AanteRDe
vi
Triſta. ab areo ares dr̄ hͨ ariſta ſte. qꝛ pͦ areat .i. ſpica vl̓ ſpicula ſpice ⁊ ſpiciū. vn̄ ariſtatꝰ ta. tu. ſic̄ dicimꝰ ariſtatosniſces: qꝛ pl̓es hn̄t ariſtas ⁊ ariſtor ris. colligere ariſtas.Ariſtella le. dimi. parua ariſta.Triſtofoꝝ. ab areo ⁊ forus qd̓ eſt ferre: dr̄ hͦ ariſtofoꝝ rivas ad potus ⁊ prandia deferēda ruſticis in agros aptū⁊ dr̄ ab areo ꝑ ꝯtrariū: eo ꝙ nō ſit aridū: qꝛ oꝑarij ſemꝑindigent vt vinū vl̓ aqua ſit in eo: qua vtant̉: vl̓ vas vbireliquie ciborum reponuntur. ⁊ cor. fo.Ariſtoteles lis. fuit quidā philoſophus dictus ab area virtus. qꝛ virtuoſus fuit virtute acquiſita.Arma. ab armus hͨ arma armoꝝ: qꝛ eū tegūt: vl̓ qꝛ armis.i. brachijs exercent̉: ⁊ dicunt̉ arma general̓r omniū generū tela. ſed tn̄ ꝓprie arma ꝗbꝰ defendimur: tela ꝗbusoppugnamꝰ: ⁊ q̄ mittimꝰ. vn̄ armo mas. v̓bū actiuū cumſuis cōpoſitis. Et īde verbalia armator armatrix armatio. ⁊ inde hec armatiuncula le. parua armatio.Armabilis. ab armo mas. dr̄ h̓ ⁊ hec armabilis ⁊ hͦ le. qd̓facile eſt ad armandum: ⁊ cor. penul.Armentariolum li. dimi. paruum armentarium.Armētariū rij. dr̄ ab arma: locꝰ vbi tela ⁊ arma ponunt̉ .3.li. Regū. 14. Et poſtea reportabāt ea ad armētariū ſcūArmamētū ti. ab arma dr̄: ⁊ ſunt armamenta (tarioꝝ.firmamēta nauium: vel locus vbi arma ponuntur.Armariū. ab arma dr̄ hͦ armariū rij. locꝰ vbi arma ponuntur: ⁊ hͦ armamētariū rij. ꝓ eodē. ſꝫ mō ꝓprie armamētariū dr̄ vbi tm̄ tela ⁊ arma ponunt̉. Armariū v̓o dr̄ general̓r locꝰ vbi inſtr̄a ⁊ arma cuiuſcūqꝫ artis reponunt̉:qꝛ cuiuſlibet artis ſunt ſua arma: vt clericoꝝ arma ſuntlibri: nautaꝝ vela: remi funes. feminaꝝ fuſa: colū: ⁊ ho.frequēter tn̄ nūc armētariū ſpāliter dicimus librorum.Armelauſa fe. ge. ab armis deriuat̉: veſtis ē ſic dicta: qꝛ an̄⁊ retro diuiſa ⁊ aperta ſit: in armis tm̄ clauſa: quaſi armiclauſa: ablata ē. ⁊ eſt ſclauina.Armelus. ab armus ẜꝫ Rabanū dr̄ hic armelus li. veſtishumeros tm̄ tegēs: ſicut ſcapulare mōachoꝝ. Itē ab armus hͦ armelū armeli ge. ne. vas ſacrificioꝝ vl̓ victīaꝝ.Armētariū rij. dr̄ ab armētū. ⁊ eſt idē qd̓ armētū. ⁊ īde hͦ.armētariolū armētarioli dimi. ⁊ h̓ armētariꝰ armētaricuſtos armēti ⁊ eſt armētariū de maioribꝰ beſtijs ſicut⁊ armētū: ſꝫ grex de minoribꝰ: ẜm Pu. Pap̄. v̓o dic̄. Armentariū locus vbi armenta ſunt. vide in armentum.Armētū. ab armo dr̄ hͦ armētū ti. qꝛ ſit aptū armis vl̓ faciēdis vl̓ fiēdis vl̓ exercēdis: vl̓ qꝛ ſit cornibꝰ armatū vl̓armētū dr̄. qͣſi aramētū ab arādo. ⁊ dr̄t a grege: qꝛ armētū