(De ſcemateIIII.Pars
ptotos qd̓ ē caſuale: īde omoeptoton .i. or̄o vel dictio ſimiliū caſualiū. vel ẜꝫ Pu. omos qd̓ eſt vnū cōponit̉ cū ptotos qd̓ ē caſus ⁊ dr̄ omoeptoton cū plura noīa ꝑ vnū caſūdenotant̉: vt ſꝫ neqꝫ currētē: ſꝫ nec cognoſcit eūtē. Tollētēqꝫ manū ſaxū in mare mouētē. vel ẜꝫ Hu. Omoptotonvel omoeptoton ē cū vno mō plura v̓ba ſumunt̉: vt cumabijt: abſceſſit: euaſit: erupit. Itē cātate: exultate: pſallite.Omoetelenton me finiunt̉: vt Eos reduci qͣꝫeſt qn̄ ſil̓i mō dictiōes plurrelinꝗ: deuehi qͣꝫ deſeri malui: ⁊ fit ꝓpͥe in v̓bis: vt Abijtabſceſſit: euaſit: erupit. vt vult Iſid. Inter omoeptoton ⁊omoetelēton ẜꝫ quoſdā hoc diſtat: qꝛ omoeptoton ē quotiēs ī fil̓es caſus v̓ba diuerſa exeūt: vt Merētes ⁊c̄. Oēsenī illi caſus actī ſunt. Omoetelēton v̓o dr̄ qn̄ pl̓ima v̓bavnā hn̄t ⁊ ſil̓em clauſulā: vt Reduci qͣꝫ relinꝗ ⁊c̄. Alij dicūt ꝙ fit quū duo v̓ſus vel due clauſule medietates v̓ſuūin fine ſil̓r terminātur: vt ſunt v̓ſus leonini: ⁊ caudati: ⁊ cōcathenati. Beda v̓o dicit ꝙ omoetelenton ē quotiēs media ⁊ poſtrēa v̓ſus ſiue ſnīe ſil̓i ſyl. finiunt̉: vt ī Eccle. Helius ē videre qd̓ cupias: qͣꝫ d̓ſiderare qd̓ neſcias. Itē Helius ē a ſapiēte corripi qͣꝫ ſtultoꝝ adulatiōe decipi. Hac figura ſepe poete ⁊ oratores vtunt̉. Poete hoc mō. Peruiadiuiſi patuerūt cerula pōti. Oratores v̓o ita. Btūs iob d̓oſoli ⁊ ſibi cognitꝰ in trāqͥllitate ad noſtrā noticiā ꝑducendus tactus ē verbere: vt odorē ſuarū viriū tanto largiusſꝑgeret: quāto more aromatū meliꝰ ex īcēſiōe fragraret.Quo ſcemate ipſe ꝗ hoc dixit btūs papa Gregoriꝰ ſepiſſime vſus fuiſſe reꝑit̉. Et dr omoetelēton ab omōe qd̓ ē ſimiliuꝫ: ⁊ telenton qd̓ eſt finis quaſi cōſimiliū finis. Namtelos grece latine finis vel terminus dicit̉. Uel ẜꝫ quoſdam dicitur omoelētos: ⁊ tunc dicit̉ ab omos qd̓ eſt vnū⁊ lētos qd̓ eſt finis: quaſi habēs vnū finē.Poliptoton ſtincta: vt Littora littoribus ꝯͣrieeſt multitudo caſuū varietate difluctibꝰ vndas. ¶ Et ſcias ꝙ poliptoton grece: latīe dicit̉ml̓titudo caſuū: vbi .ſ. ml̓ti caſus ponunt̉: ſꝫ diuerſi vt ī p̄dicto exēplo. Littora littoribꝰ ⁊c̄. Ecce littora ē actūs caſus ⁊ littoribꝰ dtūs. ⁊ ẜꝫ Hu. cōponit̉ a polis qd̓ ē pl̓alitas⁊ ptotos caſus: īde poliptoton: qͣſi pl̓alitas caſuū: cuꝫ .