III.¶ De patronomici.Pars
Hoc ēt dicit Priſ. ⁊ ſic bn̄ dicit̉. Uterqꝫ noſtrū legimus.Un̄ Ouidiꝰ. Miſcuimꝰ lachrymas meſtus vterqꝫ ſuas.Idē ſepe cōtingit in alijs collectiuis: vt Iubilate deo oīsterra. Et apud Horatiū. Iactamus iā pridē oīs de romabeatū. Et apud Ouidiū. Quiſꝗs vbiqꝫ viri faciles aduertite mētes. Et in apl̓o. Alter alteriꝰ onera portate. Diſtributiue voluit ītelligere apl̓s pro oībꝰ duobꝰ. Sil̓e eſt illd̓Terētij. Aperite aliquis acutū. ⁊ illud ſuꝑ Iuliū. Auſi ſumus certare cū parētibus queqꝫ ciuitas ſuis.¶ De nominibus complexiuis.quedā noīa ſil̓ia collectiuis q̄ diSunt auten cunt̉ cōplexiua: qꝛ in eodem numero veniūt tā pro vno qͣꝫ pro pl̓ibꝰ: vt vinū ⁊ arma. Ineo ꝙ tenent̉ pro pl̓ibꝰ naͣm collectiuoꝝ vident̉ hr̄e. ſed ineo ꝙ tenent̉ ꝓ vno diſcrepāt ab eis: ⁊ hō noīa gerūt imaginē epichenoꝝ. qꝛ ſic̄ epichenū vna voce ⁊ vno articuloſignat aīalia vtriuſqꝫ ſexus: ita noīa cōplexiua vna voce⁊ eodē numero tā pro vno qͣꝫ pro pl̓ibꝰ ſupponūt. vt aurū⁊ nuptie. ⁊ iō nō debēt ꝓprie in vtroqꝫ numero declinariqꝛ in vno gerūt offm̄ vtriuſqꝫ. Que aūt īter iſta ꝯplexiusmagis vim vnitiuā hn̄t: debēt in ſingulari numero declinari: vt puluis: ſanguis: lutū cenū: hec enim vehemētemhn̄t aggregationē. Sil̓r noīa metalloꝝ vel ſeminū vel liquidoꝝ ad mēſurā vel ad pēſum ꝑtinētiū cōplexiua ſūt:vt auꝝ: argētū: hordeū: frumētū: vinū: ⁊ oleū: muſtū: ⁊ liqͣmen. Si aūt nō ꝑtinēt ad mēſurā vel ad pēſum: tūc declinant̉ in vtroqꝫ numero. nō enī ꝯſueuit aqͣ pēdi vel mēſurari. ſꝫ ẜm hoc nō deberet metallū in pl̓ali numero declinari: nec es eris. Dico ꝙ qn̄qꝫ ſunt noīa gn̄alia: qn̄qꝫ ſpālia. Prout ſunt gn̄alia in vtroqꝫ numero declinant̉: qꝛ ml̓te ſūt ſpēs eris ⁊ mētalloꝝ. Prout v̓o ſūt ſpālia declinant̉in ſingulari tm̄. vt anꝝ ⁊ ferrū. Cōplexiua v̓o q̄ declinant̉in pl̓ali numero tm̄: magis hn̄t ſe ad multitudinē: ⁊ indeꝓceſſit rō ꝙ tm̄ pl̓al̓r declinant̉: vt nuptie. Nā lꝫ nuptiepoſſint eē vnū ꝯnubiū: duo tn̄ exigūt̉ ad eē nuptiaꝝ .ſ. maſculus ⁊ femina. Sil̓r nō eſt ꝗs armatꝰ. lꝫ hēat vnuꝫ gladiū. Et kalēde nōne idus rōnē ſue pl̓alitatis hn̄t: qm̄ ī pͥncipio multi vocabant̉ ad audiēdum denūciationē kalēdaꝝ. None ſunt pͥncipia nūdinaꝝ q̄ multitudinē merciū⁊ ꝑſonaꝝ reꝗrūt. Idus aūt nūdinaꝝ diuiſiōes vbi ſil̓r rerū pl̓alitas ⁊ ꝑſonaꝝ eſt neceſſaria. Scale ſine multitudine graduū vel duoꝝ eqͣlitate lignoꝝ nō fiūt. Tenebre pͥnationē lumīs duoꝝ oculoꝝ īportat: vel hn̄t reſpectū adpͥuationē lucis illuſtrātis ⁊ rei q̄ illuſtrat̉. Noīa feſtoꝝ q̄apud antiquos fere oīa tm̄ in pl̓ali numero rōnabil̓r