51ParsIIII.¶ De ſcemate
eſt vnius verbi cōcluſio diuerſis clauſulisIeuma apta cōiūctio: ẜꝫ Pona. In dotrinali etiā ſicpicit̉: Leuma fit in v̓bo ſi plurima clauſeris vno: vt hymnus xp̄e tibi tibi laus tibi gloria det̉. De hoc plenius dicāinfra: vbi determinabo de alleotheta ẜm Priſ.eſt figura ſuꝑiori ꝯͣria vbi diuerſaHypozenſis yba ſingulis ꝗbuſdā clauſulis ꝓprie ſubiūgunt̉: vt ſic regē adijt: ⁊ regi memorat nomēqꝫgenuſqꝫ. Dicit̉ aūt hypozenſis eē ꝯͣria zeumati: qꝛ qd̓ zeuma facit vno v̓bo iſta diuerſis ꝑagit. Hꝫ quoqꝫ vnūqd̓qꝫv̓bū ſuā clauſulā: vt regē adijt: regi memorat. vn̄ ẜꝫ quoſdaꝫ dr̄ ab hypos qd̓ ē ꝯͣ ⁊ zeuma: qͣſi ꝯͣria zeumati: vt vultDona. Beda enī dicit: ꝙ qn̄ v̓ba vel ſnīe ſingulis ꝗbuſdāclauſulis adiūgunt̉: fit hypozenſis. Uerba: vt Uirtutemterribiliū tuoꝝ dicēt: ⁊ magnitudinē tuā narrabūt. Memoriā abundātie ſuauitatis tue eructabūt: ⁊ iuſtitia tuaexultabūt. Itē illud apl̓i ad Cor. Siue ꝓph̓ie euacuabūtur: ſiue līgue ceſſabūt: ſiue ſcīa deſtruet. Gnīe: vt Si cōſiſtāt aduerſuꝫ me caſtra: nō timebit cor meū. Et ſi exurgat aduerſuꝫ me p̄liū: in hoc ego ſperabo. Scd̓ꝫ doctrinale v̓o fit: qn̄ plura v̓ba addunt vni ſuppoſito: vt Nos viſitet: nos ornet: nos ſaluet gr̄a xp̄i. Et dicit̉ ẜm Hug. ab hypos qd̓ eſt ſub ⁊ zenſis dictio: vn̄ hypozenſis quedā figura: vbi ſingulis ſenſibꝰ ꝓpria vnicuiqꝫ clauſula eſt. Ul̓ ẜꝫalios hypozenſis dicit ab hypos qd̓ ē ſub ⁊ zenſis iūcturaſiue iūctio: vn̄ hypozēſis .i. ſubiūctio: qꝛ ſubiūgit verbumvnicuiqꝫ clauſule: vt Uinū letificat: ſuꝑbia inflat: iracundia inflāmat: rapacitas inquietat.eſt diſſimiliū clauſularū per vnū verbuꝫSilenſis cōglutinata cōceptio ẜꝫ Donatū: vt Pieillius arma. hic currus fuit. De hoc plenius dicā īfra vbiagam de alleotheta ẜm Priſ.Anad iploſts nitalius īcipit: vt dicit Donatuseſt quū ab eodē quo vnꝰ v̓ſus fiAnadiploſis ē cōgemīatio dictiōis ex vltimo loco p̄cedētis v̓ſus ⁊ pͥncipio ſequētis: vt Seꝗtur pulcherrimꝰ aſturAſtur equus vidēs. Et in pſal. Stātes erāt pedes noſtri īatrijs tuis hieruſalē. Hieruſaleꝫ q̄ edificat̉ vt ciuitas ⁊c̄Doctrīale vult ꝙ fiat qn̄ vbi finit ſyllaba vniꝰ pedis ibideꝫ incipit alia: vt Pſallite deo noſtro pſallite: pſallite regi noſtro pſallite. Et dr̄ ab ana qd̓ eſt ſurſuꝫ: ⁊ diploſis qd̓eſt duplicatio: quaſi ſuꝑioris verſus duplicatio. vel quafiſurſum iteruꝫ duplicatio: vel dr̄ ab ana qd̓ eſt re: ⁊ diplonqd̓ eſt plica: quaſi replicatio: qꝛ dictio replicat̉: ⁊ eſt idemcum colore rhetorico qui dicit̉ cōduplicatio.Anaror ꝑpͥncipiū pluriū v̓ſuū: vt nate mee vireteſt repetitio vel relatio eiuſdē dictionismea magna potētia ſolus. Nate pr̄is ſūmi. Et pſal. Dn̄s illuminatio mea ⁊ ſalus mea quē timebo. Dn̄s ꝓtector vite mee a quo trepidabo. vel ẜm doctrinale fit qn̄ diuerſeclauſule ꝯtinue ab eadē īcipiūt dictiōe: vt Xp̄s mūdauitxp̄s nos purificauit. vel Te colo: te laudo: te glorifico: tibiplaudo. Itē. Tu dn̄s: tu vir: tu mihi frater eras. Itē. Uoxdn̄i in v̓tute: vox dn̄i in magnificētia: vox dn̄i ꝯfringētiscedros. Et dr̄ ab ana qd̓ eſt ſurſuꝫ: ⁊ foros qd̓ ē ferre: indeanafora qͣſi eiuſdē v̓bi vel dictiōis relatio: qꝛ qd̓ ſupra eſtdictū iterū fert̉. vl̓ dicit̉ ab ana qd̓ eſt re ⁊ foros ferre: qͣſirelatio: ⁊ vocat̉ in coloribꝰ rhetoricis repetitio.Epanalēſis vºˡ epinalēſis ē ẜmonis in pͥncipiov̓ſus poſiti eiuſdē in fine replicatiovel repetitio. vn̄ doctrinale. Principio finē facit epinalēſis eundē. vt Multa ſuꝑ p̓amo rogitās ſuꝑ hectore multa. Itē. Nobis grata pͥus nō ſunt modo ꝯgrua nobis. Itē.beus quis erit ſil̓is tibi: ne taceas neqꝫ cōpeſcaris deus. ⁊Paulus. Gaudete in dn̄o ſemꝑ: iterū dico gaudēte. ⁊ Iuuenalis. Creſcit amor nūmi quātū ip̄a pecunia creſcit. Et
dr̄ ab ep̄i qd̓ eſt ſupra: ⁊ ana qd̓ eſt re: ⁊ leſis qd̓ eſt ſuptio:inde epanalenſis .i. ſuꝑioris dictionis reſumptio. ⁊ vocat̉a Tullio cōduplicatio ⁊ eſt color rhetoricus.Epizenſis eſt eiuſdē v̓bi in eodē vſu ſine aliquadilatione cōgeminatio: vt meme. ItēCōſurge cōſurgē. Itē in euāgelio Hatth̓. Hieruſalē hieruſaleꝫ que occidis ꝓph̓as. Itē pſal. Uiuēs viuēs ipſe cōfitebit̉ tibi. Itē Iſa. Cōſolamini cōſolamini popule meꝰ.Et dicit̉ ab ep̄i qd̓ eſt iterare: ⁊ zenſis qd̓ eſt cōiuctio: quaſi iterata cōiūctio. vel ab ep̄i qd̓ eſt ſupra: ⁊ zenſis qd̓ ē duplicatio: inde epizenſis: quaſi ſuꝑioris dictiōis duplicatioIn hoc autē differt epizenſis ab epanalenſi: qꝛ epanalenſis habet multa verba in medio: vt Creſcit amor nummiquātū ip̄a pecunia creſcit. Epizēſis v̓o nullū verbū habetin medio: ſed ſine mora idē repetitur: vt Me me aſſuꝫ ꝙfeci in me cōuertite ferrum.Paranomaſla efficit̉ aliud nomē: veluti q̄eſt quotienſcūqꝫ de nominedam denominatio: vt Terētius in comedia. Nō īceptioeſt amantiuꝫ ſed amentiū ẜm Bonatū. vel paranomaſiaeſt ẜm quoſdam quando due vel plures dictiones ponūtur: habentes idem principium vel eundem finem: ita