Druckschrift 
Catholicon
Seite
51v
Einzelbild herunterladen
 

De coloribus rheto.IIII.Pars

Imihi reſcribas attn ip̄e veni. Et dr̄ ab anti qd̓ ē ꝯͣ: ⁊ forosqd̓ eſt fari vel dicere: īde antipofora qͣſi dictio ꝯͣ illud qd̓poſſet obijci. vn̄ doctrinale. Rn̄dēs ad ea tibi q̄ ſunt obijciēda Das antipoforā cū nō tn̄ obijciat̉. Uel dr̄ ab anti ⁊foros qd̓ eſt ferre: qͣſi ꝯͣ ferre obiectiōi rn̄ſionem.eſt q̄dā figura de qua ſupra dixi in ca.Antitheta de ſcemate qͣſi in fine.Antitheton eſt in ca. de ſcemate qͣſi in fine.eſt q̄dā figura de qua ſupra dictuꝫAntropoſpatos hoīs attribuit̉ deo: vt deuseſt humana paſſio: qn̄ qd̓ ēiraſcit: gaudet. vn̄ p̄s. Dn̄e ne in furore tuo arguas me: neqꝫ in ira ⁊c̄. Et dr̄ ab antros qd̓ eſt hō: ⁊ paſſis vel patos qd̓eſt paſſio: qͣſi humana paſſio. Et ponit̉ in doctrinali intercolores: vbi ſic dicit. Si que ſunt hoīs aſſignant̉ deitati.Antropoſpatos eſt ſic ſepe dei legis iram. Dicit̉ etiam antropoſpatos qn̄ ecōuerſo qd̓ eſt dei attribuit̉ homini: vtfulminare: tonare: ningere: pluere.Apoſiopeſt&. priſ. in mino. ponit exēplū Terēeſt validus defectꝰ or̄onis. Undetij in Eunucho. Ego ne illā? q̄ illū? q̄ me? q̄ me non. Deeſtcuicūqꝫ ꝯſtructio plene or̄onis. Ego ne illā digner aduentu meo; q̄ illū p̄poſuit mihi; q̄ me ſpreuit? q̄ me non ſuſcepit heri; ⁊ dr̄ ab apo qd̓ eſt defectꝰ: ⁊ vſios qd̓ eſt eqͣle ſiueſub̓a: ⁊ paſſis qd̓ eſt paſſio: qͣſi eqͣlis defectꝰ vel ſub̓alis paſſio: vel a poio is. qd̓ eſt fingere: qͣſi fictio eqͣlis defectꝰ. Ul̓ẜm Pap̄. apoſiopeſis eſt cū id qd̓ dicturi videbamur ſilētio ītercipimꝰ: vt Quos ego: ſꝫ motos p̄ſtat cōponere fluctus: ſuſpēſa locutio. Et vt dicit Alexāder differūt ethiopeſis ⁊ apoſiopeſis: qꝛ in ethiopeſi certū eſt qd̓ ſubintelligi queat: vt hec ſecū. deeſt enī loquebat̉. Sꝫ ī apoſiopeſimultis modis pōt fieri ſuppletio: vt Si ītroibūt in regeꝫmeā: ſuppleri pōt miꝝ erit: vel nō credat̉ mihi vl̓ alid̓ ho̓.Et fiūt hō defectꝰ in penis ⁊ in p̄mijs in theologia ad notādū ꝙ pene reproboꝝ ⁊ p̄mia bonoꝝ ſūt inenarrabilia.Iſa. Secretū meū mihi: ſecretū meū mihi: ve mihi.ꝙeſt ꝯuerſio locutiōis ad aliquē ꝑApoſtrophE ſcd̓am ꝑſonaꝫ: vt dn̄i eſt ſalus ⁊ſuꝑ ppl̓m tuū bn̄dictio tua. Et dr̄ ad apos qd̓ eſt retro velaliud: ⁊ tropos qd̓ eſt ꝯuerſio qͣſi ꝯuerſio ad aliud. ⁊ cōuenit cum tropologia de qua infra dicet̉.Articulus Solus inermis inops inglorius vn̄ reeſt v̓boꝝ diſpoſitio ſine ꝯiūctione: vtdiſti. Uel qn̄ clauſule ſine ceſſatiōe abſqꝫ interuallo diſtꝰguunt̉. ⁊ iſte eſt color rhetoricꝰ qͣſi idem cum ſcemate qd̓dr̄ aſyntheton vel dialiton.ponit̉ a Greciſmo ſub ſcemate: ⁊Barciologla fit cum plura ſub paucis v̓bis cōprehēdunt̉: vt Urit amor paridē: nuptā rapit: armat atrideꝫ. Ultro pugnat̉: fit machina: troia cremat̉. Et dicit̉ abracos qd̓ ē breue ⁊ logos qd̓ ē ẜmo: qͣſi ẜmo breuis. Uelbarciologia ẜm Hug. idē eſt qd̓ breuiloquiū .i. breuis dictio: vt venimꝰ: vidimꝰ: placuit: exemplū eſt Papie.Catatipoſis eit qn̄ aliꝗd iuxta ſui formā deſcriq̄ ponitur a Greciſmo ſub ſcēmatebit̉ vel figurat̉ ſub noīe patris vel matris vel alteriꝰ rei.vt caluus. criſpus: ventroſus: ſophronicus: ſerroniꝰ: ſocratem deſcribūt hec oīa ſolum. Et dr̄ a cata qd̓ eſt iuxta: ⁊ tipus quod eſt figura vel forma: quaſi alicuius deſcriptioiuxta ſui formam vel figuram.que ponit̉ a Greciſmo ſub ſcemate fit cuꝫiIMax de vno v̓bo in v̓bis fit gradatio: vt Marsvidet hāc: viſāqꝫ cupit: potiturqꝫ cupita. Uel vt dic̄ Pap̄climax gradatio cū a quo ſuꝑior ſenſus terminat̉ īferiorincipit: vt eſt illud. Ex innocētia naſcit̉ dignitas: ex dignitate honor ex honore imperiū. Hāc figurā nōnulli cathe

