A¶ DeanteR
Archipreſbyter teri. princeps preſbyterorum: ab archos ⁊preſbyter teri.Archiſynagogus gi. princeps ſynagoge: ab archos ⁊ ſynaga ſynagoge.Archiſterium rij .i. monaſteriū: ab archos ⁊ ſterion qd̓ ſtatio quaſi principalis .i. ſpiritualis ſtatio. vel dicitur archiſterium eo ꝙ regulis ⁊ diſciplinis arcetur.Architector. ab archos ⁊ tectu qd̓ ponit̉ ꝓ edificio vl̓ domō ꝯpōit̉ hic architector ctoris: ꝗ fac̄ tecta: vl̓ potiꝰ pͥncipal̓ artifex ꝗ p̄eſt edificijſ ꝯſtruēdiſ: ꝗ ēt architectꝰ dr̄. vn̄hᵉ architectura re. ⁊ architector aris. architecta pͥncipl̓rcōſtruere. Et dic̄ Priſ. in. 8. li. Sūt fere oīa ꝓfeſſionumnoīa apd̓ latinos v̓balia ⁊ in ordeſinūt. nā grāmaticus ⁊ph̓us ⁊ architectus ⁊ ſophiſta ⁊ poeta greca ſunt: itaqꝫ exnoībꝰ ipſis hn̄t v̓ba greca apud grecos. vnde nos quoqꝫphiloſophor: architector: poetor in vſu habemus ⁊c̄.Architriclinꝰ: pͥnceps triclinij: qd̓ eſt domꝰ trina ſeſſiōe cōniuātiū ordinata: ab archos ⁊ tricliniū ẜm Pu. Pap̄. v̓odic̄ ſic. Architriclinꝰ dr̄ maior domꝰ vl̓ in domo pͥncepstriū lectoꝝ: qꝛ ī lectis ſolebāt comedere: nā clinos vl̓ clinō grece lectꝰ: archos pͥnceps triū: ⁊ ꝓdu. penl̓. vn̄ ī Aurora. Architriclinꝰ hꝫ moyſen ſignare ſtupētē. vide ī triArchoniū dr̄ aceruus manipuloꝝ vel aliaꝝ reꝝ. (cliniū.Archos grece latine dicitur princeps.Arcicula le. dimi. penul. cor. parua arx. ſiue rupes.Arcipotens. arcus componit̉ cum potens ⁊ cuꝫ tenēs: ⁊ dicit̉ h̓ ⁊ hec ⁊ hͦ arcipotēs vel arcitenēs vel arquitenensẜm antiquos qui dicebant arquus pro arcus.Arcippus pi. proprium nomē viri per duo p. ſcribiturArcitenēs .i. tenes arcū vel arquitenēs ẜꝫ antiquos per ꝙArcites. ab arcꝰ dr̄ h̓ arcites tis. ſagittariꝰ cū arcū eꝗtās ⁊ſagittās: ſicut turci ⁊ traci vl̓ pōt ſcribi ꝑ q. more antiquorum ꝗ dicebāt arquꝰ ꝓ arcus: ⁊ tunc dicet̉ arquites.Arciuū ciui. penl̓. ꝓdu. librariū: armariū: de quo Hiero. dicit ī ꝓlogo Heſter. Quē libꝝ ego de arciuis hebreoꝝ eleuās: v̓bū ē v̓bo exp̄ſſiꝰ trāſtuli. ⁊ deriuatur ab arca arce.Arcticus penul. cor. in arctus cti. vide.Arctophilax. arctus cti. cōponit̉ cū philaxe qd̓ eſt ſeruare:vel philis qd̓ eſt amor: ⁊ fit hͦ arctophilax: qͣſi ſeruās velamās vrſam: qꝛ eā ſequit̉ ſemꝑ ⁊ eſt minor vrſa. ⁊ eadeꝫdr̄ arcturus: qͣſi arcton vrens .i. vrſam amans vel aliudeſt ſignum arcturus qd̓ dicunt boetes.Arctos grece vrſa dr̄ latine: qui ⁊ ſeptētrio vocat̉: qꝛ ex ſepteꝫ ſtellis cōſtet ẜm Papͥ. ⁊ eſt tertia littera c. in papia.