¶ De vitijs ⁊ figurisParsIIII.
predicti ablatiui nō regunt̉: ſꝫ abſolute ponunt̉: vt ꝓficiote docēte: ⁊ pādo currēte ſedeo: ⁊ hec opio eſt cōior. De regulis aūt qͣs ꝗdā fugitiuas appellāt: dixi ſupra vbi egi deaduerbijs. Ml̓ta ꝑtinētia ad ꝯſtructionē ⁊ regimē poſuiſupra in tractatu de ſpēbus noīuꝫ: ⁊ ponā in quarta partein tracratu de allotheta.¶ Hec de ethymologia ⁊ diaſyntaſtica ſufficiant.¶ Quarta pars de vitijs ⁊ figuris incipit.Oſtquā in precedentibus terminauimꝰ de tribꝰ partibꝰ huioꝑis .ſ. orthographia: ꝓſodia: ⁊ ethymologia: vbi etiā de diaſyntaſtica aliqͣ miſcuimꝰ. Nūc de qͣrta ꝑte .ſ. de figuris videamꝰ. Sꝫ qꝛ vnū oppoſitū ꝑ aliud cognoſcit̉: iō pͦ de vitijs ānexis barbariſmo ⁊ ſoloeciſmo dicemꝰ: deinde de figuris. Nā de barbariſmo ⁊ ſoloeciſmoin ſuo loco tractabimꝰ ī ꝗnta ꝑte. ¶ Scias gͦ ꝙ vitia ānexa barbariſmo ⁊ ſoloeciſmo ẜꝫ Bona. ſūt decē .ſ. acirologia: cacephaton vel cathophonia: pleonaſmos: ꝑiſologiamacrologia: tātologia: eclipſis: tapinoſis: catheſynthetonamphibologia. ¶ De vitijs annexis.eſt īpropria dictio: vt hic. Hūc egoAcirologia ſppotui tm̄ ſperare dolorē. ſperareenī dixit ꝓ timere. Et dicit̉ ab a. qd̓ eſt ſine ⁊ ciros qd̓ eſtmanus ⁊ logos qd̓ eſt ſermo: inde acirologia .i. ſermo ꝗ nōeſt in manibus .i. in vſu. ea enī dicunt̉ ad manū habere q̄ſunt vſitata. vel acirologia dicit̉ ab a. qd̓ eſt ſine: ⁊ ciro qd̓eſt ſancio ⁊ logos qd̓ eſt ſermo: īde acirologia quaſi ẜmoinſancitus. qꝛ nō firmat̉ aliqua regula artis.eſt obſcena enūciatio: vel in cōLacephaton poſita dictione vel in vno verbovt numerū cū nauibꝰ equat ⁊ arrige aures pāphile. Et dicitur a cacos quod eſt malum vel turpe: ⁊ phonos quodeſt ſonus: quaſi malus ſiue turpis ſonus vel dicitur a cacos turpis: ⁊ phaſis enunciatio: quaſi turpis verbi enūciatio. vel dicitur cacephaton a cacos quod eſt malū: ⁊ phatos poſitio: vel phanos qd̓ eſt ſonꝰ: ⁊ teneo qͣſi mala poſitio: vel malū ſonū tenēs. Obſcena .i. turpis enunciatio dr̄cacephaton: ⁊ fit vel in cōpoſita aliqͣ dictiōe ⁊ in cōtextupartiū: vt numerū cū nauibꝰ eqͣt. hic .n. eſt obſcena enunciatio ẜꝫ quoſdā īter duas ꝑtes or̄onis .