¶ DeAanteN
Amphidoxꝰ ab amphi qd̓ ē circū: ⁊ doxa qd̓ ē gl̓ia cōpōit̉amphidoxꝰ .i. ex vtraqꝫ ꝑte gl̓ioſus: ⁊ ꝓducit do.Amphimacrꝰ cri. pes ꝯſtās ex tribꝰ ſyllab̓: ex pͥma ⁊ vltīalōga: ⁊ media breui: ⁊ dr̄ ab āphi qd̓ ē circū ⁊ macros qd̓ē lōgū. īde amphimacrꝰ pes hīcinde hn̄s lōgā ſyllabā. īmedio breuē: ⁊ cor. ma. vn̄ v̓ſus. Amphimacrꝰ pͥmā. mebreui lōgat ⁊ imā. Amphibracꝰ varia poſtulat ire via.Amphion: ꝗdā citharedus ꝑfectꝰ ꝗ ⁊ thebanꝰ fuit. hͦ etiāſic̄ ⁊ pl̓a alia noīa ꝑ ph interdū ẜꝫ ꝙ greca ſunt: atqꝫ ꝑ f.latina. qn̄qꝫ inuenies ſcripta. ita dicit. Papi.Amphitheatꝝ: ab amphi. qd̓ ē circū: ⁊ theatꝝ cōponit̉ hꝰamphitheatꝝ tri .i. theatꝝ hn̄s circūquaqꝫ ſpectaculū.vl̓ dr̄ h̓ locꝰ. gladiatoꝝ circūtritꝰ. vl̓ dr̄ ſic: qꝛ ex duobustheatris ſit factꝰ: qͣſi ex vtraqꝫ ꝑte theatꝝ hn̄s: qꝛ āphitheatꝝ rotūdū ē: theatꝝ v̓o ex medio āphitheatro ē: ſemicircl̓i hn̄s figurā ẜꝫ Hu. Pap̄. ſic dic̄. Amphitheatꝝlocꝰ rotūdus ad ſpectaculū factus: ⁊ cor. nāͣliter penul.Amphitrites. ab amphi. qd̓ ē circū: ⁊ tero. teris. dr̄ h̓ āphtrites. tis .i. mare: a circuterēdo littꝰ: ſic dictꝰ. Greciſ. Dicamphitritē qui terrā circūit omnē.Ampho grecum eſt: ⁊ equipollet huic prepoſitiōi amphi:qd̓ ſignificat circū.Amplector. plecto. ꝓplecter̄ cōpōit̉ cū am. qd̓ ē circū: ⁊ diāplector. cteris. amplexꝰ ſū: v̓bū cōe qͣſi circūcirca. flectedo brachia cīgere. vl̓ cingi. vn̄ h̓ amplexꝰ. us. ui. ⁊ amplerim aduer .i. ꝯiūctim: ⁊ amplector. taris. frequētatiuū.Amplifico. cas. caui. verbū actiuū penl̓. cor. i. amplū facio.⁊ cōponit̉ ab amplum ⁊ facio.Amplitas tatis. fe. ge .i. amplitudo ⁊ dr̄ ab amplus amplaamplum ampli: addita tas.Amplꝰ pla. plū. ꝯꝑat̉ āplior pliſſimus. āpla plior. pliſſima.āplū pliꝰ. p̄liſſimū. vn̄ āple pliꝰ. pliſſime. aduer. ⁊ cōpōit̉cū ꝑ: ⁊ fit ꝑampliꝰ: Heb̓. 9. Perampliꝰ ⁊ ꝑfectiꝰ tabernaculū. ⁊ declinat̉ hic ⁊ hec ꝑamplior: ⁊ hoc ꝑamplius.Ampulla. āplus pla. plū. cōpōit̉ cū bulla qd̓ ē inflatio aq̄ ⁊fit hec āpulla le. eo ꝙ ſit āpla ad ſil̓itudīeꝫ bulle ẜꝫ quoſdā: ſꝫ meliꝰ ē vt ꝯpoat̉ cū am. qd̓ ē circū ⁊ bulla: ⁊ ꝯuerſab. in pͦ. vt dicat̉ ampulla qͣſi ambulla .i. circūcirca īflata ad modū bulle. vn̄ ampulloſus ſa. ſum. i. ſuꝑbus: arrogans inflatus: ⁊ ampullor aris .i. verbis ſuperbis īflatis⁊ ſexquipedalibus vti: ⁊ ſcribit̉ per duo l.Amputo tas. ui. ex am. ⁊ puto tas. ⁊ ē āputar̄ ex toto. vndiqꝫ ſcider̄ vl̓ remouere. vn̄ ī p̄s. Amputa opprobriū meūqd̓ ſuſpicatꝰ ſū: ⁊ cor. pu. Et vt dic̄ Pūg. Uites ſt̄ putāde⁊ nō āputāde: niſi forte velimꝰ vineā ex toto eradicarenula le. fe. ge. fiala in ſil̓itudine vrceoli ẜꝫ Hug. Pap̄ .n.dic̄. Amula vas vinariū quo offert̉ oblatio ex deuotiōe.