¶ DeanteRA
cephaton ẜm Bonatum.Trripio pis. pui. arreptū .i. īuadere: ad aliꝗd agēdū raꝑe vl̓aggrēdi: ⁊ ꝯpōit̉ ex ad ⁊ rapio rapis ⁊ mutat̉ d. ī r. ⁊ a. ī i.Arrogo gas. penul. cor. ex ad ⁊ rogo gas. Et eſt arrogare ſuꝑbire. Itē arrogare eſt ꝑ ſuꝑbia ⁊ arrogāter acꝗrere: vl̓ſibi tribuere: ſed ponit̉ ſimpl̓r ꝓ acꝗrere. vn̄ arrogās .i.ſuꝑbꝰ ſe extollēs. ⁊ ꝯparat̉ arrogātior tiſſimꝰ. vn̄ arrogāter tius. tiſſime. aduer. ⁊ hec arrogātia. Et ſcias ꝙ ſic̄dic̄ Grego. moral̓. 24. Quatuor ſunt ſpēs ꝗbꝰ oīs tumorarrogātiū demōſtrat̉ .ſ. quū bonū aūt a ſemetipſis hr̄eſe exiſtimāt: aut qd̓ ſibi datū deſuꝑ credūt ꝓ ſuis ſe hocaccepiſſe meritis putāt: aut certe quū iactāt ſe hr̄e qd̓ nōhn̄t: aut deſpectꝭ ceteris ſingulariter videri appetūt hr̄eqd̓ hn̄t. vn̄ phariſeꝰ iccirco de tēplo abſqꝫ iuſtificatōe deſcēdit: qꝛ bonoꝝ operū merita ſibi qͣſi ſingulariter tribuens orāti publicano ſe p̄tulit. vide in ſuperbꝰ ⁊ rector.Ars tis. ab arceo ces. dr̄: qꝛ regulis nos arceat: ⁊ eſt ars nr̄aliberalis. artificiū qd̓ eſt factū manibꝰ. vl̓ dr̄ ars ab aresqd̓ eſt virtꝰ. dr̄ etiā hͨ arx arcis ꝓ cōclea. vn̄ verſus. Arsdocet: arx munit: arcus tegit: ⁊ ferit idē. Que artes ſintlicite: ⁊ que illicite: habes in ornonas.Arſaces reges perſaruꝫ: ſicut auguſtus dicitur ceſar romanorum ẜm Pap̄. ⁊ cor. penul.Arſeda de. i. ſtella valde ſplendens ẜm Pug.Arſeuerſe dr̄ ab ardeo: ⁊ eſt v̓bū defectiuū imꝑatiui modiſcd̓e ꝑſone .i. auerie ignē. vel arſeuerſe dr̄ ꝓuerbium.Arſeueum neu. ge. veſtis muliebris rubei coloris.Arſis eleuatio vocis .i. initium ⁊ acuitur in fine.Artabatite penul. ꝓdu. genus monſtri in ethiopia ꝗ pronivt pecora ambulare dicunt̉. Quadrageſimū .n. ānū nullus ſuꝑgredit̉: vt dicit Iſi. ethy. ii. ⁊ dicunt̉ ſic: ab artusta. tū. ⁊ bratin qd̓ eſt gradus: qꝛ artatī ⁊ curue gradiunt̉.Ertabe penul. correpta. menſure ſunt. Daniel̓. 14. vn̄ dicitPap̄. Artaba genꝰ mēſure ſyriace: q̄ tres modios facit.Artauus ui. i. cultellus ſcriptorum: ab arto tas. ⁊ cor. ta. hͦ.etiam vult magiſter Bene.Artemo monis. ab ars tis. dr̄ hͦ artemū mi. ꝑuū velū: quoin dulcibꝰ potiꝰ vtimur aꝗs. Inuenit̉ etiā h̓ artemonis.pro eodem. vn̄ in actibus apl̓oꝝ. Et eleuato artemōe ẜaure flatum tendebant ad littus: ⁊ produ. penulArteria. artus ꝓ ſtrictus ꝯponit̉ cū aere: ⁊ fit hͨ arteria arterie quaſi arta aeris via .