eſſe puto neminem qui male viuat eſſe felicem vnde maxime ꝓuidentia eſſe probatur. Et poſtaliqua. Ventorum inquit impetus ⁊ pluuie vis non ad perniciem̄ nauigancium aut agricolarum. ſed ad vtilitatem humanigeneis d̓initus mittitur. Aquisenim terra ventis vero regioneꝫque ſub luna eſt inundare ſolet⁊ vtriſqꝫ aīmalia. ī plantas alitauget perficit. Quod ſi nauigates aut agricolas nōnunꝙͣ perdit mrari non debes. Nam ſi aniii oculos parumꝑ volueris eleuareᶜ atqꝫ ut poſſibile homiinede vero bono conſiderare. omniaque nunc admirari videris magno riſu proſequeris? Semperenim quum meliora lateat in locum eorum mala irrupentia laudātur? Quum vero in mediumadſūt bona tunc que contrariaſunt hac luce dilucidius turpitudinem ſuam oſtendunt. Siergo diuinum illud bonum mente cōceperis: nihil eorum que admiratus fuiſti facile apud viciolos inueniri inter bona collocab̓Amiia enim quedam huiuſcemodi particula ſunt. cura verō tociꝰ hūani genei̓s deo ē Otergo in edicōe ludorū atqꝫ certamīs ediles ꝓpt̓ aliquos rei. p.vſus die certamīs mutato fecerūt nōnullos luctatoꝝ nō affuiſſe Sic̄ et deo qͣſi magne cuiuſ
dam ciuitatis tocius orbis curā geres humidiorem eſtatem⁊ vernalem hyemem ad vtilitatem tocius effecit. ꝙͣuis nōnulli hac temporum inequalitatemagna damnā paciantur. Elementorum igitur int̓ ſe tranſmūtacōnes ex quibus mundus cōſtat ⁊ quibꝰ ꝯſeruatur tanꝙͣ neceſſai̓as ipē inſtituit. pruine autem ⁊ niues ceteraqꝫ huiuſmōiad frigiditatem aeris cōſequūtur ſicuti adcōcuſſionem nubifulgurā ⁊ tonitrua: quorū nihilforſan ⁊ ꝓuidētia ſit. Pluuie vero ac venti quū vite alimenti crementiqꝫ cauſa plantarum atqꝫanimalium ſint prouidēcia certe fiunt ⁊ ex iſtis illa ꝯſequūturut ſi editoris muneꝝ libea̓litateatqꝫ magͣficēcia magna vnguetoꝝ copia ꝓponatur: vnde guttis quibuſda in terra defluxis lubricus valde locus effectꝰ ſit: nemo non inſanus prouidētia editoris muneꝝ lubricitatē factameſſe ꝯtenderet: ſed ad magnificētiā abūdantiaqꝫ vnguētorū ꝯſecutam ꝯcederꝫ ris ſimilit̓ ⁊ aliahuiuſmodi non ſūt nature opera pn̄cipaliter ſꝫ nubibꝫ natualiquadā rōne accidentia ⁊ tn̄ etiāhec prudentioribus ꝯferunt: traqͥllitatē enī aeris motus vetoꝝhyemes ⁊ ſerenitatē hijs ſignip̄dice̓ ſolēt. fornices porticuſqꝫnū vides qͦrūplurum ad meidiē