declinant̉: vt letanie arū. azima moꝝ. encenia encenioꝝ: qꝛmulta reꝗrunt̉ ad celebrādū feſta: vel qꝛ nō tm̄ vno die:ſed pl̓ibꝰ digniora feſta celebrabant̉. Feſta tn̄ pl̓a q̄ noscolimus nr̄o tꝑe ſunt ſingularia: vt natiuitas: epiphanie:paſcha: pēthecoſte: qꝛ vnus deꝰ vna fides vnū baptiſmavnitate magis qͣꝫ pl̓alitate letāt̉. ſil̓r noīa libroꝝ ſepe tm̄pl̓al̓r d̓clinant̉: vt iſagoge: decretales: decreta: topica rhetorica: analetica: tegni: ⁊ pātegni: qͣꝫuis iſta duo ſint īdeclinabilia: qꝛ qͣꝫuis liber ſit vnū ī formitate maͣe: in diſtīctionibꝰ tn̄ ⁊ ſnīaꝝ varietatibus hꝫ in ſe multitudinē: ⁊ ſic deoībꝰ cōplexiuis pōt rō aſſignari: qͣre tm̄ ſint ſingularia: vl̓tm̄ pluralia. Nūc de eiſde q̄dā dubitabilia ſubiūgamus.¶ Querit̉ gͦ an̄ poſſit ꝯgrue dici vinū ſunt: vel auꝝ ſunt:ſic̄ dicimꝰ ppl̓s ſunt: ita ꝙ fiat ſuppō ꝓ vino qd̓ eſt multavel pro auro qd̓ eſt ml̓ta. Ita videt̉ qꝛ nō eſt magis rō deppl̓o qͣꝫ de vino: īmo eſt magis rō de vino qͣꝫ de ppl̓o: qꝛ īppl̓o nō eſt ambiguitas ꝗn ſemꝑ veniat collectiue. ſꝫ ī vinō ē ambiguitas vtꝝ ſupponat ꝓ vino qd̓ eſt vnū: an provino qd̓ eſt pl̓a. gͦ ſic epichenū cā remouēdi ambiguitatēqn̄qꝫ recipit adiectiuū alterius gn̄is: vt alba anſer: ſic nomē cōplexiuū pōt reciꝑe v̓bū pluralis numeri cā oſtēdē-
Egdi qd̓ ſupponat pro pluribus. ⁊ ẜm hoc bene dr̄. Uinumbibunt̉: aurū donant̉. Ecōtrario fiet in ꝯplexiuis pluralibus: vt nuptie celebrant̉ pro vno cōnubio. ⁊ arma gerit̉pro vno gladio. Sic .n. loquit̉ beatꝰ Grego. Mulier ē vetus arma diaboli: qꝛ vt on̄deret ſe loꝗ de armis que erātvnū: dicit vetus ⁊ nō vetera. Siꝗs aūt dicat ꝙ alia rō eſtde vīo qͣꝫ de ppl̓o: qꝛ vinū nō hꝫ diſcretionē ꝑtiū ſic̄ ppl̓s.Quid ergo de frumēto ⁊ de piꝑe dicet̉ vbi ꝑtes ēt diſcrete ſunt ſic̄ in ppl̓o? Scd̓m hoc .n. ꝯgrue dicet: Frumētummēſurant̉: ⁊ piꝑ vēdunt̉: ſic̄ ꝑs in fruſta ſecāt. ¶ Ad p̄dicta dico ꝙ nulla ꝯplexiua pn̄t ſupponere v̓bo alteriꝰ nūeri qͣꝫ ipſa ſint. vn̄ ita male dicit̉. oībꝰ modis vinuꝫ ſūt velfrumētū ſūt: ſic̄ male dr̄ hō ſunt. ⁊ ẜm hoc nihil ē dictumArma gerit̉. Naͣ .n. cōplexiuoꝝ multuꝫ dr̄t a collectiuisqꝛ cōplexiua ſingularis numeri hn̄t viꝫ magis vnitiuamvt dixi: rōne mēſure: vt vinū: vel pēſiōis vt aurū: vl̓ rōnecōmixtiōis vt puluis. In mēſuratis aūt ⁊ pēſis diſcretaqͣꝫtitas ⁊ ꝯtinua eꝗpollet: qꝛ ex vno vino pn̄t effici multavina: ⁊ ex multis vinis vnuꝫ vinū. Sil̓r ex vno auro pn̄teffici multa ⁊ ecōuerſo. In talibꝰ .n. ꝯfundit̉ diſcreta qͣꝫtitas ⁊ ꝯtinua. vn̄ videmꝰ ꝙ alicui taliter īterrogāti. Quātum dediſti? poſſumꝰ rn̄dere. Unā marcā: vel