Druckschrift 
Catholicon
Seite
54v
Einzelbild herunterladen
 

ParsIIII.De allotheca

lego: ipſe legis: ipſe legit. Itē ꝓnoīa deriuata ab his ꝓnoībꝰ ego ⁊ tu pn̄t reuocare hoc relatiuū ꝗ. rōne gtī pͥmitiui in eis ītellecti. Meus filiꝰ ꝗ lego diſputat: nr̄ filius quilegimꝰ diſputat: tuus filiꝰ .i. tui ꝗ legis diſputat: veſter filius qui legitis diſputat: veſter filiꝰ ꝗ legitis dormit. De hͦetiā ſupra dixi in tertia parte in ca. de poſſeſſiuis. Iteꝫſcias ꝙ cū dr̄: habeo volūtatē comedendi ſolus: iſte ntūsſolus euocat̉ ab hoc v̓bo habeo: mediante hoc gerūdiuocomedēdi: ⁊ ꝯſtruit̉ cū hoc v̓bo habeo ꝑ regimē: cū gerūdio tm̄ ꝑ determīationē. ſil̓r ſi dico. Habeo volūtate eundi ſolus ⁊ ita de ꝯſil̓ibus. Itē noͣ ſicut nomē ſubſtantiuuꝫ recipit adiectiuū: vt bonꝰ hō. ita hoc v̓bū ſuꝫ: vt ſumbonꝰ: ⁊ ſumꝰ boni: ita ꝙ nullū aliud ſubſtātiuū eſt ibi neceſſariū: ⁊ hoc in pͥma ⁊ ſcd̓a ꝑſona: ſed nō in tertia. vn̄ pōtdici. Ego ptās ſuꝫ bonꝰ: ita ꝙ adiectiuū reſpiciat v̓bū tm̄rōne ſuppoſiti ꝯſignificati: ſꝫ in tertia ꝑſona male dr̄. Poteſtas ē bonꝰ. qꝛ v̓bū tertie ꝑſone nō hꝫ in ſe ſuppoſitū finitū. Sꝫ ſcire volo ꝙ euocationū: alia ē figura: alia nōfigura. Figura ē illa q̄ fit ex ꝑte ſuppoſiti. Nō figura: q̄ fitpoſt v̓bū qꝛ v̓bū n̄ tenet̉ ſequēti ntō ꝯformari ī nūero vl̓ꝑſōa. vn̄ ꝯueniēter dr̄. Ego ſū tu: ⁊ tu es ego: vl̓ ſuꝫ ille. ſil̓rEgo nō ſuꝫ tu: vel tu nō es ego. Itē euocationū alia reſpectiua: alia abſoluta. Reſpectiua ē illa que fit habito reſpectu ad ꝑſonā v̓bi. vn̄ pōt dici. Sapiens lego: ita ꝙ hoc nomē ſapiēs euocet̉ ab hoc v̓bo lego. Abſoluta ē q̄ fit nō hobito reſpectu ad ꝯſignificationē v̓bi: ⁊ ẜm hoc male dicit̉Priſ. ſcribo. Itē euocationū: alia cōfuſa alia diſcreta: aliamedia. Cōfuſa ē illa: qn̄ nom̄ diſtributiuū euocat̉: vt ꝗſꝗsex hoc ſaxo mecū ꝯſiſtere pōt. nā ꝓnomē ſic poſitū ꝯfuſed̓mōſtrat ſcd̓aꝫ ꝑſonā: ita ꝙ nō hāc vl̓ illā. Diſcreta ē illa:qn̄ ꝓpriū nomē euocat̉: vt ego ſortes lego. Cōis ſiue media ē: qn̄ euocat̉ nomē appellatiuū ſine diſtributione: vtego magr̄ diſputo. Scias ēt ꝙ cū dr̄: Uolo eē bonꝰ ẜmquoſdā: hoc adiectiuū bonꝰ euocat̉ ab hoc v̓bo eē: qd̓ eſſenō pōt: qꝛ īfinitiuꝰ caret ꝑſona. Alij dicūt ꝙ partiꝫ ab hocv̓bo eē: ⁊ partiꝫ ab hoc v̓bo volo. Alij dicūt cū ꝗbꝰ ego: ꝗeuocat̉ ab hoc v̓bo volo: mediāte īfinitiuo: ad cuiꝰ determinationē venit. Nā ſic̄ dicimꝰ. oīa v̓ba pͥme ⁊ ſcd̓e ꝑſoneeuocāt adiectiua: nec oīs euocatio ē mediata. vide ī ꝗntaꝑte ī futurus. Et vt dic̄ Alexā. noīa euocata remanēt ī ſuis ꝑſonalitatibꝰ. alioꝗn hec eēt īcōgrua. Ego ſuꝫ hō ꝗ currit. Or̄ euocatio ab euoco cas. vel ẜꝫ quoſdā dr̄ ab e. qd̓ eſtextra ⁊ voco cas: qͣſi extra ꝓpriā ſignificationē vocatio.