Druckschrift 
Catholicon
Seite
34v
Einzelbild herunterladen
 

Pars III De ptīs ⁊ ſuꝑis prime ꝯiuga

Igeo mulxi ẜm antiquos: ſꝫ mulſi ẜm modernos. tertie: vtpūgo pūxi. qͣrte: vt ſancio ſanxi. I. hn̄t poſt ꝯſonātē poſitāan̄ o. vl̓ eo vel iō pn̄tis tꝑis in oī ꝯiugatiōe p̄terita. in pͥmaꝗdē vt iuuo iuui. in ſcd̓a: vt prādeo prādi. in tertia: vt bibobibi: fodio fodi. ⁊ in qͣrta: reꝑio repperi: cōperi cōperi. De geminatione preteritorum.ꝯſonātem pͥme ꝗdeꝫ ꝯiugatiōis duoDerinant monaſyllaba: vt do dedi ſto ſtēti. Etex his cōpoſita: vt reddo reddidi: vēdo vēdidi ⁊ reſto reſtiti. hn̄t an̄penul. breues. Scd̓e v̓o ꝯiugatiōis in pͥncipiorepetūt ſiue gemināt q̄dā: ⁊ hn̄t penul. pōne longas: fic̄ ⁊an̄penl̓. in pn̄ti: vt tōdeo totōdi. Tertie aūt ꝯiugatiōis q̄dā in pͥncipio repetūt: q̄dā in fine. In pͥncipio repetētia ſiin pn̄ti penl̓. breuē habuerint: in p̄terito quoqꝫ cor. eaꝫ: vtcado cecidi: pario peperi. Si lōga ſit in pn̄ti penl̓. naͣliterin p̄terito quoqꝫ ꝓdu. vt cedo cecidi: pedo pepedi. Sin poſitiōe ſit in pn̄ti penl̓. lōga: eſt qn̄ ẜuat̉ in p̄teritorē qn̄ abiecta ꝯſonāte cor. Seruat in his: poſco popoſci: parco peꝑci:follo fefelli: tēdo tētēdi: pēdo pepēdi: curro cucurri. Abiecta ꝯſonāte cor. in his: diſco didici: pello pepuli: tango tētigi: pāgo pepigi: pūgo pupugi: tūdo tutudi. Et attēdēdū eſtꝙ oīa ea q̄ geminat pͥncipalē ſyllabā: ẜuāt nō ſolū ꝯſonātem: verūētiā vocalē pͥme ſyllabe pn̄tis tꝑis tā in pͥma qͣꝫin ſcd̓a ſyllaba niſi ſit a. ip̄a eadē in e ꝯuertit̉: vt poſco popoſci: tendo tetendi: pendo pepēdi: diſco didici: tūdo tutudi: pūgo pupugi. excipit̉ pello pepuli. A. v̓o in e. ꝯuertit̉:vt fallo fefelli: parco peꝑci: tāgo tetigi: pango pepigi: canocecini: cado cecidi. Et vide ꝙ ſi penl̓. pn̄tis lōga ſit: ea quoqꝫ ẜuat ē. vt parco peꝑci: fallo fefelli. Si breuis eſt in i. cōuertit̉: vt tetigi pepigi cecidi cecini. In hac .n. ꝯiugatiōe .i.tertia etiā in fine fit repetitio eiuſdē ſyllabe vbiqꝫ penulcor. vt vēdo vēdidi: credo credidi. Et ſciēdum ꝙ vna ſyllaba abūdat p̄teritū in quo fit repetitio pͥncipalis vl̓ finanalis tā in pͥma qͣꝫ in tertia cōiugatione niſi i. ſit ante o. vtdo dedi: ſto ſteti: parco peperci: credo credidi: cedo cecidi.Pario v̓o qꝛ i. hꝫ an̄ o. pares habuit ſyllabas tā in pn̄ti qͣꝫin p̄terito ꝑfecto: pario peperi. Scias ēt ꝙ nūqͣꝫ pōt geminari ſyllaba nec in pͥncipio nec in fine in p̄terito niſi que amuta īcipit: vt tūdo tutudi pēdeo vel pēdo pepēdi: diſcodidici: poſco popoſci: cedo cecidi: fallo fefelli: ꝓdo ꝓdidi:vēdo vēdidi. Ex hoc apparet t. vim mute obtinere: a qͣ incipiēs geminata eſt ſyllaba. S. an̄ mutā poſita īuenit̉ nōgeminari: cū s. amittat