IIIPars¶ De cōpōne noīuꝫ
26
qn̄ li nō venit per infinitatē nullo modo pōt ifinitare dictionē que in ſe habet finitatē: ⁊ ſic nō īfinitat v̓bum prime ⁊ ſecūde ꝑſone: qͣꝫuis īfinitet v̓bū tertie ꝑſone: vt ſortes nō legit: hoc eſt agit aliꝗd ſed nō legit. Hac etiā rōnenō infinitat̉ aliqd̓ ꝓnomē: vn̄ nihil eſt dictū. Sortes eſtnō hoc: qꝛ ſi hoc eēt: bn̄ diceret̉. Lego non ego .i. aliꝗd qd̓nō eſt ego: ⁊ hoc nihil eēt. Ex dictis iam habemus quaremagis hec negatio in. cōponat̉ cū noībus qͣꝫ cū v̓bis: ⁊ qͣliter hec particula nō qn̄qꝫ faciat vehemētem negationē:vt nullus. qn̄qꝫ tenuem: vt nō bonus. qn̄qꝫ infinitam: vtnon homo. ¶ De figura compoſita.Compoſſia de figura: in oībꝰ partibꝰ or̄onis infigura vt ait Priſ. in. 5. lib. vbi agituenit̉: excepta interiectiōe q̄ ſꝑ eſt figure ſimplicis. Participia v̓o ſunt oīa figure ſimplicis vel decōpoſite: p̄tepauca nō ſeruātia cōpaginē ſuoꝝ v̓boꝝ. vn̄ ſūt figure cōpoſite: vt cōtactus: cōtractus: cōpactus: ⁊ cetera ſil̓ia.Querliū. eſt figure decōpoſite; Dicimꝰ ꝙ hochic quid obeſſet ſi diceremꝰ. Cōtactꝰforet ꝯtra naͣm: qꝛ ẜm hoc integra ⁊ ꝑfecta fluerēt a corruptis ⁊ īperfectis. Nā cōtactus cōſtat ex ītegris: ſed ꝯtīgo ex integro ⁊ corrupto: ⁊ iō fuit cōpago ſeruāda. Namminꝰ ꝑfecta veniūt a magis ꝑfectis: ⁊ nō ecōuerſo.it hic de hoc participio perteſum v̓biSed quere īperſonalis. vt tedet tedebat perteſum eſt. ⁊ hoc dicit Priſ. ergo cōpoſitū deſcendit a ſimplici: qd̓ eē nō pōt. Dico ꝙ ſic̄ tollo accipit mutuo ſuſtulicōpoſitū: ita hoc ſimplex tēdet accipit mutuo ſuppletionem a cōpoſito participio: quod ab hoc verbo ꝑtedet ꝓprie venire debet. Et certum eſt ꝙ ſepe ſimplicia ponuntur pro compoſitis: ⁊ econuerſo.Uidetur aut poſite: vt ꝓhdolor: ⁊ heuoe. S.t ꝙ interiectio qn̄qꝫ ſit figure commiliter eſt querēdū qͣre īteriectio nō potuit eē figure decōpoſite. ¶ Ad hoc dico ꝙ iō nō pōt interiectio hr̄e figiram cōpoſitā: qꝛ ꝓpriū eſt paſſiōis deſtruere. vn̄ cuꝫ īteriectio affectū paſſiōis deſignet: naͣm hꝫ cōpoſitiōi ꝯͣriaꝫ.⁊ ꝓpter hoc ꝯſueuit abſcondita voce ꝓferri. ergo prohdolor nō pōt eē vna pars. īmo ſunt due. ⁊ ſic heu ⁊ oē ſuntdue interiectiōes abſqꝫ cōpoſitione: ſicut o vtinam ſuntduo aduerbia optādi ſine compoſitiōe veniētia.aut apud grecos oēs ſunt fiPrepoſitione. gure ſimplicis. ſed apud latinos q̄dā vident̉ eſſe figure cōpoſite: vt aduerſum: ⁊ īterque ex ad ⁊ verſum: in ⁊ter cōponunt̉: qꝛ ternarius medium hꝫ: vn̄ īter mediationē notat: ſed cōſiderata veritateoēs fere p̄poſitiōes ſunt figure ſimplicis natura. Quedānumerant̉ īter p̄poſitōes que magis aduerbia ſunt: ⁊ cāꝫilloꝝ dicit Priſ. ꝙ figura cōpoſita in p̄poſitiōe īuenit̉.