqꝫ potis eſt ita nugasblatis. ⁊ blatire .i. precipue loqui: ⁊ dr̄ a blata te.S latus ti. i. ſtultus ⁊ inſipiens idē ⁊ blas a blatero ras.hͦ lēnus. a blatero ras. dr̄ h̓ blennus ni. ⁊ h̓ blenno onis. ineodē ſenſu .i. ſtultus: vel hircoſus ⁊ impudicus.h leſus. a balo las. dr̄ bleſus ſa. ſum. ⁊ dr̄ bleſus qͣſi freſus:qꝛ verba frangit nō bene ea ꝓferens. ꝙ aūt dr̄ bleſus qͣſi bucca leſus: ethymologia eſt: non compoſitio.anteOB oa. a bos dr̄ hic boas vl̓ boa ꝗdā ſerpēs ꝗ valde ꝑſequiſ̉boues. nā plurimo lacte riguis vberibꝰ ſe īnectit ⁊ ſugēsīterimit. ⁊ īde a boū depopulatiōe boas dr̄. Boa etiā dr̄tumor cruriū ī vnū collectꝰ ⁊ rubor: ⁊ etiā lutū dr̄ boah̓ oanerges īterp̄tat̉ filiꝰ tonitrui. vn̄ Marci. 3. dr̄ ꝙ xp̄svocauit ad ſe Iacobū zebēdei ⁊ Ioānē fr̄eꝫ Iacobi: ⁊ impoſuit eis noīa boanergēs: qd̓ ē filij tonitrui: vbi dic̄ Beda ī glo. Quoꝝ vnꝰ ītonās vocē theologā quā priꝰ nemoeder nouerat emiſit. In pͥnº. erat v̓bū ⁊c̄. quā tāto pōdeigrauidā reliꝗt: vt ſi aliquāto plus intonare voluiſſꝫ: necipſe mundus capere poſſet.B oarium rij. locus vbi vēdunt̉ boues. vide in bouarium.

B oatus tus. mugitus boū. vel vox plena a boo as dicitur.B obino nas. v̓bū neu. dr̄ a boo as. ⁊ ē bobinar̄: ꝯuicionari:dānare clamnare. vn̄ h̓ bobicinator: ꝯuiciator: vl̓ tricoſusB̓ oema matis. ge. neu. i. boatus ſonus: ſtre­ (⁊ incōſtans.pitus: ⁊ deriuatur a boo boas.B oetes. a bos deriuat̉ hec boetes etis vel boete: ꝓ quadāſtella: vel potius ꝓ ſigno. cōtinet enī plures ſtellas: vt dicunt duodecim: ⁊ produ. e.B oetius etij. proprium nomen cuiuſdam magni theologi⁊ philoſophi: ⁊ dicitur a boetes ⁊ ſcribitur per t. ⁊ fit vocatiuus boeti penulti. producta.B ogloſſa ſe. ẜm Pap̄. in bugloſſa vide: qꝛ cōiter medici dicunt bugloſſa per u.B oīa boie. fe. ge. torq̄s dānatoꝝ qͣſi iugū ī boue: a bos dr̄.B oīs grece: latine dicitur boa ẜm PapiB ola. i. ſententia.B oletus ti. maſ. ge. genus fungi: ⁊ producit penul. vnde ꝗdam. Boleti leti. cauſa fuere tui.hͦ olis dis. maſ. ge. bolidē aūt penl̓. cor. appellāt naute maſſaꝫ plūbi quā ſubmittere ſolēt ī mare: vt exꝑiant̉ ꝓfūditate maris. Actuū. 24. Et ſubmittētes bolidē īuenerūtpaſſus. 