Druckschrift 
Catholicon
Seite
14v
Einzelbild herunterladen
 

ParsII. De īpedimentis accen.

Parsmecū: tecū: ſecū: nobiſcū: vobiſcū: ⁊cͣ. Alijs vero poſtpoſita acuit̉: vt quocū: quacū: q̄cū: ꝗbuſcū. ⁊ in li. 12. p̄pōnū. g.dicit Priſ. Poſtpoſita acuit̉: vt quocū: quacū: quecū quibuſcū. ⁊ in. 12. li. p̄poſitionū. g. dic̄. Priſ. Hecū autē tecūſecuꝫ: nobiſcuꝫ: ⁊ vobiſcū ꝑ anaſtrophen cuꝫ ꝓnoīe p̄poſitio cuꝫ eſt. Qm̄ ſi dicā: ꝑꝑ te: ⁊ te ꝑꝑ idē ſignifico: ⁊ cū quibus: ⁊ ꝗbuſcuꝫ. ſic cū me: ⁊ mecuꝫ. Nlā antiꝗſſimi vtrūqꝫdicebāt: ſed in plurali pͥme ꝑſone cacephati cauſa dicereſolebant per anaſtrophen nobiſcū pro cum nobis. De impedimēto cauſa diſtinctionis.impedit regulas qn̄qꝫ naͣlis accētꝰ.DiſtinctiE Piſtinctionāqꝫ eſt cauſa qͣre oīa cōpoſita ab īde habēt accētū acutuꝫ ſuꝑ antepenl̓. vt exīdedeinde: ꝓinde: ſubīde. cū penl̓. q̄ ē lōga poſitione deberetẜm regulā acui. de hoc vide īfra in inde. Priſ. aūt hoc fieri dicit ꝑ Greciſmū .i. per grecoꝝ morē: qꝛ idē cōtingit inꝗbuſdā aduerbijs grecis: ⁊ iō fit ne p̄poſitio videat̉ ꝑ appoſitionē venire: ſi .ſ. grauet̉. Acuit̉ gͦ vt oſtēdat̉ ꝙ percōpoſitionē venit. vn̄ in. 14. li. t. dicit ſic Priſ. Cū apd̓ grecos p̄poſitio cōpoſita cū dictionibꝰ alijs ꝗbuſdā penl̓. habentibꝰ acutā anpenul. eā facit. ſi addit ſignificationi aliqd̓ apud nos in vno aduerbio hoc ſolet facere inde: deinde: exinde: ꝓinde: ꝑinde: ſubinde: ne ſi grauaret̉ p̄poſitioꝑ appōnē eē putet ante aduerbiū: qd̓ fieri nō licet. ⁊ ī. 12.lib. b. dicit. Inde ⁊ ex eo cōpoſita deīde: ſubīde: ꝑinde: exīde: oīa an̄penl̓. habēt acutā: vel qꝛ ꝑ adiectionē hn̄t de: vtꝗbuſdā videt̉. vn̄ frequēter īuenimꝰ: exin: dein: vel magis: qꝛ p̄pōnes ſeꝑate grauant̉: vt ꝯiūcte eſſe oſtēdantur:acutū ī his aſſūpſerūt accētuꝫ. Quō ꝯiūctio ſi: ⁊ ne: aduerbio qn̄ p̄ponunt qn̄qꝫ: vt ſiqn̄: neqn̄: ⁊c̄. vt dixi ſupra de cōpoſitis a qn̄ in īpedimēto encleſis. Sꝫ videt̉ ꝙ eadē rōepoſſit dici abītus: deītus: delōge: deorſuꝫ: deſurſuꝫ: ſeorſuꝫ: antepenl̓. acuta. Itē Priſ. in lib. de accētu dicit ꝙ oīaaduerbia cōpoſita: q̄ a p̄ponibꝰ cōponunt̉ ſub vno accentu ꝓnunciāda ſunt: vt deīde: exīde. Sꝫ deinde ⁊ exinde:de ꝗbus exemplificat Priſ. acuūt an̄penul. gͦ a ſimili aliaaduerbia cōpoſita a p̄poſitionibꝰ: vt deītus: delōge: deorſum: ⁊ ho̓. vidiſtis qꝛ Priſ. dicit ꝙ aduerbia cōpoſita a p̄poſitionibꝰ ſub vno accētu deberēt ꝓferri: tn̄ nō dic̄ queſyllaba debeat acui penl̓. an ātepenl̓. ⁊ iō circa hoc ē multiplex opinio. Quidā enī ſi q̄rit̉ ab eis ſuꝑ quā ſyllabāobſeruādus eſt ille vnꝰ pͥncipalis accētꝰ: dicūt ꝙ facta cōſideratiōe ad ꝓpriā lege ⁊ naturā accētuādi debēt acui īpenul. cū ſit loga poſitiōe. Facta