¶ De cōpoſitis ex integris ⁊ corruptis.Sicut in farina ⁊ aqͣ in cōpoſitiōe panis: ⁊ q̄dā ītecōpoſitiōe reꝝ naͣliuꝫ q̄dā corrūpunt̉: vtgra manēt: vt fundamētū paries tectū in compoſitiōe domus. ita in grāmatica ꝯtingit: qꝛ fit cōpoſitio qn̄qꝫ ex ītegris: vt alterūter. qn̄ꝫ ex corruptis: vt patricida. qn̄qꝫ ex ītegro ⁊ corrupto. vt maledicꝰ. qn̄qꝫ ex corrupto ⁊ ītegro:vt impius. Corruptiōes aūt iſte fint in ho cōpoſitis cā cuiuſdā elegātie atqꝫ cōueniētie: qd̓ in naͣlibꝰ etiam ꝯtingitvbi ſuꝑflua reſecant̉: ⁊ enormia ⁊ aſpera poliunt̉. Sꝫ cōſueuit obijci ſophiſtice. Patricida cōponit̉ ex parente ⁊ acedēs: hec aūt ītegra ſunt. ergo cōponit̉ ex ītegris. Itemoīs dictio cōpoſita cōponit̉ ex his que ſunt integra: ergooīs dictio cōpoſita cōponit̉ ex ītegris. Solutio. Dicimusꝙ hec p̄poſitio ex ſignificat cām maͣlem cuꝫ dico nomencōponit ex ītegris .i. ītegre ſeſe hn̄tibus in compōne. ſil̓rex corruptis .i. corrupte veniētibꝰ ad cōpōnē. vn̄ nō ſequi
1e c.Ne Nolu)26tur. Hoc cōponit̉ ex his q̄ ſunt ītegra: ergo ex ītegris.QuērC cōpoſitū ex quatuor. nā nulla dictio pōt exde hoc qd̓ dicit Priſ. ꝙ cuiuſcūqꝫ modi eſtpluribus cōponi qͣꝫ ex quatuor. hoc v̓o nō videt̉ verū: qꝛipſe dicit in tractatu p̄poſitionū ꝙ hec p̄poſitio cū nō venit ꝑ cōpoſitionē: ſed cō. ¶ Ad hoc dicūt ꝗdam ꝙ Priſqn̄qꝫ accipit cū p̄poſitiōem large: qn̄qꝫ ſtricte. Large cuꝫdicit ſyllabicā adiectionē ꝑ cōpoſitionē venire. ⁊ hoc mōcuiuſcūqꝫ modi eſt cōpoſitum ex quatuor. Nā cūqꝫ ꝓpͥeeſt ſyllabica adiectio: ſed ipſe accipit ibi cūqꝫ pro duabuspartibꝰ. Stricte aūt loquēdo nō dicit ſyllabicā adiectionem venire ꝑ cōpōnem ⁊ ſic nō eſt ꝯͣrius ſibi. cū enim p̄poſitio nō venit ꝑ cōpōnem: ſed qn̄ eſt ſyllabica adiectioſic: ita ꝙ cōpoſitio large accipiat̉. Nos v̓o dicimus ꝙ cuꝫpōt ꝑ verā cōpōnem venire: nō tn̄ per ſe: ſed virtute huiꝰꝯiūctionis qͣꝫ. ⁊ hoc vult ipſe Priſ. cū dicit ꝙ cū nō venitꝑ cōpōnem. Illud enim qd̓ dicit ſyllabicā adiectionē venire ꝑ cōpōnem: hoc nihil eſt. qꝛ Priſ. vbiqꝫ dicit ꝙ ſyllabica adiectio nō accipit̉ ꝑ cōpoſitioneꝫ. Dicimus ergo ꝗquicūqꝫ cōponit̉ ex qui ⁊ cū ⁊ qꝫ. Ab hoc relatiuo qui trahit vim relatiōis: qꝛ reꝗrit duo v̓ba ſic̄ hoc relatiuuꝫ qui.A p̄poſitiōe hꝫ: vt ſit collectiuum. A ꝯiunctione hꝫ: vt ſitdiſtributiuū. Sil̓r cuiuſcūqꝫ modi hꝫ vim relatiui a cuiꝰ.A p̄pōne v̓o habet collectionē. A ꝯiunctione diſtributionē. Ab hoc genitiuo modi hꝫ qͣlitatē adiectiuā: qꝛ talis genitiuus regit̉ ex vi accidētis: vt liber ho.Componuntut or̄onis: excepta īteriectioneaūt noīa ex oībus partibusqꝛ ipſa eſt alterius nature qͣꝫ alie. Nō enim eſt ad placitūſimpl̓r: nec exit a rōne exiſtēte in ſua potētia: ſꝫ ab iraſcibilitate vel cōcupiſcibilitate ꝓcedit. ⁊ ob hoc nullum nomē cum īteriectiōe cōponit̉. Sꝫ pōt nomē cōponi cū nomine: vt pater familias: cū v̓bo vt armiger: cuꝫ participioſenatuſdecretū. cū ꝓnoīe: vt ho̓. cum p̄poſitione: vt impius: cum aduerbijs vt maleficus: cuꝫ ꝯiunctiōe vt vterqꝫ:ſiquis nequis ⁊c̄.videt̉ nomen cōponi poſſe cum verboSed non ita ꝙ ex eis ꝯpoſitū ſit nomen: vt armiger: qm̄ verbuꝫ trahit potiꝰ qͣꝫ trahat̉: ſicut pꝫ in hoc v̓boedifico: qꝛ verbū eſt in oꝑatiōe: nomē in ꝗete. ergo armiger nō dꝫ cōponi a noīe ⁊ verbo. Nō enī eſt armiger ideꝫqd̓ arma gerit: immo armiger .i. arma gerēs: ⁊ gͦ armigernō eſt cōpoſitū a v̓bo: ⁊ hoc eſt cōtra Priſ. Sil̓r nō videt̉poſſe cōponi cū participio retēto in vi participij: niſi antecōponat cuꝫ ſuo v̓bo: vt edificās ab edifico: qꝛ participiūſil̓r eſt in operatione: ⁊ nullam pōt habere compoſitionēretētum in vi participij: niſi ꝯͣhat illam a ſuo v̓bo: ergo cūhoc gtō ſenatus nō componit̉ in eo ꝙ eſt participium: ſedin eo ꝙ eſt nomē. ⁊ ita deberet dixiſſe Priſ. ꝙ ſenatuſdecretum cōponit̉ a noīe: ⁊ nō a participio. Idē pōt de ſimilibus obijci: vt homicida: celicola: armipotēs: qꝛ nō vidētur hec poſſe componi a participijs in vi participioꝝ poſitis: cum v̓ba ipſoꝝ has compoſitiōes nō recipiāt. Dicimꝰꝙ eſt compoſitio īmediata: ⁊ cōpoſitio mediata: Immediata eſt que fit per ꝓpiora. Mediata que fit per remotiora. Scd̓m hoc dicimus ꝙ armiger qͣꝫtuꝫ ad immediatam compoſitionē componit̉ ex noībꝰ .ſ. armoꝝ ⁊ gerēs:ſed qͣꝫtū ad mediataꝫ reducit̉ ad v̓bum. ⁊ ideo dr̄ cōponia v̓bo: qꝛ dr̄ armiger qui arma gerit. ſil̓r ſenatuſdecretuꝫqͣꝫtū ad īmediatā compoſitioneꝫ cōponit̉ ex noībꝰ .ſ. hocgtō ſenatꝰ: ⁊ noīe qd̓ eſt decretum ti. ſed qͣꝫtū ad mediatācompoſitionē componit̉ a participio: qꝛ ſenatuſdecretuꝫeſt illud ius qd̓ eſt a ſenatu decretum: ⁊ ita Priſ. qn̄qꝫ hꝫreſpectum ad īmediatā compoſitionē: qn̄qꝫ ad mediatā.vn̄ ipſe dicit ꝙ armipotēs componit̉ qn̄qꝫ ab hoc gtō armoꝝ: qn̄qꝫ ab hoc actō arma: qd̓ ẜm p̄dictā diſtinctioneꝫ
d 2