aduobus cōtrarijs animo atqꝫcorpore cōſtet. quumqꝫ corpusex conſequenti ut organum animo attributum ſit. anima verode intellectus ſubſtātia p̄cedēteſit racōne creata. ⁊ illd̓ quidēirracōnale corruptibile ac morlehec aūt irrōnal̓ in corporea atqꝫimmortal̓ quumqꝫ corpore beluis aīo rōnali immorliqꝫ nature cōiungamur Iure ita ꝯpoſitūhoc animal quū ſimplex naturaſit. duplicit̓ diu̓ſaqꝫ viā viuēdiracōnem cōplectitur. Nā ⁊ nature corꝑis ſeruit. ⁊ d iuiniorē partem ſi ſe ipſū cognouit non ſpernit libertatis ſue cupidū. ita idē⁊ ſeruit ⁊ liberum eſt. talē enima deo corꝑis atqꝫ anime quibꝰipſe ſciuit racōnibꝰ cōiunctionēhomo ꝯſecutus ē Si ergo qͥſpīaq̄ corporis aut animi nature ſūtfati vocabulo abuſus neceſſitatiſubicijt. vehemēter errat. ſi enīneceſſitas que impediri nō pōtfatu eē intelligitur. multa veroaīe ⁊ corꝑis naturā conſequētiaimpediūtur. infinitaqꝫ foriſecꝰpreter naturā ⁊ aīme ⁊ corporiaccidūt quo fatum ⁊ natura idēatqꝫ vnum erit? fiunt enim ī nōbis multa voluntate que in nob̓eſt. cuiuſmodi ſunt que ſcd̓m naturā anime appetimus multa etiam corꝑis natura fiunt alia iſtiamimodico ⁊ corpori accidunt.q̄ alijs natura conueniūt ſꝫ neqꝫ
animi lib̓tatē neqꝫ coporis naturā neqꝫ quecūqꝫ fornſecus accidūt. iure qͥſpiam a cā ſubtrahat.Cauſa vero omniū ⁊ q̄ lib̓tatisnoſtre ſūt. ⁊ que nature corꝑisſunt. ⁊ que accidūt extrinſecusdeus eſt a quo vniu̓ſa que ſuntꝓducūtur. De omnibus enim q̄ſunt ſcriptua̓ id dicit quoniā ipſe dixit ⁊ facta ſunt: ip̄ē mādauit⁊ creata ſunt. Si ergo quū aliavolumꝰ alia p̄ter opiniōem accidūt nr̄am memīſſe tunc debemꝰcōiūctionis huius noſtre q̄ corpore atqꝫ animo conſtat vnderationalis atqꝫ intellectiua ānima in infantis corpore preter naturā ſuā irracōnalis eſſe videtur⁊ intellectus egrotacōne corporis verſus inſanit: ⁊ ſenectute inſtrumētis omnibꝰ cōfectis intellectiue anime virtus hebetatur:dolores rurſus preter natura vehementius corpus vrgentes lib̓tatem animi deiciunt que doloribus victa corpus ꝯſequitur Itapatꝫ ineuitabilia q̄dam vinculalib̓tati aīe ꝑtim a natua corꝑis.ꝑtim ab exteioribus immine. ſedvolūtas hoīs ad tatū virtutis interdū ꝑuenit ut ⁊ natue̓ corꝑis⁊ exteioribꝫ cūctis reſiſtat. Corpus eīplerūqꝫ ad venerē fert̉ ⁊aīa habeis vtes rōnis ſb̓igit corporis impetu atꝫ domat famē ſitiac frigoe̓ corpꝰ ꝯficit̉ ⁊ r̓mediaq̄ritat: at volūtas ecōtra: ea ipſa