⁊ cor. penl̓. vnde hr̄. 3. Reg. ca. 7. Fecit quoqꝫ hiraꝫ lebetes ⁊ ſcutas ⁊ amulas.Amurca fe. ge. īferior fex olei. ⁊ cōponit̉ ab a ⁊ mergo gis.qꝛ ab oleo ſe mergat īferius: ⁊ inde amurgoſus ſa. ſuꝫ. ⁊cōparat̉: vn̄ amurgoſitas tatis. Et ſcias ꝙ amurga ꝓpͥeeſt īferior fex olei. ſed qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ fece alterius liquoris: ⁊ ẜm quoſdā dr̄ ab amarus: qꝛ eſt amara.muſſis ſis. fe. ge. ꝑ geminū s. ⁊ cōponit̉ ab a qd̓ eſt ſine: ⁊muſſo ſas. qd̓ eſt dubito tas. Et eſt amuſſis inſtrumētuꝫplūbatū cemētarioꝝ: qd̓ emittūt a ſurſū vſqꝫ deorſū: adꝑpēdēdā eqͣlitatē ꝑietis. vn̄ ⁊ alio noīe dr̄ ꝑpēdiculuꝫ ēꝑpēdo. vel dr̄ regula q̄ hꝫ lapides ī muro coequare. ⁊ ſicdr̄ qͣſi ſine dubitatione: qꝛ cemētariū reddit certū.4anteNna grece ſurſuꝫ latine. eſt aūt interiectio deprecantis ẜꝫPap̄. ⁊ accētuat̉ in fine. Ana etiā dicit̉ re: vn̄ anapeſtuspes. metricus quaſi repercuſſus.Anabatrū tri .i. cortina ab ana ſurſū: ⁊ batin qd̓ ē gradus:qꝛ ſurſū gradit̉: ⁊ extēdit̉. vl̓ dicunt̉ anabatra gradus. qꝛ
64ꝑ eos ſurſū gradit̉ ⁊ aſcēdit̉. Iuuena. Cōducto pendentanabatra tigillo. ī vtraqꝫ ſignificatōe h̓ p̄t accipi ẜꝫ Hu.Pap̄. v̓o dic̄. Anabatra idē qd̓ pulpita vl̓ gradus ſcale.Anachoreta te. cōis ge. i. heremita qͣſi cor agēs ad deū ieiunijs ⁊ afflictōibꝰ: ⁊ deriuat̉ ab āgo gis. ⁊ ẜꝫ hͦ ē nomē lotinū: vl̓ dr̄ ab ana qd̓ ē ſurſū: ⁊ chorꝰ qͣſi celeſtē choꝝ mēte īhītās. ⁊ ẜꝫ hͦ ē nomē nothū: ⁊ īde hec anachoreſis .i.heremꝰ vl̓ vita anachorētal̓ vl̓ domꝰ: ⁊ anachoreticusca. cū. poſſeſſiuū ẜꝫ Pug. vl̓ ẜm Pap̄. Anachoreta heremita recluſus ꝗ deſerta petit: ⁊ ſolus hītat: ⁊ ꝓdu. penl̓.Anadiploſis require ſupra in quarta parte in ca. de ſcēmate: ⁊ corri. penul.Anaphora penul. cor. vide in qͣrta ꝑte ca. de ſcemate.Anaglipha phoꝝ. eminēs pictura: ſic̄ ē ī frōtiſpicijs eccl̓ierū: ⁊ ī alijs altis locis. ⁊ ſūt ēt anaglipha vaſa ſculpta ſuꝑiꝰ: ab ana qd̓ ē ſurſū: ⁊ gliphe qd̓ ē ſculꝑe: vel ſculpturaqͣſi ſuꝑiores ſculpture vl̓ picture: vnde anagliphꝰ phaphū .i. ſculptꝰ ⁊ anagliphariꝰ rij. ſculptor. ⁊ cor. penl̓. ſiueſcribat̉ ꝑ f. ẜm latinos ſiue per ph. ẜꝫ grecos. vnde v̓ſus.Dic celaturas que grecos anaglipha dicit.Anagoge ges. excelſus ītellectꝰ: vt de deo ⁊ de āgel̓ ⁊ ho. ⁊dr̄ ab ana qd̓ ē ſurſū: ⁊ ge. qd̓ ē terra: vl̓ ab ana ⁊ goge. ductio qͣſi ſurſū ductio: vn̄ anagogeticꝰ ca. cū. ꝗ tractat d̓ celeſtibꝰ. vn̄ anagogetice aduer. Itē anagogicꝰ ca. cum. vtſenſus anagogicꝰ: vn̄ anagogice aduer. ⁊ accētuat̉ ī fineanagoge ges. pōt ēt declīari hͦ anagogia gie. idē qd̓ anagoge. ⁊ acuit̉ ī penl̓. vl̓ vt dic̄ Pap̄. Anagoge ducēs ſēſūad ſuꝑiora. Locutio ē q̄ de p̄mijs futuris ⁊ celeſti vitafutura aꝑtis vl̓ myſticis ẜmōibꝰ diſputat. vide d̓ hͦ ī alAnanias gr̄a dei īterp̄tat̉. Itē ⁊ ſyrach ī lingua (legoria.chaldea qd̓ interpretat̉ decor meus.Anantie capilli a fronte dependētes: qͣſi antie ab ante: velab ana qd̓ eſt ſurſuꝫ ⁊ ota. vel otis. qd̓ eſt auris: qꝛ ſupeaurem dependent a fronte q̄ ſuꝑior eſt aure.Anapeſtꝰ grece dr̄ reꝑcuſſus. greci anapeſtī reꝑcuſſiōeꝫ dicūt: ⁊ iō ſic dr̄: qꝛ ī eleuatōe reꝑcutit̉ a dactilo. ē .n. illi ꝯͣriꝰ: ⁊ dr̄ ab ana qd̓ ē re ⁊ peſtī: qd̓ ē ꝑcuſſio ⁊ ꝯſtat ex primis duabꝰ breuibꝰ: ⁊ vltīa lōga vt dn̄s: ſꝫ dactilus ꝯſtatex pͥª lōga ⁊ duabꝰ breuibꝰ: vt carmīa. vn̄ ꝗdaꝫ: Dactileduc pͥmā: mediā breuiab̓ ⁊ imā: Pes anapeſtus erit ꝗ tiAnas anatis. auis. fe. ge. deriuat̉ a. no. nas. (bi bella gerit.qͣſi ab aſſiduitate natādi: qꝛ aſſidue natat. vn̄ anatinus.na. nū. ⁊ h̓ anatinꝰ ni. ꝓ pullo anatꝭ. Ex genere anatū q̄daꝫ germāe dn̄r: qꝛ plus ceteris nutriāt: ⁊ ꝓducūt a. an̄.tis. ſic̄ dixi. sͣ. ī ſcd̓a ꝑte: vbi egi. d̓ accētu deſinētiū in as.Anaſtaſis īuictꝰ vel reſurrectio: ab ana qd̓ ē ſurſū: ⁊ ſtaſisqd̓ ē ſtatꝰ vel ſtans: qͣſi ſurſū ſtatio ⁊ erectio: ⁊ cor. penl̓Anaſtrophe phes. ꝗdā tropus eſt ⁊ accētuat̉ in fine. pōt ētdeclinari hec anaſtropha phe. ⁊ tūc penl̓. cor. ⁊ vltīa nōacuit̉. de hoc habes ſupra in qͣrta ꝑte in ca. de tropis.Anaſtropha .i. ſtomachi ſenſū euertens: quū ꝗs qd̓ accipiteuomit: ab ana ⁊ ſtropho qd̓ ē ꝯuerſio: qꝛ ꝯuertit̉ ſupraqd̓ īmiſſum eſt: ⁊ corri. penul.Anates ab anus .ni. dr̄ hᵉ anates tis .i. morbꝰ ꝗ ſolet a no. i.culo euenire: ſicut ꝯtigit philiſteis: ⁊ ꝓdu. penul.Anathema atis. ge. ne. ꝓdu. the. ⁊ format̉ gtūs antō addita tis. ſic̄ neutra ſil̓ia tertie declīatōis: ⁊ cor. penl̓. ī gtō ⁊aſpirat̉ media ſyllaba .ſ. the. ⁊ ē anathema idē qd̓ dānatio excōicatio ꝑditio ſeꝑatio: ⁊ dr̄ ab ana qd̓ ē ſurſū ⁊ theta qd̓ ē q̄dā figura ſic fcā .ſ. q̄ īprimebat̉ oliꝫ ī frōtibdānatoꝝ: īde dr̄ anathēa: qͣſi anatheta .i. ſuꝑna maledi.ctio q̄ ſolet fieri ꝑ p̄latos. vn̄ anathemo as. ⁊ anathematizo zaſ .i. maledicer̄ ⁊ excōicar̄: ⁊ ſt̄ actiua. Gala. i. Siꝗsvob̓ euāgeliz auerit p̄ter id qd̓ accepiſtis: anathema ſit. ⁊ad Corint. 16. Siꝗs nō amat dn̄ꝫ nr̄ꝫ ieſuꝫ xp̄ꝫ ſit anathema maranatha. Quid ſit maranatha dicemꝰ ī ſuo loco.