DeBanteA
de facili ab omnibus poteſt haberi ſine magno precio. ⁊he. due cauſe ꝯpetūt ſibi ꝓut eſt ſacramētū neceſſitatis.¶ Scire ēt debes ꝙ diuerſitas aquarū que eſt ꝑ loca ⁊ſitus eſt dr̄ia accidētalis: vn̄ nō mutat ſpēm aque. ⁊ iō inqualibꝫ aqͣ huiuſmodi vel maris: vel flumiuis vl̓ ciſterne vel fontis: vel ſtagni pōt fieri baptiſmus: veruꝫ ſi acͣpaludis eēt ītātū īgroſſata ꝙ recederet a v̓itate aque nōeēt baptiſmꝰ: ſic̄ ſi eēt lutuꝫ: alias adhuc eēt baptiſmꝰ. qꝛadhuc ſpēs aque manet. Itē ſi baptizaret̉ aliꝗs in mariſola illa aqͣ maris ꝑtinet ad baptiſmum que pōt haberealiqueꝫ effectū in baptizato: vel in lauādo vel īfrigidādo: ⁊ nō totū mare. Itē baptiſmus pōt fieri in lixiuio: ſic̄⁊ in aꝗs ſulphureis ⁊ ī aꝗs alijs q̄ ex terra ꝑ quā trāſeūtīmutant̉. In aqua aūt artificiali nō pōt baptiſmus fieri.Aqua enī artificialis vt roſacea eſt alterius ſpēi qͣꝫ aquanaͣlis. ¶ Pōt ēt queri an ītētio vel volūtas requirat inbaptizādo. Ad hoc dico ꝙ baptizatus duo recipit in baptiſmo .ſ. ſacramētū ⁊ rē ſacramēti: ſꝫ ad hec duo recipiēda nō requirit̉ aliꝗd cauſans ex parte recipiētis: ſꝫ ſoluꝫīpedimētū remouēs: qd̓ quidē īpedimētū nihil eſt aliudqͣꝫ volūtas ꝯtraria alteri p̄dictoꝝ. ⁊ iō in adultis ⁊ in habētibus vſuꝫ rōnis: in ꝗbus pōt eē ꝯtraria volūtas actuvel habitu: reꝗͥrit̉ ⁊ cōtritio vel deuotio ad ꝑcipiēdā reꝫſacramēti. ⁊ ītētio vel volūtas ad recipiēdū ſacramētuꝫIn pueris aūt abſqꝫ vtroqꝫ percipit̉ ⁊ ſacramētum ⁊ resſacramēti. Sil̓r eſt in carentibꝰ vſu rōnis niſi voluntasꝯtraria habitui īſit ⁊ ſi nō actu. Tamē ſciēduꝫ eſt ꝙ nonreꝗͥrit̉ in adulto volūtas abſoluta ſuſcipiēdi qd̓ eccleſiacōfert: ſꝫ ſufficit volūtas cōditionata: ſicut eſt in volūtarijs mixtis: vt dicit̉ in .3. ethycoꝝ. ⁊ iō ſi ſit coactio ſufficiēs. ita ꝙ pͥncipiū ſit ex toto extraneū ꝯferenti vim paſſo: vt cū aliꝗs reclamans īmergitur violēter: tunc talisnec ſacramētū recipit: nec rem ſacramēti. Si aūt ſit coactio īducens ſicut minis vel flagellis: ita ꝙ baptizatuspotius eligat baptiſmum ſuſcipere qͣꝫ talia pati: tūc ſuſcipit ſacramētū ⁊ characterē: ſꝫ nō rem ſacramēti. ¶ Iteꝫſcias ꝙ in pueris nō pōt eē ꝯtraria volūtas nec actu: nechabitū ⁊ iō nō requirit̉ ītētio vel volūtas in eis qua ꝓhibēs remoueat̉. In amētibus aūt ⁊ dormiētibꝰ pōt eēvolūtas cōtraria habitualis qͣꝫuis non ſit actualis. ⁊ iō ſiante ſomnuꝫ vel furiā fuerūt ꝯͣrie volūtatis nō recipiūtſacramētū. qꝛ illa voluntas habitual̓r manet adhuc. Sꝫaūt habuerūt ꝓpoſitū accipiēdi