ꝓprie ē de maioribꝰ: grex de beſtijs minoribus īde h̓armetariꝰ: armēti cuſtos. Amos ca. 7. Nō ſū ꝓph̓a: ⁊ nōſū filiꝰ ꝓph̓e: ſꝫ armētariꝰ ego ſū. Et ītellige ꝙ denegatſe eē ꝓph̓ā: lꝫ tot v̓a p̄dixerit. qꝛ .n. eadē hora qͣ reꝗſitꝰ ē ꝓphetie ſibi ſpm̄ deeſſe ſenſit: de ſemetip̄o teſtimōiū v̓aciter ītulit dicēs. Nō ſū ꝓph̓a: ꝗ tn̄ ſecutꝰ adiūxit. Et nūcaudi v̓bū dn̄i. Hec dic̄ dn̄s. Uxor tua in ciuitate fornicabit̉ ⁊ filij tui ⁊ filie in gladio cadēt ⁊c̄. ꝗbꝰ ꝓphetie v̓bisaꝑte on̄dit̉: qꝛ quū de ſe illa nō loq̄ret̉ īpletus ſpū ꝓphetico: quē ex tūc mox hr̄e meruit. qꝛ ſe ꝓphetā nō eſſe humiliter cognouit: ſicut dicit Grego. in. 2. mor alium.Armigatꝰ ta. tū. penl̓. ꝓdu. Regū. 6. Et Dauid ꝑcutiebatin organis armigatis: ⁊ ſaltabat totis viribꝰ ante dn̄m.Dicunt̉ aūt organa armigata ad armū .i. humeꝝ ligata.vn̄ in organis armigatis .i. ad humeꝝ poſitis: vl̓ vt dicūtquidam eſt genus organi qd̓ cum aqua fit.Armiger ra. ru. penl̓. cor. i. ꝗ arma gerit. Inuenit̉ ēt ſubſtātiue declīatū ī quolibꝫ genere: vt h̓ armiger ꝓ ſcutiferohͦ armigera ꝓ ſcutifera. Et ꝯpōit̉ armiger ab arma ⁊ gero ris. vl̓ pōt ꝯpōi ab armoꝝ gtō ⁊ gerēs noīe īmediateArmilla ab armꝰ dr̄ hᵉ armilla le .i. torq̄s brachiale: dextro
cheriū: ⁊ ſūt ꝓprie viroꝝ: ab armoꝝ v̓tute collate victorie cā q̄ olim viriles dicebant̉. Eedē ⁊ circuli: vel qꝛ ī armis .i. humeris ferunt̉. ſꝫ armilla p̄cipue mulieꝝ latiusextēdit̉: circulus v̓o rotudꝰ fit. Itē ab armꝰ hͦ armilluꝫli. vas vinariū aptū ad portādū ī humeris. vide ī torq̄oArmipotēs tis. maſ. ge. penl̓. cor. i. Mars: qd̓ etiā (torq̄s.oīs ge. poteſt eſſe .i. in armis potens.Armomantia tie. diuinatio que fit in armis .i. in ſcapulisbeſtiarum: ab armis ⁊ mantia tie.Armonia nie. dulcoratio: ⁊ cōſonātia plurimoꝝ cātuū. vn̄armonicus ca. cū. dulcis ſuauis delectabilis cātus: vt armonia .i. dulcis cātꝰ celi. ⁊ videt̉ armonia eſſe cōpoſituꝫex ad: ſed ẜm antiquos mutat̉ d. in r. ⁊ ſic fit ar. ⁊ monosqd̓ eſt vnū: vbi .ſ. oēs cātus ad vnā cōſonātiā tendunt: ⁊acuit penul. armonia. vide in pſaltes ⁊ in cythara.Armus mi. maſ. ge. i. ſcapula humerꝰ. ſed humerus ꝓpriehominū: armus vero beſtiarum.Arna grece latine agna.Arnagloſſa vl̓ arnagloſſus: herba ē .