Druckschrift 
Catholicon
Seite
76r
Einzelbild herunterladen
 

DeBanteA

76

vel vites īſtar glandiū vuas facientes grandes: vn̄ hecbalantides huius balātidis gēma precioſa.h alanon grece latine glans dicitur.ſalans. a balo las. dicitur balās lantis. participiuꝫ ge. oīs.⁊ hec balans tis. pro oue.ſꝫ alanꝰ. balanon grece latine glās dr̄. Inde h̓ balanꝰ ni. penul. cor. quedā arbor. Et vt dicūt genꝰ eſt quercinuꝫ. vn̄hoc balanū ni. ꝓ fructu. ⁊ ꝓ vnguēto īde facto: vn̄ balanatꝰ ta. tū. balano vnctus ẜm Hug. Quidā dicūt ꝙ balanus eſt caſtanea cocta .ſ. baloſa. ⁊ cor. la.ſ alatro tronis .i. clamoroſus: ioculator. Un̄ Hora. in ſer.Uēdici mane balatrones. ⁊ dr̄ a balo las. Ul̓ balatrones ẜm quoſdā dn̄r ꝓdigi. ⁊ lecatores a ſeruilio balatrone: cuiꝰ fac̄ mētōeꝫ ī vltīo ſermonē. Sꝫ ẜꝫ hāc ſignificatōeꝫ meliꝰ dr̄ baratro onis. a baratrū. ⁊ apte baratronis..i. leccator dr̄ baratꝝ. qꝛ .ſ. oīa baratro .i. vētri ꝯmittit.h alatus tus. tui. maſculini generis a balo balas. ⁊ eſt ouiū⁊ producit la.Balbutio tis. tiui. tire. male ⁊ trepide loꝗ ⁊ īcongrue. ⁊ dicitur a balbeo bes. ⁊ ꝓdu. bu.ſ alducta huius balducte fe. ge. dicitur lac preſſum a ſero.ſ. mutata. ⁊ dicitur balducta quaſi valde ducta. qꝛ valde preſſa eſt ⁊ ducta.ſꝫ alea. a balin dicit̉ hec balea lee .i. funda vel īſtrumētumquod vulgo vocat̉ baleſtrum. vn̄ hic balearius rij. ⁊ hicbaleator .i. fundator vel baliſtor.hͦ alearis. a bale dr̄ h̓ ⁊ hͨ balearis. ⁊ hͦ re. i. cū balea iactabile. Inuenit̉ ēt balearis ꝓ funda. ⁊ deriuat̉ tunc a noīeīſule. Baleros .n. vl̓ balerica vl̓ balearis īſula ē hiſpanie.⁊ ſunt due .ſ. aphroſiades: ⁊ gēmaſiades maior ⁊ minor.vn̄ ⁊ eas vulgꝰ maioricā ⁊ minoricā vocāt. In his īſulispͥmū reꝑta ē funda. vn̄ balearis dicta eſt funda. ⁊ balearis dicta eſt talis īſula. Et in vtraqꝫ ſignificatiōe a balina quo balea. ⁊ a baleo baleos vl̓ balerica: vel balearis. aquo hic ⁊ hec balearis. ⁊ hoc baleare gētile.B alena balene. ꝗdā magnus piſcis. dicit̉ a balin qd̓ eſt effundere vel iacere. qꝛ effundat vel iaciat aquā huc ⁊ illuc altius cūctis beſtijs maris. ⁊ ꝓdu. penul.haleſtrum. a balin dicitur hoc baleſtruꝫ baleſtri. vnde baleſtro baleſtras baleſtrare .i. cum baleſtro aliquid proucere vel percutere.S alin grece latine dr̄ iacere ſiue emittere vel effundere.B alinon greci balneū latini dn̄t. qꝛ āxietatē animi tollat:abalin ⁊ noys qd̓ ē mēs. qꝛ iaciat anxietatē d̓ mēte. Hīchͦ balneuꝫ nei. a leuatiōe meroris