III.Pars¶ De ꝯpoī noru
liquis. Si .n. fit ex integris integra remanet in obliꝗs: vtneutripaſſiuū neutripaſſiui. Si aūt fit ex corruptis eādocorruptōeꝫ retinet in obliꝗs: vt patricida patricide. Idēdico ſi fiat ex corrupto ⁊ integro: vt multimodus: vel exintegro ⁊ corrupto: vt ꝑſpicax ꝑſpicacis. Excipiunt̉ iſtaqͣtuor: alteruter alterutriꝰ: tātundē tantidē: ꝗcqͣꝫ cuiuſqͣꝫidē eiuſdē. Nā alterūter ꝯponit̉ ex ītegris: ſed alterutriex ītegro ⁊ corrupto. tātūdē ex corruptis: ſꝫ tātidē ex ītegro ⁊ corrupto: ꝗcqͣꝫ ex corrupto ⁊ ītegro: ſed cuiuſqͣꝫ ex ītegris. idē ex corruptis. ſed eiuſdē ex integro ⁊ corrupto:ſicut vult magr̄ Bene. ¶ Queſtio de eodem.Querendum. ſit cōponi ſic̄ nomē cū noīe: Dieſt hic vtrum verbū cū v̓bo poſPriſ. ꝙ ſic: ſed nō niſi cū īfinitiuo: vt tēpefacio cis .i. tepere facio: qꝛ infinitiuꝰ eſt qͣſi nomē v̓bale. Sꝫ alij modi inter ſe nō cōponunt̉. ⁊ hoc iō qꝛ vnaqueqͣꝫ īclinatio hꝫ ſuūfinē ⁊ certū terminū. vn̄ nō pn̄t ad vnum reduci ſine medio .i. ſine compoſitiōe. ⁊ iō ex alijs modis nō potuit fierivna cōpoſitio. qꝛ diuerſitas motꝰ ⁊ finis īpediebat vniusintellectꝰ ſimplicitatē. Inuenit̉ tn̄ in iure ciuili cōpoſitiofacta ex duobꝰ ītegris v̓bis q̄ declinant̉ ex vtraqꝫ ꝑte ſiduontī .ſ. vtorfruor: vteriſfrueris: vſuſfructꝰ ſuꝫ. ⁊ talis cōpoſitio in nullis alijs v̓bis reꝑit̉. Sil̓r ē vna mirabilis cōpoſitio orbiumueij qd̓ eſt ꝯpoſitū ex ītegris diuerſoꝝ geneꝝ ⁊ nūeroꝝ. Et declinat̉ orbiumuen: gtō hoꝝ orbiuueioꝝ: dtō his orbioueis ⁊c̄. Ciuitas enī eſt q̄ vocat̉ orbiuꝫ:⁊ vocat̉ vei: ſꝫ corrupto noīe nūc dr̄ vrbeuetꝰ. ⁊ inde ꝓpͥedicebant̉ ciues orbici: ſiue veīētani: vel ꝯiūctim orbiciūeiētani: qui nūc dn̄r vrbeuetani. ¶ Queſtio.nūc pōt vn̄ poſſit ꝯtingere ꝙ obliquꝰ rectoQuer. ꝯiūctus maneat īdeclinabilis cum ſui naͣ ſitdeclinabilis: vt tribunuſplebis? Dicimus ꝙ hoc ꝯͣhit exadiūcto: qꝛ naͣ illa ꝑ quā rectꝰ ꝯſtruit̉ cū obliquo: vna eſtſibi ⁊ oībꝰ ſuis obliꝗs: ⁊ ita eſt ſimplex ⁊ īdiuiſibilis: ⁊ hecnaͣ ẜuauit obliquū īdeclinabilē in tali cōpoſitiōe. Sil̓r ſifiat cōpoſitio ex duobꝰ gtīs debet vterqꝫ gtūs īdeclinabilis ꝑmanere: vt ho: qd̓ etiā ex naͣ obliꝗtatis cōtingit quēadmodū ſi abſqꝫ cōpoſitiōe venirēt. nā ſi iſti gtī ho adiūgerent̉ alicui ntō ip̄ꝫ ⁊ oēs eius obliquos vniformiter reſpicerēt. Et hec eadē eſt naͣ ⁊ cā que ſeruauit eos īdeclinabiles in compoſitiōe. ¶ Queſtio de eodem.an ſic̄ iſta cōpoſitio reſpublica poſſit fierQuerO hec cōpoſitio mulieralba? Iteꝫ ſic̄ eſt vncōpoſitio tribunuſplebis. magiſtermilitū: argiletū: malefidus: maleſanꝰ: poſſit eē vna