vim ſuā plerūqꝫ poſita an̄ mutaꝫ.vn̄ nec in ſcd̓a ſyllaba reꝑit̉ t. vt ſto ſteti: qꝛ s. nō reputat̉h̓ pͥncipalis cū ſepe liq̄ſcat .s. vn̄ qͣſi p̄teritū incipit ab hacmuta t. ⁊ hͦ pꝫ. qꝛ gemīatio ē ibi qͣꝫtū ad t. nō qͣꝫtū ad s. gemīat̉ .n. ibi t. ⁊ n̄ s. M. quoqꝫ gemīat̉: vt mordeo momordi: q̄ loco mute in multis locis fūgit̉: nā ⁊ an̄ n. poſita cōeꝫfacit ſyllabā: vt rānes rānetis: ita dicit Priſ. in. i. li. Si obijciat̉ de vēdo di. dico ꝙ hec gemīatio h̓ in fine eſt: nō ī pͥncipio. vn̄ ſyllaba q̄ geminatur ibi bn̄ incipit a muta .ſ. a d.ſic pōt ſolui ẜm illos ꝗ dicūt ꝙ u. ⁊ i. poſite in principio dictōis an̄ vocalē ſunt ſemiuocales. Si aūt velimus dicereꝙ ſint mute tūc ceſſat obiectio. ⁊ hoc credimus veriꝰ. Dev̓bis q̄ gemināt dr̄. Ter ſeptē v̓ba dic p̄terito gemināda.Spōdeo tendo cano pello poſco pario do. Hordeo cedocado pedo curro tōdeo fallo. Sto tāgo pāgo pūgo tundoquoqꝫ ꝯdo. His addas diſco ſꝫ cetera nulla vl̓ pauca memēto. Et vide ꝙ pēdo pedis ꝓdu. pͥmā: ſꝫ ī p̄dictis v̓ſibuscor. Et noͣ ꝙ in cōpōne nō gemināt p̄dicta p̄teritū niſiq̄dā q̄ notant̉ in his v̓ſibꝰ. Si ꝯponāt̉ geminātia nō gemināt̉. Lex erit hec cūctis po. ſto. do. diſqꝫ remotis. Addūtetiā ꝗdā. Sic curro cū pre gemīes pūgo quoqꝫ cū re. Tn̄ẜm Priſ. a curro vtroqꝫ mō inueniunt̉ ꝓlata: vt decurrivel decucurri. Abſcōdo ēt facit abſcōdi vl̓ abſcōdidi abſicōſuꝫ vel abſcōditū. Nō īſuꝑ ꝙ ſic̄ dicit Priſ. in. i. ma

ime ꝯiuga.io. in p̄teritis ꝑfectis v̓boꝝ ſolēt oēs ꝯſonātes mō mutarimō manere: exceptis qͣtuor .ſ. l. p. s. x. De hoc ſupra ī pͥmaꝑte in ca. de b. lr̄a. De p̄teritis ꝑfectis in ſpāli.Quonlam formis collectiꝫ docuimꝰ. Nūc ſepade gn̄alibus p̄teriti ꝑfecti tꝑis v̓bortim ꝑ ſingulas ꝯiugatōes de varijs eiuſdē tꝑis ſpēbꝰ: cuidifficillima ē tractatio oīs v̓bi qōnē diſſerere conemur De preteritis prime coniugationis ⁊ ſupinis.ꝯiugatiōis v̓ba a ſcd̓a ꝑſona īdicatiui moPrlINE di q̄ in as deſinit tā in actiua qͣꝫ in nentrali ſignificatiōe abiectas. ⁊ additaui faciūt p̄teritū ꝑfectūvt amo as aui. nōnas naui. Excipiunt̉ hec q̄ in ui. diuiſasfaciūt p̄terituꝫ ſubtracta as. vt domo domas domui: crepopas pui. frico as cui. mico cas cui. ſeco cās cui. ſono nasnui. tono nas nui. necō as cui. plico cās cui. vel caui. qd̓ maxime in cōpoſitis dinoſcit̉. Nā cū p̄pōne magis ꝑ ui. diui.ſas: cū noīe cōpoſitū ꝑ aui. terminat p̄teritū ꝑfectū: vt implico cui. replico cui. applico cui. cōplico cui. duplico v̓o caui. triplico caui. multiplico caui. Inuenit̉ ēt cuꝫ p̄pōne inaui. faciēs p̄teritū: ſꝫ ī raro vſu. Cicero rhetoricoꝝ. 