Druckschrift 
Catholicon
Seite
67v
Einzelbild herunterladen
 

DeAanteP

A eſt ab anꝰ ſimīe. Alij dicunt ꝙ ꝓtheus fert̉ circūdediſſeferreum circulum digito lapide īcluſo: quā conſuetudine homines vſi anulos habere ceperunt. ⁊ poſt gens cepit geſtare eos in quarto a pollice digito. quia in eo venaeſt que vſqꝫ ad cor pertingit: quam notandam ⁊ ornandam aliquo inſigni veteres putauerunt.Anꝰ. ab annꝰ ni. dr̄ hͨ anꝰ nus nui. ꝓ vetula eo ꝙ ml̓tos hꝫānos. vl̓ ab a qd̓ ē ſine. ⁊ nus qd̓ ē ſenſus: qͣſi ſine ſenſu. ⁊cor. pͥmā. Un̄ ꝗdā. Pāphile tolle manꝰ iāqꝫ redibit anꝰ.Dicimꝰ ēt h̓ anꝰ ani. ſcd̓e declinatiōis ꝓ culo. ſil̓r ab ānoꝑꝑ circulationē. Un̄ pͥmo Reguꝫ ca. 6. Poſuerūt ſuperplauſtrū capſellā ad ſil̓itudinē anoꝝ. ⁊ ꝓdu. pͥmā. Un̄ inAurora dr̄. Ex auro v̓o faciūt anos totidēqꝫ. vn̄ verſus.Forma ſenilis anꝰ: pars quedā corporis anus. Uel dicit̉anus ni. quaſi inanis .i. vacuus ẜm Pap̄. ⁊ eſt maſ. ge.Anutergiuꝫ gij. dicitur illud vnde anus .i. culus tergitur.⁊ componitur ab anus ⁊ tergens.Anxinoma in axioma eſt.Anxiꝰ. ab angogis. dr̄ āxiꝰ a. um. Et ꝯꝑat̉ anxiꝰ magis āxixijſſimꝰ. ⁊ hͨ āxietas tis. ⁊ āxior aris. d̓po. vn̄ v̓balia āxiator: āxiatrix: āxiatio: anxiatꝰ. vn̄ anxiatī ⁊ āxe aduerbiaAoroſia debꝫ dici. ꝗdā tn̄ dicūt aoriſia: ꝗdā aurilia. Augu.aūt in li. de ci. dei aoraſia. ⁊ iſta verior ē littera. vn̄ dicendū eſt ſodomitas ꝑcuſſos aoraſia. vn̄ v̓ſus. Dicit ora grecus. vbi dicit ora latinꝰ. Hinc oraſis grece qd̓ viſio dicolatine. A quo ꝯpoſitum noſcas aoraſia grecū. Sꝫ vis fitmerito quotiens aoraſia pono. Uide īfra in auriſia.AanteApage .i. recede: vade: apagite: recedite: vadite: vl̓ ſtate inpace. ⁊ vident̉ eē aduerbia meliꝰ qͣꝫ v̓ba: niſi qꝛ videt̉ diſcretionē habere numeroꝝ. qꝛ apageſis ⁊ apage referū.tur ad vnū apagite ad plures. ſꝫ forte hoc ꝯtingit non exvi aduerbij: ſed ex vi verborum quam habet in ſeApageſis: ſta in pace vel habeas pacē. aduer. comicuꝫ. Teren. Obſecro mi. hō apageſis: ẜm Hug. Pap̄. vero dicitApageſis .i. recede: ſis ſanus: ſis pacificus .i. tace.Apatia tie. grece latine impaſſibilitas: ab a: ideſt ſine: ⁊ pate quod eſt paſſio.Apella .i. iudeus quaſi ſine pelle. Aurora in exodo. Extinguit domini factus appella puer.Apennitꝰ dictus eſt qͣſi alpes acute. penniū .n. antiꝗ acutūvocabāt. vel apenniꝰ qͣſi alpes penni .i. hannibalis ꝑ qͣshānibal dux viā fecit dū romā peteret. ⁊ ꝓdu. penulAper apri. maſ. ge. dr̄ ab aperiēdo eo ꝙ feriēdo aperiat: vl̓dr̄ aper qͣſi afer a feritate ꝯuerſa f. ī p. vn̄ h̓ aꝑculariꝰ effractor