ParsIII. ¶ De prete itis ⁊ ſ. ſecūde ꝯiug.
Mico quoqꝫ micui ctū. deberet facere: ſꝫ dubitatiōis cāqꝛ mīgo quoqꝫ mictū fac̄: ī vſu nō īuenit̉: qͣꝫuis ab eo verbo ꝯpoſitū dimico caui. facit ⁊ catū. qͣꝫqͣꝫ emico cui. faciatemictū. Plico ēt ⁊ plicatū ⁊ plicitū ſup̄. fac̄: qꝛ ⁊ plicaui ⁊plicui hꝫ p̄terituꝫ. Ex eo igit̉ cōpoſita penl̓. a. vel i. hn̄t inſup̄. duplicaui catū. explicui citū. īplicui vel caui. qd̓ raroin vſu ē īplicitū vel catū. Un̄ Lucanꝰ in. 5. Implicitas magno ceſar corꝑe cohortes. Saluſtiꝰ in. 4. hiſtoriaꝝ. Implicite rates mīſteria. ꝓhibebāt. Alia v̓o ī ui. diuiſas p̄teritūdeſinētia ui. in itū ꝯuertūt in ſup̄. ⁊ penl̓. cor. vt domui domitum: ītonui nitum. Hora. tn̄ in epodo. ītonata ꝓtulit ẜꝫanalogiā ꝓ ītonita. vetui vetitū facit. Inuenit̉ ēt vetatū.Un̄ in actibꝰ apl̓oꝝ ca. 16. Uetati ſunt a ſpūſctō. Steti v̓oſtatū ſup̄. ⁊ a dedi datū: ⁊ a. ſil̓r cor. ⁊ eadē ſil̓r cor. in cōpoſitiōe: vt circūdatū ⁊ p̄ſtatū. vel mutat̉ in i. breuē: vt redditū ⁊ p̄ſtitū: qꝛ cōpoſita a ſto varie vetuſtiſſimi ꝓtulerūtaſtitū ⁊ aſtatu: p̄ſto p̄ſtitū ⁊ p̄ſtatū u. v̓o lōgā an̄ tū vnū hꝫiutū. ⁊ ab eo cōpoſitū adiutū. Inuenit̉ ēt adiuuatꝰ apd̓ artiquos. Au quoqꝫ vnū lautū: ⁊ ẜm antiquos lauatū. Un̄ īEcc̄. Quid ꝓdeſt lauatō eꝰ; Qui. ī. 3. faſtoꝝ. Sacra lauaturas mane petebat aqͣs. ẜm tn̄ modernos in vſu cōi eſt laui lotū. poto facit potatū: ⁊ ꝑ ſyncopā potū. Sciēdū autēꝙ in um deſinēs ſup̄. accepto v̓bo īfinito qd̓ eſt ire: facit īfinitū futuꝝ: vt oratū ire. Frequēter tn̄ ātiꝗſſimi neutrali ꝑticipio futuri addebāt eē ⁊ īfinitū futuri ſignificabāt.vt oraturū eē ꝓ oratū ire dicētes: ⁊ factuꝝ eē ꝓ factū ire.Itē ſcias ꝙ nullū v̓bū pͥme ꝯiugatiōis facit ſup̄. in ſumNota etiā ꝙ ſupinū biſſyllabū ꝓdu. pͥmā: p̄ter q̄dā de ꝙbus ſupra dixi in ſecunda parte vbi egi de regulis valentibus ad cognoſcēdum prime ſyllabe accentum.¶ De p̄teritis ſecūde ꝯiugationis ⁊ ſupinis.ꝯiugatio in eo deſinit: ⁊ ea termīatio ꝓSecunda prie eſt ſcd̓e ꝯiugatōis: exceptis paucispͥme ꝯiugatiōis ⁊ qͣrte duobꝰ: vt eo is: queo ꝗs. ⁊ ex his q̄cōponūt̉: vt adeo: redeo: pereo: veneo: nequeo. In eo i. an̄cedēte vnū īuenit̉: vt cieo cies. Un̄ Uirg. i. Enei. Bella cient pͥmaqꝫ vetāt ꝯſiſtere terra. Inuenit̉ tn̄ cio cis in io deſinēs qͣrte ꝯiugatiōis. Lucanꝰ in. 2. Nūc vrbes excite feras date gētibꝰ arma. Preteritū eiꝰ tā in ui. qͣꝫ in ij. deſinitvt ciui vl̓ ci. Hic attēde ꝙ v̓ba ſcd̓e ꝯiugatiōis deſinētiain eo an̄cedēte vocali faciūt p̄teritū eo mutata in ui ſyllabā. ⁊ ſup̄. mutata ui in tū: vt cieo ciui citū penl̓. cor. in ſup̄ſcd̓e ꝯiugatiōis. in ſup̄. v̓o qͣrte ꝓdu. vn̄ cito tas. freq̄n. eicū oībꝰ ſuis cōpoſitis cor. penul. ⁊ ꝓdu. vt excito vel excito: p̄ter