Druckschrift 
Catholicon
Seite
24r
Einzelbild herunterladen
 

III De ethroclitis.Pars

tare: vt pauꝑ ⁊ diues. Ad hoc dico ꝙ nō potuit neutꝝ incertitudinē cū maſculino vel feminīo: vl̓ cū cōi hr̄e: qꝛ req̄rit̉ ꝙ vbi ē īcertitudo ibi ſit vna ⁊ eadē termīatio diuerſoꝝ generū per oēs caſus. Hoc autē nō hꝫ neutrū cū alijsgeneribꝰ. nā in ꝗbuſdā terminationibus cōuenit cū alijsgeneribꝰ: ⁊ ī ꝗbuſdā diſcrepat. ⁊ iō neutrū ad īcerti generis naͣꝫ nō potuit ꝑuenire. Et hec ē rō qͣre nullū adiectiuuꝫ ē īcerti gnīs: cū oē adiectiuū ꝓprie hēat in ſe neutrū. De ethroclitis.De ethroclitorū) qri. Ad cuiꝰ euidētiaꝫnominū genere cōſueuitſcias ꝙ q̄dā noīa ethrocliſim patiunt̉ gnīs .i. diuerſitateꝫ⁊ irregularitatē quādā in gn̄e: vt hoc celū ⁊ hi celū: ⁊ hoepulū ⁊ he epule: hic locus ⁊ hi loci: vel hec loca: hoc pelagus ⁊ hi pelagi: hic carbaſus: ⁊ ī plurali hec carbaſa ſoꝝ. ⁊ita ꝯtingit in ꝗbuſdā alijs. Querit̉ gͦ vn̄ iſta irregularitas exorta fuerit ī gnībꝰ; Ad qd̓ p̄t dici ꝙ ab auctoritatepiuerſoꝝ vſuū hoc ꝓceſſit: ⁊ forſitā nō ſine rōne: qꝛ videtur ꝙ ethrocliſis ſemꝑ īmutet ſignificationē: vt hoc celūꝓ ꝯtinēte. ſꝫ hi celi ꝓ his ꝗ ꝯtinent̉ in eo: vt celi enarrantgloriā dei. Et hoc epulū ꝓ corporali: ſꝫ epule epularū: ꝓſpūali .i. refectiōe ſcīe vel v̓tutis. vn̄ plato in thymeo. Uniſtis ad epulas heſternas. Et hic locꝰ ꝓpͥe quātitas ē circūſcribēs corpus: ſꝫ hec loca ꝓprie de his dicunt̉ in ꝗbuspoſſeſſiōes habent̉ hi loci ꝓ locis dialeticis. Itē hoc pelagus ē alta nimis aqͣrū ꝓfūditas: ſꝫ hi pelagi goꝝ. ad certitudinē ꝓfunde aque reſtrīgit̉: ⁊ hic carbaſus veſtis ſinuoſa: q̄ tū viro ⁊ mulieri ꝯuenire pōt: ſꝫ carbaſa ſoꝝ. ad velanauiū ꝑtinēt. h̓ īfernꝰ ꝓ loco gnaͣli oīuꝫ penarū. h̓ ſibiluseſt hoīum: ſꝫ ſibila ſūt ſerpētu. hec topica ce. ꝓ ſcīa: ſꝫ topca coꝝ. ꝓ libro. Idē ē dicēdū d̓ rhetorica ⁊ analetica. Itēhic menalus ꝓ totali mōte: ſꝫ menala loꝝ. ꝓ appēdicijs⁊ collibꝰ ſibi adiacētibꝰ. Hec ꝑgamus huiꝰ ꝑgami. ꝓ ciuitate: ſꝫ hec ꝑgama moꝝ. ꝓ edificijs ſuis. hͦ porrū ꝓ maioribꝰ: hi porri ꝓ mīoribꝰ. hi freni ꝑ ſe: ⁊ hec frena noꝝ. cuꝫſuo apparatu. hoc raſtrū ꝓ vna ſpē ligonū: ſꝫ raſtri ſtroꝝ.ꝓ oībꝰ ſpēbꝰ ligonū. ⁊ ita pōt diligēs ꝑſcrutator īueſtigare dr̄iaꝫ in ho ethroclitis. Sepe tn̄ iſte ꝓpͥetates ab auctoribus nō ſeruant̉. videt̉ gͦ ꝙ hoc nomē felix ⁊ cetera ſil̓iaſint ethroclita: qꝛ hoc nomē felix in ntō ē oīs ge. ſꝫ in actōnō ē oīs ge. ſꝫ neutri. gͦ variat genꝰ: ⁊ ſic eſt ethroclitū. Illiqui dicūt oē genꝰ eē qd̓dā accidēs ꝑ ſe bn̄ ꝯcedūt: ꝙ ibi ēethrocliſis. Nos vero