domꝰ. Et ē dr̄ia īter aprū: verrē ⁊ nefrēdū. Apernāqꝫ dr̄ porcꝰ ſilueſtris: verres domeſticꝰ hn̄s teſticulosnefrēdꝰ dr̄ domeſticus carēs teſticulis. ⁊ cor. pͥmā aperUn̄ Ouidiꝰ de reme. A cane nō magno ſepe tenet̉ aperAperculus li. diminutiuum. paruus aper.Aperio ris. rui. apertū ꝯponit̉ ex a. vl̓ ad. ⁊ pario. vn̄ aꝑtusta. tū. Et ꝯparat̉ aꝑtior tiſſimꝰ. vn̄ aꝑte tius. ſime. aduer.aperio ꝯponit̉ cū ad. ⁊ dr̄ adaꝑio ris. rui. aꝑtum .i. valdeaꝑire ẜꝫ Hug. vn̄ vult ꝙ aperio ꝯpōit̉ ex a. vel ad. Magiſter āt bn̄. vult ꝙ ꝯponat̉ ab ad. ⁊ pario. ⁊ abijcit̉ d. ſic̄b. in operio ⁊ oꝑior abijcit̉. ⁊ cor. pͥmā aperio. Un̄ in aurora dr̄. Iob fauces aperit: ſꝫ nō tn̄ abſqꝫ medela. ⁊ illudteneas. ⁊ hoc ēt vult Priſ. ꝗ in. io. lib. dic̄ de p̄teritis qͣrteconiugatiōis. aꝑio fac̄ aperui. qꝛ videt̉ a pario eē cōpoſitū: qd̓ vetuſtiſſimi nō ſolū ẜꝫ tertiā: ſꝫ ēt ẜꝫ qͣrtā ꝯiugationē declinabāt. Igit̉ ex eo ꝯpoſita ſi pͥncipalē ſyllabā purā: nec ex ītegra p̄pōne habuerint io. in ui. ꝯuertūt in p̄terito: vt aꝑio aperui. operio operui. Uult gͦ Priſ. ꝙ aperio ⁊ oꝑio nō ꝯponant̉ ex p̄pōne ītegra: ⁊ ſic aꝑio ex ad.⁊ pario ꝯponit̉ abiecta d. Et operio ꝯponit̉ ex ob ⁊ pario⁊ abijcit̉ b. ⁊ formāt p̄teritū a p̄ſenti io. in ui. diuiſas. Sꝫ

reperio ⁊ comperio ex integra prepoſitione componuntur: nec habent principalem .i. primam ſyllabam puraꝫ.i. ſine ꝯſonāte vocalem. ⁊ ideo p̄teritū faciūt in ri.Apes pis. ſic dcā. qꝛ naſcat̉ ſine pedibus: ab a. ⁊ pes dis. vlapes ab alligādo ſe pedibꝰ. vn̄ hͨ apecula le. dimi. Itē inntō hͨ apis dr̄. Ecc̄. ii. Breuis ī volatilibꝰ apis. vn̄ hͨ apecula dimi. Inuenit̉ ēt h̓ apis ꝓ rege grecoꝝ ꝗ in egyptomortuꝰ fuit. ⁊ ꝓ deo habitꝰ. ⁊ ī archa poſitꝰ. Itē h̓ apis dicebat̉ taurꝰ ꝗ de nilo ſolebat exire. ⁊ geſticulatōe ſui corporis p̄dicere futura ſolebat. itē apis deꝰ apū. Et nota ꝙapes naſcūt̉ de putridis carnibꝰ bouū ſic̄ ſcabrōes. ⁊ ſcarabei de carnibꝰ equoꝝ: fuſi de mulis: veſpe de aſinis.Apex cis. maſ. ge. i. ſūmitas. Qd̓ .n. in ſūmo ē a pedibꝰ remotū eſt. Et apex qn̄qꝫ lr̄a dr̄. Et ꝓprie apices dn̄r lr̄e ille q̄in frōtiſpicijs muroꝝ vl̓ eccleſiaꝝ ſcribunt̉. ſed quelibꝫlr̄a qn̄qꝫ dr̄ apex. Unde in Harco. vnꝰ apex nō p̄teribita lege donec oīa fiāt. ⁊ in pͥncipijs libroꝝ: ⁊ ī titulis legū:⁊ apex ligamē. ⁊ apex dr̄ pileꝰ ſubtilis: quo gētiles ſacerdotes vtebāt̉. ⁊ apex ſūmitas galee .