ꝙſignificent diuerſa: vt Curia curiaꝝ: genitrix nutrix miſeroꝝ. Beda autē dicit. Paranomaſia .i. denoīatio diciturquotiens dictio pene ſil̓is ponit̉ in ſignificatione diuerſa mutata videlicet littera vel ſyllaba: vt in pſal. 2i. iuxtahebraicā veritatē. In te cōfiſi ſunt ⁊ nō ſūt cōfuſi. ⁊ Paulus. Uidete malos operarios: videte cōciſionē. Nos enīcircūciſio ꝗ ſpiritu deo ſeruimus. Et dicit̉ ẜm pu. a paraqd̓ eſt iuxta: ⁊ noma qd̓ eſt nomē: inde hec paranomaſiai. ſignificatiōe diuerſa dictio pene ipſa: vt Abire aut obire te cōuenit .i. exulē fieri aut mori. Itē nō curas vera ſedera. vel dicit̉ a para qd̓ eſt ad ⁊ noma nomen: inde paranomaſia .i. agnominatio: qꝛ fit ibi agnominatio: ⁊ vocat̉aTullio talis color rhetoricus agnominatio.Sceſiſonomaton minū ꝯiūctoꝝ diuerſo ſoẜm Bedā ē ml̓titudo nonō vnā rē ſignificantiū: vt in Iſa. Ue gēti peccatrici: ppl̓ograui iniꝗtate: ſemini neqͣꝫ: filijs ſceleratis. ⁊ ī Pſal. Pec.cauimꝰ cum patribꝰ nr̄is: iniuſte egimus: iniꝗtatē fecimvel ẜm alios ſi dicā. Nubila nix grando ꝓcella fluminavēti. Et dr̄ a ſcēſis qd̓ eſt multitudo: ⁊ onamaton qd̓ ē nominuꝫ: īde ſcēſiſonomaton: qͣſi multitudo noīuꝫ vel dr̄ſceſis qd̓ eſt multitudo: ⁊ onomā qd̓ eſt nomē. ⁊ theſis qd̓eſt poſitio: qͣſi poſitio noīum inſimul poſitoꝝeſt cū ab eiſdē lr̄is multa inParanomēon cpoāt v̓ba vl̓ finiunt̉: vt O cte tute tāte tibi tanta tyrāne tuliſti. vt tal̓ ſit ordo. O titetāte tyrāne tuliſti tute .i. tuipſe tāta tibi. Item Hachinamulta minat̉ maxīa muris. Itē in pſal. Bn̄diximꝰ vobisde domo dn̄i deus dn̄s. Itē ẜm ſil̓itudinē ſerpentis ſicutaſpidis ſurde ⁊c̄. Itē vitat vim virgo virilē. Et dr̄ a paraqd̓ eſt cōiunctio vel ad ⁊ onomēon qd̓ eſt ſil̓e: qͣſi aſſimilatio vel ꝯiunctio ſimiliū. Et ſcias ꝙ hoc ſcēmate raro vtēdū eſt: ne eiuſdē lr̄e aſſidua repetitio faſtidiū generet.eſt cū ī ſil̓es caſus exeūt v̓ba diOmoeptoton uerſa: ſic̄ apud Enniū inuenit̉.Merētes flētes lachrimātes ⁊ miſerātes: ẜm Bona. velẜm Bedā: Omoeptoton ē: cū diuerſis caſibꝰ variat̉ or̄o:vt Apl̓s dic̄ ad romanos. Qm̄ ex ipſo ⁊ ꝑ ip̄m ⁊ in ip̄o ſūtoīa: ipſi gl̓ia in ſecula. ⁊ in Pſal. Niue dealbabunt in ſelmon montē dn̄i: montē vberē. Et mons coagulatꝰ: mōpinguis: vt quid ſuſpicamini montes vberes. Mons inquo beneplacitum eſt deo habitare in eo. Et dicitur abomos qd̓ eſt vnū vel ſimile: ⁊ ptotos qd̓ eſt caſus: qͣſi vniformitas vel ſil̓itudo caſuū: vel dr̄ ab omōe qd̓ eſt ſil̓e. ⁊