ſcribitur enim ibi per et.Arcturꝰ ri. penl̓. ꝓdu. Iob. 9. Qui facit arctuꝝ ⁊ orionas ⁊hiades ⁊ īteriora auſtri. Et vt dic̄ Grego. arcturꝰ ſeptemſtellis mane lucet ⁊ ſꝑ v̓ſat̉: ⁊ nūqͣꝫ mergit̉ ⁊ dr̄ arcturus:qͣſi arcton vrens. vide in arctophilax ⁊ dr̄ vulgo carrus.Arctus cti. vl̓ arctos grece: fe. ge. vrſa .ſ. ꝓ illo ſigno celeſti:⁊ īterpretat̉ vrſa latine. vn̄ arctꝰ dr̄ tā polus iuxta arctūqͣꝫ circulus includēs illā: qui ⁊ ſeptentrionalis dicit̉. Similiter antarcticus dicit̉ tā polus oppoſitus qͣꝫ circulusoppoſitus. Dicit̉ etiā h̓ artus tus. ꝓ mēbro: ſed tunc ſcribitur per t. ſolam: ⁊ eſt maſ. ge.Arcuatim aduer .i. curuatim: cameratim. ⁊ dr̄ ab arcꝰ cus.Arcubius bij. ille qui cubat in arce ⁊ cōponit̉ ex arx arcis.⁊ cubo cubas.Arcula le. dimin. parua arca. vnde hic arcularius: qui facitvel qui cuſtodit arcas vel arculas.Arculus li. dimi. paruus arcus.Arcuo as. aui. v̓bū actiuū .i. curuare ab arcꝰ dr̄. vn̄ v̓balia.Arcus cus. cui. dr̄ ab arceo ces. qꝛ arceat hoſtē. Itē arcꝰ difornix: qꝛ ſit arta curuatiōe curuatus. Ponit̉ etiā arcusꝓ arte ſagittādi. vn̄ in. 2. Regū dr̄. Precepit vt docerētfilios iuda arcū: ⁊ deſinit dtūs pluralis in vbꝰ: vt arcubꝰ
ad differentiam arx arcis arcibus.Ardea dee. ab arduꝰ dicit̉: q̄dā auis petēs ardua .ſ. aerē vl̓ẜm fabulas dr̄ a ciuitatē que ardea dicebat̉: qꝛ in arduoerat ſita. vn̄ hic ⁊ hec ardeas patriū ⁊ dicta ē auis illa ardea: qꝛ de cinere illiꝰ ciuitatis nata fuit. Et eadeꝫ auis amultis tātalus dr̄ ẜm Pug. Pap̄. v̓o dicit. Ardea auis dicta qꝛ ad ardua volet. imbres enī formidans ſuꝑ nubesvolat vt ꝓcellas imbriū ſentire nō poſſit ⁊ acuit penulArdelio. ab ardeodes dicit̉ hic ardelio onis .i. leccator ꝙardens eſt in leccacitate vel leccatione.Ardeodes. ſi. ſum. verbū neutrū. ⁊ inde ardēs tis. oīs ge. ⁊comparat̉ vt ardentior tiſſimꝰ. vn̄ ardēter tius. tiſſime.aduer. ⁊ hic ardor oris. Itē ab ardeo ardeſco ſcis. inchoetiuū: qd̓ cōponit̉ cū re: ⁊ dicitur redardeſco ſcis. interpoſita d. Ardeo v̓o cōponit̉ vt exardeo des. īardeo des. Ardeo ſimplex ⁊ cōpoſitū neutrū eſt ⁊ abſolutū. ſꝫ qn̄ pōit̉ꝓ cōburo eſt trāſitiuū ⁊ indiget obliquo. ⁊ inde. 15. Ioannis dr̄. Colligent eū ⁊ in ignē mittēt ⁊ ardet. Dicit̉ ardein preſenti: nō ardebit in futuro: ad īnuēdū ꝙ ignis īferni eſt cōtinuus ⁊ ſine aliqua interpolatione affligit eternaliter. Et ſcias ꝙ ardeo multa ſignat: vt patet ī his verſibus. Ardet mens: ardet clipeus: focꝰ ardet: ⁊ edes. Hecamat: hic ſplendet: hec yrit: ⁊ vritur illa.Arduenna ne. quedā ſilua qꝛ eius ligna ſunt ardua.Arduus dua. duū. dr̄ ab ardeo: eo ꝙ ardua ardēt a ſole. vn̄hec arduitas tatis ⁊ eſt altitudo ⁊ proprie montium.Trea ree. locus vbi terit̉ frumētū. ⁊ dr̄ ab areo res. qꝛ nontriturant̉ ibi niſi arida. vl̓ dr̄ area qͣſi erea: qꝛ eradaturꝓ triturandis frugibꝰ. ⁊ ponit̉ ꝓ domus latitudine ⁊ ꝓmari: qꝛ latum ⁊ ſpacioſum eſt. ⁊ ꝓ tabularū equalitate.Arefacio cis. feci. factū .i. aridū facio: ⁊ ꝯponit̉ ab arere infinitiuo de areo ares. ⁊ facio cis. ⁊ acuit̉ fa. in pͥma ⁊ ſcd̓a⁊ tertia ꝑſōa pn̄tꝭ īdicatiui mōi: lꝫ ſit breuis arefacio ciſ.Arefio fis. arefactus arefieri .i. fieri vl̓ eſſe aridū. ⁊ cōpōit̉ab hoc infinitiuo arere ⁊ fio fis. ⁊ produ. fi ſicut fio.Arelatum ti. penul. producta: vrbs gallie.Trena ne. nō vt quidā dicūt dicit̉ ab herendo in fabricis.ſꝫ ab areo res. vn̄ hec arenula le. dimi. ⁊ arenoſus ſa. ſuꝫ.locus plenus arena. ⁊ arenarius ria. riū. idē: vel qd̓ fit dearena qͣſi poſſeſſiuū. ⁊ hͦ arenariū rij. locus arenis plenꝰvel dr̄ arena ab aro as. per contrarium.Areo ares arui. v̓bū neutꝝ ⁊ caret ſupinis: eſſe vl̓ fieri ſiccū. ⁊ cōponit̉ cū in ⁊ fit iareo res. ⁊ cū ex ⁊ fit exareo res.exarui: ⁊ ꝓdu. a. vn̄ ī aurora dr̄. Sic ſine doctrina marcidus aret amor. ſꝫ aro aras. eā cor. vn̄ quidā. Terrā nullus aret: in qua vis ſeminis aret.Treola le. dimi. parua area. Ezech̓. 17. ca. Ut irrigaret eaꝫde areolis germinis ſui. ⁊ cor. o.Areologꝰ .i. v̓tuoſus ⁊ potēs in ẜmone. ab ares v̓tꝰ. ⁊ logosAres .i. virtus.(ſermo.Areſco ab areo ares dr̄ areſco ſcis. verbū īchoatiuuꝫ. ⁊ cōponitur vt inareſco ſcis. exareſco ſcis.Areſpōſis īdeclinabile. ꝗ dat rn̄ſa pͥncipis etiā pōt cōponiab aſſiſtēs ⁊ rn̄ſis dtō. quaſi aſſiſtēs rn̄ſis. vel ab a. ⁊ hocabltō reſponſis. vt ſupra dixi in abatis.Arfaxat interpretatur depopulatio.Argentuꝫ. argiros dicūt greci. vn̄ olim argirꝰ dicebat̉ denariꝰ. qꝛ maxīe moneta d̓ argēto ſolet fieri. Et argira q̄dā īſula in medio oceani fecūda argēto. ita vt dicat̉ hr̄eſuꝑficiē argēteā. ⁊ ideo ſic eſt dicta. Inde dicimꝰ hoc argētū. ⁊ ab argētū argenteꝰ tea. teū .i. de argēto exn̄s. vn.de argēteolus la. lū. diminutiuū. ⁊ argento tas. qd̓ cōponit̉ vt deargento gentas. ⁊ inargento tas. ⁊ ſunt actiua.Et inde verbalia. item ab argentum argētarius rij. quicuſtodit argentum vel operatur de argento.Argi maſ. ge. in plurali. nomen loci.