Druckschrift 
Catholicon
Seite
23v
Einzelbild herunterladen
 

De gͦ. nere vor.ParsIII.

plus īntō: actō ⁊ vocatiuo eſt neutri gnīs. ſed in alijs caſibus habꝫ tria genera. vn̄ facit ablatiuū tam in e. qͣꝫ in i. vtpl̓e vel pl̓i. Hoc autē contingit quia nullū monoſyllabūfe. ge. tm̄ reꝑit̉ deſinēs in us. vn̄ nullū monoſyllabū īuspotuit eē oīs ge. ac qꝛ cōparatiuū erat huiꝰ noīs multꝰ ta.tuꝫ. oportuit ꝙ in reliꝗs caſibꝰ eēt cōe triū generū: vt ſuipoſitiui generibꝰ reſpōderet. Et ꝓpter hoc dicimꝰ ꝙ fuithoc nomē plus oīs ge. in cōparatiōe: ſꝫ neutri tm̄ in declinatiōe: qꝛ erat cōparatiuū ad tria genera: vt iſte panis eſtplus illo: ⁊ hec farina ē plus illa ⁊ hoc frumētū eſt plus illo. Hac de cā cōtingit ꝙ in illis caſibꝰ ꝗ habēt oē genꝰ cōponit̉ cū con. vt cōpluribus cōpluris: cōpluri cōplures: ⁊nō in forma neutri. vn̄ nihil eſt cū plus. ⁊ hoc iō: qꝛ hec p̄poſitio con. īportat collectionē: ⁊ ob hoc potuit cōuenirecū oī genere: ſꝫ nō cū neutro: qꝛ multitudo recipit collectioneꝫ: ſimplicitas vero nō. De victrix ⁊ vltrix dixi ſupra īſcd̓a parte vbi determīaui de accētu deſinētiū in trix De epicheno genere.genus .i. ꝓmiſcuū ſub vna voce ⁊Epichenum. vno articulo aīalia vtriuſqꝫ ſexſignificat: vt coruus ⁊ aꝗla. ⁊ dr̄ epichenuꝫ .i. ſupra cōe: qꝛſupra vtriuſqꝫ ſexus aīalia cadit. videt̉ igit̉ ꝙ hoc nomēꝓximꝰ ſit epichenū cū dicit̉: Diliges deū ⁊ ꝓximū: qꝛ ſubvna voce ⁊ ſub vno articulo venit ꝓ maſculo ⁊ femīa. dico ꝙ hoc hꝫ ex īproprietate .i. ꝑ figurā: ⁊ iō nō eſt epichenū. Itē demōſtrato mare ⁊ femīa bn̄ dicit̉: Iſti ciues currūt: ecce hoc nomē ciues vna voce vnoqꝫ articulo ſumit̉ꝓ maſculo ⁊ femina: ⁊ ita videtur ꝙ ſit epichenū. Dico ꝙhoc contingit ex īproprietate: quoniā ibieſt cōceptio generum: ⁊ ſic nō eſt epichenoſisetiā ꝙ hoc nomen ſub̓a ſit epichenū: qꝛUidetur ſub vna voce ⁊ ſub vno articulo cop̄hēdit aīalia vtriuſqꝫ fexꝰ. Ad hoc dico ꝙ ī regula Priſ. ītelligitur tm̄ a ſubſtātia. ideo nō eſt epichenum: quia nō cōuenit tm̄ aīalibꝰ vtriuſqꝫ ſexꝰ: īmo ēt alijs rebꝰ. Idē dicimus de oībꝰ gnaͣlibꝰ. Itē vr̄ ꝙ aīal ſit epichenū: qꝛ ſignificat aīalia vtriuſqꝫ ſexꝰ vna voce ⁊ vno articulo. Adhͦ dico ꝙ nullū nom̄ neu. ge. ē epichenū: qꝛ n̄ ſignificat rēvt ſexatā: īmo vt īſexatā. aīal enī cōuenit ēt aīalibꝰ īſexatis. mācipiū gͦ nō ē epichenū cū ſit neu. ge. qͣꝫuis vna voce⁊ vno articulo ſignificet aīalia vtriuſqꝫ ſexꝰ: qꝛ neu. ge. dictū ē a pͥuatiōe vtriuſqꝫ ſexꝰ. Itē noīa piſciū nō ſūt ꝓmiſcua: vt lucius ⁊ anguilla: qꝛ nō generant̉ ꝑ coitū: ſꝫ ꝑ ſolāꝯfricationē. ⁊ ita ꝓprie nō hn̄t ſexū. ⁊ hoc vt in pluribꝰ intelligas. hoc dico qꝛ ꝗdā piſces dicunt̉ ſexū hr̄e ⁊ cōire: vtfoce ⁊ murena. Queſtio de epicheno.etiā qͣre noīa rōnabiliū nō ſint aliquoQuerltu. mō epichena. dico ꝙ certa ſexꝰ diſcretio fuit in certa cā: ſꝫ tn̄ ꝗdā rōnabilia vident̉ hr̄e vtrūqꝫſexū ſic̄ hermaphrodite. Nā vt dicit Iſi. ii. ethimol̓. hermaphrodite appellati ſūt eo vt ī eis vterqꝫ ſexus appareat: herma ꝗppe apd̓ grecos maſculus: aphrodi femīa nūcupat̉. hi dexterā māmillā virilē: ſiniſtrā muliebrē habētes viciſſim coeūdo ⁊ gignūt ⁊ pariūt. Hoc etiā dicit Augu. in. 16. li. de ci. dei. Sꝫ pōt dici ꝙ hō aīalia ſunt quedaꝫmōſtra nature ⁊ irregularitas.etiā pōt in ꝗbus aīalibus epichenoſis hēatQuērt locū: Ad hoc dico ꝙ in ꝗbuſdā aīalibus eſtſexus ml̓tū incertus: nec erat vocis qualitas niſi vna: ⁊ īillis potuit habere locū epichenoſis: vt damā: talpa: miluus ⁊ pica. Sꝫ noīa quadrupedū in a. poſſunt eē tā maſ.qͣꝫ fe. gn̄is vt hic dama: ⁊ hec dama. hic talpa: ⁊ hec talpa.⁊ in vtroqꝫ ge. accipiunt̉ pro aīalibus vtriuſqꝫ ſexus. Acnoīa bipēdū in a. tm̄ ſunt fe. ge. De his autē dico que ſintepichena: vt hec aꝗla: hec pica: hec noctua. ſꝫ colūba nonfuit epichenū: qꝛ dicimus hic colūbus pro mare: ⁊ hec co

e genere noīumlūba ꝓ femīa. ⁊ hoc ꝑꝑ fecūditatē accidit: ſicut etiā gallus ⁊ gallina. Palūbꝰ gͦ recte fuit epichenū ꝑꝑ īdiſcretōeꝫſexꝰ ⁊ rarā fecūditatē. Noīa āt auiū epichena que d̓ſinūtī a. iō ſūt feminini magis. qꝛ aues eiuſdeꝫ leuitatis ſūt ſic̄femīe. ⁊ termīatio vocis ī a. maiorē ꝯueniētiā hꝫ cū feminino qͣꝫ cū maſculino. Nota ēt h̓ ꝙ oē epichenū ē maſ. gͦvl̓ fe. vt h̓ turtur: hec aꝗla. Et ꝯſil̓i adiectōe pōt eādē ꝓmiſcuitatē ſeruare: vt vnꝰ turtur volat: mō nō diſcernit ſexū vt ꝯſueuit fieri ī cōi qn̄ dr̄ albꝰ ciuis. Sil̓r ſi dicā albaaꝗla: nō fit mō reſtrictio ad feminā ſic̄ fit ī cōi: vt alba ciuis. Pōt gͦ dici vnꝰ turtur: ⁊ alba aꝗla tā ꝓ mare qͣꝫ ꝓ femīa. Tn̄ qn̄ꝫ ꝓmiſcua iſta recipiūt adiectiua ꝯͣ naͣꝫ ſui articuli cā diſcernēdi ſexū: vn̄ īuenit̉. Anſer erat cuidā p̄cioſo germine feta. Sil̓r ē dcm̄ de turture. Sola volabit: ſila ſedebit: tn̄ nobiliores auctores his abuſiōibꝰ nō vtunt̉:ſꝫ ēt ī alijs ſubſtātiuis adijciūt̉ adiectiua ꝯͣ ſuū articuluꝫqn̄ꝫ rōne ſuppoſitoꝝ: vt apd̓ Saluſtiū. Pars ī cruce poſtti ſūt: ꝑs beſtijs obiecti ſūt. Qn̄qꝫ cā alteriꝰ ſubſtātiui ꝙꝛſubītelligit̉: vt p̄neſte ſub ip̄a. Subaudit̉ .n. vrbe. Quandoqꝫ cauſa exprimēdi naͣꝫ rei: vt Triſte lupus ſtabulis. i.res natural̓r triſtis. hoc eſt triſticiam inferens. Non