ſ. diuerſis caſibꝰ ſnīa variat̉: vt apd̓ Perſiū. Ex nihilo nihil īnihilum poſſe reuerti: ⁊ vocat̉ in rhetorica traductio quidam color rhetoricus.eſt ſeries or̄onis vl̓ ꝯſtructio tenorē ſuHyrinos uꝫ vſqꝫ ad vltimū ẜuās: vt apd̓ Uir. Inpͥncipio celū ac terras cāpoſqꝫ liquētes: Lucētēqꝫ globilune: titaniaqꝫ aſtra Spus ītꝰ alit. ẜꝫ Bona. Beda v̓o dic̄Pyrinos .i. ꝯueniētia dr̄: qn̄ ſeries or̄onis tenorē ſuū vſoad vltimū ẜuat: nulla videlꝫ alia cā vl̓ ꝑſona mutata: vt īpſal. Deꝰ ī noīe tuo ſaluū me fac ⁊c̄. vſqꝫ dū ait. Et nō ꝓpoſuerūt deū an̄ ꝯſpectū ſuū. Orat enī ꝓph̓a: vt auxilio dn̄iſaluatoris ab hoſtiū īſecutiōe liberet. ¶ Et ſcias ꝙ hyrinos ē lōga ꝯſtructiōis ſuſpēſio: vt apd̓ auctores ſepe īuenitur. Et dr̄ hyrinos qͣſi ſyrinos: a ſyren qd̓ ē tractꝰ. Nlaꝫ vtdic̄ Pu. a ſyren. qd̓ ē tractꝰ dr̄ hͦ ſyrina ſyrinatis .i. caudaveſtis feminarū. Syrina ēt dr̄ lōga ſeries or̄onis tenoreꝫſuū vſqꝫ ad vltimū ſeruās. Scd̓ꝫ aūt Pu. hyrinos ē ſnīecōtinuate or̄onis tenorē ſuū vſqꝫ ad vltimū ẜuās. Hyrinos ꝗdē īterp̄tat̉ ſuſpēſio. Et differt hyrīos ab hyꝑbatonqꝛ hyrinos ordineꝫ ſeruat: hyꝑbaton turbat: ⁊ iō hyrinoscōtinet̉ ſub ſcēmate: hyꝑbaton vero ſub tropo.eſt multis annexa cōiūctiōiPoliſinthēton bus dictio: vt mr̄ pr̄qꝫ nepoſqꝫ. Itē pſal. Dn̄s cōſeruet eū ⁊ viuificet eū ⁊ beatū faciateū in terra: ⁊ nō tradat eū ī aīaꝫ inimicoꝝ eiꝰ. Et dr̄ a pol̓qd̓ ē pluralitas: ⁊ ſyn qd̓ ē con: ⁊ theſis qd̓ ē poſitio: qͣſi habēs pl̓es poſitiōes .i. ꝯiūctiōes: vl̓ dr̄ a polis qd̓ ē pl̓alitas
⁊ ſyntheton cōpoſitio .ſ. qn̄ pl̓es qͣꝫ due or̄ones ꝯiūgunt̉ ijvnā: qͣſi plus qͣꝫ ſyntheton: vt dic̄ Hu. ⁊ eſt ꝯͣriū dialitonDialiton ⁊ fit ẜꝫ Dona. qn̄ ſine ꝯiuctiōibꝰ pūctvel aſyntheton eſt ꝯͣria poliſynthetontim ꝓferunt̉ dictiōes: vt Ite ferte cite flāmas: date telīpellite remos. Itē. Iubilate deo oīs terra: pſalmū dicitenoī eius: date gloriā laudi eius: dicite deo ⁊c̄. ⁊ in hymnoQuē terra pōtꝰ ethera colūt adorāt p̄dicāt. Et dr̄ a diaeſt dis ⁊ lis diuiſio: qͣſi diſſolutio or̄onuꝫ: vt Ferro famopeſte ꝑiſti: ⁊ dr̄ dialiton ꝯͣria poliſyntheton: qꝛ ſic̄ illa plures hꝫ ꝯiūctiōes: ita iſta nō hꝫ aliquā: ⁊ vt dic̄ Pu. Dia qponit̉ cuꝫ liſis qd̓ eſt ſolutio: ⁊ dicit̉ dialitos vel dialitonquaſi diſſolutio .ſ. pluriū orationū ſine ꝯiunctione ꝓlatarum: qn̄ videlicet vna oratio per ſubtractionē ꝯiūctiondiuidit̉ in plures ſpēs qͣꝫ in duas. Si v̓o diuidat̉ tm̄ in dias. dicit̉ figura illa aſyntheton ẜm Pu. Donatus nō facitdifferētiā inter dialiton ⁊ aſyntheton. Et habet hec figura tres formas: qm̄ aſyntheton: ſiquideꝫ aut equalia: autſimilia: aut ꝯͣria diſiūgit: ſicut poliſyntheton aūt ꝯͣria: autſimilia: aut equalia cōiungit.n ide ē qd̓ dyaliton: ẜm dona. Et diAſyntheton citur ab a quod ē ſine ⁊ ſyn quedeſt con. ⁊ theſis poſitio vel ꝯiunctio .i. ſine ꝯiunctiōe: ⁊ diin coloribꝰ rhetoricis articulꝰ. Hu. v̓o dic̄: ſyntheton ꝯponit̉ cū a ⁊ dr̄ aſynthetō: qn̄ .