nōnunꝙͣ eligit. ⁊ ieiunio ceteriſqꝫ laboībꝫ appetitu carnis frenat. p̄terea naturā corꝑis titillacōne gaudet voluptatū. ⁊ volūtas labore plerūqꝫ amat. Multi aut peiora ſecuti natua̓lē vſumad eū qui p̄ter naturā eſt cōuertur. maſculi in maſculos turpitudinē operates. Ita non in omnibꝫ racō vnicitur. ſꝫ interdū ipſa ducit interdum aūt ducitur.adeo ut nōnunꝙͣ mori meliꝰ ꝙͣviuere iudicaueīt. ꝓprijs homomanibꝫ ſe ipſū interimat Si ergo ſolumodo ad corpus vniuerſa ſibi eſſꝫ cōcertaco. non magbeneuiuēdi eſſꝫ difficultas. Nūcquum hanc vita deus nnit̓ multacōſtitueīt. inter hoīes int̓ beluainter ignem etiā atqꝫ aqua cotinenteqꝫ aera. non ē ſibi ſolūmodo pugnandū aduerſus cōuinctam corꝑis natura. veru etiamad īfinita pene exteriora Crebroenimi naturā etia ciboꝝ ⁊ cotinetis temperies a econtra frigoraeſtꝯ aliaqꝫ huiuſcemodi ꝯplura natura quidē facta. nobis autem ꝑ accidens ingruēcia nō parum ꝓpter corꝑis natura q̄ nonfacile pōt exceſſus exteiores ſufferre volūtatem hoīs ꝑturbantad hec illi qͥbuſcum viuius volūtatem plerūqꝫ noſtra racōibꝰaut quouis alio mō ad ſua conuertūr. ⁊ alias meliore. alias peiore efficiunt. Solet enī cōuer

ſacō praua nocere. ſic̄ ecōtra bonā ꝓdeſſe. bonos quippe moreˢconu̓ſacō mala corrupit. velutietia pͥui mores ꝓba ꝯu̓ſacōnecorrigūtur. ſic igr̄ rōnal̓ aīe virtus hūc atꝫ illuc ab exterioribꝰfertur Rurſus aut viribꝰ ſuis diuinis aliqn̄ ſuꝑat cūcta. ⁊ muicto robore ph̓atur. Quid dicaꝙ quibuſdā ſeculis excelſo magnoqꝫ aīmo hoīes ⁊ robuſtiſſimis corꝑibꝫ abudarūt. nōnulliˢecon? q̄ oīa gub̓nacōi tociꝰ aptiſſiē ꝯgruētiā ꝙ maximū ortuvaietate reꝝ faciūt. Oībus autēſimplicit̓ tā hijs qͦrūnos ſumꝰca ꝙ hijs qͥa natura fiūt. a extnſecus accidut. vnā ompotes atꝫoīa penetras ꝓuidentia dei p̄ſidet. q̄ vniuerſa ineffabilibꝰ gubernas racōnibꝫ. multa etiā eoꝝque natura fiunt cōmutat: auxiliūqꝫ affert. ut ea quoꝝ nos ſumus cauſa ⁊ eligamꝰ ⁊ oꝑem.hijs omnibꝰ triꝑtito ut diximꝰdiuiſis in ea q̄ in nobis ſunt. inea que ſcd̓m natura. ⁊ in ea queꝑ accidēs fiunt. oībuſqꝫ iſtis advolūtatem dei reductis. nullū locū fatoꝝ poſſidet racō. hinc etiavn̄ maloꝝ ſcaturiat fons aperitur. qͥ nullum locū habꝫ in hijsque ſcd̓m naturam aut corporea anmo fiunt. ſꝫ nec in hijs queformſecus accidunt. Solūmoautē in libero animi motu. quado non ſcd̓m naturā neqꝫ recte