Druckschrift 
Catholicon
Seite
70v
Einzelbild herunterladen
 

DeRAante

Argiletū penl̓. ꝓdu. locꝰ ī quo occiſus ē Argꝰ. ⁊ ꝯpōit̉ ab argi ⁊ letu. Pn̄t ēt eē due ꝑtes: ⁊ tūc argi letū .i. mors argiArgilla le. terra tenax ⁊ humida: ab argos vl̓ argis ciuitate in Grecia: qꝛ apud grecos primū ex ea facta ſunt vaſavn̄ argilloſus ſa. ſum. plenus argilla.Argirus ri. olim dicebatur denarius: ab argentuꝫ diciturArgonanta. argos qd̓ eſt prima nauis cōponit̉ cū nauta: ⁊dr̄ h̓ argonauta te. ⁊ dicti ſūt argonante oēs illi ꝗ ī naueierūt ꝓ aureo vellere. vn̄ argonanticꝰ ca. cū. poſſeſſiuū. ⁊hͨ argonantica ce. lib̓ ꝯpoſitꝰ ab appolline d̓ argonantis.Argos: nomen ciuitatis.Argumētū. ab arguo arguis dr̄ hͦ argumētū: qd̓ tribꝰ modis dr̄. Nā dr̄ argumētū res ficta: q̄ tn̄ fieri potuit: vt comedie Terētij. Gr̄ etiā argumētū paruū opꝰ p̄miſſuꝫ inquo tota maͣ ſubſequētis oꝑis p̄libat̉. Et dr̄ argumētuꝫqͣſi argute .i. callide īuentū. Dicit̉ etiā argumētū rei dubie ꝓbamētū. vn̄ argumētoſus ſa. ſū. plenꝰ argumētis. ⁊qn̄qꝫ dr̄ expeditꝰ. ⁊ cōparat̉. vn̄ argumētor ris. v̓bū deponētale. ⁊ argumētator trix. tio. Et dr̄ argumētatio argutemētis oratio ẜꝫ Pu. Pap̄. v̓o dicit. Argumētū argute inuētū qd̓ rei dubie facit fidē. Argumētū ꝓbatiōis vl̓ breuis oratio vl̓ fabula veriſil̓is vel inſtr̄m mechanicū. Agumētū dr̄: eo ꝙ arguat mētē. arguit .n. tanqͣꝫ ignarā vtintra ſe de ignorātia ꝯfundat̉: ⁊ derelicto mēdacio veritatē deuote ſequat̉. Argumētū eſt ipſa ſnīa q̄ fidē p̄ſtatArgumētatio ipſius ſnīe ꝑ orationē explicatio. Cuiꝰ dueſunt ſpēs: ſyllogiſmus: ⁊ inductio. ſed ſyllogiſmo entimema. inductioni ſupponit̉ exemplum.Arguo guis. gui. gutū. v̓bū actiuū .i. cōuincere accuſare vl̓cōſtrigere. vn̄ v̓balia. Arguo componit̉ cū con ⁊ dr̄ coarguo guis. ⁊ cū re ⁊ dr̄ redarguo guis. vn̄ verbalia.Argus gi. paſtor ꝗdā. a quo ⁊ letū ꝯpōit̉ hͦ argiletū ti. locī quo occiſus ē argꝰ. Itē argꝰ ꝗdā mons a quo vl̓ a factore dicta ē pͥª nauis. Hic argꝰ gi. ⁊ hͦ. argon īdeclinabile ⁊argō onis. ⁊ h̓ arge gēs. gei. ⁊ hic argos gōī. vn̄ ꝑ ꝯpōnē h̓argonanta te. Iteꝫ argꝰ dr̄ vagꝰ vl̓ piger. vn̄ argia i. pigriArgutia tie. caliditas: v̓ſutia: diſcertitudo. vl̓ dr̄ argū (ciātus ẜꝫ Hu. Pap̄. ſic dic̄. Argutie documētoꝝ exꝑimēta.Argutū aduer. ⁊ argute .i. diſerte ab argutus dicitur.Argutꝰ. ab arguo guis dr̄ argutꝰ ta. tū. qd̓ ī tribꝰ ſignificatiꝯn̄ibꝰ īuenit: ſꝫ ꝙ ē nomē. Nā argutū .i. breue: vt argutū caput. Itē argutū organū .i. ſonoꝝ. Itē argutū aīal. i.callidū. vn̄ v̓ſus. Eſt breuis argutꝰ: ē callidꝰ atqꝫ ſonorꝰ.Et ꝯꝑat̉ vt argutior tiſſimꝰ. ⁊ ab argutꝰ arguto tas .i. vebis īpugnare. vl̓ diſerte