ſollicito: recito: ſuſcito: ⁊ oſcito: q̄ cor. tm̄ ci. De p̄dicta regula excipit̉ vieo .i. ligo: qd̓ ē defectiuū: ⁊ nō hꝫ p̄teritū ⁊ ſup̄. Tueor deponēs facit tutꝰ. ſꝫ qn̄ ē tertie tuor tueris facit tuitꝰ: īde intuitꝰ. U. loco ꝯſonātis an̄ eo hn̄tia: eoin i. ꝯuerſa faciūt p̄teritū: ⁊ ꝓdu. penl̓. neceſſario: cū p̄teritū minuat̉ a pn̄ti: vt moueo moui: caueo caui. ⁊ ſupina faciūt mutataui in tū: vt moui motuꝫ: foui fotū: p̄ter caueocaui qd̓ facit cautū ad dr̄iaꝫ hꝰ noīs catꝰ cati catū: ⁊ faueofaues faui fautū ad dr̄iam hꝰ noīs fatū. ⁊ p̄ter ꝯniueo qd̓facit cōniui vel ꝯnixi ꝯnixū: ſꝫ iſtud ſupinū nō eſt in vſuꝯniuo ẜm tertiā ꝯiugationē ēt ꝓtulerūt veteres. Caluusetiā ꝯniuere īfinitiuū ẜm tertiā ꝯiugationē cor. penl̓. protulit. Cū grauis ingēti ꝯniuere pupula ſōno .i. popilla. vn̄ꝯniueo tā in ui. qͣꝫ in xi. p̄teritū habuit. Ferueo quoqꝫ etiāferuo īuenit̉: ab vtroqꝫ tn̄ p̄teritū ferui dr̄ a ferueo. Uir.in. i. Enei. Feruet opus redolētqꝫ thimo fragrātia mella.Idē in. 8. a feruo. Feruere leucaten auroqꝫ effluere fluctꝰ: ſꝫ nūc tm̄ vtimur in ſcd̓a ꝯiugatione. vn̄ ferueſco ſcis.Or̄ aūt etiā ꝑ b. ferbeo: exquo ferbui. vn̄ ēt ferbeſco. Necſolū ea diuerſaꝝ ꝯiugationū v̓ba īueniunt̉: ſꝫ multa p̄terea: vt ſtrideo des ⁊ ſtrido ſtis: fulgeo ges ⁊ fulgo gis: denſeo ſes ⁊ dēſo ſas: oleo les. olo olis. ⁊ p̄ter neutra eiuſdem
LITil IiuP. Icude ꝯiug.3terminationis q̄ carēt ſup̄. vt paueo ui. ferueo ui. lino ni.Inueniunt̉ aūt auctores ꝗ qn̄qꝫ in p̄terito pͥme ꝯiuga. inui. ſyl. termināte faciūt in ſcd̓a ꝑſona tā ſingularis qͣꝫ pl̓alis ⁊ in tertia pl̓alis in unt deſinēte ꝑſona penl̓. ꝑ ſyncopāſyl. ſic ēt in ſcd̓a ꝯiuga. qn̄ p̄teritū ī ui. ſyl. deſinit: vt admorūt ꝓ admouerūt: ⁊ ſūmoſſes ꝓ ſūmouiſſes. Itē gn̄al̓r inoī ꝯiuga. qn̄ p̄teritū facit in ui. ſup̄. facit. in tū mutato ui. ītū: vt amaui amatū: adiuui adiutū: foui fotū: fleui fletuꝫ:cupiui pitū. accerſiui ſitū. audiui ditū. Excipiunt̉ laui lautū ꝓ quo nūc dicimꝰ lotū. caui cautū: faui fautū: qͥ dr̄ie cāꝓ a. lōga au diphtōgū habuerūt ꝓpter latum catū fatū q̄alias hn̄t ſignificatiōes. ¶ De deſinētibus in deo.exeūtia lōga vocali naͣliter an̄cedēte vl̓ arIn dēo ſyl. deo in ſi ꝯuerſa faciūt p̄teritū ꝑfectuꝫvt ſuadeo ſuaſi: rideo riſi: ardeo arſi. preter ſtrideodes ⁊ſtridodis: qꝛ eſt tertie vel ſcd̓e ꝯiug. ⁊ facit ſtridi in p̄terito ꝑfecto: ⁊ caret ſup̄. ⁊ ꝓdu .i. tā in pn̄ti qͣꝫ ī p̄terito: vt ſtrido vl̓ ſtrideo di. Lucanꝰ in. 6. Auribꝰ īcertu feralis ſtrideat vnibra. Tedet aūt accipit ꝑteſuꝫ eſt. E. v̓o vel i. breuibꝰ an̄ deo poſitis ꝓducūt eaſdeꝫ vocales: ⁊ eo in i. mutatafaciūt p̄teritū ſedeo ſedi: ⁊ ex eo compoſita īſideo inſedi:ſubſideo ſubſedi: video vidi: īuideo