rheto.nā vocāt: qd̓ ſcema eſt. ⁊ cōuenit hec figura cum illo colre qui dr̄ gradatio. ⁊ dr̄ a clima qd̓ eſt gradatio.ComplexlE pluriuꝫ clauſulaꝝ repetit̉. ⁊ alterfit ex eo ꝙ eadeꝫ dictio in pͥncipucirca finē earundē: vt Bn̄dicite angeli dn̄i dn̄o: bn̄diciteceli dn̄o. Itē quis teſtamētū vetꝰ trāſtulit? DieronymꝰQuis triū linguaꝝ peritus ſiue expertus fuit? Hieronymus. Quis hereſes deſtruxit? Hieronymus. Et dr̄ a complector complecteris. qꝛ cōplectit̉ cōuerſionem ⁊ repetitionem: qui ſunt duo per ſe colores.eſt qn̄ fines medietati verſuū cōueConcordia niūt ⁊ cōcordāt: vt pꝫ in verſibꝰleoninis. Fac tibi fortunam: feſtines frangere lunam. Et cōtra fatum faciet te cura beatum.eſt geminatio dictiōis vl̓ diConduplicati Octionū vel or̄onis ad laudevel vituperiū alicꝰ: ⁊ nō ẜuat locū: qꝛ fit in pͥncipio vl̓ mdio vel fine: vt Tu ne pr̄eꝫ gladio crudelis nate necaſti:Tu ne pr̄eꝫ nunꝗd: mors pr̄is mors tua nunꝗd? Et cōuenit cū quodā ſcēmate qd̓ dr̄ anadiploſis: ⁊ ēt cū ep̄analēſivl̓ ꝯiunctū ē cū due clauſule clauConiunctiC dunt̉ ſub vno verbo poſito in medio. vt Aut etas forme decus atterit aut valitudo .i. infirmitas: ⁊ conuenit cum zeumatefit qn̄ ꝯͣrijs rebꝰ or̄o ꝯficit̉: vt In luContent iCctū rides: inter cōuiuia luges. Urberure cupis: laudas bona ruris in vrbe. Mane peto lectū:dimitto veſpere tectum.Contrariuri. bus efficit̉ certꝰ: vt Qui ſibi nōfit: ex quo animꝰ ex diuerſis reparcit qūo mihi vel tibi parcet? Qui ſua diuulgat ꝓbracredis ꝙ tua celet; An cedes ſoli quē cū ſocio ſuꝑaſti; qͣſdicat nō: ⁊ cōuenit cū ſcēmate: qd̓ dr̄ in antitheton.eſt qn̄ eadē dictio in fine clauſulaꝝConuerſtO repetitur: vt Qui vitium ſpernis iſpernis friuola ſpernis.eſt qn̄ tollit̉ qd̓ pͥus dictū eſt: ⁊ qd̓ maCorrectlO gis idoneū videt̉ apponit̉: vt Sūminus oblitus decoris: quinimmo dedecoris: ex quo dicoramans: īmo veracius amens. Et cōuenit hic color cum figura que dr̄ epidioceſis: de qua infra dicam.eſt dubitatio: vt Eloquar an ſileaꝫOīaforoſis Et dicit̉ a dia qd̓ eſt duor foros dieſt locutio: inde diaforoſis ideſt duplex locutio.eſt figura locutōis in theologia famiOīaſirtos iaris: quando aliqua vox vel dicuoad duo trahitur: vt Nequando rapiat vt leo animā meā.ſ. ille qui eſt vt leo: vel leo nō rapiat.eſt breuis demōſtratio rei ꝑ or̄onemDiffinitio fcā ꝓprias rei amplectēs ꝓpertesvt Prodigus eſt qͣſi vitio retinēda ꝓfundēs. Largus ęſumptū facit ex rōne libēter. Parcꝰ ꝗ retinet ꝗcꝗd depoſtulat vſus. Qui retinet cupide qd̓ res depoſcit auarus.Prodigus vt largo ſic diſtat parcus auaro.fit cū aliꝗs oſtēdit dubium ſe eſſe: ⁊Dubitatio ignorat ꝗd ſit potiꝰ eligendū. vi A.ꝗs es ignoro: quo te quoqꝫ noīe dicā Neſcio: ſi dicā ſpūrciſſime: nō erit equū. Si ſcelꝰ appellē minꝰ ē: deformioan ſis Nequior ignoro: nūc hoc mihi: nūc placet aliudqeſt euagatio p̄ter maꝫ. ⁊ dr̄ ab ē. qd̓ ē extra.Ehaſt ⁊baſis qd̓ eſt fundamētuꝫ: qͣſi extra māmque eſt fundamētū: cuꝫ ẜm maͣm inꝗrendi ſint ẜmones.Un̄ doctrinale. Extra maͣm deſcribens: vana vagat̉ Auctor. ⁊ hanc plures ebaſim dixere figuram. Quidā dicūteubaſis ꝑ eū diphtongū. Et eſt eubaſis bona digreſſio ſit̄ſepe auctores faciunt qn̄ relicta materia digreſſioneꝫ fa