Pars¶Ꝙ coloribūs rīio. icisIIII

eſt queſtio cui nō poteſt vna voce reſpōPiſanlla deri: vt qua geremus bellum: que auxilia nobis parata erunt? quis erit qui ſubuenire velit: cumtam acerbe ſocios tractauerimus? Et vocatur a Tulliohec figura interrogatio.eſt cum dictis quibuſdā qd̓ cōceptumPreciſlO eſt relinquit̉ in audiētium iudicio. Un̄Greciſ. Cōcipe cōceptuꝫ cela preciſio fiet. Ut te nō equūcertamen ponere mecum. Nunꝗd ego recolo: qd̓ tu feciſti: ſed dicere nolo. Uel preciſio fit cum aliquis verba inaīo concepit ⁊ loquendo interrumpit.Proſoneſts quis clamando deum letitiaꝫ velẜm Greciſ. ſub ſcemate eſt cuꝫ aliindignationem exprimit: vt O deus in quantis animusverſat̉ amātis. Et dicitur a pͥoros quod eſt ad ⁊ fonos qteſt ſonus: quaſi ſe habens ad ſonum .i. exclamationem: qꝛhic color dicitur exclamatio.fit quando īnanimatuꝫ loquiProſopopeta tur ad animatum: vt Qui modo naſonis fueramus quinqꝫ libelli. Uel quādo inanimatum ad inanimatuꝫ. vt Terra loquit̉ fontibus ⁊ maribꝰUel fit tot modis vt metaphora. Et dicitur a proſos qd̓eſt perſona: ⁊ poio is quod eſt fingo: quaſi ſermo factusa ficta perſona. Uel dicitur a proſon quod eſt perſona: ⁊poio qd̓ eſt fingo: qͣſi dictio noue ꝑſone: ⁊ reducit̉ ad metaphorā: cum fiat qn̄qꝫ ꝙ irrōnale loquit̉ rōnali: vt Nobis teſtudo locuta eſt. ⁊ hec figura ſepe inuenit̉ in theologia. Un̄ Dam̄. Nouit ſcriptura ⁊ ꝓſopopeia .i. ꝑſonaꝝ fictione vti: vt de inaīatis ſicut de aīatis loqui: ſicut illud.Mare vidit ⁊ fugit. Pug. v̓o ſic dicit. Poio cōponit̉ cumꝓſopa qd̓ eſt ꝑſona: ⁊ dr̄ hec ꝓſopopeia peie .i. ꝑſone cōfictio vel cōfirmatio: vt cum res nō loquēs introducit̉ loquēs: vt ego celuꝫ tego oīa: ⁊ ego terra calcor ab omnibꝰ.In doctrinali dicitur. Perſonaqꝫ nouam formans dat ꝓſopopeiam.fit quādo vnaProtheſeoſparalange p̄poſitio ponitur pro alia. Uide in ſuo loco in ꝗnta parte.RatiocinatiOxit rationem: ⁊ poſtea ipſe dicit:fit quando aliquis a ſeipſo quevt diues auarꝰ eget: qͣre: nō cōpetit vſus. Tangere partatimet: cur? ne minuatur aceruus.fit ex eo ꝙ eadem dictio in principioRepetiliO plurium clauſulaꝝ repetitur: vt Laudate dominuꝫ de celis: laudate eum in excelſis ⁊c̄. Et vide qualiter differunt repetitio: conuerſio: cōplexio: ⁊ conuenit cum ſcemate qd̓ dicitur anafora.Sententia cum preponit̉ aliquid ad breuitateꝫin rhetorica idem eſt qd̓ prouerbiumalicuius moralis inſtructionis: ⁊ ponit̉ conſecutio: vt ẜmgreciſ. Cui ſatis eſt qd̓ hꝫ ſatis illu ꝯſtat habere. Cui nihileſt qd̓ hꝫ ſatis ꝯſtat illū egere. Ergo facit virtus nō copiaſufficiētem. Et nō pauꝑtas ſed mētis hiatus egētē .i. auaritia. Sil̓r h̓. Hic liber eſt qui vitijs nō eſt ſeruus. Pu. v̓odicit. Aſentio tis dr̄ hec ſentētia tie. iudiciū vel litis deciſio: vel firma ⁊ īdubitata rn̄ſio: vel aīaduerſio: vel ſenſusvel intellectus. Itē ſnīa ꝗdā color rhetoricus dr̄ .ſ. breuisor̄o aliꝗd mortalitatis gn̄aliter ꝯprehēdēs: vt Obſequiūamicos: veritas odiū parit. Et a ſnīa dr̄ ſentētioſus ſa. ſū.ſentētijs plenus. ⁊ comꝑat̉. Et ẜm Grego. ſnīa ſimpl̓r dicta in bona parte accipit. Et vt dicit Iſi. ſnīa eſt determinata acceptio alterius partis cōtradictionis.Sinepteſit eſt accidētis mutatio p̄cipue numeẜꝫ doctrinale fit dupl̓r. Uno modori in numeꝝ: vt Unica facta fuit mulier que ſūt mō multe. ſed iſte modus nō eſt multū in yſu. Alio modo eſt mu