enīmaſ. ⁊ fe. ita exprimit naturam vt neutrum. De genere incerto.genꝰ ſiue dubiū eſt ab aīa ꝑꝑ diuerſiIncertun tātē vtētiū opīones. gͦ ẜm hoc nō ſumus certi cuiꝰ gn̄is ſunt nomīa q̄ dn̄r īcerti gn̄is. gͦ alteraiſtaꝝ locutionū eſt īcōgrua. dies eſt ſerenꝰ: dies ē ſerena:ſed neſcimꝰ vtrū modicū fermētū totā maſſā paſte corrūpat. gͦ vtraqꝫ repudiāda eſt: dicūt ꝗdā ꝙ ſine dubio altera illaꝝ eſt īcōgrua: ſed qꝛ ꝓniores debemꝰ eē ad ſaluādū qͣꝫ ad dānādū: iō dn̄t vtraqꝫ eſſe recipiēdā. Nō enimſciunt cuiꝰ gn̄is ſint hō noīa: ⁊ ſil̓r neſciūt q̄ illaꝝ locutionū ſit īcōgrua. Nos v̓o dicimus ꝙ nulla dꝫ eē nobis dubitatio de gn̄e iſtoꝝ noīuꝫ ꝑꝑ auctoritatē veteꝝ ꝗ vtroqꝫ gn̄e vſi ſunt. Auctoritas .n. eſt ſnīa imitatōe digna. Dicimus itaqꝫ ꝙ oīa noīa incerti gn̄is ſunt duum generumſine dubio. Et hoc ſepe dic̄ Priſ. nō tn̄ ſūt cōis ge. qꝛ nulla eſt ibi cōitas quo ad aīam vel naͣm: nec ꝯtraxerūt illaduo gn̄a ex vna auctoritatē: ſꝫ ex diuerſis. Cū gͦ dr̄ hoc nōmē eſt dubūj gn̄is vel īcerti: illa dubitatio nō ē ad modeinos referēda: ſed ad pͥmos īuētores: velut cū dr̄. Ceci vident: claudi ambulāt: ſurdi audiūt .i. ꝗ pͥus habuerūt cecitatē vel claudicationē vel ſurditatē: ſꝫ mō nō ſūt tales⁊ forſitan aliqͣ rō traxit ātiquos ad hec duo gn̄a: qꝛ diesqn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ certo tꝑe: qn̄qꝫ ꝓ incerto. Qn̄ venit ꝓ certo dꝫ eſſe ꝓ maſ. ge. qꝛ certitudo ē in maribꝰ: qn̄ venitꝓincerto dꝫ eē fe. ge. qꝛ nihil īcertius qͣꝫ femīa iuxta illudQuid leuius flāma? flamē: ꝗd flamine: vētus. Quid vēto; mulier: ꝗd muliere? nihil. Sil̓r ē finis ꝯſūmās: ⁊ ē finis ꝯſumēs: in eo ꝙ ꝯſūmat hꝫ ſe ad modū maris: ī eo ꝙꝯſumit hꝫ ſe ad modū femīe. Sil̓r cortex in eo ꝙ muniarborē eſt qͣſi mas: in eo ꝙ ab arbore patit̉ eſt ſic̄ femīa⁊ ita pōt de alijs iudicari. Et ſciendū ꝙ noīa ita ſūt īcertꝰge. in plurali ſic̄ in ſingulari: preter dies qd̓ in plurali eſttm̄ maſ. ge. qꝛ nō habet ſe niſi ad certum tēpus in plurali numero. Queſtio.hic cū ẜꝫ auctoritatē veteꝝ q̄dā noīa qn̄cQuē r¶ qnt neu. ge. qn̄qꝫ maſ. vt hic pūctꝰ ⁊ hocictū. ⁊ h̓ ſtadiꝰ. ⁊ hoc ſtadiū: ⁊ h̓ catinꝰ ⁊ hoc catinū: qͣre nōdn̄r īcerti gnīs. Solutio: dicimꝰ ꝙ maſculinū taliū noīuꝫiā ceſſauit. qꝛ nō vtimur niſi neutro ge. iſtoꝝ noīuꝫ. Eſtotn̄ ꝙ vteremur his noībꝰ ī vtroqꝫ gne. nō tn̄ eēt dicēdaīcerti gnīs. qꝛ varias terminatiōes hn̄t ẜm diuerſa genera qd̓ ī noībus dubijs nō ꝯtingit. Itē q̄rit̉ qͣre nō habeamus adiectiuum incerti generis. Multa enim adiectiua ponit Priſ. de quorum generibus videtur dubi