¶ DeanteMA
tibi .i. facio illū amicū tibi: ⁊ amicor tibi .i. ſuꝫ amicꝰ tibi.emictuo. ab amicio ciſ. amictu. dr̄ amictuo ctuas. frequēvnde verbalia. ⁊ cōponit̉: vt circūamictuo as. dicit̉ tn̄ ⁊circūamicto tas. per ſyncopam.imictꝰ ab amicio cis. amictꝰ cta. ctū .i. cooꝑtꝰ: ⁊ h̓ amictctus. ctui. ⁊ hͦ amictoriū rij. ambo ꝓ quolibꝫ veſtimēto.Amiculū ab amicio. cis. dr̄ hͦ. amiculū li. mitra v̓gīal̓. vl̓ eſtamiculū lineū palliū meretricū. Hoc .n. in adulterio dep̄hēſe īduebant̉: vt ī tali amiculo potiꝰ qͣꝫ ī ſtola polluerēt pudicitiā. ⁊ erat olī ſignū meretricie veſtꝭ: ſꝫ nūc ē hoAmicꝰ. ab amo as. deriuat̉ h̓ amicꝰ ci. qͣſi amo/ (neſtatis.ris cuſtos: vl̓ dr̄ amicꝰ ab hamo .i. catena charitas: ⁊ adiectiue amicꝰ ca. cū. ⁊ ꝯꝑat̉ vt amicior ciſſimꝰ. Cuiꝰ cōꝑatiuū poſuit plautꝰ ī penulo. Nihil inꝗt ē hoīuꝫ amico oportuno amiciꝰ. ⁊ īde amice ciꝰ. ciſſime. aduer. ⁊ hͦ amicitia.Et nota ꝙ ī ꝯꝑatiuo amicior īterpōit̉ hͦ ſyllaba ci. qn̄qꝫad dr̄iā pͥme ꝑſone hꝰ v̓bi amicior ciris. Et dr̄ amicitior:⁊ ꝓdu. pen. amicꝰ. Sꝫ amicio cis. cor. mi. vn̄ v̓ſus. Si nudos amicis ſcīs potieris amiciſ. Et ſcias ꝙ ẜꝫ Ambroſiūamicꝰ ē alter ego. Et ꝗdā ſapiēs dic̄. Alter ego niſi ſis. nōes mihi verꝰ amicꝰ. Ni mihi ſis vt ego nō eris alter ego.migdala nomē grecū ē: q̄ latine nux lōga dr̄. Hāc alij nuculā vocāt .i. minorē nūcē. ⁊ nota ꝙ īuenit̉ hͦ amigdalale. ⁊ h̓ amigdalꝰ li. ⁊ hͦ amigdalū li. ꝓ fructu: ⁊ inde amigdalinꝰ naͣ. nū. penl̓. ꝓdu. Gene. 30. Tollēs gͦ Iacob virgas populeas virides ⁊ amigdalinas. Et ē m. ſcd̓a lr̄a ⁊g. eſt qͣrta ẜꝫ Pap̄. in amigdala: ⁊ cor. penl̓. vn̄ ꝗdā. Populus eſt arbor vt amigdalus has parit eſtas.Amilariꝰ: lapis eſt vocatus ꝗ vbi eſt poſitꝰ miliariū oſtendit viantibꝰ: ab a ⁊ miliariū qꝛ miliario aptat̉.Amiſtides lapis eſt quē ꝗ ſecuꝫ geſtauerit inebriari nō poterit: ſicut dicit Pug.Amita te. ſoror patris quaſi alia mater dicta cor. mi. ⁊ deriuatur ab amo.Amitto tis. ſi. ſū .i. ꝑdo: ex a ⁊ mitto: ſed admitto ꝑ d. alid̓ ſignificat vt. sͣ. dixi: ⁊ cōponit̉ ex ad ⁊ mitto. Itē inuenit̉āmitto ꝑ duo m. ex am p̄poſitiōe ⁊ mitto ſicut admirorex ad ⁊ mīror: ⁊ āmiror ex am. ⁊ miror dicit̉.Amman per duplex m. ſcribit̉ ⁊ profert̉: ⁊ eſt propriuꝫ nōmen loci ⁊ accentuat̉ in fine.Ammiror raris. in admiror eſt.Amitto tis. in admitto eſt.Amnēſis fe. ge. q̄libꝫ villa circa amnē ſita: ⁊ dr̄ ab amnisAmnicola le. cōis ge. penul. cor. colens amnē. ⁊ componitab amnis ⁊ colens.Amniculus li. dimi .i. paruus amnis: ⁊ cor. penul.Amnicus ca. cū. penul. cor. i. fluuialis: ab amnis dicit̉.Amnis. ab amenꝰ dr̄ h̓ amnis hꝰ nis .i. fluuiꝰ: ⁊ ꝑꝑ amenitatē ripaꝝ ẜꝫ Pug. Pap̄. v̓o dic̄. Amnis fluuiꝰ ab amentate dictꝰ frōdibꝰ redimitꝰ: ⁊ deſinit abltūs ī e. ⁊ ī i. amAmnites gēma ſil̓is vitro ſed durior. ¶ Cne vl̓ amni.Amo as. ui. tū. vn̄ h̓ amator ris. Et amatoriꝰ ria. riū. Amocōpōit̉ vt Reamo as .i. rurſuꝫ amo ⁊ deamo as .i. valdeamo: ⁊ ꝑamo ꝓ eodē: ⁊ hīc v̓balia. ⁊ ē actiuū amo. cū ſuis ꝯpoſitis: ⁊ cor. pͥmā. Sꝫ hamo as. ꝓ piſcari ⁊ h̓ hamꝰ.mi. ꝓdu. vn̄ v̓ſus. Hamant̉ piſces: ſꝫ amant̉ ſepe puelleUnā ſꝑ amo cuiꝰ non ſoluor ab hamo. Et differt amo adiligo. qꝛ diligo ī bono: amo ſumit̉ ī malo. iteꝫ amamusardētiꝰ: diligimꝰ leuiꝰ. iteꝫ ab amo h̓ amator toris. ⁊ hamatrix cis. ⁊ deſinit abltūs in e. tm̄ ab hac amatrice.Amodo .i. deīceps: ꝯpōit̉ ab a ⁊ mō poſito aduerbial̓r ẜmHug. Et nota ꝙ ẜm Priſ. abm. vl̓ v. loco cōſonātis incipiētibus ſolet in cōpoſitionē p̄poni a vt amodo amens:aueho auerto: ⁊ ſic de alijs cōſimilibus.Amolior liris. amolitꝰ ſū .i. remouere auertere. Luca. in. 5.Heū quā fortuna humeris iā pōder̄ feſſis amolit̉ onus.
Amomū mi. penl̓. ꝓducta neu. ge. dr̄ qꝛ velut odorē cinamomi referat: ⁊ naſcit̉ hͦ arbor ī ſyria ⁊ armenia. Apoc18. ⁊ cinamomū ⁊ amomum. vn̄ Alexander. Qui canneiunctum producit amonum.Amon filiꝰ ppl̓i mei īterp̄tat̉. Uel amon interp̄tat̉ fidevl̓ honeſtꝰ. ⁊ fuerūt Moab ⁊ Amō filij loth a ꝗbꝰ moabite ⁊ amonite dicti ſūt. ⁊ accentuat̉ in fine amon.Amonita te. penul. ꝓdu. ab amon dr̄. vide in amon.Amor. ab amo as. dr̄ h̓ amor oris. ⁊ ē amor piꝰ filioꝝ. iuſtvxoris. crudel̓ ꝯͣ naͣꝫ. obſcenꝰ meretricū. iteꝫ amor quipͣuus ē vocat̉ cupiditas vl̓ libido. quū rectꝰ ē dilectio vl̓charitaſ. Et vt dic̄ Oui. ep̄i. Res ē ſolliciti plena timorisamor. Et nota ꝙ ſic̄ colligit̉ ex v̓bis Diōyſij ī li. de dīnisnoībꝰ. amor hꝫ triplicē vim .ſ. īclīatiuā. eleuatiuā. ⁊ coordīatiuā. inclinatiuā qꝛ īclinat ſuꝑiora īferioribꝰ. Eleuatiuā qꝛ eleuat īferiora ſuꝑioribꝰ. Coordīatiuā qꝛ coordīateqͣlia coeqͣlibꝰ. Hāc āt triplicē vim amor dīnꝰ effic̄ ī hiquos replet. Nā īclinat eos ꝑ hūilitatē ⁊ ſui ꝯtēptū. Eleuat ī deſideriū ſuꝑnoꝝ. Coordīat īuicē ꝑ vniformitatemoꝝ. Pſal. ipſe .n. hītare fac̄ vniꝰ moris ī domo. vide irdilectio ⁊ charitas. Hic nota ꝙ amicitia ſe extēdit adaliquē dupl̓r. vnoº reſpcū ſui ipſiꝰ. Et ſic amicitia nūqͣꝫniſi ad amicū. Alioº ſe extēdit ad aliquē reſpcū alteriꝰſone. ſic̄ ſi aliꝗs hꝫ amicitiā ad aliquē hoīeꝫ rōne cuiꝰ diligit oēs ad illū hoīeꝫ ꝑtinētes. ſiue filios ſiue ẜuos ſiuqͣlitercūqꝫ ei attinētes. ⁊ tāta pōt eē dilectio amici ꝙ ꝑamicū a māt̉ hi ꝗ ad ip̄ꝫ ꝑtinēt: ēt ſi nos offēdāt vl̓ odiant: ⁊ hͦ mō amicitia charitatis ſe extēdit etiā ad inimcos. quos diligimꝰ ex charitate ī ordīe ad deū. ad quē hipͥncipal̓r amicitia charitatis. iteꝫ vt dic̄ Gre. Amor dn̄inūqͣꝫ ē ocioſus. Oꝑat̉ .n. magna ſi ē. Si āt oꝑari renuit.amor nō ē. expōe magna oꝑat̉ ī ꝓpoſito: nō tn̄ ſꝑ magnaoꝑat̉ ī actu ī pn̄ti vita. vide ī ꝑfectio. Et nota ꝙ hͦ triaamor dilectio charitas ſe hn̄t ex additōe adīuicē. Amor.n. dic̄ ſimplicē īclinatōeꝫ affectꝰ ī amatū. vn̄ ēt qn̄qꝫ paſſionē dic̄ ẜꝫ ꝙ ē ī ꝑte ſēſitiua. ⁊ ſic amor ēt ī irrōabiliuenit̉. Dilectio āt p̄ſuppōit electōeꝫ ſic̄ ip̄ꝫ nomē on̄ditvn̄ tm̄ rōnabiliū ē. Sꝫ charitas pōit qͣꝫdā vehemētiā dilectōis. īquātū dilectū ſub īeſtimabili p̄cio hr̄ ẜꝫ ꝙ resml̓ti p̄cij care dn̄r. Uolo ēt te ſcire ꝙ amicitia addit aliꝗd ſuꝑ amorē. qꝛ ad rōnē amoris ſuffic̄ ꝙ hō velit honūqd̓cūqꝫ alicui. Ad rōnē āt amicitie oꝫ ꝙ aliꝗs velit ei bonū qd̓ vult ſibi vt .ſ. velit ꝯuerſari cū ipſo ⁊ ꝯuenire ī illq̄ maxīe amat. vn̄ īter ml̓tū diſtātia pōt eē amor. ſꝫ noamicitia. qꝛ nō ꝯuerſant̉ ſil̓: qd̓ ē ꝓpriū amicitie. vn̄ diph̓s. 9. ethy. ꝙ amici nō optāt amicis maxīa bonoꝝ. nidiſſoluat̉ amicitia. Hic tn̄ aīaduerte ꝙ lꝫ deꝰ in īfinitum diſtet a creatura. tn̄ oꝑat̉ in oībus. ⁊ in oībꝰ eſt. ⁊ iopōt ſaluari etiā ratio amicitie inter deuꝫ ⁊ creaturāAmoroſus ſa. ſū. plenꝰ amore. ab amor oris. dr̄. ⁊ comꝑatamoroſior ſſimꝰ. vn̄ amoroſe ſius. ſiſſime. aduerbiuꝫAmorreus. araceꝰ. aſenus. ⁊ aradius. fuerūt filij chanaanvn̄ ꝗdā ppl̓i dicti ſunt amorrei alij aracei. alij aſenei. aliarradij. ⁊ ꝓdu. penul. amorreus.Amos interp̄tat̉ ppl̓us auulſus. qꝛ ꝓpheta miſſus fuit adppl̓m iſrael. ꝗ iā erat auulſus a deo. ⁊ acuit̉ in fine.Amphi greca p̄poſitio latine dr̄ circuꝫ vel dubium.Amphibologia gie. penl̓. acuta ē ābiguitas dictōis ſꝫ aphbologia ē ābiguitas ſnīe ⁊ ꝯſtructōis. ab amphi: qd̓ ē dibiū. ⁊ logos qd̓ ē ſermo. ⁊ bole qd̓ ē ſnīa. īde amphibola. lū. ⁊ amphibolicꝰ ca. cū. penl̓. cor. De hͦ ſupra dem ēqͣrta ꝑte ī ca. de vitijs ānexis barbariſmo ⁊ ſoloeciſmoImphibracꝰ ci. penl̓. cor. pes ꝯſtās ex tribꝰ ſyllab̓. pͥª ⁊ vltiabreuibꝰ. ⁊ media lōga. ⁊ ē ꝯͣriꝰ āphimacro. ⁊ ꝯpōit ab amphi qd̓ ē circū. ⁊ bracos qd̓ eſt breue. īde amphibracuspes hīcīde hn̄s breuē ſyllabā in medio longā. ⁊ cor bra-