cōpoſitio: poteſtaſ bononiēſiū: magiſterplatōnis: ſocratiſaſinꝰ: malecōcors: malefortis: ⁊ ſic de ſil̓ibꝰ q̄ri pōt. ¶ Ad p̄dicta rn̄demus ꝙ oīs cōpoſitio īmutat ⁊ cōmutat ⁊ cōmoditatē hꝫ: alioꝗn eſt īutilis: ⁊ nō eſt tenēda. Dicimus gͦ ꝙ iō reſpublica eſt vna cōpoſitio vt aliꝗd īmutet. Nā qn̄ res publica ſunt due partes: idē eſt res publica qd̓ res notoria ⁊ manifeſta. UndeHora. Publica materies p̓uati iuris erit .i. materies iamnotificata. Cū aūt eſt vna dictio cōpoſita: idē eſt reſpublica qd̓ cōe. Hec īmutatio nō ꝯtingeret dicēdo mulieralbaqꝛ ſiue eēt vna dictio ꝯpoſita ſiue nō: ſemꝑ vna fieret ſuꝑpoſitio pro muliere alba: ⁊ ſic nulla eēt vtilitas in tali cōpoſitiōe. vn̄ nō eſt faciēda. ¶ Ad ſcd̓m dicimꝰ ꝙ alid̓ eſttribunuſplebis in cōpoſitiōe: ⁊ alid̓ extra cōpoſitionē: qꝛextra cōpoſitionē pōt venire ꝓ tribuno cuiuſcūqꝫ plebis.ſed in cōpoſitiōe venit pro illo ſolo ꝗ hēbat tribunatū inplebe romana. Sil̓r magiſtermilitū qn̄ eſt vna dictio nōtat dignitatē magnā: quaꝫ ꝗs hēbat in vrbe romana. ⁊ ismō dr̄ mareſcalcus. Sꝫ qn̄ ſunt duę ꝑtes pōt fieri ſuppoſitio pro quocūqꝫ aliquos milites magiſtrāte. Argiletumv̓o vna dictio eſt nomē loci vbi fuit argus īterfectꝰ. ſꝫ qn̄ſunt duę ꝑtes argiletū dr̄ mors argi. Malefidus vna di-
e ꝯpōne noīuꝫ27ctio ſignificat illū qui leuitatē hꝫ ⁊ nō ſeruat fidē. ſed qn̄ſunt due ꝑtes ſignificat illū cui nō ſeruat̉ fides. vt iſte eſtfidus male īter hoſtes. Maleſanus ſignificat illū ꝗ eſt leproſus. ſꝫ qn̄ ſūt duę ꝑtes ſignificat illū ꝗ hꝫ ſanitatē imꝑfectā. Pr̄familias vna dictio ſignificat illū cuiꝰ filiꝰ eſtdn̄s hereditatis de iure: ēt ſi nō eēt natꝰ duꝫ eēt viuus invtero mr̄is. ſꝫ qn̄ ſunt duę ꝑtes ſignificat illū cuiꝰ ꝓles iāeſt vna familia. Tales aūt īmutatiōes nō ꝓuenirēt ſi eſſent cōpoſita illa q̄ obijciunt̉. Nā ptās bononiēſiū nō ſumeret̉ ꝓ alio in cōpoſitōe qͣꝫ extra cōpoſitionē. nec magiſter platōnis: vel ſocratis aſinꝰ: nec male cōcors: nec malefortis. iō tales cōpōnes recuſant̉. ſꝫ mileſiuſtitie nr̄o tꝑepoſſumꝰ dicere ꝙ ſit vna dictio cōpoſita: qꝛ ꝑtinet ad qd̓daꝫ offm̄ reddēdi iuſtitiā. ſꝫ qn̄ ſunt due ꝑtes miles iuſtitie dr̄ ꝗcūqꝫ eſt miles iuſtus. Sil̓r dn̄ſleguꝫ .i. iuriſꝑitus ēvna dictio. ſꝫ qn̄ ſunt duę ꝑtes dr̄ dn̄s legū ſolus imꝑatorqꝛ ip̄e ſolus hꝫ ptātem ꝯdēdi ⁊ deſtruēdi iura. Idē eſt inv̓bis dd̓m: qꝛ nō ſic̄ dicimꝰ maledico: bn̄facio: malefacio:poſſumꝰ dicere ꝙ ſit vna cōpoſitio malecurro vel benelego. nā alid̓ eſt maledico bn̄facio malefacio qn̄ eſt ibi ꝯpoſitio: ⁊ alid̓ qn̄ nō eſt. ſꝫ in malecurro vel bn̄lego non eratalid̓. ⁊ iō īutilis fuiſſet iſta cōpoſitio. Sil̓r aliud ē ſatiſdo⁊ ſatiſfacio qn̄ ibi ē cōpoſitio ⁊ aliud qn̄ nō ē. ſꝫ ſi vellē eodem mō ꝯponere ſatiſlego ſatiſſcribo nō poſſem: qꝛ nihilīmutaret ꝯpoſitio. Sil̓r aliud ē vſucapio ꝑ ꝯpōnē: ⁊ aliudſine ꝯpōne: qꝛ ꝑ ꝯpōnē ꝑtinet ad qd̓dā ius: ſꝫ abſqꝫ ꝯpōneꝑtinet ad quēcūqꝫ capiēdi vſuꝫ. ⁊ ita de ꝯſil̓ibꝰ eſt dd̓ꝫ vl̓iudicādū. ¶ De cōpoſitis ex duobus obliquis.Z etiā qͣre fit cōpoſitio magis ex duobꝰ gtīsQuerit qͣꝫ ex duobꝰ alijs obliꝗs: ſicut .n. dicimusho poſſemus dicere huic modo: hūc modū: vl̓ aſſigneturqͣre nō; Ad hoc dico: qꝛ ex nullis obliꝗs ītegris fit cōpoſitio noīatiualis niſi ex gtīs: qꝛ tales gtī qn̄ veniunt ꝑ appoſitionē regunt̉ ex vi accidētis: qꝛ demōſtrāt eēntiā reiſic̄ adiectiua. nā gtī cām formalē deſignāt: vt equꝰ albicoloris ⁊ liber iſtiuſmodi. vn̄ videmꝰ ꝙ talibꝰ gtīs .i. ꝗ regūtur ex vi accidētis pōt accidēs copulari .i. adiectiuum: vtequus celer ⁊ albicoloris currit. Nulli aūt alij caſus regunt̉ ex vi accn̄tis ꝓprie ⁊ naͣliter: qd̓ dico ꝓpter abltōsqui aliqn̄ affinitatē quā hn̄t cū gtīs ex hac naͣ regunt̉: vtequus albo colore. ſoli gͦ gtī hn̄t hāc naͣliter cū adiectiuisꝯueniētiā. ⁊ iō ex gtīs ſolis ꝗ ex vi accidētis regūt̉ pōt fieri noīatiualis ꝯpoſitio: q̄ voce vniꝰ adiectiui ſumūt: vt hoiſtiuſmodi: alteriuſmodi: aliuſmodi: cuiuſmodi. Patet gͦquare nō fiat talis compoſitio ex alijs obliquis.¶ Queſtio de eodem.hic q̄ cōmoditas ſit in his ꝯpōnibꝰ: ⁊ quareQueI U nūqͣꝫ fiat ſine hoc gtō modi: ¶ Ad hoc dico ꝙ fiūt cā īmutatiōis: qꝛ qn̄ nō eſt ibi ꝯpoſitio regūturduobꝰ accētibꝰ. ⁊ ille gtūs modi ſumit̉ ꝓ mēſura ſiue qͣꝫtitate: vt liber iſtiuſmodi .i. iſtiꝰ qͣꝫtitatis. Sꝫ qn̄ ē ibi ꝯpoſitio ſtatī regunt̉ vno pͥncipali accētu: ſic̄ naͣ dictiōis reꝗͥrit:⁊ tale ꝯpoſitū deſignat tūc qͣlitateꝫ ⁊ nō qͣꝫtitatē: vt liberiſtiuſmodi .i. talis. an̄penl̓. enī modi acuit̉. Quare aūt magis fit ꝑ hūc gtm̄ modi. hec eſt rō: qꝛ ſumptū ſine cōpōnein tali reſpectu qn̄ regit̉ ex vi accidētis accipit̉ ꝓ qͣꝫtitate.ſed modus ꝑ quē regunt̉ tales gtī eſt qͣlitas q̄dā reſpectiua. ⁊ iō iſte gtus modi ſolus fuit vtriqꝫ nature ꝯueniēs .ſ.ad qͣꝫtitatē qn̄ nō īteruenit cōpoſitio: ⁊ ad qͣlitatē qn̄ ibi ēcompoſitio. ¶ Queſtio de eodeman talis ꝯpoſitio ſit recipiēda: boniSed querit modi: ſic̄ alicuiuſmodi: vt cū dicat̉Liber bonimodi? Dico ꝙ nō eſt recipiēda: vt bonimodiſit vnū nomē oīs ge. īdeclinabile: ſic̄ hō. Et dico ꝙ ſpāleadiectiuuꝫ īpedit: qꝛ cōpoſitio p̄dicta ex talibꝰ gtīs reꝗͥritgn̄alitatē. vn̄ faciēda eſt ꝑ nomē gn̄ale: vt cuiuſmodi vel
d 3