baptiſmuꝫ. ⁊ hoc ꝑ aliqͣſigna īnotuit: tūc in articulo neceſſitatis debet eis cōferri baptiſmus: ⁊ ſuſcipiūt ſacramētū: ⁊ rē ſacramēti: etiaꝫſi furioſus tūc cōtradicat. qꝛ illa cōtradictio nō ꝓcedita volūtate rōnis ẜm quā ē capax baptiſmalis gr̄e. Si autem neceſſitas nō ſit: debet in furioſis expectari luciduꝫīteruallū: vel in dormiētibus vigilia. tn̄ ſi baptizareturin ſtatu illo ſacramētuꝫ ſuſcipit: qͣꝫuis peccet baptizans.¶ Iteꝫ ꝯſueuit queri an ītētio baptizantis requirat̉ adbaptiſmū. Et videt̉ ꝙ nō. qꝛ ītētio hoīs nō eſt alicui certa niſi ſibi. Si aūt reꝗͥrit̉ ītentio ad baptiſmū nō erit certum de aliquo ꝙ ſit baptizatus niſi apud eum qui baptizauit. ⁊ hoc eſt īcōueniēs ꝙ homo ſit in tanto dubio ſalutis. ¶ Reſpōſio ꝙ vnius rei vna ſit cauſa ſi ex aliquibꝰpluribꝰ cauſis vnus effectus ꝓcedat: oportet ꝙ ille cauſe ſint facte alio modo vnū adinuicē. Ad effectuꝫ aūt ſacramēti videmus multa ꝯcurrere .ſ. miniſtrū: formamverboꝝ ⁊ maͣm. Hec aūt nō poſſunt colligari adinuiceꝫvt ſit vna cauſa: niſi per ītētionē baptizātis: qui .ſ. formāad maͣꝫ applicat: ſuū v̓o miniſteriū ad vtrūqꝫ. ⁊ totū hocꝑtinet ad ſacramēti collationē. ⁊ iō reꝗͥritur ītētio baptizantis. ⁊ ſil̓r etiā in oībus alijs ſacramētis requirit̉ intētio miniſtri cū debita materia ⁊ forma: nō ſoluꝫ ad effectū ſacramēti ꝯſequendū: ſꝫ ad ſacramēti ꝑceptionem.
¶ Ad obiectū aūt ẜm diuerſas opiniones dupl̓r reſpōderi pōt. Quidā .n. dicūt ꝙ ſi d̓ſit mētalis ītētio in baptizante: nō ꝯfert ſacramētū baptiſmi. tn̄ in adulto ſupplefides ⁊ deuotio effectū baptiſmi: vt periculū ex hoc ipſibaptizato qui ignorat ītētiōeꝫ baptizātis nullū ꝓueniatSi aūt ſit puer: tūc creditur pie ꝙ ſummus ſacerdos .ſ.deus defectū ſuppleat: ⁊ ſaluteꝫ ei cōferat. Si aūt nō facit: nō iniuſte facit. ſicut nec in illo qui ſacramento nonobijcit̉. Alij dicūt ꝙ ī baptiſmo ⁊ in alijs que habent informa actū exercitatū nō requirit̉ mētalis ītētio: ſꝫ ſufficit ītētionis expreſſio per v̓ba ab eccleſia īſtituta. ⁊ iōſi forma ſeruat̉: nec aliquid exterius dicit̉ qd̓ ītētionenꝯtrariā exprimat: baptizatus eſt. Nō .n. ſine cauſa in ſacramētis neceſſitatis .ſ. in baptiſmo ⁊ ꝗbuſdaꝫ alijs actꝰbaptizantis tā ſollicite expreſſus eſt ad ītētionis expreſionē. Et attēde ꝙ quando ꝯſuetudo eccleſie patit̉: velquādo īcumbit neceſſitas ꝓpter defectū aque. ſiue propter periculū pueri de cuius morte timeat̉: vel etiaꝫ piībecillitatē ſacerdotis nō potētis ſuſtētare īfantem: pobaptiſmus ſine īmerſiōe celebrari. Itē ſi ſit caput aſpeſuꝫ aqua in totū corpus aſperſio deputat̉: ſicut ēt iuriſtedicūt: ꝙ vbi caput hoīs iacet: reputat̉ ac ſi totus homoiacuiſſet vel ſepultus eēt ibidē. Nō ſic aūt de alijs partibus. ¶ Tria aūt ſunt baptiſmata .