dicimꝰ ꝙ nō: qꝛ cū felix ſit oīs ge.dicimꝰ ꝙ eſt neutri: ⁊ ſic nō variat genus.etiā an ſit dicēdū vnus celoꝝ aut vnūQueritu celoꝝ dicūt qdā ꝙ vtrūqꝫ bene dicit̉diuerſis reſpectibꝰ: qꝛ enī partitiuū pōt reſpicere genª qd̓illic eſt .i. genꝰ gtī: ⁊ ſic ē dicēdū vnꝰ celoꝝ: ⁊ qꝛ pōt reſpicere id ſolū ꝓ quo partit̉ ſingulariter: ⁊ ſic ē dicēdū vnū celoꝝ: ⁊ ſic ē ſenſus: vnū celoꝝ .i. vnū celū de numero celorū: ⁊ vnū epularū: ſic̄ vnū epulū de nūero epularū. Nosv̓o dicimꝰ ꝙ partitiuū dꝫ reſpicere genꝰ qd̓ illic ē: qꝛ cōparationē hꝫ ad res ꝑ gtm̄ ſuppoſitas ẜm genus qd̓ acciditgtō. Et ſic ē dicēdū: vnꝰ celoꝝ: vna epularū: ⁊ nō vnū celoruꝫ: nec vnū epularū. Nō tn̄ ſequit̉: vnꝰ celus: vna epulaqꝛ genꝰ plurale ē fortiꝰ ſingulari. In gtō aūt noīs collectiui pōt fieri partitio ita ꝙ genꝰ a rebꝰ ſuppoſitis ꝯͣhat̉. vn̄bn̄ dr̄. vnus iſtiꝰ gētis ē ſortes: ⁊ vna iſtius ppl̓i eſt maria. Et ſcias ꝙ ethrocliſis fit qͣtuor modis .ſ. gn̄e qn̄ dictioē alteriꝰ gnīs ī ſingulari qͣꝫ ī pl̓ali: vt hoc celū hi celi. Declinatiōe qn̄ dictio ē alteriꝰ declīatiōis in ſingulari qͣꝫ ī pl̓alivt vas vaſis: plural̓r hec vaſa vaſoꝝ. Numero: qn̄ numerus nō recte format̉ a ſingulari: vt ſingulariter ego: pluraliter nos. Caſu: qn̄ gͣtūs nō recte format̉ a ſuonto: vt hiciupiter gtō huiꝰ iouis. Multa ad genꝰ ꝑtinētia ifra ponāvbi de declīatiōe noīuꝫ agā: ⁊ ī qͣrta parte vbi aget̉ de ſi-

lenſi ſiue de cōceptione. Amodo de numero videamꝰ. De numero.Numerus poſſidet. Nlā .n. numeri diſtīxit gn̄a: ⁊īter accidētia noīs tertiū locū de iureipſa multiplicātur numero: quoꝝ generuꝫ multiplicatioretinēda ē ad ꝯſeruādas ſpēs in eē. Et certū eſt ꝙ nō pn̄tſpēs teneri ī eē niſi ꝑ multiplicitatē particulariū. Hoc anteꝫ nō pōt fieri niſi pͥus exiſtēte generū multitudīe. Bn̄gͦ poſt ſpēꝫ de gn̄e: ⁊ poſt genꝰ de numero eſt agēduꝫ.ſolet cui ꝑti accidat nūerꝰ; Dico ꝙ nūerꝰ acQue. cidit cuicūqꝫ accidit ꝑſōa: ⁊ ecōuerſo: qꝛ ꝑſona dr̄ qͣſi ꝑ ſe vna: ⁊ ſi vnitas ē ꝑfectio ipſiꝰ ꝑſone qͦ ad ꝗdvn̄ gerūdia ⁊ ſupīa carēt numero: qꝛ carēt ꝑſona. Aduerbijs aūt nō accidit numerus nec ꝑſona: lꝫ q̄dā aduerbiaſint numerabilia: vt bis ter. ⁊ q̄dā ꝑſonalia: vt meatim ⁊tuatiꝫ: nō qꝛ habēt numerū vel ꝑſonā ꝓ accidēti: ſꝫ ꝓ ſignificatiōe: ⁊ ẜꝫ hoc pōt numerꝰ diuidi a ꝑſona. videt̉ in̄ꝙ agē ⁊ agite hēant nūerū ꝓ accidēte: qꝛ agē reꝗͥrit v̓būſingulare: vt age lege: ſꝫ agite v̓bū plurale: vt agite legite.gͦ accidit ei numerꝰ. Ad hoc dico ꝙ īdifferēter iūgūt̉ cuꝫv̓bo ſingularis nūeri: ⁊ pl̓is: vt age legite: ⁊ agite lege. vn̄ſtatiꝰ. En age ab