AanteNDe(

G

vero p̄ponunt̉ ad regimē alicuiꝰ partis regni vt p̄poſitia baliui ⁊ hominores officiales: ⁊ his ſil̓es ſunt ordinestertie hierarchie: vt aūt dicit Gre. angeloꝝ vocabulū nomē eſt officij: nō naͣe. Nā ſcī illi celeſtis patrie ſpūs: ſemper ꝗdē ſūt ſpūs. ſꝫ ſemꝑ vocari āgeli neqͣqͣꝫ pn̄t. qꝛ tuncſolū ſūt āgeli cū ꝑ eos aliqͣ nūciant̉: vn̄ ⁊ ꝑ Pſal̓. diciturQui facit angelos ſuos ſpūs: ac ſi aꝑte dicat. qꝛ eos quosſemꝑ hꝫ ſpūs cū voluerit ēt āgelos facit. Iteꝫ aīaduerteꝙ in illa ſūma ciuitate ꝗſqꝫ ordo eiꝰ rei cēſetur noīe quāpleniꝰ accipit in munere: ita ꝙ ꝯꝑatio nō referat̉ ad oēsordines: ſꝫ ad īferiores. Ordo āt angeloꝝ dicit̉ multitudo celeſtiū ſpūuꝫ ꝗ īter ſe in aliquo munere gr̄e ſimilāt̉ſic̄ ēt in naͣliū datoꝝ munere ꝯueniūt. Sic aūt in illa ſūma ciuitate ſpālia ꝗ̄dā ſinguloꝝ ſūt: vt tn̄ ſint cōia oīum⁊ ꝙ in ſe ꝗſqꝫ ex ꝑte hꝫ. hoc in alio ordine totū poſſidet.Sꝫ iccirco vno eodēqꝫ vocabulo cōiter nō cenſent̉: vt ille ordo vocari pͥuato vniuſcuiuſqꝫ rei noīe debeat ꝗ hācin munere pleniꝰ accepit. Et nota ꝙ ꝯtēplatio angelorūmagis ſe hꝫ ꝑ modū receptiōis qͣꝫ actōis. ⁊ iō ſic̄ luna ſirecipit lumē a ſole ⁊ illuminat īferiora corꝑa: ita ēt āgelus ſil̓ illuminat̉ ī dīna ꝯtēplatiōe. ⁊ illumīat īferiores: ⁊oꝑat̉ circa eos. Ex hͦ collige ꝙ ſꝑ deū āgeli ꝯtēplant̉ ētqn̄ ad nos mittūt̉. vn̄ dicit Greg. in. 2. moral. Angeloruꝫſcīa in ꝯꝑatōe nr̄e īcircūſcripta valde ⁊ dilatata ē: ſꝫ tn̄ īꝯꝑatiōe dīne ſcīe circūſcripta ⁊ anguſta: ſic̄ ⁊ ipſi illoruꝫſpūs ꝯꝑatōe ꝗdē nr̄orū corpoꝝ ſpūs ſūt. ſꝫ ī ꝯꝑatōe ſummi ⁊ īcircūſcripti ſpūs corpꝰ ſunt. Mittūt̉ igit̉ ⁊ aſſiſtūtqꝛ ⁊ per hoc ꝙ circunſcripti ſunt exeunt: ⁊ per hoc ꝙ intus quoqꝫ preſentes ſunt nunquam recedunt: ⁊ faciemgͦ pr̄is ſꝑ vidēt: ēt cū ad nos veniūt. qꝛ ad nos ſpāli pn̄tiaforas exeūt: ⁊ tn̄ ibi ſe vn̄ receſſerāt ꝑ internā ꝯtēplationē ſeruāt. Itē q̄rit ibidē Grego. qūo dr̄ ī Iob. Cuꝫ veniſſent filij dei vt aſſiſterēt corā dn̄o affuit īter eos ⁊ ſathancū ſcriptū ſit. Btī mūdo corde qm̄ ipſi deū videbūt. ⁊ ſathan mūdo corde eē nō pōt. Et rn̄det. Intuēdū ē. qꝛ affiiſſe corā dn̄o: nō āt dn̄m vidiſſe ꝑhibet̉. venit ꝗppe vt videret̉ nō vt videret ip̄e ī ꝯſpectu dn̄i. nō āt ī ꝯſpectu eidn̄s fuit. ſic̄ cecꝰ cū ī ſole ꝯſiſtit: ip̄e ꝗdē radijs ſolis ꝑfundit̉: ſꝫ tn̄ lumē nō videt quo illuſtrat̉. ita gͦ ēt īter āgelosin ꝯſpectu dn̄i ſathan affuit. qꝛ vis dīna q̄ ītuendo penetrat oīa: nō ſe vidētē īmūdū ſpūm vidit. Uide in vbi: ⁊ īantichriſtus: ⁊ in v̓tꝰ: ⁊ in archāgelus. Itē in ſuccuba. Itēin volūtas. Itē in ꝑfectio. Itē ī ītellectꝰ. Itē in