dr̄. Inuenit̉ āt ī fe. gebalnee arū. inde hoc balneriū nerij. ⁊ balneatoriū torijambo ꝓ loco ī quo balneat̉. ⁊ ē balneo neas. v̓bū actiuūcū oībus ſuis compoſitis ſi qua inueniantur.h̓ aliſta ſte. genꝰ ē tormēti. Et videt̉ eē ꝯpoſitū a balin ⁊ haſta. torquet̉ .n. v̓bere neruoꝝ: ⁊ iacit haſtas ⁊ ſaxa. vn̄ hicbaliſtariꝰ rij. ꝗ baliſtas fac̄: vl̓ ꝗ iacit cū eis. Utꝝ ars baliſtarioꝝ ſit licita. de hoc habes in oronas.h allo las. laui. lare .i. hūc ⁊ illuc īclinare. ⁊ ponit̉ quandoqꝫabſolute .ſ. pro vacillare. ⁊ dicit̉ a baiulo las.B alneolum li. diminutiuū paruum balneum.h̓ alneū nei. in balinon exponitur.h̓ alo las. laui. lare. v̓bū ne. ⁊ eſt ouiū. ⁊ ꝯponit̉ cū de. ⁊ dīdebalo las. valde balare. ⁊ ꝓdu. ba.h̓ alſamꝰ balſami. fe. ge i. arbor. vn̄ hoc balſamū mi. lignūvl̓ fructus vl̓ liquor eiꝰ. Et ſcias ꝙ multiplex vnguētuꝫbalſamꝰ affert. Primū eſt p̄cioſius alijs: qd̓ ſponte manat de folijs. ⁊ illud vocat̉ balſamū. Scd̓m ē carpobalſamū vel xirobalſamū. Tertiū ē oppobalſamū. Quartūeſt foliobalſamū. Quintū ē calobalſamuꝫ vel xilobalſamum. Et ꝓbat̉ ſic. an ſit corruptū balſamū: vel non. Siſerat̉ in manu ꝯͣ ſolem perurit carnē: ſi nō eſt corruptū.

Et a balſamū balſamatꝰ ta. tū. i. balſamo īunctus. Qd̓ ētpōt eē ꝑticipiuꝫ. nā balſamo mas. i. balſamo īungere. ⁊ cactiuū. Qd̓ ꝯponit̉ cū in. ⁊ fit ībalſamo mas. i. valde balſamo inūgere. ſil̓r actiuū: ⁊ cor. ſa. ẜm Hug. Papͥ. vero ⁊Iſi. dicūt. Balſami arbor ī iudea. īter termīos tm̄ viginti iugeꝝ. erat poſtea qͣꝫ eadē regiōe romani potiti ſūt. ētlatiſſimis collibꝰ ꝓpagata ē: ſtirpe ſil̓is viti. folijs ſil̓is rute: ſꝫ albioribꝰ ſemꝑqꝫ manātibꝰ. Arbor aūt balſamū: lignū eius xilobalſamū dicitur. Fructus eius ſiue ſemencarpobalſamū: carpos .n. fructus dicit̉: ſuccus oppobalſamum. Uide in vngo vngis.B alterio ris. riui. rire .i. cingere verbum actiuuꝫ. a balteusbaltei dicitur.Balteꝰ tei. maſ. ge. in plurali īuenit̉ maſ. ⁊ neu. ge. hi baltei.⁊ hec baltea. ⁊ ē balteꝰ cingulū militare. ſic dictꝰ qͣſi pendēs. qꝛ ex eo ſigna depēdēt ad mōſtrādū legionis militaris ſummā .i. ſex miliū ſexcētoꝝ: ex quo nūero ⁊ ipſi cōſiſtunt. vn̄ ⁊ balteꝰ dicit̉ nō tm̄ qd̓ cingit: ſꝫ ēt a quo armadepēdēt. Iob. 12. Balteū reguꝫ diſſoluit ⁊ p̄cingit funerenes eoꝝ. ⁊ cor. penul. vn̄ hic balteolus li. dimi. ⁊ baltestus balteata balteatū. balteo ornatus Aurora. Balteueeſt carnis macies: quādoqꝫ pudicus.B aluſtrium baluſtrij. locus vbi ſunt multa balnea: quaſiluſtratus