ſ. numerū ⁊ cū: velvt alij volūt īter cū ⁊ nauibꝰ. Nā p̄poſitio cū ſequēte n. littera: īſolētē ⁊ obſcenū reddit ſonū: qꝛ vt Priſ. ait. M. ī extremitate dictionū obſcure ſonat: ⁊ n. lr̄a īter aſꝑas ꝯſonātes reputat̉: vt Martianꝰ on̄dit. Utriuſqꝫ gͦ ꝯtinuitate ꝓpter obſcurū ſonū lr̄e m. ⁊ aſꝑitatē lr̄e n. cacephaton gnaͣtur. Propter hāc cauſaꝫ nō dicimꝰ cū nobis ſꝫ nobiſcū. vl̓in vno v̓bo: vt arrige aures paphile. hoc exēplū ex Terētio ſumit̉. Hac aūt lr̄a r. geminata: aſꝑitas in eo qd̓ eſt arrige cācephaton efficit. Nec ſolū in his cacephaton in ſuꝑficie cōſtructiōis cernit̉: ſed in ſenſu turpitudo q̄dā īeſſevidet̉. vn̄ Diomedes ait. Cacephaton eſt vitio cōpōnis īuerecūda ſuſpicio: vt arrige aures pāphile. Nlimirū callide ſignificās pāphilū fuiſſe libidinoſuꝫ. vn̄ ⁊ ſuo noīe pāphilus qͣſi ciuiū amator interp̄tat̉. itaqꝫ per rectas aures:arrectū calamū atqꝫ ad libidinē ꝑatū eū hūiſſe ſignificatHec alio noīe dr̄ cacophonia: ⁊ ꝯͣriat̉ ei euphonia: vt infredicam. Cacophonia autē eſt turpis ſonus: vel turpis fatꝰ⁊ cōponit̉ a cacos turpe ⁊ phonos ſonus: inde cacōphonicus cacōphonica cacophonicū .i. male ſonans.ẜꝫ Bona. ē abiectio v̓bi ſuꝑuaPleonaſmos cua ad plenā ſignificatione: vtSic ore locuta ē: ⁊ Auribꝰ audite ſidera celi. Poterat enīſufficere ſi dixiſſet: ſic locuta eſt: etiā ſi nō addidiſſet ore.Ore enim loꝗmur nō oculis vel aure. ¶ Et ſcias ꝙ quū
dr̄: niger coruus: nō ē ibi pleonaſmos: ſꝫ epitēton. dr̄ autēpleonaſmos a pleos qd̓ eſt plenitudo ⁊ onoma qd̓ eſt nomen: īde pleonaſmos .i. plenitudo vel ſuꝑabūdātia noīs.vel dicit̉ a pleo greco qd̓ eſt ſuꝑfluū ⁊ auaritia: ⁊ onomaqd̓ eſt nomen: quaſi ſuꝑfluitas auaritie noīs: qꝛ ſicut auarus plus querit qͣꝫ ſibi ſufficiat: ſic pleonaſmos plures dictiones addit qͣꝫ ſenſus exigit.Periſolo gia vlia vi rerū: vt Ibāt quo poterāeſt ſuꝑuacua v̓boꝝ adiectio ſinequo nō poterāt ibi ſtabāt. Sufficiebat eniꝫ dicere: ibantquo poterāt. Nullus enī ignorat ꝙ qui vadit: in eā partēvadit in quā facultas eūdi ſuppetit: ī eā partē nō vadit īquā facultas eūdi nō ſuppetit. ⁊ iō illud qd̓ adijcit̉: ⁊ quonō poterāt ibi ſtabāt. ſuꝑfluū ē oīno. ⁊ dr̄ a peri qd̓ eſt circum: ⁊ logos qd̓ ē ſermo vel rō: īde periſologia .i. adiectiverboꝝ plurimoꝝ ſuꝑuacua: vt Uiuat ruben ⁊ nō moritur: quū nō ſit aliud viuere qͣꝫ nō mori: vel dr̄ a periſos qd̓eſt ſuꝑfluū: ⁊ logos qd̓ eſt ſermo: inde periſologia .i. ſupefluus ſermo. ¶ Et ſcias ꝙ pleonaſmos adiectionē vniusverbi. Periſologia autē plurimorū verboruꝫ. Hacrologia v̓o lōgas ſnīas ⁊ res nō neceſſarias cōprehendit.Macrolo gia prehēdēs: vt legati non īpetrateſt