A0 5oribus.. hetoricistatio de ſecūda ꝑſona ad tertiā: vt Nobis parce deꝰ nr̄oslauet iſte reatus. vn̄ verſus. Dicunt̉ bine ſpēs ſynepteſiseſſe. Et differt hic modus a tropologia: qꝛ ibi fit tranſitusecōuerſo de tertia ꝑſona ad ſecundam: vt Dn̄i eſt ſalus: ⁊ſuꝑ populū tuū benedictio tua. Et dicit̉ a ſyn qd̓ eſt con⁊ theſis poſitio: quaſi ſimul poſitio.ponit̉ a Greciſ. ſub tropo: ⁊ cōueSomolopela nit cum fantaſia. ⁊ eſt ſomoto.peia cum res incorporea reducit̉ ad loquēdum: vt cū dideus vel angelus loqui. Et dr̄ a ſoma quod eſt corpꝰ: ⁊ poio qd̓ eſt fingo: inde ſomotopeia .i. figmentum corporis.Uel dicit̉ a ſoma quod eſt corpus: ⁊ theſis quod eſt poſitio: ⁊ poio is: quaſi ficti nominis poſitio. Subiectio in ſuoeſt in quinta parte.TraductlO ⁊ꝯuenit cū quodā ſcemate qd̓ appelfit cū aliqd̓ nom̄ ꝑ ſuos cāus variat̉lat̉ poliptoton. Un̄ Greciſ. Hiſce ꝑ caſus vocē traductiofiet: vt Si nihil in vita iocūdius eſt tibi vita: Indecoremvitam perages virtute relicta. Uel etiā fit in ꝯſonātia: vtCur illam curas que multas dat tibi curas.eſt color per quem cōtinuamus dictaTranſitiO dicēdis: vt Audiſtis qualem ſe p̄buūiſte parenti: Nūc qualis ipſe fuit parens audite viciſſimItem dicto de noīe dicēdum eſt de verbo: vel fit qn̄ breuiter on̄dit̉ dictum: ⁊ poſtea quid ſit dicēdum.ẜm Greciſ. ſub ſcemate eſt conTropolOꝑiuerſio ad aliquem per ſecūdamperſonam: vt Dn̄i eſt ſalus ⁊ ſuper populum tuum benedictio tua. ⁊ dicitur a tropos quod eſt ꝯuerſio: ⁊ logos ꝙeſt ſermo: quaſi ſermonis prius habiti conuerſio. ⁊ eſt eadem cum apoſtropha. Hug. enim dicit ꝙ tropologia ē ēcuſatio vel ſenſus ſpiritualis vel moralis ⁊ figuratiua intelligentia vel locutio: vel emendatio vite. Et inde tropelogicus ca. cum. ⁊ tropologice aduerbium: ⁊ tropologicocas. ⁊ tropologizo zas. tropologice loqui. Pap̄. autem ſidicit: Tropologia moralis inſtructio ad inſtructionem ⁊correptionem moꝝ ſiue apertis ſiue figuratis fermonibus ꝓlata. Amodo de allotheca ꝓut eſt figura ꝯſtructionis ẜm ꝙ de ea determinat Priſcianus videamus. Poſſet hic competēter dici de ſeptem regulis ciconij: ⁊ de ſpbus diſtinctiōis .ſ. comate: colo. periodo. ſed poſt allothecam de eis dicemus.eſt improprietas conſtructiōis ex eoAllothe̓ Caꝙ dictiones in eo poſite ꝯſtruunt̉ indiuerſitate accidentium: vt Ego ſortes lego. vel recipitaliam cōſtructibilitateꝫ quā hēant a natura: vt ſortes eſtalbus pedem. ⁊ dicit̉ ab allon quod eſt alienum: ⁊ theſitquod eſt poſitio vel theca: inde allotheca .i. aliena ⁊ diueſa poſitio accidentis vel accidentium: quod ſcema dicit̉a Gonato: ⁊ in lexeos ⁊ in dianeos diuiditur ab eodem.Hic nota ꝙ figura eſt licentioſa improprietas vſu aucteritate vel cōmoditate ꝓlata. ⁊ ẜm hoc aliquādo eſt tolerabilis ⁊ extēdenda: aliqn̄ tolerabilis ⁊ nō extendendaTolerabilis ⁊ extēdēda eſt illa que plus habet rationitqͣꝫ vitij: quia vſu ⁊ cōmoditate probatur: ſicut euocatio ⁊conceptio. Tolerabilis v̓o ⁊ nō extēdēda eſt illa que habet plus vitij qͣꝫ rationis: q̄ tm̄ auctoritate ꝓbat̉ ſicut antiptoſis ⁊ paragoge. Spēs allothece ẜm Priſ. ſunt ꝗnqꝫ.ſ. prolenſis: ſilenſis: zeuma: ſyntheſis: ⁊ antiptoſis. De ſingulis per ordinem videamus.Qeſt preſumptio rerum explicandaProlen. Crumordinem ſecutarum: vt Aquilevolauerunt: hec ab oriente: illa vero ab occidente ⁊ dicitur a pro qd̓ eſt pr̄e: ⁊ lenſis qd̓ eſt ſumptio: īde ꝓlēſis qͣſip̄ſumptio. ¶ Spēs ꝓlēſis vt vult Priſ. ī pͦ mino. ſūt tres.Prima q̄ hꝫ fieri ꝑ ſolos rectos: de qua talis dat̉ regula.