ſ. vena ꝑ quā exit ⁊ intrat aer ⁊ſpūs: ⁊ acuit̉ penul. ẜm Pug. vel ẜm Pap̄. arterie fiſtulevel vene dicte: eo ꝙ artis teneāt itineribus vitalē ſpūmqꝛ per eas aer .i. ſpiritus a pulmone fertur.Arteriacꝰ. ab arteria dr̄ arteriacꝰ ca. cū. cuiꝰ fauces reumatizāt. vn̄ hͦ artericū ci. medicina q̄ ꝓdeſt meatui guttuArteſis ab artus tus. dicitur hec artheſis ſis. artuū (ris.morbus. vnde Prudentius in li. hymno. Nodoſa quospodagra diſtorquet ⁊ arteſis.Arteticus. ab arteſis dr̄ arteticus ca. cū. ille ꝗ habet īfirmitatē in artubꝰ ex cōſuetudine. vel vt medici volunt quiquādā nodoſitatē in mēbroꝝ patit̉ iuncturis. ⁊ in eodēſenſu dicit̉ articus artica cum. ⁊ hec artetica dicitur īfimitas illa. ⁊ cor. penul. arteticus.Articula le. dimi. parua ars.Articularis ab ars tis. vl̓ articula dr̄. h̓ ⁊ hͨ articularis ⁊ hre. qd̓ ꝑtinet ad artē. Itē articularis articulare: qd̓ hꝫ officiū articuli: vt h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ: ⁊ tunc deriuat̉ ab articulus.Articulus. artꝰ tus. tui. dr̄ hic articulus li. dimi. ꝑuus artꝰ:vt digitꝰ. vn̄ articulo las. lare .i. copulo las. Itē articulusdr̄ q̄dā ꝑs oratiōis apud grecos: ſolā relationē ſignificāsvn̄ hic ⁊ hec articl̓aris ⁊ hoc re. qd̓ hꝫ officiū articuli: vt h̓.⁊ hec ⁊ hͦ. Articulus etiā dr̄ finis. itē articulus eſt ꝗdamcolor rhetoricꝰ: de quo ſupra dixi in qͣrta ꝑte in tractatude coloribꝰ rhetoricis. itē articulus .i. momētū: vt in arti
culo diei illius .i. in initio in fine: in hora: in momēto. itēarticulus preſſura: artitudo. iteꝫ articulus ſpēs numeri.vn̄ in Greciſmo dr̄. Articulus color eſt breue mēbrū dictio greca. Articulus numerꝰ ꝑ denos multiplicatꝰ: momētū articulus preſſuraqꝫ dicit̉ eſſe. vide etiaꝫ in fidesArticus ca. cum. penul. cor. vide in arteticus.Artifex. ars ꝯponit̉ cuꝫ faciēs ⁊ dicit̉ h̓ ⁊ hec ⁊ hoc artifercis. ⁊ inde hoc artificiū cij. inde artificioſus ſa. ſum. ⁊ hic⁊ hec artificialis ⁊ hoc le.Artificina ne. penul. produ. locus vbi artes exercent̉: ⁊ deriuatur ab artificium.Artificꝰ ca. cū. i. bonis artibꝰ inſtructus: ⁊ dr̄ ab ars artis. ⁊ab artificus artifice aduer .i. ingenioſe: ⁊ ꝓdu. penul.Arto tas. taui. tare .i. freq̄nter arcere vl̓ copulare. vn̄ h̓ ⁊ hartabilis ⁊ hͦ le. ⁊ cōpōit̉ vt coarto tas. vn̄ v̓balia: ⁊ format̉ arto ab vltīo ſupīo d̓ arceo ces .ſ. artu. u. ī o. mutatoArtocopus. ars cōponit̉ cū copos: qd̓ eſt panis: ⁊ fit hic artocopus pi. penul. cor. i. piſtor qͣſi artifex panis. vel ab atos .i. panis ⁊ copos labor: inde artocopus pi. panis. cumlabore factus ad opus domini.Artocrea. ars. ꝯponit̉ cū creos qd̓ eſt caro ⁊ fit hͨ artocreacree .i. quilibet cibus artificioſe cōpoſitus. vl̓ ab artos.panis: ⁊ creos caro. inde artocrea cree. cibꝰ ex pane .