ſeraph.Angēs gētis oīs ge .i. ꝯſtrīgēs: ſollicitās afficiēs crucians:ab angogis. ⁊ ab angens angēter aduer .i. ꝯſtringenterAnger geris .i. ſpatariꝰ. ⁊ dicit̉ ab āgo gis. eo ꝙ angenter. iſtricte ſpatā teneat. ⁊ h̓ anger .i. cruciator. ⁊ hic āger genꝰſerpētis. quia anguloſe ⁊ tortuoſe incedat. vnde verſus.Anger angit gladios ſerpens eſt ⁊ cruciator.Angina ab ago gis dr̄ hec angina ne. tumor fauciū: vel inflatio gutturis: vn̄ Hacer in li. de viribꝰ herbaꝝ. Subuenit angine melli nitroqꝫ iugate ẜm Hugu. Pap̄. v̓o dicit. Angina glādula: morbus fauciū: tubera porcorumAngiportus. portus componitur cum anguſtus. ⁊ dicit̉ angiportus. tus. tui. ⁊ hoc angiportuꝫ ti. ideſt anguſta ⁊ ſtricta via vel anguſtus ⁊ ſtrictus locus.Anglia anglie quedam regio fe. ge. ⁊ dicitur ab en. quod ēin. ⁊ eleos gloria. quaſi intus glorioſa. Uide in brito.Angogis. xi. ctū i. ꝯſtrīgere: ſollicitare: afficere: cruciare: v̓bū actiuū: vn̄ v̓balia: ſꝫ nō ſt̄ ī freq̄nti vſu anctū: nec āctꝑticipiū. pͦ. Re. c. i. Affligebat quoqꝫ eaꝫ eml̓a eiꝰ: ⁊ vehemēter angebat. ⁊ vt dic̄ Priſ. ango xi. ẜuauit ī ſup̄ .n. agoAngor oris. maſ. ge i. āxietas ab āgo gis. ¶ C. n. actū fac̄.Anguilla le. dr̄ ab āguis ꝑꝑ ſil̓itudinē quā hꝫ cū āguē. Un̄h̓ ⁊ hͦ anguillaris. ⁊ hoc re. vt anguillaris cibus. ⁊ hoc anguillariū. rij. locꝰ vbi anguille abūdāt. Dicit̉ etiā anguil

la ſcutica qua pueri v̓berātur: ⁊ eſt cibꝰ īfirmꝰ anguillaiuxta illud. Caſeus anguilla mortis cibꝰ ille vel illa. Niſbibas ⁊ rebibas ⁊ rebibēdo bibas. Et vt dicit Baſiliꝰ in.9. homel̓. hexameron. Anguillas nō al̓r niſi de ceno naſci certiſſimū eſt: qͣre genꝰ nec ouū nec al̓r aliꝗs partꝰ inſtaurat: ſꝫ vt diximus de limo gignēdi ſortiunt̉ originē.Anguillaris in anguilla vide.Anguinꝰ na. nū. penul. ꝓdu. nomē poſſeſſiuū ab āguis dr̄Anguipes. anguis ꝯponit̉ cum pēs. ⁊ dr̄ anguipes dis. oīsge .i. habēs anguinos pedes: ſic̄ fuerūt gigātes: ꝗ dicti ſūthabuiſſe anguinos pedes: vel qꝛ aſtuti erāt ad modū ſerpētis. vel qꝛ ſerpebāt in terrenis: tātum in eis ꝯfidentesAnguis. ab angulus li. dicitur hic anguisguis. eo ꝙ anguloſus. ⁊ nunquam recte incedat. ⁊ eſt proprie anguis aqͣrum: ſerpens terrarum: draco tēplorum.Angularis. ab āgo gis. dr̄ h̓ āgulus li. qꝛ ꝑietibꝰ vndiqꝫ angat̉: vl̓ qꝛ duos parietes ī vnū ꝯiūgat ⁊ āgat. vn̄ h̓ ⁊ hͨ an̄gularis. ⁊ hͦ re. qd̓ hꝫ duos āgulos: vl̓ qd̓ ē ī āgulo. ⁊ āguloſus ſa. ſuꝫ. ⁊ āgulatꝰ ta. tū. qd̓ ē āgulare. Angulus ꝯpōitcū bis ⁊ fit biāgulus la. lū. duos āgulos hn̄s: vn̄ biāgulalatꝰ ta. tū. Itē ꝯpōit̉ cū tris. ⁊ dr̄ triāgulus la. lū. vn̄ triāgulatꝰ ta. tū. Itē