ſ. fluminis flaminis: ⁊ſanguinis .i. aque penitētie ⁊ martyrij. ¶ Nolo etiam teignorare ꝙ baptiſmꝰ īter alia ſacramēta eſt maxime neceſſariū. ⁊ iō ea que ad neceſſitatē ſacramēti baptiſmi requirunt̉ debuerūt eſſe cōmuniſſima: ⁊ ex parte materie.ſ. aque que vbiqꝫ haberi pōt. ⁊ ex parte miniſtri: vt ꝗlibet homo baptizare poſſit. ⁊ ſic ſanctificatio materie. ⁊benedictio p̄cedens baptiſmuꝫ non eſt de neceſſitate ſacramēti: ſꝫ de ſolennitate: quā nō licet p̄termittere propter eccleſie īſtitutionem. ita etiā ordinatio miniſtri nōeſt de neceſſitate ſacramenti: ſed de ſolennitate: ſed percat ſi aliꝗs nō ordinatus baptizet niſi neceſſitate īminēte: tamē ſacramētuꝫ confert. Angeli aūt in figura humana apparentes boni vel mali baptizare nō poſſunt. Daptiſmus iterari nō debet: ſicut nec cōfirmatio vel ordoIn his .n. tribus ſacramentis character indelebilis imprimitur. Uide in character in c. littera. Penitentia attem iterari poteſt: ſicut dicam in penitentia. Quare autem pena corporalis remaneat poſt baptiſmum. dicamin origineus. item vide in clauis.B aptiſta ſte. maſ. gene. qui baptizat: a baptizo zas. ⁊ videt̉eſſe nomen officij.B aptiſteriuꝫ rij .i. ſtatio baptiſmatis. ⁊ cōponit̉ a ſtericorquod eſt ſtatio ⁊ baptiſma. ⁊ dicitur tā ꝓ baptiſmate qͣpro loco. quod ⁊ hoc baptizatorium dicitur.B ar lingua ſyria filius īterpretatur.B arach īterpretatur fulgurans.B arachias īterpretat̉ bn̄dictus dn̄i: vel benedictꝰ dn̄s.B aratronis. vide ſupra in balatro onis.H aratrū tri. nomen nimie altitudinis ⁊ ꝓfunditatis. ⁊ dicit̉ baratrū quaſi voratrū .i. vorago atra ex ꝓfunditateqꝛ oīa deuorat. Et dicit̉ baratrū qn̄qꝫ īfernus: qn̄qꝫ profundiſſimus locus īferni. in quo nulla eſt redēptio. qͥn̄qꝫfoſſa: qn̄qꝫ gurges vertiginoſus: qn̄qꝫ venter. quando qͥetiam profundus puteus in quo excreatores precipitatur. ⁊ cor. penul natural̓r. Unde quidam. Hoc etiam baratrum quoniam vorat omnia dico.arba be. dicit̉ qͣſi virana a viro. qꝛ viroꝝ ſit. ⁊ nō mulſtrū. ⁊ eſt ꝓprie barba hoīum: barbe alioꝝ aīaliuꝫ. vn̄ babatus ta. tuꝫ. quod ⁊ pro ſapiēte dicitur: nam ⁊ olim ph̓in ſignum ſapientie ſolebant paſcere barbam: ⁊ barbathabens barbam longam dicitur.B arbanus ni. i. patruus. penul. ꝓdu. a barba dicitur.