ſ. paſta ⁊ carne factꝰ: ẜꝫ Hu. Pap̄. v̓o dic̄. artos panis: creosgrece caro: in̄ artocrea pāis carnē ꝯtinēs: vulgo tortella.Artopta. ars ꝯpōit̉ cū aptꝰ: ⁊ dr̄ hͨ artopta ꝑte .i. vas artificial̓r oꝑatū. vn̄ Plautꝰ ī aulularia. Ego artoptā hinc ꝓArtos grece: panis latine.Cximo vtendam petoArtotira re. penl̓. cor. cibꝰ qui fit ex pane vel paſta ⁊ caſeo⁊ cōponitur ab artos panis: ⁊ tirus qd̓ eſt caſeus.Artuatim aduer .i. mēbratim: ab artus dicitur.Artuo. ab artus dr̄ artuo as. qd̓ nō eſt in vſu. ſed cōponit̉⁊ exartuo .l. diuidere: ⁊ de artuo tuas. ſil̓r ꝓ diuidere. ⁊cꝓprie diuidere ⁊ ſeꝑare artus a ſeinuiceꝫ: vt de gallini⁊ cōſil̓ibꝰ: ⁊ hinc verbalia. vn̄ Plautus in captiuis. Egoerumnatus ⁊ deartuatus ſum miſer.Artuoſus ſum .i. membratus: ab artus dr̄ qd̓ eſt membꝝArtus. ab arceo ces. artꝰ ta. tū .i. ſtrictꝰ ⁊ cōparat̉ artior artiſſimꝰ. vn̄ arte artius tiſſime. aduer. ⁊ artim .i. ſtrictim.iteꝫ ab arceo h̓ artꝰ tus. tui .i. mēbꝝ qd̓ neruis artat̉ ⁊ fitdtus ⁊ abltūs pluralis ī ubꝰ ad dr̄iaꝫ de ars artis artibꝰArualis. ab aruū arui dr̄ hic ⁊ hec arualis ⁊ hoc le. penulprodu .i. pertinens ad aruum: vel res arui.Aruambale. aruū cōponit̉ cū ambio: ⁊ fit hͦ aruābale lishoſtia cū qua arua ambiebāt. qd̓ etiā dicit̉ hꝰ āburbal⁊ hͦ aruambale: ſed amburbal̓ vl̓ amburbale ⁊ hͦ ābubariū eſt hoſtia cū qͣ ciuitatē ambiebāt: ab ābio ⁊ vrbeẜm Pu. Pap̄. etiā dicit aruambale ſacrificiū aruorumArugo ginis. color quidā ſic̄ pedes accipitris: ⁊ ſcribit̉ pea ſolā ẜꝫ Pap̄. ſed aurugo ꝑ au ẜm eundē eſt morbus r̄gius. Dug. v̓o dicit. Ab auro hͨ aurugo ruginis morbūregiꝰ: ſed arugo eſt color ſicut in pedē accipitris: ⁊ ꝓdurū. Or̄ ēt aurugo corruptio aure ꝑ quā ſegētes ꝯtrahunt̉īnaturalem colorem ex aura corrupta. vide in erugoAruina: ab aruum arui dr̄ hͨ aruina ne. i. pinguēdo. iob. 15.Et de lateribꝰ eiꝰ aruina depēdet. ⁊ ꝓdu. penl̓. vn̄ ī Greciſmo dr̄. intus adeps: aruina foris: pinguēdoqꝫ queuisAruinatus ta. tum .i. impinguatus. ab aruina dicitur.Aruinoſus ſa ſum .i. craſſus ab aruina dicitur ⁊ comparaaruinoſior ſiſſimus.¶ruinula le. dimi. parua aruina. ⁊ cor. penul.Aruiolum li. dimi. paruū aruū ſiue corpus paruum.Trula le. dimi. ꝑua ara ſiue altare ẜm Hu. vl̓ ẜꝫ Pap̄. Artla patella carbonū. craticula. Hiere. 38. Et poſita eſt cōram eo arula plena prunis. ⁊ cor. penulArundinetum ti. penul. produ. in arundo vide.