Druckschrift 
Catholicon
Seite
68r
Einzelbild herunterladen
 

DeAanteP

68

be dictum eo ꝙ apices .i. capita antiquorum triumphantium vel poetarum ipſo coronabantur: quo internorumviſcerum dolores grauiſſimi ſapiuntur. huiuſmodi herba ebrietatem dicitur prohibere.Aplanos. Planos qd̓ ē error vl̓ vagatio ꝯponit̉ cū a. qd̓ eſtſine. ⁊ dr̄ aplanos vl̓ aplane aplanes .i. firmamētū: quaſiſine errore. qꝛ ſemꝑ mouet̉ in eodē loco. ⁊ acuit̉ in fine.Apluſtrę ſtris. gubernaculū nauis vel armamentū. ⁊ derinat̉ ab appello lis. ⁊ hꝫ pͥmā naͣliter breuē. Unde Iuuenalis. Uicteqꝫ triremis apluſtre. ⁊ facit nominatiuꝰ pluralis apluſtra: ⁊ gͣtūs apluſtrū. īuenit̉ etiā apluſtria.Apoca ce. fe. ge. eſt ſcriptū qd̓ creditor dat debitori ſoluenti ī quo creditori ꝓfitet̉ ſe denarios debitos ſibi accepiſſe. Et īde ēt ꝓfeſſio dr̄ ⁊ ſecuritas. qꝛ debitorē reddat ſecurū. Et dr̄ ab apos qd̓ ē re: ⁊ capio qd̓ ē receptio. qꝛ recipit̉ ſoluto debito. Et ꝯponit̉ cū anti qd̓ ē ꝯͣ: ⁊ dr̄ hͨ antipocace. ſcriptū qd̓ debitor ſoluēs dat creditori: ī quo debitor notat ſe ſoluiſſe tm̄ ex tali cā. ⁊ dr̄ ſic. qꝛ ꝯtra apocampaī. vn̄ v̓ſus. Apoca ſoluēti: datur anti ſuſcipienti.Apocalypſis pſis. īterp̄tat̉ reuelatio. qꝛ ibi manifeſta ſuntque erāt abſcōdita. ⁊ eſt grecū. ⁊ nō debꝫ accētuari in fine. ⁊ eſt ꝯpoſitū ab apo qd̓ eſt re. ⁊ calypſis. qd̓ ē velamētum. vnde apocalypſor ſaris. id eſt reuelare. ⁊ cor. primāAurora. Eſt apocalypſis myſtica verba gerens. Et eſt feminini generis apocalypſis.Apocrifus. a criſis qd̓ eſt ſecretū: ⁊ apo qd̓ ē de. ꝯponit̉ apocrifus fa. fuꝫ. penul. cor. i. occultꝰ ⁊ ſecretꝰ qͣſi de ſecretit.j. de nūero ſecretoꝝ. Apocrifa ꝓpͥe dn̄r illa ſcripta quorū origo ⁊ autor ignorat̉: ⁊ qͣꝫuis ibi ſint multa v̓a. tn̄ nōhabet ī auctoritate ꝑꝑ plura falſa q̄ ibi cōtinent̉. vn̄ hicapocrifariꝰ ꝗ deſcribit apocrifa ẜm Hug. Ul̓ ẜꝫ quoſdāapocrifus ꝯponit̉ ab apos qd̓ ē lōge: ⁊ criſis qd̓ ē iudiciūqͣſi lōge a iudicio: vl̓ d̓ qͦ nō pōt certū hr̄i iudiciuꝫ. Et didupl̓r liber apocrifus. vel qꝛ autor ignorat̉ ⁊ veritas pꝫ⁊ talē recipit eccl̓ia nō ad fidei ꝓbatiōeꝫ: ſꝫ ad erroꝝ deſtructōeꝫ: qͣles ſūt liber Iudith. ⁊ alij quos nūerat Piero. in ꝓlogo Regū. Sapiētia inꝗt q̄ vulgo ſalomonis inſcribit̉. ⁊ vh̓ū filij ſyrach liber ⁊ iudith. ⁊ heſter nō ſuntin canone. Ul̓ dr̄ apocrifus. qꝛ de eiꝰ veritate dubitat̉. ⁊tales nō recipit eccleſia: vt eſt liber de īfantia ſaluatoris⁊ de aſſumptione corporis beate virginis.Apocrifariꝰ. ab apo ⁊ criſis qd̓ ē ſecretū. ꝯpōit̉ h̓ apocrifariꝰ vl̓ apocriſariꝰ .i. ſecretariꝰ: ꝯſiliariꝰ. vn̄ ⁊ qn̄ꝫ ſic dr̄ cācellariꝰ. qꝛ ip̄e ſecretariꝰ ē regis vl̓ imꝑatoris. ⁊ eiꝰ ſecreta ſcit: ſꝫ nom̄ ſōat qͣſi d̓ ſecretarijs. qꝛ rex vl̓ īꝑator pl̓eshꝫ ſecretarios. ⁊ ꝯſiliarios. quoꝝ vnꝰ ē cācellariꝰ. Un̄ inp̄ſcriptōe tituli Priſ. ſic dr̄. Priſciani grāmatici ceſarieſis apocriſarij vel apocrifarij doctoris vrbis conſtātinopolitane de arte grāmatica. liber pͥmꝰ incipit Ul̓ ab apoqd̓ ē ab. vl̓ de. ⁊ criſis qd̓ ē auꝝ dr̄ h̓ apocrifariꝰ .i. theſautꝰ. vl̓ ſic dr̄ cācellariꝰ regꝭ vl̓ īꝑatoriſ. qꝛ hēat auꝝ ī ſua cuApocopa pe. vl̓ apocope pes. greca d̓clīatōe cor­ (ſtodia.ripit pͥmā. Un̄ ꝗdā. mōade ſubtracta dicet̉ apocopa fcā.de hoc ſupra dixi in quarta parte in ca. de metaplaſmoApodixes grece oſtēſio ẜm Pap̄. Hug. v̓o dicit. Apodixenoſtēſio fantaſia ꝓbatio exꝑimētuꝫ: v̓tꝰ ptās. Un̄ in vitabeate Agnetis dr̄. Ad filiū meū voluiſti apodixen tue artis magice demōſtrare. ⁊ ꝓdu. penul. poſitione.Apoforetū ti. penul. ꝓdu. componitur ab apo prepoſitiōegreca. ⁊ foros. ⁊ apofertum etiam dicitur. ⁊ tunc componitur ab apo ⁊ fero fers. Et ſunt apoforeta vaſa ſic dictaa ferendo poma vel aliud. ⁊ ſunt plana.pogeū gei. eſt cōſtructum ſub terra edificium: quod nosantrū vel ſpelūcaꝫ dicimus: ab apo qd̓ eſt de. ⁊ ge. qd̓ eſtterra. idē dicit̉ ipogeum ab ip̄os qd̓ eſt ſub. ⁊ ge. terra.Apoleſma diffinitio ⁊ conſummatio diſputationis.