ꝓut hic ſumit̉: ē īmediata ⁊ ītrāſitiuaAppoſitio qdiūctio duoꝝ ſubſtātiuoꝝ: ita ꝙ minus cōe determinet magis cōe: vt aīal hō currit. Adiectiuo enī ẜꝫ opinionē magr̄i Bn̄. nō p̄t fieri appoſitio ꝓpterſui debilitatē. vn̄ male dr̄. Albꝰ coloratꝰ currit. Fit aūt arpoſitio qn̄qꝫ cā reſtrīgēdi ſuppoſitionē: vt aīal hō currit.Qn̄qꝫ cā tollēdi eꝗuocationē: vt Canna fluuiꝰ currit. qn̄qꝫ cā determinādi qͣlitatē: vt iſte hō currit. qn̄qꝫ cā diſcretionis: vt ego ipſe: tu ipſe. qn̄qꝫ cā expͥmendi naͣꝫ gnīs. vtQuid metuere boues aīal: ſine fraude doliſue. Et eſtnotādū ꝙ vbicūqꝫ fit appoſitio: v̓bū adiectiuū ⁊ relatiuidebēt reddi dictiōi cui fit appoſitio ⁊ nō apponēti: vt ciuitas athene q̄ olī ſtudio floruit ī laudāda: ⁊ cītas mediolanū eſt magna. De hͦ ēt ſupra dixi ī ca. de ſylēſi: ſiue cōceptione qͣſi ī fine. Sꝫ q̄rit̉ q̄ ſit cā figure cū dr̄. Aīal hōcurrit. ſi dicat̉ ꝙ īmediata adiūctio illoꝝ ſubſtātīoꝝ. Cōtra. gͦ ſi ponat̉ ibi mediū erit ꝓpͥa vt dicat̉: aīal ⁊ hō currit⁊ hͦ ē falſuꝫ: qm̄ ꝑs ⁊ totū copulari nō debēt. Ad hͦ dico ꝙ illa duo ſubſtātiua ꝑtinēt ad idē: ⁊ iō nō dꝫ poni īterilla cōpl̓atīa ꝯiūctio: vl̓ alia q̄ ſit nota diuerſitatis. Si v̓oponat̉ īter illa tale mediū qd̓ ſit cōueniēs bn̄ ceſſat figura vt dicā: aīal ens hō currit: vel aīal qd̓ ē hō currit. Itemvidet̉ ꝙ aduerbia faciāt appoſitionē: vt ſortes ē hic intꝰ:

2vel ſor. legit valde bn̄. vel ſor. legit aliqͣl̓r nō. Ad hͦ dicimus ꝙ nō ē ibi appoſitio: niſi ſumat̉ appoſitio large: itaꝙ nō ſit figura: ſꝫ vtrūqꝫ illoꝝ aduerbioꝝ ꝑ ſe modificatv̓bū. Sic̄ .n. adiectiua ꝑꝑ ſui debilitatē nō recipiūt appoſttionē: ita nec aduerbia cuꝫ ſint adiectiua verboꝝ.4eſt aſſignatio totiꝰ ad ꝑtē: ⁊ ꝑtis adSynodo ctotū. huiꝰ ſpēs ſūt qͣtuor: qͣrū dufaciūt figurā ꝯſtructiōis ⁊ alie due figurā locutionis. jīſpēs ē: qn̄ id qd̓ ē ꝑtis attribuit̉ toti cū regimīe accuſatiuivt ſor. ē albꝰ pede. 2ª ſpēs ē qn̄ id qd̓ ē totiꝰ attribuit̉ parti cū regimīe accuſatiui: vt iſta puella ē clara genꝰ. 3ª ſpecies ē qn̄ id qd̓ ē ꝑtis attribuit̉ toti ſine regimīe accuſatui: vt ſor. ē criſpus. 4ª ſpes ē: qn̄ id qd̓ eſt totiꝰ attribuỉparti ſine regimīe accuſatiui: vt bonꝰ aīus vxoris ē mihinuptꝰ. Hic ſciēdū ē ꝙ oē non adiectiuū d̓notās aliquoſpālē ꝓpͥetatē pōt regere actm̄ denotātē ꝑtē ſiue totū: vſor. ē albus pedē. ſor. ē lōbardus gētē. vl̓ bononiēſis patriam. Et ꝑ hͦ pꝫ ꝙ male dr̄. Sortes ē aliqͣlis pedē: ⁊ ſor. eſtalbus aliꝗd: qꝛ gnaͣlitas īpedit ſynodochen. Et idē pōt firi ꝑ ablatiuū: vt ſor. eſt albus pedibus: ſed tūc nō eſt ibi figura cōſtructionis. Itē per ſynodochē v̓ba maxime paſtua