lōga ſnīa res neceſſarias cōpace retro: vn̄ venerāt domū reuerſi ſūt. hͦ ſnīa apd̓ Lrciliū reperit̉. Diſtat aūt īter periſologiā ⁊ macrologiā: oꝑiſologia oīo ſuꝑuacua accumulat v̓ba: nō idē agēte ſnīaHacrologia v̓o lꝫ nō nec̄aria ꝯp̄hēdat: tn̄ nō oīo ſuꝑucua v̓ba īterſerere videt̉. Poterat .n. fieri vt legati nō impetrata pace reuertētes: nec domū retro: vn̄ vener̄t: r̄uerterent̉: ſꝫ ad alias ꝓpe ꝑtes regrederent̉: iōqꝫ appoſitū ē:retro vn̄ venerant domū. ⁊ dr̄ macrologia a macros qd̓ ēlōgū ⁊ logos qd̓ eſt ſermo: qͣſi lōgus ẜmo vel oratio.Tantolo gla nis: vt egomet ipſe: ſufficiebateneſt vitioſa repetitio eiuſdeꝫ dictiodicere: egomet: vel ego ipſe. ⁊ dr̄a tantos qd̓ eſt vacuū veiterum: ⁊ logos ſermo: quaſi eiuſdē vacuus vel iteratꝰ ſemo. eiuſdē dico: ſaltem qͣꝫtum ad intellectum.ſi q eſt defectus ꝗdem neceſſarie locutionisEclip queꝫ deſiderat preciſa ſnīa: vt hic facinde. Eſt enim defectus huiꝰ verbi loquebatur. Item necab oriente neqꝫ ab occidēte: neqꝫ a deſertis montibꝰ: ſuꝑple via patet fugiendi. Iſte aūt defectus fit cauſa vitarde ꝓlixitatis: vt enim longa ſnīa faſtidiū ſuſcitat: ſic breuitas ſermonis moleſtiam effudit. ⁊ dr̄ ab ē. qd̓ eſt extri⁊ clipſis qd̓ eſt lux: qꝛ tunc extra lucē ponit̉ ſnīa. Nā ecipſis ꝓprie cū ſit lune vl̓ ſolis: trāſumit̉ ad defectū dictionis: vel dr̄ ab ē. qd̓ eſt extra: ⁊ clipſo ſas. qd̓ eſt clepo pis. īfurari: qꝛ in eclipſi neceſſaria dictio dr̄ furata: ſiue vt prprius loquar ſublata: vide in ſuo loco de figura.eſt humilitas rei magne nō id agenCapinoſts te.i. ſignante ſnīa qd̓ demonſirat vſi mare vocet̉ gurgēs. vn̄ verſus. Tapinoſim facies dicetur ſi mare gurges: vt vult Bonatus. vel ẜm Iſido. quando īmenſitas diuina vilibus rebus oſtendit̉: vt ego ſumpaſtor: ⁊ ego ſuꝫ vermis. ⁊ dr̄ a tapin qd̓ eſt humilitas: vela tapinos qd̓ eſt humile. Bonatus dicit. Pelides ſtomacho cedere neſcit. Pelides dictus eſt achilles a peleo ptre. Stomachuꝫ aūt poſuit pro īmenſa ira vel fortitudine eius. Tante quippe audacie fuit vt neſciret cedere .ſ.locū dare hoſtibꝰ apponēs ſe periculo ītrepide. Dū ergomagna res humili vocabulo noīat̉ tapinoſis dicipotvitioſa compoſitio diCatheſintheton eltctionum: vt Uerſaque viuentium terga fuſtigamus haſta. vitioſa compeſitio eſt hic: quia debuiſſet dicere: verſaque haſta viuentium fuſtigamus terga. dixit: verſaqꝫ viuentiuꝫ ⁊c̄. ⁊ hoc