Apollolinis. ꝓpriū nomen viri: cor. pͥmā. vn̄ ſcribit̉ ꝑ vnūp. ⁊ geminū l. Un̄ Uirg. ī. 6. Enei. Cōcutit ⁊ ſtimulos ſubpectore v̓tit. apollo. vn̄ cor. pͥma d̓ apollo. Aliqn̄ āt ē īdeclīabile. Un̄. i. Corin. c. i. Ego ꝗdē ſū pauli. ego āt ſū apoſlo. ⁊ tūc vr̄ ꝙ debeat in fine acui: ſic̄ equꝰ pharao: lꝫ vſusaliquoꝝ ꝯͣdicat. Pap̄. dic̄ apollo a gētibꝰ ſol dicitur.Apollinꝰ .ni. ꝓprium nomen viri pͥmā cor. vnde in auroraſcribitur. Miſſus apollinus: dux nuper factꝰ ab illo.Apologeticꝰ ca. cuꝫ .i. excuſatoriꝰ vl̓ rn̄ſoriꝰ dr̄ ab apologioẜm Hug. Pap̄. dicit. Apologia excuſatio: vnde apologeticū dicit̉ .i. ſatiſfactionis iudiciū veꝝ teſtimonium.Apologia excuſatio vel reſponſio: ab apo qd̓ eſt re. ⁊ logosqd̓ eſt ſermo quaſi ſermos relatio .i. reſpōſio. Un̄ in decretis alexādri Pape. Clerici qui alios accuſant. iuſtamaccipiant apologiam. Et eſt poſita apologia ibi ꝓ defenſione vel negatione ſola. nam in ea ſolent quidam accuſantibus reſpondere. ⁊ acuitur gi. in penul. ſyllaba.Apompeiꝰ grece emiſſariꝰ latine. vn̄ ⁊ hircꝰ apompeiꝰ dicebat̉ emiſſariꝰ. qꝛ emittebat̉ ī d̓ſertū. Uide ī emiſſariꝰ.Apoplexia eſt ſubita ſanguinis effuſio qͣ ſuffocati ītereūtſic dicta. quia ex letali percuſſione repentinꝰ caſus fiat.Sreci igitur percuſſionem apoplexim dicunt.Aporia. Porus ri. ꝯponit̉ cū a. ⁊ dr̄ hͦ aporia rie .i. aꝑtio vl̓labor: angor: alcunes: ſtimulus: ictus: vulnꝰ: cura: tediuꝫmoleſtia. Ecc̄. 27. Aporia hoīs ī cogitatū illiꝰ. Et īde aperio as .i. aperire: enucleare: ⁊ depauꝑare. ⁊ tūc eſt actiuū.Iteꝫ aporiare .i. laborare: vl̓ laborādo ſudare. ⁊ āxiari. ⁊tūc eſt neu. īuenit̉ etiā in depo. genere. in eodē ſenſu. vn̄ad Corin. Aporiamur: ſꝫ nō deſtituimur. vbi pōt eē paſſiuum ꝓ depauꝑari. Iſi. tn̄ dicit ꝙ apolos grece latine dipauꝑ. vn̄ aporiare .i. pauperē facere. ⁊ aporus ra. ruꝫ .i. diuinꝰ. pauperū .n. eſt diuinos eē ⁊ regnū habere celoꝝ.Aporus in aporia vide.poſiopaſis ſis. penul. cor. eſt validꝰ defectus or̄onis. Dehoc ſupra dixi in qͣrta parte. in ca. de coloribꝰ rhetoricis.Apoſtata te. ꝯpōit̉ ab apo qd̓ ē re. ⁊ ſtolos miſſio. vn̄ h̓ ⁊ hꝰapoſtata te. ꝑuerſus. renuciatꝰ: refuga: retromiſſus. Et ꝓpe ille dr̄ apoſtata ꝗ pͥmo bn̄ agit: ſꝫ poſtea ꝑuertit̉. ⁊ male agēdo retro abit. vn̄ vr̄ ꝯponi ab apo ⁊ ſtans: qͣſi retroſtās. Ul̓ vt alij dicūt deriuat̉ ab apl̓s ꝑ ꝯͣriū: vel ab apoſtꝰ ſta. ſtū. qd̓ ē ꝑuerſus ⁊ ꝯͣriꝰ: ⁊ fit ab appono. vn̄ apoſtaticꝰ ca. cū. i. ꝑuerſus. ⁊ hͨ apoſtaſia ſie .i. renūciatio retroad malū morē itio. ⁊ acuit penl̓. ⁊ apoſtoto tas. retro abire: a bono ꝑuerti: ꝑuerſe agere. Un̄ ⁊ Ecc̄. 19. Uinū ⁊ mulieres apoſtatare faciūt ēt ſapiētes. ⁊ cor. pͥmā apoſtata.Un̄ Seduliꝰ. Tūc vir apl̓icus: nūc vilis apoſtata factꝰ.Apoſtema matis. ge. neu. dura humorum collectio in corpore ſic dictum a collectione humorum. nam greci apoſtemas collectiones vocant. ⁊ produ. ſte.Apoſtolus. apo qd̓ eſt de. vl̓ re. ꝯponit̉ cū ſtolos. qd̓ ē miſſio. ⁊ dr̄ hic apoſtolus li. i. miſſus. ⁊ dicit̉ apl̓s qͣſi demiſſus .i. de celo vel a deo miſſus. apl̓s grece. liſan hebraicemiſſus latine. vn̄ hic apoſtolatꝰ tus. tui. officiū vl̓ dignitas apoſtoli. ⁊ apoſtolicꝰ ca. cū. ⁊ hic apoſtolicꝰ ci. pro papa. apoſtoli etiā dicti ſunt quidā heretici qui nihil poſſidētes ꝓprium non recipiunt aliquos qui aliquo in hocmūdo vtunt̉. ⁊ hic ⁊ hec apoſtolaris. ⁊ hoc re. Et componit̉ apoſtolus cū con. ⁊ dicit̉ coapoſtolus .i. ſimul apl̓uscū alio. ⁊ cor. pͥmaꝫ. apoſtolus. Unde in aurora dr̄. Sanctus apoſtolicos Lucas dilucidat actꝰ. Et nota ꝙ dictis apoſtoloꝝ ſine ꝓbatione credēdum eſt ſicut dicaꝫin ſymbolū. Et ſcias ꝙ de nece apoſtoloꝝ ita legit̉ in qͣdā chronica. Claudius īperat. Marcus euāgelium ſcribit. apl̓i per orbē diuidunt̉. Petrꝰ romā venit. Andreasachaiā: ibiqꝫ crucifigit̉. Iohannes epheſum: viuꝰ intratſepulchruꝫ. Iacobꝰ maior hieroſolymis decollat̉. Tho.

io