regunt actm̄: lꝫ eorū actiua non regant duos diuerſosactōs. vt iſte trūcat̉ nares .i. hꝫ trūcatas nares. ⁊ Iſteradit̉ barbā. Sil̓r v̓ba neutra ⁊ abſoluta regūt actm̄ ꝑ ſynodochen: vt iſte dolet vētrē. Querit̉ d̓ hͦ qd̓ dic̄ Priſ. ꝙ bidr̄. Sortes ē albꝰ colorē: qm̄ ē ibi repugnātia: qꝛ hͦ nomēalbꝰ al̓r dr̄ de ſorte: ⁊ al̓r de colore. Ad hoc dico ꝙ lꝫ al̓de vno: al̓r de altero dicat̉. ꝯcedit̉ tn̄ ꝑꝑ apertā reſol̓ontquā ponit Priſ. vt ſortes eſt albꝰ colorē .i. hn̄s albū coloreꝫ. De ſynodoche etiā ſupra dixi in ca. de tropo.allotheca nūeroꝝ ⁊ ꝑſonaꝝ ſine euoFlt̓ ellaNcatiōe ⁊ ꝯceptōe in multis locis. vt I.bilate deo oīs terra. Itē Alter alteriꝰ onera portate. Iteaperite aliꝗs. Iteꝫ Uindicte ꝗſꝗs fauete ſue. ⁊ in multialijs locis vbi ē diſcōueniētia nūeroꝝ ⁊ ꝑſonaꝝ: nec pōtreduci ad aliquā ſpēꝫ p̄miſſaꝝ. Itē ſcias ꝙ qn̄qꝫ nūerusꝓ nūero ponit̉ ita ꝙ ē ibi figura locutōis: vt Ioſeph accuſauit fratres de crimīe peſſimo .i. fr̄em. Itē Armato milite cōplēt .i. armatis militibꝰ. ⁊ talis figura vocat̉ exalagede qͣ ſupra dixi in ca. de coloribꝰ rhetoricis. Itē ꝑ figuraꝫꝯſtructōis ponit̉ qn̄qꝫ nūerꝰ ꝓ nūero: vt ppl̓us currūt i.currit. ⁊ Pars in fruſta ſecāt .i. ſecat: ⁊ ppl̓s hic labijs mehonorat: cor aūt eoꝝ lōge ē a me i. eiꝰ: ⁊ Catilina repudiabat ſeruitia magna copia cuiꝰ .i. quoꝝ. Preterea fit allotheca geneꝝ: vt triſte lupꝰ ſtabul̓. ⁊ p̄neſte ſub ipſa. Qn̄q̄eidē ſubſtātiuo reddunt̉ eadeꝫ adiectiua diuerſoꝝ generū: vt apud Ouidiū. Eſt ſpecus exeſus ſtructura pumicitaſper. Nō hoī facilis nō adeūda fere. Qn̄qꝫ fit cā diſcernēdi ſexū vt anſer erat cuidā p̄cioſo germine feta. Qn̄qfit cā antiꝗtatis: vt Multus murmur erat in ppl̓o. Qn̄qꝫin relatiuis: vt Semini tuo ꝗ ē xp̄s. ⁊ hec oīa ꝯtinent ſubfigura ꝯſtructiōis. De hoc ēt ſupra dixi in tertia ꝑte in ca.de collectiuis noībꝰ. Utrū aūt poſſet dici. Unū ſūt: ſicutppl̓s ſūt: arma eſt: thebe ē: ſupra in tertia ꝑte determīatiē in ca. de noībꝰ ꝯplexiuis. Itē fit allotheca tēpoꝝ qn̄qꝫlocutiōe qn̄qꝫ in ꝯſtructōe. Tūc fit ī locutōe qn̄ tp̄s ꝓ tꝑeponit̉ vt ille regit currꝰ nō decē in ānis .i. rexit. In ꝯſtructōe fit cū dictio vniꝰ tꝑis venit ad terminatōeꝫ alteriutꝑis: vt an̄qͣꝫ abraā fieret ego ſuꝫ. ⁊ illud. Dat veniā ſonūqꝫ dies cras nato ceſare feſtꝰ .i. dabit. Item fit allothecemodoꝝ: qn̄ modꝰ ꝓ mō ponit̉: vt ire ꝓ ibat. ⁊ Nō furtuꝫfacies: ꝓ facito. ⁊ Miſerere mei deꝰ ꝓ miſerearis. Silr̄qn̄ v̓bū ſignificat cōfuſe: vt iſte ieiunat in qͣdrageſima: ⁊iſte equꝰ bn̄ currit. Et vt breuiter ꝯcludā oīs alienatio accidentiū officij vel ſignificationis dr̄ allotheca ẜm Pril.Et hec de illa ⁊ ſuis ſpeciebus ſufficiat nos dixiſſe.