diuerſis thalāos ẜuare maritꝭ. Itē Proſꝑ. Age iā p̄cor mearū comes rēota reꝝ intepidā breuēqꝫvitā dn̄o deo ducemꝰ. ⁊ hoc vult Priſ. ꝗ ī. 5. li. vbi agit denūero dicit. Nūeros aūt he hn̄t dictiōes q̄ ꝑſonas quoqꝫhn̄t: vel finitas vel īfinitas .i. noīa: v̓ba: vl̓ ꝑticipia ꝓnoīa.vn̄ ſi deficiat in ꝑſonis v̓bū: deficit ēt in numero: qͣlia ſūtinfinita: imperſonalia: gerūdia vel ſupina. Aduerbiū enīqͣꝫuis ſepe demōſtret numeꝝ ad ſignificationē noīuꝫ numeraliū: nō tn̄ qͣſi accidētē hūc hꝫ. ⁊ ſic pꝫ ꝙ numerꝰ nullo mō accidit aduerbijs. vn̄ ille v̓ſus ē repudiādus. Pluribus eſt agite dicendū: ſed age ſoli.aūt ꝓut h̓ ſumit̉ diuidit̉ ī ſingulareꝫNume̓ rus nūerū ⁊ pluralē. qꝛ ſatis ē in hac artevnū a multo: vel multū ab vno diſcernere. At reliq̄ dr̄ienūeroꝝ ad aliā ꝑtinēt facultatē. Iſte v̓o ſūt pͥncipales: qꝛvnitas ⁊ binariꝰ ſūt duo pͥncipia nūeroꝝ: tn̄ differēter: qꝛvnitas ē pͥmū pͥncipiū ⁊ ſimplex. Binariꝰ aūt ē pͥncipiuꝫẜm ⁊ ꝯpoſitū. ab vnitate. gͦ eſt ſingularis. a binario aut ēpl̓alitas. vn̄ ſic̄ binariꝰ gemīat vnitatē: ſic̄ pluralis nūerſi eſt v̓e pl̓alis dꝫ geminare ſuuꝫ ſingulare: vt hō ⁊ hoīes.de ꝗbuſdaꝫ noībꝰ quoꝝ pl̓aliaSed queritu. nō gemināt ſuum ſingulare: vtvter: alter: vterqꝫ: neuter ⁊ alterūter. ita .n. dn̄r de duobin pl̓ali ſic̄ in ſingulari. Un̄ Boetiꝰ. Inter vtraſqꝫ lr̄as .i.īter ambas. Querit̉ ergo vn̄ hoc ꝯtīgit? Ad hoc dicoꝙ hec noīa dicta ſūt a dualitate qͣſi pͥncipali ſignificatōevn̄ nō pn̄t eā relinq̄re in ſingulari nec ī plurati: ſic̄ nec hōrelinꝗt hūanitatē ſiue dicat de vno ſiue pl̓ibus. Dicimꝰergo ꝙ nō geminant dualitatē: qꝛ in vtroqꝫ nūero diſtribuūt: ſiue partiunt̉ reſpectu duoꝝ: ſꝫ tn̄ gemināt nūerūapprehēdēdi dualitatē: qꝛ pōt dualitas app̄hēdi vt vnū:⁊ hoc faciunt p̄dicta noīa in ſingulari: ⁊ pōt app̄hendi vtplura: ⁊ hoc faciūt eadē noīa in plurali: ⁊ ſic gemināt ſinedubio ſingulare. Numerꝰ .n. apud naͣm eſt plura: ſꝫ apudaīam eſt vnū ⁊ ideo pōt duobꝰ recte modis apprehendi. Itē ēt dubitat̉ de hoc noīe vnꝰ: qꝛ īuenit̉ qn̄qꝫ in plurali: vt vne ⁊ altere ſchale. ſil̓r vna moenia. Et illd̓ Teretij. Ex vnis nuptijs feciſtis geminas. Ad hoc dico ꝙ nōgeminat vnitatē: qꝛ illa eſt pͥncipalis eiꝰ ſignificatio: ſedvnitas pōt apprehēdi vt vnū ⁊ vt plura: ⁊ hoc merito: qꝛeſt vnitas pura ⁊ vnitas impura. Sic ergo gemīat ſingulare qͣꝫtū ad modū apprehēdēdi. ⁊ hoc fit rōne quorūdānominū: q̄ tm̄ in plurali numero declinant̉. ⁊ quandoqꝫſignāt vnū vt plura. quādoqꝫ plura vt plura. vn̄ bene dicitur. Una arma: yne nuptie. ſed male dicit̉. Uni hoīes