ſ. agni lingua ab arnaqd̓ ē agna ⁊ gloſſa qd̓ ē līgua. Eadē a romanis dr̄ plantago. qꝛ planta eiꝰ cito adhereat terre. Et eſt fe. ge. vtrūqꝫAro as. aui. atū. ẜm Iſidoꝝ deriuat̉ ab ere eo ꝙ priꝰ ereaaratra faciebāt. vn̄ h̓ arator ris. ⁊ hͨ aratura re. ⁊ ꝯponit̉aro cū ex ⁊ fit exaro ras .i. deſcribere: vel valde arare. ⁊cū ꝑ: ⁊ fit ꝑaro ras. ⁊ cū ob: ⁊ fit obaro ras. ⁊ hinc v̓balia.Aro cū ſuis cōpoſitis neutꝝ ē excepto exaro ꝓ deſcribere: ⁊ cor. pͥmā: ſed areo ares eā ꝓdu. vn̄ v̓ſus. Terrā nll̓saret: in qͣ vis ſemīs aret. ⁊ ē trāſitiuū aro. ⁊ hꝫ tertias ꝑſonas paſſiui: vt aro terram: ⁊ terra arat̉ a meAromatis. ge. neu. ⁊ dn̄r aromata q̄cūqꝫ fragrātis odorisindia mittit: vl̓ alie regiōes: dicta ſic ab ara: qꝛ aris īpoſita dīnis īuocatiōibꝰ apta videant̉. vl̓ ab aere: qꝛ ſeſe aeri īſeri ⁊ miſceri ꝓbant̉. nā ꝗd ē odor niſi aeris ꝯtactꝰ ⁊ꝓdu. penl̓. aroma. vn̄ ī Aurora. Nectar aroma: fauꝰ: thꝰ:Aromatizo zas .i. redolere. ab (myrrhā: balſama cūctas.aromate dr̄. ⁊ pōit̉ qn̄ꝫ trāſitie. vt ego aromatizo hūc .i.aromate vngo. vl̓ aromate redolentē facio. ⁊ ꝓdu. ti. poArpax dictꝰ qꝛ arripit. arpe .n. grece raꝑe ⁊ ē īſtr̄ꝫ (ſitiōe.orci. ferreꝰ vncinꝰ dictꝰ. qꝛ arripiat qd̓ ī puteū cadit ẜmArꝗtenēs ẜꝫ ātiquos. vl̓ arcitenēs ẜꝫ modernos (Pap̄arcum tenēs. ⁊ cor. penul. de hoc ſupra hēs in arcipotēs.Arra re. ꝑ geminū r. illud qd̓ dat̉ quū aliꝗd vēdit̉ vl̓ emit̉ꝑ certitudinē. ⁊ nō vt reddat̉ tāqͣꝫ pignꝰ. ſꝫ vt ſit d̓ corꝑep̄cij. vn̄ ⁊ dr̄ ab ara. qꝛ res q̄ mercādo tractat̉ adeo ratadꝫ eſſe qͣſi teſtibꝰ aris foret facta. ⁊ cōpōit̉ vt inarro. ſubarro ẜꝫ Hug. vel ẜm Pap̄. arra dr̄ a re ꝓ qͣ dat̉. vn̄ dic̄.Arra dicta a re ꝓ qua dat̉. nō vt ipſa ſic̄ pignus reddat̉.ſed ipſa ſibi manente cetera copulantur.Arrabo bonis maſ. ge. i. vadimoniū. vn̄ Terētius in tertiacomedia. Ea relicta arraboni eſt ꝓ illo argēto. ⁊ ꝓpriearrabo dr̄ bona arra. ſicut que dat̉ ꝓ bona re. vt ꝓ cōiugio. q̄ v̓o dat̉ ꝓ mala re. vt ꝓ fornicatiōe. nō eſt arraboꝓprie. ⁊ dr̄ arrabo ab arra ꝑ cōpoſitionē ẜꝫ Pu. ⁊ Pap̄.etiā dicit. Arrabo bonis. dictꝰ qͣſi arra bona. ⁊ ſic videt̉ꝙ corripiat penul. ī obliꝗs. nā bona hꝫ primā breuē. Etſic Gen̄. 33. Quid vis tibi pro arra bona dare; dꝫ corripiibi bo in arrabone. ī ntō aūt arrabo ꝓdu. penl̓. vn̄ ꝗdaꝫ.Pars arrabo venit precijdū res bona venit .i. venditur.Arrepticiꝰ ab arripio pis. dr̄ arreptus ta. tū. vn̄ arreptimaduerbiū. ⁊ arrepticius cia. ciū. qd̓ arripit. vl̓ qd̓ arreptūeſt. vt demoniacus vel demoniaca. vn̄ proprie arrepticius dicit̉ demoniacus. ⁊ arreptia demoniaca.Arrigogis arrexi arrectū. penl̓. cor. verbū actiuū .i. ſurſumvl̓ valde vel ad aliquid regere. ⁊ componitur ex ad. ⁊ regogis. ⁊ mutatur d. in r. vnde Terentius. Arrige auresPamphile. per hoc eum notant libidinoſuꝫ: ⁊ hic eſt ca