aūt conſideratiōe acambiguitatē remouēdā q̄ poſſet eſſe: vtruꝫ ſit vna dictiovel oro debent acui in antepenl̓. vn̄ diuerſimode diuerſiꝯſiderādo ipſa diuerſimode ꝓnūciāt ⁊ iſta fuit opīo fratris Roberti anglici. Alij dicūt ꝙ ſemꝑ antepenl̓. debeat acui ne videant̉ eē due partes: vt deīde: aliqn̄: de longe:d̓orſuꝫ: d̓ſurſuꝫ. ſeorſuꝫ: deīceps. Sūt ēt alij ꝗ dicūt ꝙ cōpoſita ab īde ⁊ qn̄ acuūt antepenul. Alia aūt aduerbia ap̄poſitiōe cōpoſita ⁊ aduerbio habēte lōgā penul. acuuntpenul. ẜꝫ regulā gnaͣlē accētus. Excipiunt̉ aūt q̄daꝫ .ſ. cōpoſita a lōge ⁊ ꝯtra: vt a lōge: delōge: ecōtra: decōtra. Itēexcipiunt̉ deinceps: enīuero ⁊ cōpoſita ab ītus: vt deītꝰ:abintus. Iſta ẜm eos antepenl̓. acuūt: ſicut deīde: ⁊ ſiqn̄:ne .ſ. videant̉ eſſe due partes: ſꝫ deorſuꝫ: deſurſum ⁊ ſil̓iaacuūt penl̓. ſed nō videt̉ aliqͣ rōnabilis cauſa qͣre potiusdelōge ⁊ alia que a regula generali accētus excipiunt̉ antepenul. acuāt qͣꝫ deſurſuꝫ deorſuꝫ ⁊ ho. Alij dicūt ꝙ ſemper in p̄dictis ſeruat̉ regula accētus generalis. vn̄ penul.dꝫ acui cū ſit poſitiōe loga: nec excipiūt cōpoſita ab inde.Et iſti muniūt ſe auctoritate Priſ. ꝗ dicit ꝙ in vno aduerbio an̄penl̓. acuit̉: vt īde: deīde: ⁊c̄. vt dcm̄ ē ſupra. Et iſtaopīo magis videt̉ eē ẜm artē ⁊ ītētionē Priſ. ⁊ iſtiꝰ opīonis fuit Pug. vn̄ ipſe dat talē gnaͣleꝫ regulā in libello de

1υυψιτηιυηι aCCeN.dubio accētu ſiue ī rōſario dicēs. Eſt gnaͣlis regl̓a: quā exv̓bis Priſ. in tractatu p̄pōnis aꝑte diligētia lectoris poteris elicere. Si aliqd̓ aduerbiū penl̓. hn̄s lōgā cōponat̉ cūp̄pōne: cōpoſitū idē acuit ipſaꝫ penul. vt alonge: exceptovno ſolo .ſ. īde: a quo ⁊ p̄pōne cōpoſita oīa acuūt an̄penl̓.vt exīde: ne videant̉ eſſe due partes ſi acueret̉ penul. Exhac regula pꝫ ꝙ exīde: ꝑīde: ꝓīde: ſubīde: deīde debēt dici: vt acutꝰ accētꝰ ſit in an̄penul. Itē ex hoc pꝫ ꝙ dꝫ dici:alōge: delōge: ecōtra: abintꝰ. deītus: deorſuꝫ: deſurſuꝫ: vtacutus accetꝰ ſit in an̄penl̓. Ad eoꝝ ſil̓itudinē dicimeē dicēdū deīceps: alioꝗn: aliudē: ⁊ ſil̓ia: vt acutꝰ accētusſit in penl̓. lꝫ nō ſint cōpoſita a p̄pōnibꝰ ⁊ aduerbijs. Naꝫdeinceps eſt cōpoſitū a de ⁊ incepto. aliūde ab alius ⁊ vrde. alioꝗn ab alio ⁊ ꝗn. Dicūt tn̄ ꝗdā ꝙ alioꝗn cōponiturab alio ⁊ ꝗn: qͣꝫtuꝫ ponit̉ aduerbial̓r: qd̓ qꝛ hꝫ vltimaꝫ cōmunē: dicūt ꝙ alioꝗn in penul. pōt corripi ⁊ ꝓdu. ⁊ dicat̉alioꝗn penl̓. acuta vel alioꝗn antepenl̓. acuta. Sꝫ ad hodici pōt ſicut ſupra dictū eſt de vbiqꝫ: qd̓ in accētu potiꝰ ēcedēdū lōgitudini qͣꝫ breuitati cū loga ſit dignior breuiEt dicit etiā Pug. ꝙ ſi inueniat̉ aliꝗd ꝯͣ hāc regulaꝫ in lide accētu: dicēdū eſt ꝙ ille liber nō eſt autēticus: nec credit ꝙ Priſ. eū cōpoſuerit: vel ſi compoſuerit euꝫ ſecutuseſt ibi opīones alioꝝ circa p̄dcā. ſed in maiori volumineſentit qd̓ dcm̄ eſt. Et in iſta opīone ſequor eum ſine p̄iudicio aliaꝝ opīonū. Ad pͥmū ergo qd̓ obijciebat̉: ꝙ .