viginti ſolidos: ⁊ ſic in pēſis vl̓ mēſuratis diſcreta ⁊ ꝯtinua qͣꝫtitasequipollēt: ſꝫ ꝯtinua ſūt magis naͣlia qͣꝫ diſcreta: qꝛ ꝯtīuaqͣꝫtitas eſt a naͣ: diſcreta v̓o magis a rōne. Sꝫ rō naͣ poſterior eſt: qm̄ rō imitat̉ eā. ergo qͣcūqꝫ cōplexiua ſingularisnumeri q̄ ſe hn̄t ad penſuꝫ vel ad menſurā: magis hn̄t ſead vnitatē qͣꝫ ad multitudinē rōne qͣꝫtitatis ꝯtinue q̄ vere eſt vna. In collectiuis aūt nō ſic: qꝛ vnitas in eis nō aufert multitudinē actualē: ⁊ ſic pꝫ ꝙ male dr̄. Uinuꝫ ſunt:frumētū ſunt: etiā ſi fiat ſuppoſitio pro multis: qꝛ vnitasmēſure vel pēſi in oībꝰ talibꝰ p̄noīat̉. ⁊ ita nō eſt obiectiode piꝑe vl̓ frumēto: qͣꝫuis in eis ſint ꝑtes diſcrete. Quidāv̓o dicūt hoc accidere ꝓpter naͣm homogeneoꝝ: qꝛ q̄libꝫpars frumēti frumētū eſt: ⁊ q̄libꝫ pars piꝑis piꝑ eſt: ⁊ q̄libet pars vini vinū eſt. Hoc aūt nō ꝯtīgit in ppl̓o: ⁊ ſic maior ꝯueniētia ⁊ maior vnitas fuit in hogeneis. vn̄ dd̓m ē.Uinū bibit̉: ⁊ nō vinū bibunt̉. Sed dicimꝰ ꝙ nō ē ita: qꝛvidemꝰ ꝙ aceruus lapidū hꝫ in ſe naͣm homogeneoꝝ: cuq̄libet pars lapidis ſit lapis: ⁊ tn̄ aceruus dictꝰ de lapidibꝰ collectiue pōt venire ſic̄ ppl̓us ⁊ ſic homogeneſis nonfuit cā illiꝰ ſingularitatis. De ꝑmixtis ⁊ ꝯfuſis dicimꝰ: ſic̄de his q̄ ꝑ naͣm dēſa ſunt vel ꝯfuſa: vt eſt puluis lutuꝫ cenū: qꝛ in talibꝰ ꝯfuſio dēſitati eꝗpollet: ⁊ ſic hn̄t ſingularitatē quā v̓bū pl̓ale nō recipit. ¶ De cōplexiuis aut pl̓alis numeri dico ꝙ magis hn̄t ſe ad multitudinē: vt ſupraocm̄ eſt. vn̄ nulloº. pn̄t ſupponere v̓bo ſingularis numeri.¶ De btō aūt Greg. dico ꝙ vſus eſt auctoritate ſua: ⁊ figuratiue locutꝰ eſt. in ore aūt rudis eēt ſoloeciſmꝰ vel vitiū aliud. Exēplum aūt qd̓ introducit de epicheno al̓r ſihꝫ: qꝛ in gn̄e eſt cōitas: in numero aūt nō. hꝫ enī ſe epichenū ad maſculū ⁊ femellā: ſꝫ cōplexiuū nō hꝫ ſe ad ſingularitatē ⁊ pl̓alitatē in eadē voce: qͣꝫuis ſupponat ꝓ vno ⁊pro multis. An v̓o ſit dicēdū. Nuptiaꝝ alie ſūt bone: aliemale: vel nuptiaꝝ alia bona: alia mala: cum aget̉ de ſuꝑlatiuo dicam. ¶ De patronomicis nominibus.nomen eſt illud: vt dicitPatronomicum. Priſ. in. 2. maio. qꝛ a preprijs tātūmodo deriuat̉ patrū noībꝰ ẜm formā grecā: qd̓ſignificat cū genitiuo pͥmitiui filios vel nepotes: vt eacides eaci filiꝰ vl̓ nepos. ¶ Patronomicoꝝ q̄dā ſunt malge. q̄dā fe. ge. Maſculinoꝝ tres ſunt forme apud grecos.ſ. in on̄: vt peliō: in adios: vt epiradios: ⁊ ī es: vt p̓amides.⁊ hac forma tm̄ vtunt̉ latini. ¶ De hac gͦ forma ſciēduꝫeſt ꝙ patronom coꝝ maſculinoꝝ q̄dā veniūt a noībꝰ prime: q̄dā a noībꝰ ſcd̓e: q̄dā a noībꝰ tertie declinatiōis. Aue