2. Quiin itinere taꝫ familiariter ſe applicauit. Uerbalia tn̄ fe. q̄ab eo deſcēdūt cūcta retinēt a. vt īplicatio: ſupplicatio: explicatio. Crepo aūt in cōpōne īuenit̉ facere p̄teritū increpui ⁊ īcrepaui. Un̄ ꝓph̓a. Increpaſti ſuꝑbos. Idē. Increpuerūt me renes mei. Dimico et dimicaui ⁊ dimicui facit. cūbo quoqꝫ cubui facit: a quo compoſita tam pͥme qͣꝫtertie ꝯiugatiōis īueniunt̉. Idē tn̄ hn̄t p̄teritū ꝑfectū: vtincubo bas bui. ⁊ adiecta m. incūbo bis. bui. Nexo quoqꝫnexas vl̓ nexis: vt Probo placet nexꝰ. Uirg. tn̄ in. 5. Enei.Nexātē nodis ſeqꝫ in ſua mēbra plicātē. ẜm pͥmā cōiugationē ꝓtulit. nectoctis tn̄ eiꝰ eſt pͥmitiuū. Nā qūo a ꝑticipio amplexꝰ qd̓ ex v̓bo naſcit̉ amplector fit v̓buꝫ frequē.amplexor aris: ſic a ꝑticipio nexꝰ qd̓ naſcit̉ a v̓bo necto fitfreqn̄. nexoxas. vn̄ māifeſtū ē ꝙ rōnabiliꝰ hoc ẜꝫ pͥmā cōiugationē ꝓtulit Uirg. Anecto tn̄ ſil̓r nexui ꝓtulerūt pleriqꝫ. Quidā tn̄ ēt necto xi. dicētes ⁊ nexꝰ: vt flecto xi. ⁊ flexus. Supradictis addunt ꝗdā neco caui. vl̓ cui. iōqꝫ ꝑticipiū p̄teritū paſſiui ⁊ necatꝰ a necaui: ⁊ nectꝰ a necui fac̄. ſꝫꝓpͥe necatꝰ ferro: nectꝰ v̓o alia vi ꝑemptꝰ dr̄. Excipiūt̉ p̄terea hͨ qͣtuor: ſto ſtēti: do d̓di: iuuo iuui: lauo as. ui. qd̓ antiꝗtertie ꝯiugatōis quoqꝫ ꝓferebāt lauouis. uit .i. aſꝑgo: ſedlauo as .i. abluo is. Ado quoqꝫ compoſita ⁊ monaſyllabisp̄pōnibus tertie ſunt cōiugatiōis: vt addodis: tradodis:ꝓdo dis. nā circūdo das. facit: qꝛ circū diſſyllabū ē: ⁊ magis aduer. qͣꝫ p̄pō. Et hoc ſolū v̓bū pͥme ꝯiugatōis a. penl̓.in pn̄ti ⁊ in p̄terito imperfecto ⁊ in futuro ⁊ in īfinitiuo: ⁊ꝑticipio p̄teriti ⁊ futuri cor. damꝰ daris dat̉: dabā dabo:dare: datꝰ daturus: ⁊ q̄ ex hoc ſolēt fieri: vt dabimini. Da.n. vbiqꝫ an̄ finē cor. in hoc v̓bo ſimplici: vt daturꝰ datuꝫdator. Uirg. in. i. Enei. O paſſi grauiora dabit d̓s his quoqꝫ finē. Idē in. 6. Cui datꝰ herebā cuſtos curſuſqꝫ regebā.Aſto quoqꝫ ꝯpoſita ſeruāt quoqꝫ duplicationē in p̄teritovt reſto ſtiti. cōſto ſtiti. ꝓſto ſtiti. Qui. tn̄ abſtit ꝓ abſtititꝓtulit in. 6. methamor. Alcione lachrymas: ⁊ q̄ ꝑs admonet abſtit. Abſiſto enī ⁊ abſto abſtiti facit. Ueto tn̄ vt dixi vetui facit. Inuenit̉ ēt vetaui. Un̄ in actibꝰ. 16. Uetatſunt a ſpū ſcō. Predicta q̄ faciūt in ui. diuiſas cōtinent̉ inhoc v̓ſu. ita ꝙ ꝓ qͣlibet ſyllaba accipiat̉ vnū v̓bū: ⁊ ſūt. 16Cre. do. do. ſe. ne. iu. ſto. la. mi. ne. co. fri. pli. ve. cu. ſo. Compoſita v̓o ab his de ꝗbꝰ nō fit mētio fere oīa faciunt preteritum ſicut eoꝝ pͥmitiua: vt adiuuo adiuui.vel ꝑticipiale in um deſinēs oīa pͥmeSupinum )iugatiōis v̓ba q̄ in aui. p̄teritū termināt: ui. ī tū. ꝯuertētia faciūt: vt amaui amatū. Que v̓o inui. diuiſas ſyllabas deſinūt: ſi c. an̄o. habuerint ui. in tummutāt: vt frico cui ctū: necui ctū: ſꝫ necaui facit necatuꝫ