¶ DeBante U
gi
e hic breuis uis. īuenit̉. vn̄ hoc breuiariū rij. locus vbi reponunt̉ vel reportant̉ breuia. vl̓ vbi aliꝗd ꝯtinet̉ abbreuiatū. vnde ꝗdā liber in quo eſt totū officiū diurnū ⁊ nōcturnū dicit breuiariuꝫ. Itē a breuis dicit̉ breuio as. qꝛcōponit̉ vt abbreuio as. ⁊ ſunt actiua. Uide in narratio.ria .i. mēſura. a brachos qd̓ eſt breue: vbi .n. nimietas eſtmēſura nō eſt. ⁊ bria dr̄ q̄dā terra vbi fiūt boni caſei.ſriſca ſcē .i. fauus vn̄ mel elicitur: a briſcin dicit̉.Iriſeus ſei. maſ. ge. i. bachꝰ. ⁊ dr̄ a briſcin qd̓ eſt exprimerevel elicere. qꝛ ille pͥmus docuit exprimi ⁊ elici vinum devia. lac de māma: mel de fauo vt dicit Pug.ſꝫ riſcin .i. exprimere vel elicere.Friſo ſas .i. frangere: exprimere elicere: ⁊ dr̄ a briſin.ritannus ni. in brito exponit̉.rito. a brutꝰ dr̄ h̓ ⁊ hͨ brito onis. ſunt .n. britones qͣſi bruti: ꝗ̄ ꝗdē brutꝰ fuit pͥmꝰ rex britōnuꝫ. ⁊ ꝗ pͥmo vna cū eishabitauit illā īſulā q̄ mō vocat̉ anglia. Idē dn̄r britāni⁊ eadē cā: vn̄ hͦ britonia ⁊ britānia a quo mō ſumit̉ gentile brito: ⁊ britānꝰ ni. Et nota ꝙ britani qn̄qꝫ dn̄r āgliciſꝫ cū adiūcto: vt flaui britāni ⁊ raro ſine adiūcto. ⁊ qn̄qꝫdr̄ īſula vltra britānos. ⁊ ꝓpͥe illi britāni ꝗ eādē īhabitātſꝫ ꝗ nobis ſūt ꝯtigui ꝓpͥe ſūt britōnes. ⁊ cor. penl̓. gtī brito onis. Iuue. li. 4. ſaty 3. ꝙ terribiles cimbri. nec britoB romin īterp̄tat̉ comedere vl̓ cōſumere. nes vnqͣꝫ.Iromius mij. i. bachus. vide in bruma.B rucus ci. maſ. ge. ꝗdā v̓mis a brachos qd̓ eſt breue dicit̉.qꝛ breuis ſit. vel qꝛ duret breuiter ẜm Pug. Pap̄. v̓o dic̄Brucus locuſte ſil̓is vel que nōdū euolat: tn̄ maior. ⁊ ꝓdu. bru. De hoc plenius ſupra dixi in atacus.ſ ruma. bracos qd̓ ē breue ꝯpōit̉ cū emeras: qd̓ ē dies: ⁊ dīhec bruma me. qͣſi bracos emeras .i. breues dies ꝑꝑ breuitatē dieꝝ ꝗ tūc ſūt. ⁊ dr̄ brumā matutinale frigꝰ ꝓpͥeqꝛ breuiter durat. ⁊ totū hyemale tp̄s dr̄ bruma a breutate dieꝝ. Ul̓ bromin īterp̄tat̉ comedere vl̓ cōſumere.īde bromiꝰ .i. bachꝰ. qꝛ dat apetitū comedēdi: vn̄ hͨ brumame. qͣſi edacitas. qꝛ comedit ⁊ corrodit folia arboꝝ:vl̓ qꝛ q̄ in eſtate acꝗrunt̉ in bruma comedunt̉: vl̓ qꝛ datappetitū comedēdi: vn̄ brumani dn̄r ꝗ hn̄t faſtidiū ciborū. ⁊ īde brumarij ī eodē ſenſu. Itē a bruma h̓ ⁊ hec brumal̓. ⁊ hoc le. vt brumale tp̄s. ⁊ brumoſus ſa. ſū. i. īmūdvl̓ frigoroſus ẜm Hug. Papͥ. v̓o ſic breuiter dic̄. Brumagelū tēpus hyemis. ⁊ ꝓdu. bru. ſicut brumeo brumesS rumeo. a bruma dr̄ brumeo mes. v̓bū excepte