igitur qui fetidos ſacrū bellū cōſcripſerūt quū lex eſſꝫ a̓ p̄cipiteˢex alto deici. a in mare ſubmergia igne cremai ſac̓legos. quūqꝫPhilomelus Onomarchus etPhaylus tres iſti Delphicumſpoliauerint tēplum. ſcd̓m legediuinitꝰ ſuppliciā dediſſe. Alterūenimquū ꝑ aſpera ſcanderꝫ locap̄cipite decidiſſe. ac ita expiraſſeAlteꝝ quū eques ꝑ littora ferretur in ꝓfundo lapſū vna cū eqͥfuiſſe aquis demerſū. Phayluautem alij ſacro morbo ꝯſūptūalij quū tēplum Inabis incēderetur vnā ꝯcrematū fuiſſe tradiderūt Nemo ꝓfecto hec caſu niſiames accidiſſe putabit. Omneˢenim hos tres eiſdem tēporibusꝓpter idem delictū nō alijs ſuꝑplicijs ꝙ lex volebat iure punitos non a fortuna ⁊ caſu ſꝫ d̓mitus credere debemꝰ. Qd̓ ſi nonnulli rapaces ⁊ factioſi hoīes qͥnō alienos ſolūmodo populosſꝫ patrias etiā ſuas ſubieceruntinpune id feciſſe videntur. miradum non e. Primiū enī non ſimilit̓ deus atꝫ homines iudicat. homines enī de maīfeſtis tatumōcognoſcunt. deus vero in aīm ingreſſus ipſū nudos volūtatis ꝑſpicit motus. Quare nunꝙͣ humana iudiciā d̓mo tanꝙͣ meliora ⁊ iuſtiora p̄ponenda ſūt ultis enī hoīes falluntur ſēſibꝰ corporis atqꝫ turbacōibꝫ animi. In

deo autē nihil ē qd̓ fallat. ſꝫ ſumma iuſticiā vnā cū veītate cūctagerūtur. Deinde recte illd̓ impmis fertur id eē apud populumtyranos qd̓ ſunt ī lege ſuppliciaQn̄ igit̉ in ciuitatibꝰ adeo abudant ut nulla legū reuerētia ſit.tūc deꝰ ut viciā repellat ⁊ ad virtutem hoīes cōuertat crudelibꝰatqꝫ tyramcis viris non iniuriapotētiā p̄bet. vicioꝝ enim cumulus ſine crudelitate mūdai nonpōt. ⁊ queadmodum vnidicespublicarū reꝝ ad homicidas ꝓditores ⁊ ſacrilegos interficiendos publice aluntur. nō qꝛ talehoīs excicui laudetur. ſed qꝛ populo neceſſari ē. eodē ꝓfectopacto huiꝰ mundi gub̓nator qͣſi cōmunes vindices tyranos inciuitates exſuſcitat. ut iniuriamatqꝫ impietate aliaqꝫ hmōi vi⁊ crudelitate iſtoꝝ puniat. quiqm̄ nō recto animi ꝓpoſito ſedcrudelitate cōmoti d̓ine voluntati ſubminiſtrarūt. ut ignis ꝯſūpta materia demum extinguitur.ſic ⁊ ipſi quum ciuitates pͣuas īānes hoīm fecernt. tūc demumin ꝑnicie incidunt. Quid autemmiramur ſi tyranoꝝ interdū miniſterio effuſas hoīm iniuias deus cōpeſcit. quum etiā ſepiꝰ nonalioꝝ oꝑe ſed ꝑ ſe ipſum fameterremotū peſte alijſqꝫ hmoī qͥbus multas vrbes deſolatas videmꝰ id factitet? Satis dictum