Druckschrift 
Catholicon
Seite
57r
Einzelbild herunterladen
 

AanteB De

jAbrogo gas penul. cor. ex ab ⁊ rogo gas: ſed arrogo ꝑ duorcomponitur ex ad ⁊ rogo rogas. De hoc infra dicam inrogo gas. ⁊ eſt abrogare delere: deſtruere: ex toto legemAbrotanū .ni. herba eſt v̓tutē habēs calidā: qͣſi affrotanuꝫſubuertere ⁊ denegare.ab affrodita quod eſt venus.Abrotoniū nij. ab affros qd̓ ē ſpūma dr̄ hec abrotoniū nufe. ge. nomē mulieris: qͣſi affrodoniū .i. venuſcula: ⁊ eſt īpoſituꝫ cauſa adulationis ẜꝫ Pug. ⁊ eſt grecū ẜm Pap̄.Et interpretatur amplexibꝰ apta.Abs p̄poſitio in ꝗbuſdā ꝓ ab cū dictiōibꝰ a c. īcipiētibusꝯpōit̉: vt abſcōdo: abſcēdo: abſcido. Et ſcias ꝙ a ab absfere eādē ſignificatōis vim hn̄t. De hoc dixi ſupra ī prīaparte: ī tractatu de ſyllaba: in ca. de b.Abſolon īterpretatur pax patris per antifraſim: quia bellum geſſit contra patrem.bſcedo dis. ſceſſuꝫ .i. aliquo cedere ⁊ abſentari: ⁊ componitur ex abs ⁊ cedo dis. ceſſi.Abſcidit ſi ꝯponat̉ ex ab ⁊ ſcindo dis. cor. pe. ſic̄ ſcidit pͥmā⁊ ē p̄teritū: ⁊ declinat̉ abſcindo dis. ſcidi. ſciſſum. Si v̓oꝯponat̉ a cedlodis. ⁊ abs p̄pōne ꝓdu. penl̓. ī pn̄ti ⁊ ī p̄terito: ⁊ declinat̉ abſcido dis. di. diſti. ſciſuꝫ. ꝑ vnū .ſ. in ſup̄.Abſcido dis. di. ſciſſū. penl̓. ꝓdu .i. īcidere: diſcidere ſeparare cedēdo. ⁊ ꝯpōit̉ ab abs ⁊ cedo dis. cecidi ceſuꝫ: vn̄ abſciſus ſa. ſuꝫ. ꝑ vnū s. penul. ꝓduc̄.Abſcindo dis. ſcidi. ſcindere. abſciſſuꝫ. ꝑ duo s. ī ſup̄. ꝯpōit̉ex ab ⁊ ſcindodis. ⁊ eſt abſcindere ab vno in aliud ſcindere: vnde abſciſſus. ſa. ſum.Abſciſſus ſſa. ſſuꝫ. ꝑ geminū ſſ. vide ī abſcindo.Abſciſus ſa. ſum. ꝓdu. penul. ꝑ vnū ſ. i. īciſus. abſcīdo. dis.Dan̄. 2. Donec abſciſus ē de mōte lapis ſine manibꝰAbſcōdo dis. di. vl̓ didi. dere. abſcōſuꝫ vl̓ abſcōditū idē ēqd̓ occl̓tare. ⁊ ꝯponit̉ ab abs ⁊ cōdo dis. ⁊ hꝫ duplex p̄teritum ⁊ duplex ſupinum. vnde abſconſus ſa. ſum: ⁊ abſconditus. ta tum. penulti. cor.Abſens. ſenſus ꝯponit̉ cū ab: ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ abſens tis: qd̓n̄ ē ſub̓ꝫ alicui corꝑeo ſenſui qͣꝫtūcūqꝫ ſit ꝓpͥe: vn̄ abſensdr̄ qͣſi a ſenſibꝰ remotꝰ: vn̄ abn̄ter aduerb. ⁊ hͦ abſentiatie: ⁊ abſento tas .i. amouere: abn̄s facere. vn̄ abſentanenea. neū. ꝗ ſe ſꝑ abſentat. Pōt ēt d̓riuari ab abſuꝫ abes.Abſentio tis. ſenſi. tire: ⁊ ēt abſentior tiris. ī eodē ſenſu īuenit̉ .i. diſſentire: ⁊ ꝯponit̉ ex ab ⁊ ſentio tis.Abſida de. grecū: ⁊ īterp̄tat̉ lucida .i. latꝰ edificij: vl̓ triuiaeo ꝙ lumine accepto ꝑ arcū reſplēdeat ⁊ lumē