actionis:vt deus brumet .i. facit brumā. Uel brumere .i. ſtultuꝫ ⁊brutū fieri. vnde brumeſco ſcis īchoatiuū. Itē brumet⁊ brumeſcit ponuntur imperſonaliter.h runda gece latine cornu vel caput cerui dr̄. vn̄ hoc hrunduſiū ſu. a ſitu loci. vidēt̉ .n. cornua cerui. ⁊ caput ⁊ figura ī diſpōne eiuſdē loci. ⁊ ē in Papia tertia lr̄a u.B runduſium ſij. locus quidā vbi optimus portus eſt. Uide in brunda de.h̓ ruteo tes. tui. v̓bū ne. ⁊ caret ſup̄ .i. eē vel fieri brutū. vn̄bruteſco ſcis. deſpicere īchoa. Bruteo ꝯponit̉: vt debruteotes. vt teneat de. ītēſiue vl̓ pͥuatiue: vt obbrutentes.vnde bruteſco ⁊ obbruteſco ſcis. inchoa.B rutꝰ ta. tū. i. ſtolidus: īſulſus: ſtultꝰ. īmūdꝰ: deriuat̉ a bruteo tes. Ꝙ aūt dr̄ brutus. qͣſi obrutꝰ .ſ. a ſenſu. quia caretſenſu. eſt .n. ſine rōne: ethymologia eſt: nō ꝯpoſitio.BanteSubalus li. penl̓. cor. bos ſilueſtris. ⁊ ferinꝰ: a bos dr̄: qꝛ ſitſil̓is boui. īde bubala le. ꝓ femīa. ⁊ bubalinꝰ na. nū. ⁊ bubalus la. lū. ī eadē ſignificatiōe .ſ. ad bubalū ꝑtinēs. vl̓ d̓bubalo exn̄s. Inuenit̉ ēt bubulus la. lū. Re. 2. ca. 6. UiB ubaſtis ſtis. dea bubulcoꝝ fe. ge. a bos dr̄. ¶ de ī aſſus.B ubo onis. īcerti. ge. a ſono vocis ꝯpoſitū nomen hꝫ. ⁊ eſtquis feda ⁊ feralis. onuſta ꝗdē plumis: ſꝫ graui ſꝑ deter-
ta pigritia in ſepulchris die noctuqꝫ v̓ſat̉. ⁊ ſꝑ cōmorās īcauernis. De qͣ Oui. ī. §. Metamor. Fedaqꝫ fit volucrisvēturi nuncia luctꝰ. Ignauꝰ bubo diꝝ mortalibꝰ omen.Peniqꝫ apud augures malū ꝓtēdere fert̉: nā cū in vrbeviſa fuerit ſolitudinē ſignificare dn̄t: ſic̄ dic̄ Iſi. 12. ethyB ubulcus ci. cuſtos boum. ⁊ ꝯponitur a bos ⁊ cu ¶ (mo.ſtos: ſicut ſubulcus dicitur cuſtos ſuum.G ubulus la. lū. in bubalus eſt.Bucca. a boo as. dr̄ bucca ce. i. os vel oris folliculus. ⁊ īflatio vel bucca eſt nomē ficticiū ſumptū ex ꝓpͥetate vocisipſius rei. Ꝙ aūt dr̄ bucca qͣſi bolos .i. cibos capiēs ethimologia eſt: nō ꝯpō. ⁊ ſcribit̉ per duo c.R uccatus cata. tū. in buco. cas. vide.B ucco cas. caui. care .i. buccā facere vel īflare. qd̓ ꝯponit̉vt ībucco cas. caui. care .i. īducere. ⁊ ītali ſenſu ē actiuū:ſil̓r ⁊ bucco cas. ꝓ buccatū facer̄ ē actiuū: vn̄ buccatꝰ tatū. ꝑticipiū. ⁊ buccatꝰ dr̄ ꝗ hꝫ buccā vltra modū magnā.Bucco. a bucca dr̄ h̓ bucco onis. v̓boſator ꝗ multuꝫ loquii⁊ ꝗ multū comedit. ꝓpͥe ꝗdē bucco dr̄ garrulus: qui cunctos loquacitate oris nō ſenſu exuperat.B uccula. a bucca dr̄ hec buccula le. ⁊ hec buccella le. tā ꝓmorſello: qͣꝫ ꝓ parua bucca. Buccula ēt dr̄ vmbo. ⁊ q̄dāpars galee .