ꝯponit̉ cū qͣtuor pēta ſex. ⁊ dicit̉ qͣdrangulus la. lū. vn̄ qͣdrāgulatꝰ ta. tū. ⁊ pētangulus la. lu. atpēta qd̓ eſt ꝗnqꝫ: vn̄ pētāgulatꝰ ta. tū. ⁊ ſexagulus la. lū. vn̄ſexāgulatꝰ ta. tū. ⁊ pn̄t p̄dcā noīa pōi ſubſtātiue vt h̓ biāgul̓s figura duoꝝ āgl̓oꝝ: triāgulus triū āguloꝝ. ⁊ ſil̓ibAngulus li. maſ. ge. penul cor. in angularis eſtAnguſtio. ab āgogis. dicit̉ āguſtus ſta. ſtuꝫ .i. ſtrictꝰ. Et cōparat̉ āguſtior ſtiſſimꝰ. vn̄ hͨ āguſtia ſtie. āxietas: dolor.in pl̓ali tn̄ accipit̉ ꝓ loco ſtricto. ⁊ īde āguſtio as: vl̓ perſubtractionē .i. āguſto ſtas. v̓bū actiuū .i. ſtrictuꝫ facere.Corin. 6. nō āguſtiamini in nobis: āguſtiamini āt ī viſceribꝰ veſtris. Ul̓ ẜm aliā lr̄aꝫ. Anguſtamini ⁊ ꝑ ꝯpōnemcoāguſtiōas. ⁊ coanguſto ſtas. ⁊ ab his oībus v̓balia. Etvt dicit Greciſ. anguſtum tēpus dicat̉: ſꝫ locus artus.Anguſto ſtas. ſtaui in anguſtio as. exponitur.Anhelo las. penul. produ. aſpiratur vt videtur velle Priſſed anelus la. lum. non aſpiratus ẜm Hug. Uide in anelus ſupra. multi tamen aſpirant anhelus.Anhetu ti. cum h. ſcribit̉: herba hortulana odorifera. in cibo ſumpta calefacit ⁊ ſtringit. ⁊ prohibet etiam ſternutamentum naribus oppoſita ẜm Papͥ. ⁊ ꝓdu. penul. vnde macer. a medicis calidum ſiccūqꝫ refert̉ anhetumAniciuscia. ciuꝫ. ideſt inuictus. vnde Boetius dictus eſtanicius quaſi inuictus. quia vicio vinci non potuit. ⁊ dicitur ab anicos grece quod eſt inuictus latine.nicos .i. inuictus. ⁊ componit̉ ab a. ⁊ nicos .i. victus.Anicula le. dimi. penul. cor. ideſt parua anus.Aniculoſus. ab anꝰ vel anicula dr̄ aniculoſus ſa. ſum. .i. anilis vel ridiculoſus ad ſimilitudinem verboꝝ anuum.Anilis ab anꝰ dr̄ hic ⁊ hec anilis. ⁊ hoc le. penulti. ꝓdu. resanus vl̓ ꝑtinēs ad anū. Thimo. prima. c. 4. Ineptas autinanes fabulas deuita: vel ẜꝫ aliā lr̄aꝫ. Aniles fabulas:vn̄ anil̓r aduer. ⁊ hec anilitas tatis .i. ſenectus: antiꝗtasīa me. ẜm quoſdā ab alo lis. deriuat̉ eo ꝙ nos alat. alijdicūt qd̓ componitur ab a. quod eſt ſine. ⁊ mene ſanguiseo ꝙ ſit ſine ſanguine. Alij dicūt aīaꝫ eſſe pͥmitiuū. Nosv̓o dicimꝰ ꝙ aīa deriuat̉ ab animos grece qd̓ latine dicitur vētus. qꝛ ꝗdā putauerūt aīam eē vētū. qꝛ ore trahētes aerē viuere videamur. Et ab aīa hic animꝰ mi. q̄daꝫvis aīe. ⁊ in ſub̓a idē eſt animꝰ aīa ſenſus rō mēs ⁊ ſpūs.in effectu nō: nā aīa dicit̉ qꝛ viuificat ⁊ mēbra vegetat:animꝰ dū ſapit ⁊ vult. Un̄ dicit Iſi. Aīa eſt vite. animuseſt cōſilij ⁊ vigoris. ſenſus dū ſentit. mēs eſt dū ītelligitvel recolit. ratio eſt dū diſcernit. ſpūs eſt dū ſpirat vl̓ cōtēplat̉. ¶ Et nota ꝙ ꝗdam ꝓbabil̓r aīam pͥmi hominis