balneis. Et componitur a balneum. ⁊ hoc verbo luſtro luſtras.B amoth īterpretatur euentus mortis.B aptiſmꝰ īterp̄tat̉ tinctio: dictus a baptes qd̓ ē flumē velaqͣ: vl̓ ēt ſacꝝ: vn̄ hoc baptiſma matis. idē ⁊ baptizo zasv̓bū actiuū cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis. vn̄ v̓balia ẜm Dug. Etſcias ꝙ īuenit̉ ī euāgelio ī neu. ge. hoc baptiſmū mi. vn̄Mat. 21. Baptiſmū Ioannis vn̄ erat. Pap̄. ſic dic̄. Baptiſmꝰ ītinctio ⁊ lauatio īterp̄tat̉: ꝗ iō tīctio dr̄. qꝛ ibi homo ſpū gr̄e ī meliꝰ mutat̉. ⁊ lōge alid̓ qͣꝫ erat efficit̉. Prolauare vl̓ mūdare ſumit̉ baptizo Ecc̄. 34. Qui baptizaa mortuo. ⁊ iterū tāgit mortuū: quid ꝓficit lauatio illiꝰ. Et nota ꝙ forma baptiſmi ē iſta. Ego baptizo te ī nomine pr̄is. ⁊ filij. ⁊ ſpūſſancti. Forma .n. ꝯpletiua rei mediū ē quodāmō īter maͣꝫ quā ꝑfic̄. ⁊ cām efficiētē a qͣ ꝑficit̉: vt v̓tꝰ efficiētis mediāte forma ad maͣm traducat̉.⁊ qꝛ mediū ꝯplectit̉ aliquo mō vtrunqꝫ extremoꝝ. ideoforma baptiſmi ꝯtinet pͥncipale efficiēs. vn̄ baptiſmusefficaciā hꝫ ⁊ maͣm baptiſmi ꝓximā que eſt actus abſolutionis. ⁊ iō ponit̉. In noīe pr̄is ⁊ filij. ⁊ ſpūſſancti: tāqͣpͥncipale efficiēs a quo baptiſmus efficaciā hꝫ. ⁊ ponituractus maͣlis. ⁊ ea que circuſtant ip̄m .ſ. ꝯferēs ⁊ recipiēsin hoc ꝙ dicit. Ego baptizo te. Item volo te ſcire ꝙvnus actꝰ ꝗ vno agēte expleri pōt nō ꝓgredit̉ a pluribꝰagētibus ſimul. ⁊ iō vnus baptizās cum ipſe ſolus baptizare poſſit debꝫ ſignificare actū ſuū nō a pluribꝰ exeutēſꝫ vt a ſe ſolo. ⁊ iō nō poteſt dici. Nos baptizamus: ſꝫ ẜmquoſdā pōt dici. Ego baptizo vos ſi neceſſitas aſſit: neceſt aliqͣ forme mutatio qͣꝫtū ad ſignificationē. qꝛ plurale non eſt niſi ſingulare geminatū. Itē aīaduerte ꝙ licꝫin v̓bis pͥme ⁊ ſcd̓e ꝑſone ītelligat̉ ntūs certus: tn̄ apponi debꝫ. Ego: qꝛ forme ſacramētoꝝ nō accipiūt voces vtſignificatiue tm̄: ſed vt effectiue. Et qꝛ nihil agit niſi ẜmꝙ ꝑfectū eſt. iō de ītegritate forme baptiſmalis ē vt ponat totū qd̓ ad baptiſmū requirit̉: qͣꝫuis vnū ex alio ītelligi pōt. Circa aūt maͣm nota ꝙ ex īſtitutione diuinaneceſſariū eſt fieri baptiſmū in aqua: cuius rōnes qͣtuoraccipi poſſunt. Prima. qꝛ aqua rōne dyaphoneitatis hꝫaliqd̓ de lumine. ⁊ ita cōpetit baptiſmo qui hꝫ vim illuminatiuaꝫ ẜm ꝙ in eo gratia confert̉. Scd̓a eſt qꝛ rōnehumiditatis hꝫ vim ablutiuam. ⁊ iō ꝯpetit baptiſmo inquo ſordes culpe abluunt̉ ſiue mundant̉. Tertia eſt. qꝛaqͣ in oībꝰ mūdi partibꝰ īuenit̉. Quarta ē. qꝛ res eſt que