ſ.eadē rōne qͣ dr̄: deīde an̄penul. acuta ne videant̉ eē dueꝑtes or̄onis: vt dicit Priſ. pōt ēt an̄penul. acui: vt delōgedeintus: deīceps: deorſuꝫ: deſurſuꝫ: ⁊ ſic de ſil̓ibꝰ. Dico ꝙrō Priſ. ē eqͣliter ꝓbabil̓ nō ſufficiēs nec nec̄aria. vn̄ fundamētū illoꝝ ꝗ dicūt ꝙ dd̓ꝫ eſt: alōge: deorſū: ⁊ hō antepenul. acuta: ne videant̉ eē due ꝑtes debile videt̉: qꝛ itoa ſil̓i poſſet argui. vt dicit Pug. ꝙ eadem rōne de indicocas: īduco cis: ⁊ īdico cis. penl̓. grauāda eſt ⁊ an̄penl̓. acuēda: ne videant̉ eē due ꝑtes: qd̓ friuolū ē. Si adhuc inſtes ⁊ dicas: qͣre potiꝰ an̄penl̓. in ꝯpoſitis ab īde acuit̉ qͣꝫan̄penul. alioꝝ p̄dictoꝝ .ſ. delōge: deintꝰ: deīceps: deorſū:deſurſū. ⁊ ſil̓iuꝫ. Rn̄º. ꝙ ꝓculdubio hec queſtio mutū videt̉ arguere. Opꝫ ſiquidē īuenire rōnē ſpālem: qͣrepotius cōpoſita ab īde an̄penul. acuant: qͣꝫ alia aduerbiap̄dicta ꝯſil̓r cōpoſita. Sed q̄ eſt illa? dico hoc ſpāliter incōpoſitis ab inde accidiſſe: qꝛ in oībꝰ ꝯpoſitis ab hoc aduerbio īde: ꝯcurrebāt ſyllabe p̄pōnales .i. habētes māmvel imaginē p̄poſitionū: ita ꝙ ſi penul. acueret̉ iā viderētur eſſe tres p̄pōnes in illa iunctura. Et ſicut cā diſtīguēdi vt vltime due ſyllabe tanqͣꝫ p̄pōnes in illa iūctura nōſumerent̉: ſed tanqͣꝫ aduerbiū vnū accētꝰ ad primā ſyllabā trahit̉. Hoc āt nō ꝯtingit in illis deītus: abintꝰ: delonge: deorſum: deīceps: ecōtra ⁊ ſil̓ibꝰ. ⁊ iō pꝫ ꝙ debēt penl̓acuere ſicut regula dic̄. ⁊ hoc ſentit magr̄ ⁊ bene. Predicta ēt opīo eſt ẜm Priſ. qui dic̄ ꝙ in vno aduerbio īde ſolemus hoc facere vt ſupra dixi: ꝙ .ſ. an̄penul. acuat̉: vt deinde. ſed vide ꝗdā hoc ſic exponūt. In vno. i. in vna ꝑte. ⁊q̄ ſit illa pars Priſ. exponit dicēs. In vno .ſ. aduerbio: ſꝫhec expoſitio nō ꝯcordat cū textu: īmo potiꝰ diſcordat: qꝛſtatim ſeꝗt̉: īde vn̄ textus in. 14. li. quē ſupra poſui dicit.Apud nos in vno aduerbio hoc ſolemus facere: inde: deinde: qd̓ .ſ. antepenul. acuit. vide ſupra. vn̄ ſpāliter ⁊ ſingulariter exponit de hoc aduerbio īde. Ad aliud qd̓ obiciebat̉ de Priſ. de accētu vbi dr̄: ꝙ oīa aduerbia ꝯpoſitaa p̄pōnibꝰ ſub vno accētū ꝓnūciāda ſūt: vt deīde exinde.Sꝫ iſta de ꝗbꝰ exēplificat an̄penl̓. acuūt. igr̄ ⁊ alia aduerbia ꝯpoſita a p̄pōne ⁊ ꝯſil̓ia. vt delōge: deorſū ⁊c̄. Dico ꝙnō ſequit̉: qꝛ videlꝫ ſil̓itudo attēdit̉ in gn̄ali: hoc ē dcm̄:ſicut iſta cōpoſita .ſ. deīde exinde ꝓnunciant̉ ſub vno accetu: ita alia compoſita de p̄pōne ⁊ aduerbio: vt de longedeorſuꝫ ⁊ ſil̓ia ſub vno accētu ꝓnūciāda ſūt. nō tn̄ eo ac-