īuidi. Et notādū ꝙ aſedeo ꝯpoſita qͣꝫuis in pn̄ti ē. in i. ꝯuertāt: in p̄terito tn̄ eādeꝫ e. ꝓdu. ẜuāt: vt poſſideo ſedi. Nā ē. lōga q̄ eſt in p̄terito nūqͣꝫ mutat̉. vt īficio feci: eligo egi. Si āt pͥma ſyl. ī deoterminatoꝝ poſt mutā aliquā vel m. ſemiuocalē e. vel o.cor. habuerint ī aliquā liꝗdā deſinētes duplicat̉: ſic tn̄ vtpͥori geminatoꝝ extrema ꝯſonās ſubtrahat̉: ⁊ ſic eo ī i. cōuerſa fit p̄teritū ꝑfectū: vt pēdeo pepēdi: tōdeo totondi:mordeo momordi: ſpōdeo ſpoſpōdi. A quo ēt ſ. in ſcd̓a demitur ſyllaba euphonie cā: ⁊ dr̄ ſpōpōdi. In ꝯpōne tn̄ heceadē v̓ba nō gemināt ſupradictā ſyl. vt rn̄deo di. depēdeodi. demordeo di. detōdeo di. vetuſtiſſimi tn̄ ēt d̓totōdi ꝓtulerūt. Enniꝰ in annalibꝰ. Et detotōdit agros letos atqꝫoppida cepit. Excipiunt̉ q̄dā q̄ in cōpoſitiōe gemināt p̄teritū. de quibus ſupra dixi in regulis gnaͣlibꝰ ſiue formisp̄teritoꝝ. Au ante deo habētia ꝑticipiū in p̄terito d̓clinātur nūc: vt audeo auſus ſum: gaudeo gauiſus ſum. Uetuſtiſſimi tn̄ auſi pro auſus ſuꝫ: ⁊ gauſi pro gauiſus ſum ꝓtulerūt. In hoc v̓bo audeo ēt illud aīaduertēdū eſt ꝙ auſiꝫſis. ſit. ꝓ ſubiūctiuo audeā deas. deat. īuenimꝰ. Uirgi. in4. Geor. Auſim vel tenui vitē ꝯmittere ſulco. Qui. in. 6.methamor. Et nihil eſt ꝙ non īopino captꝰ amore Auſit:nec cupiūt īcluſas pectora flāmas. Oīa aūt ſupradcā v̓bain deo exeūtia deo in ſum ꝯuertētia faciūt ſup̄. vt rideoſum. ardeo ſuꝫ. video ſuꝫ. mordeo ſuꝫ. rn̄deo ſum. audeoſum. Gaudeo v̓o ēt i. poſtu. aſſūpſit euphonie cā: gauiſuꝫenī facit. Sedeo p̄terea geminauit s. vt ſedeo ſeſſū: ⁊ fortaſſe dr̄ie cā ne ſi ſeſum diceret̉ due eē ꝑtes viderentur.Alia v̓o oīa in deo deſinētia de ꝗbꝰ nō habuimꝰ in ui. diuiſas ꝓferūt p̄teritū: vt cādeo dui. ſtrideo dui. ⁊ eo mutata in ui. diuiſas faciūt p̄teritū. Et mutatiōe eo in i. ⁊ aſſūptiōe tū. debēt fieri ſupina: vt cāditū ſtriditū. Rariſſimetn̄ ab oībꝰ neutris ſcd̓e ꝯiuga. q̄ in ui. diuiſas faciūt p̄te. īuenit̉ huiuſcemodi ſup̄. vel ꝑticipium futuri tꝑis: vt caleo lui. tepeo pui. palleo lui. ſiqͣ tn̄ īueniant̉ i. breuē: an̄ tūhn̄t. Hoc tn̄ attēde ꝙ ẜm vſum modernoꝝ īueniunt̉ exneutris in ui. diuiſas deſinētibꝰ hec hr̄e ſuꝑ. q̄ h̓ ꝯtinent̉ī hoc v̓ſu: ita ꝙ ꝓ qͣlibꝫ ſyl. accipiat̉ vnū v̓bū. Pla. ta. no.pa. la. me. ſūt. o. li. va. ca. do. Et formāt ſupi. a pn̄ti eo. mutata in i. breuē ⁊ aſſūpta tū. vt placeo ces. cui. cituꝫ. taceoces. cui. citū. noceo ces. cui. citu. pateo tes. tui. paſſū: lateotes. tui. titū. inde latito tas. mereo res. rui. rituꝫ. Mereoaūt .i. fleo nō hꝫ p̄teritū nec ſup̄. Oē .n. v̓bū qd̓ caret p̄terto caret ēt ſup̄. ⁊ ꝑticipio p̄teriti tꝑis ⁊ futuri in rus: ſꝫ nōꝯuertit̉. Illa .n. ex eis nō iſta ex illis naſcunt̉. Item oleo
e 3