ſ. criſta vl̓ conus. Un̄ Iuue. Et fracta de cāfſide buccula pēdens. ⁊ ſcribit̉ ꝑ duoc. Itē bucula .i. iuuenca. ⁊ tūc deriuat̉ a bos. ⁊ ſcribit̉ ꝑ vnū c. Uirg. ī pͥmo georgi. Aerie fugere grues aut bucula celuꝫ. ẜm Hug. Pap̄.v̓o dic̄ ſic. Bucula vaccula a boue diminutiuū.B ucella. a buca dicit̉ hec bucella le. tā pro morſello panisqͣꝫ pro parua bucca. ⁊ ſcribit̉ per vnū c. Unde pſalmiſta.Mittit cryſtallū ſuam: ſicut bucellas.B ucellarius rij .i. gluto: a bucella dicitur.Rucetum ti. locus vbi boues ciunt̉ .i. vocant̉: ſic̄ eſt ſtabulū vl̓ paſcua vel forū. ⁊ ꝯponit̉ a bos. ⁊ cio cis.Bucina. a bucca dr̄ hͨ bucina ne. vl̓ dr̄ a boo as. qꝛ ſonat: vldr̄ bucina qͣſi vocina a voce. ⁊ ē bucina qͣ ſignū dat̉ ī hoſtē. Sꝫ olim pagani agreſtes ad oēꝫ vſū bucina ad ꝯpitavocabāt̉. ꝓpͥe igr̄ agreſtibꝰ hͦ ſignū fuit. Et dr̄t a tuba īvſu. qꝛ bucīa īſonās ſollicitudinē ad bellū d̓nūciabat: ſꝫtuba p̄liū īdicebat. ⁊ īde bucīo nas. naui .i. bucina ſonarevn̄ ꝓph̓a. Bucīate ī neomenia tuba. ⁊ bucineꝰ nea. neū.⁊ h̓ bucinꝰ ni i. clāgor bucine. ⁊ cor. penl̓. bucina. Uirgi. īii. Enei. Bucīa cū muros varia cīxere corōa. vide ī faſe.B ucicen cinis. maſ. ge. penul. cor. cuꝫ bucina canēs. ⁊ dicit̉a bucino ⁊ canonis.B ucolicus. a bos deriuat̉ bucolicꝰ ca. cū. penul. cor. i. bounus liber de bobꝰ factꝰ vl̓ tractās. vn̄ ⁊ plural̓r bucolicacoꝝ. ille liber vbi tractat̉ ẜm Pugu. de bobus. Pap̄. v̓odicit. Ducolicum carmen .i. paſtoraleB ucula bucule per vnum c. i. iuuenca a bos: vt dixi in huccula per duo c.B uſo fonis. maſ. ge. i. rana ſilueſtris.ugloſſa. Bos ꝯponit̉ cū gloſſa qd̓ ē lingua. ⁊ dr̄ hͨ bugloſſa ſe. q̄dā herba qͣſi bouis līgua. qꝛ folia aſꝑrima ad modū lingue bouis hēat ẜꝫ Hug. Et ſcias ꝙ Pap̄. ſcribit ꝑo. bogloſſa. ita ꝙ ſcd̓a lr̄a ē o. vn̄ dic̄ Bogloſſa berba lingua bouina a grecis dcā. qꝛ folia aſꝑrima ad moduꝫ lingue bouis hēat. Sꝫ Hacer ⁊ medici dn̄t vſual̓r bugloſſa ꝑ u. Un̄ talē v̓ſuꝫ ponit Hacer. Lingua bouis grecoſermone bugloſſa vocat̉. ⁊ ita vſus emulādus tenet.H ulla le. ꝑ duo l. tumor ꝗ fit in aqͣ ex pluuia cadēte. ⁊ dr̄ abullo lis. inuenit̉ ēt bulla ꝓ ſtella. Aliqn̄ īuenit̉ pro gēma. Aliqn̄ etiā dr̄ bulla ornamētū equoꝝ. ⁊ nobiliū pueroꝝ. Solēt .n. pueri nobiles in ſignū nobilitatis deferrequaſdā bullas aureas a collopēdētes ꝑ qͣſdā corigiolasvn̄ tales pueri dicunt̉ bullati. vnde ⁊ quedaꝫ veſtis. ⁊ ētbaltheꝰ dicit̉ bulla. qꝛ bullis ornet̉. vt ⁊ general̓r dicat̉