ſe defendere: rep̄hēder̄ v̓bū frequētatiuū ẜꝫ Pu. Priſ. aūt ī. io. li. dic̄. Arguo guis gui. gutū. vn̄ ⁊ ꝑticipiū argutꝰ: ⁊ futuꝝ arguturꝰ ⁊ deriuatiuuꝫex hͦ v̓bo artor ris. Inuenit̉ tn̄ ī vſu ēt arguiturꝰ ꝓ arguturꝰ. Pap̄. v̓o dic̄. Argutꝰ ꝗ argumētū cito īuenit Urbanus in loquēdo .i. aſtutus. Argutꝰ ꝑticipiū de arguo .i. cōuictus: etiā adde accuſatꝰ: reprehēſus: conſtrictus.Aridꝰ da. dū .i. ſiccꝰ ca. cū. ab areo es. ⁊ cōꝑat̉ aridior ſſimꝰ.vn̄ hͨ ariditas .i. ſiccitas. ⁊ ꝯpōit̉ cū ꝑ ⁊ dr̄ ꝑaridꝰ da. dū.i. valde aridꝰ. Et ſcias ꝙ terra appellata ē arida: qꝛ eiꝰ nālis ꝓpͥetas ē ſiccitas. Gen̄. i. Appellauit aridā terrā: ⁊ corAriel ẜm Remigiū leo deꝰ: vel leo dei īterp̄tat̉ (ri. penl̓.⁊ qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ viro forti: vt. i. Paralip̄. ii. Ip̄e ꝑcuſſit duos ariel moab .i. duos viros fortes ad modū leonis. Qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ hierl̓m. Iſa. 29. Ue ariel ariel. ⁊ dr̄ bis ariel ꝓpter tēplū ⁊ altare. Tertio dr̄ ꝓ altari. vn̄ in Ezech̓. 43.Ipſe ariel qͣtuor cubitoꝝ. ⁊ accētuat̉ ī fine. vn̄ ꝗdā Dieruſalē ſignat ariel ſignatqꝫ leonē. Et ſcias ꝙ olim hieruſalē dici ꝓpͥe poterat ariel .i. leo dei. vn̄ dic̄ glo. iſa. 29.Ue ariel ariel dei. Pierl̓m quū potētiſſima ⁊ fortiſſimafuit: ſed poſt edificata ſub ieſu ſacerdote magna ē dictaqͣſi ariel. vn̄ dn̄s ibi ſubiūgit dicēs. Et erit mihi qͣſi ariel

A151hierl̓m. Et dicit qͣſi: qꝛ tēpli ſil̓itudinē retinēs antiquaꝫnō magnificētiā. itē vmbrā tm̄ antique dignitatis retinēs: ſic̄ dicit glo. Nr̄o aūt tꝑe nō ꝓprie dr̄ nec ariel .i. leodei: nec etiā qͣſi ariel ꝑꝑ pctā q̄ iudei cōmiſerūt: maximein ꝑſonā filij dei. vide in hierl̓m. Et ẜm quoſdā ad lr̄amHierl̓m dicta ē ariel .i. leo: qꝛ in moduꝫ leonis edificataerat. itē dicta ē ariel .i. leo: qꝛ ſic̄ leo dr̄ rex beſtiarum: itahierl̓m dicebat̉ regina aliaꝝ ciuitatū: rōne fidei q̄ viguit ī patriarchis: ⁊ rōne ſcīe q̄ illuxit ī ꝓphetis: ac rōne nobilitatis ⁊ dignitatis q̄ fuit in regibus populi dei.Aries. ab ara ẜm Iſidoꝝ dr̄ hic aries arietis: qꝛ pͥmo ī arīmolatꝰ fuit. vn̄ Uirgili. Aries mactat̉ ad aras. Uel abareos .i. amare. vn̄ etiā ī grege maſcl̓i mares vocant̉: ꝙdr̄ ab ares qd̓ eſt v̓tus: qꝛ maioris virtutis ſit ī grege. vn̄hic arietulus li. dimi. ⁊ arietenus na. nū. Et nota ꝙ ariesdr̄ ꝓ veruece ⁊ ꝓ illo iuſtrumēto quo muri quatiunturqꝛ impugnat murū in modū arietu impugnantiū. vel qꝛfit in ſūmo cū cornibꝰ ad ſil̓itudinē arietis. vnde ⁊ arietare dicimus cū illo inſtrumēto ꝑcutere. ⁊ arietare pertnet ad verueces qn̄ ſūt ī tꝑe coeudi. ⁊ cor. pe. aries vbiqꝫ.Arieto tas. in aries vide: ⁊ cor. penul. ſiue e.Arietulus li. dimi. paruus aries.Trimaſpi: hoīes vnū oculū hn̄tes: bellū gerūt cū griphibaīalibꝰ terribilibꝰ: ⁊ ſibi ſmaragdos lapides precioſiſſimos auferūt. nā ẜꝫ Remigiuꝫ: p̄cioſiſſimi ſmaragdinelapides reꝑiunt̉ ī Scythia regiōe deſerti: quos tn̄ cuſtodiūt griphes aīalia q̄dā terribilia ⁊ fortia: q̄ corpus hn̄tleoninū: pedes aūt ⁊ roſtrū ⁊ alas vt aꝗla. iōqꝫ ꝑ terrancurrūt vt leōes: ꝑ aera volāt vt aues: ꝗ beſtie cuſtodiūip̄aꝫ deſerti regionē: ⁊ ſeruāt ipſos lapides: nō ꝙ ipſi inſuā eos ꝯuertāt vtilitatē: ſꝫ hoībꝰ ipſos auferūt: cūꝗbarimaſpi hoīes vnū oculū hn̄tes bellū gerūt: ip̄oſqꝫ lapides eis auferūt. Et dn̄r arimaſpi: ab ares qd̓ ē v̓tꝰ: ⁊ aſpicio: qͣſi v̓tuoſe aſpiciētes: qꝛ lꝫ tm̄ vnū oculuꝫ habeāt: vidēt tn̄ v̓tuoſe ⁊ acute. Que res pulcrū in ſe ꝯtinet myſteriū. Lapis ꝗppe ſmaragdꝰ ꝗ eſt nimie viriditatis xp̄ꝫ ſignificat: ꝗ paſcua eterne refectiōis ſuis daturꝰ eſt fidelibus. Porro deſertū illud in quo lapides reꝑiunt̉ ſignatcorda ſctōꝝ ꝗ ſe a terrenis ⁊ huiꝰ mūdi curis lōge faciūtvt in ſecreta cordis ſui ꝗete dn̄o ſeruire poſſint. vn̄ vnusilloꝝ dic̄. Ecce elōgaui fugiēs ⁊ māſi ī ſolitudine. ī quoꝝcordibꝰ īuenit̉ lapis ſmaragdꝰ: qꝛ ī ip̄is hītat xp̄s. ſꝫ aſſūtgriphes .i. maligni ſpūs ꝗ xp̄ꝫ nitunt̉ tollere fidelibꝰ: nōꝙ ip̄i hēant eū: ſꝫ cā īuidētie hoībꝰ eū auferūt. Sꝫ ſuntarimaſpi vnū oculū hn̄tes .i. electi oculū mētis poſſidentes ꝗ bellāt cū griphibꝰ: hͦ ē cū malignis ſpiritibꝰ. Xp̄mqꝫ ſibi rapiūt ꝗ ē lapis p̄cioſus. Ex dictis pꝫ ꝙ ſmaragdp̄cioſus ē lapis ī ſui naͣ: ſꝫ p̄cioſior ē ī electoꝝ figura. videAriolus. ab ara are dr̄ h̓ ariolus li. diuīa (etiā in griphestor: qꝛ circa aras idoloꝝ nepharias p̄ces faciebāt: ⁊ funtſta ſacrificia īmolabāt. vn̄ ariolor laris. ariolatꝰ ſuꝫ i. d̓uinare: v̓bū deponentale. vnde v̓balia: ⁊ cor. penulAriopagita penul. ꝓdu. in ariopagus vide.Ariopagꝰ gi. villa v̓tutis .ſ. vicꝰ athenis vbi ſtudebāt ph̓i. ⁊dr̄ ab ares qd̓ ē v̓tꝰ: ⁊ pagos qd̓ ē villa. inde h̓ ariopagugi. villa v̓tutis. ⁊ īde h̓ ariopagita te. pͥnceps ⁊ magr̄ illiville. vn̄ dr̄ Dionyſiꝰ ariopagita ẜm Pu. vel ariopagꝰ cūria erat atheniēſiū vbi erāt iudices. nā ares v̓tus. pagusvilla: qꝛ ibi tota virtus ciuitatis erat. vn̄ ariopagite atheniēſiū curiales vl̓ principales: vt vult Pap̄. ⁊ ꝓdu. paTriſmetica dr̄ ab ares qd̓ eſt v̓tus. ⁊ nemos qd̓ eſt numerqꝛ tractat de virtute numeri. vn̄ h̓ ariſmeticus ci. ⁊ adiectiue ariſmeticus ca. cū ẜm Pu. Pap̄. vero dicit. Arithmetica numeroꝝ diſciplina ẜm ſe. greci .n. arithmon aumerum dicunt vel componit̉ ex ares. ⁊ arithmō numerus. ⁊ ſic ſcribi poteſt per th in quarta littera.