faciat.Abſinthiū thij. grecū ē: ⁊ ē amara herba ẜꝫ Pap̄. ⁊ ſcias ꝙtremanet ī ſuo ſono: cūt ſeqͣt̉ aſpiratio ſic̄ ī corinthios.Abſis dis. fe. ge. idē ē qd̓ abſida. Itē abſis dr̄ pͥncipiū exaltatōis planete ī ſuo circulo .i. illa ꝑs circuli ī qͣ planeta īcipit eleuari: vl̓ abſis vl̓ aſſis dr̄ illa ꝑs circuli ī qͣ planeta adeo diſtat a ſole ꝙ āpliꝰ diſtare nō pōt.Abſynthes. this. gēma eſt nigra ⁊ pōderoſa que calefactaigni ſeptē diebus calorem tenet.Abſolutꝰ ab abſoluo. is. qd̓ ē a vīcl̓o: vl̓ īpedim̄to abſoluere vl̓ liberare: dr̄ abſolutꝰ ta. tū. vn̄ ⁊ q̄dā noīa dn̄r abſoluta. qꝛ ꝑ ſe dcā dāt ītelligi ꝗcꝗd eis ꝯueniēter pōt addivt d̓s meꝰ rō. Et q̄dā v̓ba dn̄r abſoluta .i. nō trāſitiua: vl̓abſoluta .i. n̄ diſcretiua rei ad rē ī ſua ſignificatōe: vl̓ abſoluta .i. ꝑfecta: q̄ n̄ d̓ficiūt ī aliquo ſui mō. Et abſolutū .i.n̄ relatū .i. n̄ reſpcū alicꝰ dcm̄. Et ꝯꝑat̉ abſolutior. tiſſimꝰ.vn̄ abſolutē tiꝰ. tiſſime. aduerb̓. Et ꝯpōit̉ īabſolutꝰ ta. tū.Abſono nas. ſono naſ. ꝯpōit̉ cū ab ⁊ dr̄ abſono nas. nui. ni.tū .i. diſcordare: vn̄ abſonāter .i. diſcordāter. ⁊ hͨ abſonātia .i. diſcordātia vl̓ diſcordia. Abſonꝰ na. nū. i. diſſidēs ⁊diſcordās: vl̓ nō ꝯſonās: ſic̄ abſonātia ſepe pōit̉ ꝓ nō ſonātia. ⁊ cor. abſono nas hāc ſyllabā ſoAbſonꝰ na. nū. corripit. ſo. ī abſono nas. vide.

Abſorptꝰ tā tū .i. euacuatꝰ vl̓ valde ſorꝑtꝰ ī ſorbeo bes vide Proch. abſorpti ſūt iūcti petre iudices eoꝝAbſtemiꝰ. Temetuꝫ ꝯpōit̉ cū abſtineo nes: ⁊ dr̄ abſtemimia. miū .i. abſtinēs ſobriꝰ. ⁊ dr̄ abſtemiꝰ qͣſi abſtinens atemēto ſiue vino: licꝫ gn̄al̓r abſtemiꝰ dicat̉ abſtinēs.Abſtinētia tie. format̉ ab abſtinēti addita a: ⁊ accipit t ſonū d̓ c. ⁊ ē abſtinētia qn̄qꝫ vitiū qn̄ꝫ v̓tꝰ. Un̄ Gre. ī paſto.Admonēdi ſūt abſtinētes: vt nouerīt. qꝛ tūc placēteꝫ doabſtinētiā offerūt: cū ea q̄ ſibi d̓ alimētis detrahūt īdigētibꝰ largiūt̉. Nō .n. deo. ſꝫ ſibimetipſi ꝗſqꝫ ieiunat ſi ea q̄vētri ad tp̄s ſubtrahit n̄ pauꝑibꝰ tribuit: ſꝫ vētri poſtmodū offerēda cuſtodit. Et Iſi. dic̄. Qui cibis abſtinēt ⁊ mala agūt d̓mōes imitāt̉: ꝗbꝰ nō ē eſca: ſꝫ neꝗͣtia ſꝑadeſt.Abſtineo nes. nui. ſtētū. lōge ab aliquo tenere. ⁊ ꝯponit̉ exab p̄pōne: ⁊ teneo nes ē mutato ī i. ⁊ ꝯſtruit̉ qn̄ꝫ cū actō⁊ abltō cū p̄pōne vl̓ ſine p̄pōne: ⁊ ē idē ſenſus: vt abſtīeome vīo vl̓ a vīo: vn̄ abſtinēs tis. ꝑticipiū ⁊ nom̄: ⁊ tc̄ ꝯꝑar̉abſtinēs tior. ſimꝰ. ⁊ cor. ſti. abſtīeo es. ⁊ ſil̓r abſtinēs tis.Abſtraho his. traxi. tractū. ꝯpōit̉ ex ab ⁊ traho his: ⁊ ē abſtrahere in aliam parteꝫ trahere: lacerare: abſcindere: ⁊cor. tra ⁊ aſpiratur ho.Abſtrudo dis. truſi. ſuꝫ. ꝯpōit̉ ex abs ⁊ trudo dis: ⁊ ē v̓būactiuū: ⁊ ꝓdu. tru. ⁊ e abſtrudere īcludere abſcōdere.Abſuꝫ abes abfui abſens affuturꝰ ex ab ⁊ ſum: ⁊ eſt abeſſelōge eē ibi: vl̓ a ſenſu corporeo diſtare: ſꝫ deeſſe ē idē qd̓abeſſe vl̓ deficere. Hō ꝓpͥe abeſt. ſꝫ vinū deeſt: abeſt qd̓alibi ē d̓eſt qd̓ d̓fic̄: ⁊ nō habet̉ ſic̄ dic̄ Hūg. Greciſ. v̓o dicit ſic. Ede deeſt ꝗſquā ꝗ nō ē: nec fuit ante. At ꝗs abeſtede quia non eſt: ſed fuit ante.Abūdo das. daui. dare. datū. ꝯpōit̉ ex ab ⁊ vndo das. qd̓ n̄ē ī vſu: vn̄ abūdꝰ. da. dū. ⁊ abudās: ⁊ īde abūde ⁊ abudāter aduer. Et vide ꝙ ꝗdam dicūt abūdare deriuari dehabeo bes. ⁊ ita dicūt abūdare: ⁊ abūdꝰ debere aſpirariī pͥma ſyl. qd̓ oī caret rōe ⁊ v̓itate: vt dic̄ Pug. Hoc ēt dic̄Priſ. ꝗ vl̓t ī. 8. li. Ab vnda dr̄ vndo das abūdo īundo: ſicpꝫ ꝙ caret aſpiratōe: cū nō poſſit aſpirari. qꝛ nulla p̄poſttio aſpirat̉ ẜm Priſ. Et ſcias ꝙ abudare abūdatꝰ abundabit ⁊ huiuſmodi ꝓdu. da. vl̓ abūdo ꝯpōit̉ ex ab vndade. Itē dr̄ abūdāter ab abūdās tis.Abuſio onis. fe. ge. dr̄ ab abutor teris. ⁊ fit tribꝰ modis .ſꝯͣ vſum: vt mādo tibi qͣlitates qͣſi ſalutes: ꝯͣnaͣm: vt cuꝫmulier parit vitulū: ⁊ ꝯͣ noīs ethymologiā vel ꝓpͥetatēvt a. eſt ſyllaba. Et abuſio dr̄ poetica licētia: vt cū aliꝗdſit contra hoc quod deberet.Abuſiue .i. improprie quod ab vſu recedit aduerbiū qualitatis ſcd̓m Papiam.Abuſus ſus. ſui .i. ꝑuerſus vſus: vel ꝯͣ rōnē vſus. ⁊ ꝓdu. penul. ⁊ poteſt adiectiue declinari abuſus ſa. ſum. ⁊ deſcendit ab abutor teris.Abutor teris. abuſus ſum. abuti .i. male vti: vel peruerſevti: ⁊ contra rationeꝫ: ⁊ ꝓdu. u. ⁊ cōponitur ex ab ⁊ vtorvteris: inde abuſus.Aante CAcaliculis īdeclina .i. pincerna. ⁊ ꝯponit̉ ab a. ⁊ calix ſcd̓mPug. vel ꝯpōit̉ ab aſſiſtēs ⁊ calicul̓ Btō plurali: vn̄ acalicul̓ ꝗ vel q̄ aſſiſtit caliculis: ſicut pincerna. Caliculus ēdimi. de calix: vel componit̉ ab a ⁊ caliculis abltō plurali ſicut ſupra tetigi in abbatis.Acaris. a. ꝯponit̉ cū caris: qd̓ ē gr̄a: ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hͨ acaris ridis..i. non gratioſus: qͣſi ſine gr̄a īmemor bn̄ficioꝝ: ⁊ cor. ca.Eccle. 20. Hō acaris qͣſi ſine fabula vana vl̓ noua. Lr̄aaūt Rabani hꝫ hō īgratꝰ qͣſi acaris.Accāto tās. taui. tare .i. iteꝝ vel iuxta cantare: ⁊ componit̉ex ad ⁊ canto tas ⁊ mutat̉ d. in. c.Accedodis. ceſſi. ceſſuꝫ. cedere .i. ad aliquē cedere. ⁊ ꝯpōit̉ex ad ⁊ cedo dis. ceſſi. ⁊ mutatur d. in c. ⁊ ꝓdu. ce. ⁊ ex vi