mouetur: ſꝫ a regia exiēs via ſpōte dn̄s enim ſibi ipſi animꝰ eſtpreter natura fertur: quūqꝫ precipuū honore a deo acceperit utliber ſit. ⁊ ſui motus iudex d̓inaq̄dā lex inūicta ſibi naturalit̓ ēque in ip̄o anteriore r̄ceſſu exclamat via r̓gia ꝓficiſcais noli addexteram aut ſiniſtrā declinare.via vero regia recta eſt qua vnicuiqꝫ aīe qͣſi naturā nſita legeꝫauxiliatrice ad opꝰ creator nob̓inſtituit. Sic̄ ꝑ legē rectā oſtedit via ꝑ poteſtatem vero liberaeffecit: ut ī ip̄a eſſꝫ virtutis premia ſine vi aliqͣ eligere quū poſſit etiā ꝯtrariā malle Ita ſi ꝓpriomotū naturalē deſpexerit legemfons vicoꝝ ſpōte non aliūde neqꝫ ulla neceſſitate ſꝫ libea̓ voluntate atꝫ iudicō facta ē eligentisigͦr culpa ē deꝰ vero inculpabil̓ē. nec enim praua deus a̓ naturaa ſubſtāciam aīe creauit. Quūenim ipē bonus ſit. bona ſūt oīaque ab eo creata ſūt. Hona igitur ſunt oīa. que natura īſunt?Vnicuiqꝫ racōnali aīe libeꝝ arbitruū natura inē Honū ergo ēid ad eligēda bonā creatū. ideoqn̄ male agit nō ē natuā culpāda. nō enim natura ſꝫ pret̓ naturā malū agitur. quū ſit electōisdeprauate nō nature opus Cuienī virtus ad eligēda boͣ ineſtſi ea nō elegit. ſꝫ ſpōte melioībꝰſpretis mala imitatꝰ ſeqͥtur. qͥs

pōt eū dicere morbi ſui cām nōfuiſſe p̄ſertim quū nſita atꝫ ſalutarē legem volens ꝯtempſerit.Qui ergo iſtis omnibꝰ reiectia neceſſitate motuqꝫ ſtellarumoīa dep̄hendere putat. nec nob̓ſed virtuti q̄ oīa mouentur peccandi cām tribuit. is quo nonimpius atqꝫ amens erit. Tſā ſifortuna ⁊ caſu abſqꝫ aliqua ꝓuidentia ferri omnia opinātur. īpietatis crimine reus mēte captusqꝫ videbitur. qm̄ pulcherrimū reꝝ omniū ordine non ꝑſpitiat. ſin vero ꝓuidētia dei ⁊ optima racōe cūcta gub̓nari fateturqm̄ tn̄ non peccae vi fatorū deliquētes ꝯcedat nccē ē cauſāqꝫ delictoꝝ d̓ine attribuat ꝓuidentie mutato vocabulo ncc̄itate ⁊fatum ipſā appellās impiꝰ ꝓfecto iudicabitur. ȳmo vero peſſimus oīm. qꝛ creatorē vniuerſialios ad adultei̓a alios ad rapinas. alios ad alia vitiā īpelli arbitretur. Vn̄ ſeqͥtur a̓ hec peccata nō eē aūt peccādi cām in creatorē referriNā ſiue quū videatvniu̓ſa cūctiſqꝫ adſit peccare homies cogit. ſiue ſtellarū motuivim cogēdi ꝯceſſit. Ipē certe a ꝑſe ipſū a ꝑ orbes celeſtes qͣſi perorganū nolētes hoīes ad vitiaimmittit Quare nō iure hō ſꝫ creator eiꝰ peccator erit qͦ dogmatenihil ſceleſtiꝰ excogitai poteſt.Ita qui ratorum neceſſitatem eē