iniuſti homines pendēt. Cuiusrei qui ſiculam ꝯſcripſer̄t hiſtoria teſtes locuplētiſſimi ſūt. Nāvel amatiſſima vxorē ſuſpectamadeo fuiſſe tyranno dicunt ut tābulis cubiculūſtrauerit quo maior ſonitus quū ad eū iret excitaretur. nūdūqꝫ ita ut nihil occulte ferre poſſꝫ. aditumqꝫ ipſū foueā intercepiſſe. ut vel ſaltibꝫ vl̓longis gradibꝫ vel aſcēſu deſcēſuqꝫ pergendo nullum poſſet telum occultare. Quod quātiſqꝫigitur animꝰ hominis qͥ vel vxore ita ſuſpectā habebat malis refertus erat Illis certe mihi ſimilimus videtur fuiſſe qui quum adalta p̄cipicia ſcandant anꝙͣ adcacunē ꝑuenerint timore ꝑculſinec alciorapetunt iam feſſi: necdeſcendere audēt quū ad hīatū⁊ ꝓfūditate deſpexerint. Tyrannide nempe qͣſi d̓mam reaggreſſus quū peicula eius cognouiſſꝫ⁊ ſtanti in ꝓpoſito inumerabiliavidebat indies pericula. ⁊ ab eūti mortem imiminere non dubitabat. omnibus ⁊ ſi non corporibus ſed ammo tamē aduerſueum armatis: quod ille ipſe dionyſiꝰ ita eſſe ſignificauit. Namquum quidam vitam tyrannorum apudeū quaſi beatam laudibus efferret vocaſſe ad cenāregio apparatu ꝯſtructam homine dicitur. ac ſuꝑ caput illiꝰ ſedēiis acutum gladiu tenuiſſimo fi

loſuſpendiſſe. quē poſtea ꝙͣ re pēte ꝯuiua ille r̓ſpexit nec ſurgereinde auſus timore tiranni nec bibere aut comede̓ potens peiculoꝑculſus ceruice ac oculis ad pedētem gladiū directis m ortemexpectabat. Quod quum vidiſſet Dionyſius nu̓m inquit intelligis ꝙͣ beata ſit vitā noſtra? talisenimi ē niſi velimꝰ nobiſmet ipſadulari Omniū enim reꝝ cōpiahabentes propter frequentiampericulorum ⁊ impendētem formidinem nulla frui poſſumus. Illis ſimiles qui a deformibꝰ ſepemeretricibꝫ decipuitur. que veſte atqꝫ auro valde ornate ⁊ fuco faciei deformitatem occultantes quaſi hamo piſces hijs niſidijs captos attrahunt adoleſcētes. Hac infelicitate nos premimur qui multis felices videmuret ſicut tormentis multi cōguntur mentis ſue arcana ꝑ andereſic interdum huius vite moleſtia victi veriſſimas voces de miſeria noſtra emittimus. Illis enīcerte ſimiles animalibus tyranni ſumus que ſagmantur. quibus comedendi bibēdiqꝫ nonad aliud ꝙ ad perniciem ſuamcopia ſolet offerri. Multi autēpecunie cupiditate victi manifeſta dederunt ſupplicia. Cuiusrei exempla ⁊ſi quotidie videmus. vnum tamen ex priſcis referre operep̄cium duximꝰ Dicūt