20. vn̄ v̓ſus. Per bolidē plūbi maſſam dic petreB olus. a bn̄ vel bonus dr̄ h̓ bolus li. i. morſellus (notari.vel bolus iactus. ẜm ꝙ dr̄ ꝓ morſello dr̄ bolus qͣſi beneolidus: ⁊ eſt ethymo. nō cōpoſitio: ⁊ corri. bo. vn̄ in Aurora. Hic fidei articulus competit eſſe bolus.B ombicino nas. penul. cor. vide in bombicinus.Bombicinꝰ a bōbix cis. dr̄ hͦ bōbicinū ni. quo noīe vocat̉ipſa lana anteqͣꝫ tingat̉: ⁊ textura q̄ fit īde ⁊ bōbicinꝰ naͣ.nū. penl̓. ꝓdu. ꝙ aūt iuue. corripuit eā ibi. Quaꝝ delicias pānus bōbicinꝰ vrit. licētia fuit poetica. Et bōbicinonas .i. bōbicinū ⁊ purpurā facere. vn̄ bōbicinator ris. quieā fac̄ ẜꝫ Hu. ⁊ cor. penul. bōbicinū qn̄ eſt ſubſtātiuum.B ombix cis. maſ. ge. dr̄ a bombꝰ. Sunt aūt bombices vermes ex quoꝝ egeſtione ip̄a efficit̉ lana ſerici: vel vt dn̄tbombaciū ꝯficit̉. generāt .n. ex ſe longiſſima fila: vn̄ purpura ⁊ ho texunt̉. ⁊ ꝓdu. penul. in gto. qꝛ deſcēdit antō.hn̄te .i. naliter longam ⁊ ante x. ⁊ vt dicit Magr̄ beneH ombizo zas. penul. ꝓdu. vide in bombus.B ombꝰ. a boo as. dr̄ h̓ bombus bi. i. ſonus a quo bombizozas .i. bombos facere vl̓ clamare: ⁊ ꝓprie eſt apuꝫ qn̄ clamant ſuo mō. vn̄ hec bōbizatio onis. ipſa vox apum. inuenitur etiam bombus pro ſono culi.B onꝰ na. nū. eſt primitiuū: vel pōt deriuari a venꝰ: ⁊ dicit̉bonꝰ qͣſi venus a venuſtate corꝑis. Et poſtea ad animūeſt hoc nomē bonꝰ trāſlatū. hūc .n. bonū dicimus cui nōpreualet malū: eūqꝫ optimū ꝗ peccat minimuꝫ. Et a bonus boni addita tas. fit hec bonitas tis. ⁊ cōparat̉ irregulariter: bonꝰ melior optimꝰ: ⁊ in aduerbio bene meliusoptime. Et ſcias ꝙ oīa appetūt bonū naͣliter. vn̄ dicitBoetiꝰ in tertio d̓ ꝯſola. ph̓ica. Eſt mentibꝰ hominū veri boni naͣliter inſerta cupiditas: ſed ad falſa deuiꝰ errorabducit. Et ē triplex bonū .ſ. hōeſtū: vtile: ⁊ delectabile.B oo as. aui. are. v̓bū neu .i. ſonare: clamare: mugire: vl̓ vocare. ⁊ cōponit̉ vt reboo as .i. reſonare.B oos īterp̄tat̉ ī quo fortitudo vel robur ē. vide ī ꝓpheta.B oreas ree. quidā ventꝰ eſt: ⁊ cor. primaꝫ. vn̄ Qui. epiſto.Illic me teneas boreas: vbi dulce morari eſt.B orith. herba fullonis eſt: de qͣ panes faciūt: quos herbaticos vocāt: ⁊ ſiccāt illos: hn̄tqꝫ ꝓ ſapone ẜm Papͥ. ẜꝫ aūtDieronymū in Hieremia hebraicū ē. ⁊ eſt q̄dam herbaquā. 70. īterpretes dicūt herbā fullonū: q̄ in paleſtina inhumidis ⁊ in virentibꝰ locis inuenit̉: ⁊ eādē vim hꝫ quā⁊ nitrum ad lauandas veſtes ⁊ accētuat̉ in fine. Hiere.ca. 2. dicit̉. Si laueris te nitro ⁊ multiplicaueris tibi herbā borith. maculata es .n. iniquitate tua coram me-