ſ. conꝰ ſuꝑ quē criſteponūtur. Et īde hic apiculus li. dimi. qd̓ ⁊ ꝓ lr̄a. ⁊ ꝓ ligamine quo filateria depēdēt. ⁊ ꝓ filis accipit̉. ⁊ inde tuncapicio cis. ẜm Hug. Pap̄. v̓o dic̄ apex cis. dictꝰ ꝙ lōge ſia pedibꝰ .i. ſūma ꝑs verticis vel coni vl̓ galee vl̓ montis:vel littere .i. virgula ⁊ coma vel diſtinctōis nota.Apiago. ab ape dicitur hec apiago ginis. herba cuiꝰ floresapes libēter colligunt ⁊ maxime appetunt.Apiarium. ab ape dicitur hoc apiarium rij. locus vbi apesmellificant. qd̓ ⁊ hoc apiforiū. hoc apiſterium dicit̉.Apiaſter. ab apis dicitur hic apiaſter ſtri. apum magiſter.Uel dicitur ab ape: ſicut calaſter a calato. Et hec apiaſtra auis que libeter comedit apes. ⁊ eſt viridis coloris:que ⁊ merops diciturApicio cis. cere. i. ligare verbuꝫ actiuum: ⁊ diciter ab apeapicis vel apiculus apiculiApicioſus ſa. ſuꝫ .i. caluꝰ capite: cuiꝰ frōtis ſūmitas apꝑetApicitus ta. tum .i. ligatus: ab apicio dicit̉ vt ab apex.Apicula. īuenit̉ hͨ apes vel apis. ab apes deſcēdit hͦ dimiapecula le. ab apis v̓o deſcēdit hͨ aꝑicula le. ꝑua apis ẜHug. vt ſupra habes ī apes. Hoc ēt ex v̓bis Priſ. habeỉvn̄ ip̄e dic̄ ī. 6. Notādū ꝙ a pede: vl̓ a ſedēdo ꝯpoſita perdis: nō ꝑ tis. efferūt gtm̄. ⁊ a pede q̄daꝫ ꝯpoſita ſeruāteA ſedēdo v̓o mutāt ē. ī i. vt bipes pedis. deſes d̓ſidis. excipit̉ hͨ apes hꝰ apis. qꝛ hͦ ſolū a pede ꝯpoſitū: vt ꝗbuſdā vr̄ ē. lōgā ſeruauit: nec vlla ſyllaba creuit ī gtō. Duitn̄ ntm̄ hͦ apis ꝓtulit ī. 6. meta. Nō apis īde tulit hos ſedula flores. qd̓ ēt dimi. oſtēdit apicula qūo fidicula docet pͥmitiui ſui ntm̄ fidis nō fides eē. In. 3. n. li. dic̄ idemPriſ. In es ꝓductā deſinētia feminina tertie decl̓īationis vl̓ ꝗnte abiectas. aſſumūt cula. ⁊ faciūt diminutiua:⁊ ſeruāt ē. ꝓductā: vt vulpes vulpecula. Excipit̉ mercescuiꝰ is. gtī in vla ꝯuerſa fac̄ dimi. mercedula. ⁊ apes cuiꝰdimi. ꝓ e. lōga i. habuit apicula. His viſis videt̉ dd̓m ꝙab apes deſcēdit apecula ⁊ ab apis apicula: ſic̄ dic̄ Hug⁊ Priſ. īnuit. Un̄ ſcias ꝙ apd̓ modernos apes ꝑ e. ē ī vſufrequēti in ntō: ⁊ apicula dimi. tn̄ ⁊ apis ī ntō īuenit̉. ⁊ eapecula per e. dimi. ſed tunc apecula regulariter deſcetdit ab apes. ⁊ aꝑicula ab hoc nominatiuo apis.Apiculus li. dimi. paruus apex. vide in apexApifera. funes ꝗ cornibꝰ antemne dextra ſiniſtraqꝫ tēdūtur retro v̓ſa. ab a. ⁊ pes pedis. ⁊ fero. qꝛ lōge a pede mali vel veli ferūt cornua. ⁊ extendūt cornua veli. ⁊ cor. fe.Apiforum ri. ge. neu. penu l. cor. nomen eſt oppidiApis in apes vide. ⁊ ꝓdu. pͥmā apis ꝓ deo egyptiorum.Apiſcor ſceris. verbum depo .i. acquirere ab ape dicitur.Apiū pu. herba qͣ ſolebāt coronari apices .i. capita hoīum.⁊ dr̄ ab apex cis. ẜm Hug. vel ẜm Pap̄. apium genꝰ bet-