ſ. vna or̄o diuidit̉ in duas.Syntheton theſis qd̓ eſt poſitio īde hec ſynibꝰvt dicit Pu. dicit̉ a ſyn qd̓ eſt con.ton q̄dam figura: qn̄ .ſ. due or̄ones iungunt̉ in vnam.ponit̉ ab Iſido. in li. etymo. ⁊ nō eAntithēton pona. ⁊ ẜm eū fit vbi ꝯͣria ꝯtrarucōponunt̉: ⁊ ſnīe pulchritudinē reddūt: vt illud. Frigidepugnabant calidis: humentia ſiccis: mollia cū duris: ſinepondere habentia pondus. Et dicit̉ ab anti qd̓ eſt ꝯtra: ⁊theton qd̓ eſt poſitio: quaſi cōtraria poſitio. vnde a Tullio appellat̉ hec figura contrariuꝫ. Doctrinale vero vbiagit de coloribus rhetoricis dicit. Uerba per antithetorreſpondent vltima primis. Sunt daniel noe iob caſtusrhetorqꝫ maritus. vide in antitheta.ẜm Greciſmum fit: quādo pͥma ſentēAntilhela tia contrariat̉ alteri. vt in pͥmis dubus verſibus Boetij. Carmina qui quondaꝫ ſtudio florente peregi. Flebilis heu meſtos cogor inire modos. ⁊appellat̉ a ꝗbuſdam antitheſis. Eſt autē antitheta ꝯtriria poſitio vel locutio. ⁊ dicit̉ ab anti qd̓ eſt ꝯtra: ⁊ theſisqd̓ eſt poſitio .ſ. vbi cōtraria ꝯtrarijs opponunt̉: qͣſi ꝯtraria ſnīe oppoſitio. Pap̄. v̓o dicit. Antitheton vbi cōtrariꝯtrarijs opponunt̉: ⁊ pulchritudinē ſnīe reddunt: vt Fgida pugnabāt calidis: humentia ſiccis. Antitheta grececōtrapoſita latine vt contra malū bonū. Per infamiā ⁊bonā famā: oppoſitiones ſunt: qͣſi cōtra thetā litterā. vr̄vt patuit: Papͥ. manifeſte diſtinguit inter antitheton etantithetaꝫ. Nec etiam dicitur ſyndiaſmos.ponit̉ ab Iſido. ſub ſcemate. ſꝫ in doHypala ꝗb̓ gtrinali ꝗdē in coloribꝰ rhetoricis. ſfit ẜm Iſido. quotiēs ꝑ ꝯͣriuꝫ v̓ba ītelligunt̉: vt date claſibus ventos: cū ecōtrario claſſes ventis: ⁊ nō vētos claſibus demus. Itē perflauit fiſtola buccas. Itē in Dieremia. Mittamus lignū in panē eius .i. panē in ligno: hocxp̄ꝫ in crucē. Et dicit̉ ab hypa qd̓ eſt mutatio: ⁊ logos ēeſt ſermo: quaſi mutatio ſermonis: vel dicit̉ ab hypos qeſt ſub ⁊ aleon qd̓ eſt alienuꝫ: ⁊ logos qd̓ eſt ſermo: quaalienatꝰ ſermo ⁊ reducit̉ ad metaphorā reciprocaꝫ: ⁊ fitcauſa metri vel ornatus. De hoc etiā infra dicā vbi d̓terminabo de antiptoſi. Hypalage v̓o ẜm Pu. eſt cōuerſitcaſuū vel ꝯſtructionū: vel qn̄qꝫ totiꝰ ſnīe. Hec de ſcemte ⁊ eius ſpēbus dicta ſunt. Amodo de tropo videamus