cle. i. de ſepul. Iteꝫ videtur caſus hic ſetundum alium intellectum quia hic intelligatur quando priuſ pronunciaturſuper recuſatione qꝛ verba vt predixidebent intelligi cum effectu. nec aliter ꝑverba imꝑatiui modi diceretur ꝙ iſte r̄cuſatus debet delegare vt patet ibi executor ab ip̄o deputet̉ ⁊cͣ. non obſtat. c. cūſpeciali de quo doctores faciūt fūdam̄tuꝫ qꝛ dico ꝙ illa clauſula de recuſatōris aſſenſu. nō ponit̉ ibi neceſſitatiue. ſꝫpotius inſtructiue vt euitaretur iudicꝭ.r̄cuſandi facultas vt ſit ſenſus ꝙ iud̓xrecuſatus debet ꝯmittere cauſā. ſed necontingat recuſatiōem fieri in infinitūcongruum eſt. ꝙ requirat ꝑciuꝫ ꝯſenſūAd hoc allego tex. opti. in ſimili in. c. ſuper queſtionū in ꝟſi. cum autem de offi.vele. vbi dicit tex. ne auditor datus ſuꝑmedijs cauſe valeat recuſari. ſtatuimꝰvt de ꝑtium detur vel recipiatur aſſenſu ⁊cͣ. Et dixit ſtatuimꝰ vt ibi dicit gl. nōſtatuendo ſed potius ꝯſulendo. qꝛ ⁊ ſn̄p̄cium aſſenſu p̄t delegatus ꝯmiſſiōemfacere vt in p̄alle. c. ſuꝑ queſtionum ꝟſiquē vero. Si ergo verbum ſtatuimꝰ ibioſultiue ponitur ⁊ nō neceſſitatiue. qꝛmateria non neceſſitat multo fortius īcaſu p̄alle. c. cum ſpeciali cuꝫ ꝟba neceſſitare non d̓bent Et pro hoc iſte tex. ibiin pͥma ꝯmiſſione nihil dicit̉ de ꝑciū cōſenſu. ſed poſtmodū vt euitaretur infinitas recuſandi ꝯſultiue requrit̉ Itemilla verba de recuſatoris aſſenſu nō pn̄tintelligi ꝓprie vt iacent. qꝛ ſequeret̉ abſurditas. pͥmo ꝙ in recuſatiōis optiōeeſſet trahere reum ad remotum iudiceꝫſine eius culpa Item iudex deputaret̉vni ꝑti tantum ꝯtra. l. obſeruandā. ff. d̓iudi. et no. in. c. cum R. de offi. dele. ⁊ ſiciudiciū claudicaret quia liceret vni qd̓alteri ꝯtra regulam non licet de re. iurꝭ.li. vi. ⁊. c. i. ⁊ ij. de mu. peti. ⁊. l. ſi cum dieſ.§. ſi arbiter. ff. de arbi. vnde ⁊ glo. ⁊ doctenentes ꝯtrariam ſententiam. īpropriant illa verba. ⁊ addunt dicentes ꝙ eērequiritur ꝯſenſus alterius ꝑtis. Sꝫ ſineceſſitatiue loqueret̉ ibi tex. abſqꝫ dubio feciſſet mentiōem de conſenſu vtriuſqꝫ ꝑtis. bene eniꝫ ſciuiſſet dicere ſi voluiſſet. c. ad audientiā de deci. ſꝫ qꝛ loqͥt̉inſtructiue egit mentiōem de recuſatoris aſſenſu quia erat p̄ſumptio contraeum ne iterum recuſaret ar. hic ⁊ in regula ſemel de re. iurꝭ. li. vi. licet ſecus ſitin delegato vt ꝓbatur in p̄alle. c. iudexin ꝯmiſſione enī fienda ꝑ euꝫ neceſſarioexigitur ꝑtium ꝯſenſuꝝ qꝛ negatio preponitur verbo pōt. quo caſu illud ꝟbūīportat neceſſitatē vt dicit glo. ſingularis in regula bn̄ficiū de re. iurꝭ. li. vi. Etpōt eſſe diuerſitatis ratio inter delegatum ⁊ ordinariū. qꝛ delegatꝰ nihil habꝫiure pprio ſed iure delegātis vt le. ⁊ nōin. c. p. ⁊. g. de offi. dele. ⁊. c. ſane e. ti. et. l. iin fi. de offi. eius cui man. eſt iuriſdic. d̓legans vero non intendit ꝯmittere cāꝫꝑſonis ſuſpectis vt in. c. cū inter pͥoremde excep. Ideo ſi delegatus eſt ſuſpectꝰnō pōt ꝯmittere cauſam ſine p̄ciū ꝯſēſuqꝛ non habet iuriſdictionem efficaciterſed elidibilem. imo plus dicit ibi gl. nōbiliſ ꝙ ſi ſnīa eſſet lata a iudice ſuſpectopoſſet retractari ſi poſt ꝓbatiōem ip̄iusde tegit̉ ſuſpitio. qꝛ papa nō intendebatſibi cauſam ꝯmittere. et idem tenet glo.ī. c. quia ſuſpecti iij. q. v. ⁊ bene facit ibitex. ⁊ in. c. accedens pͥmo ſupra vt li. nōꝯteſta. facit quod in ſimili noͣ. glo. in. c.exceptio iij. q. vi. ⁊ Io. cal. in. c. ij. de ordiꝯgni. ⁊ qd̓ no. in. c. inſinuāte de offi. deleOrdinariꝰ vero habet iuriſdictiōem generalē ⁊ licet ꝓpter ſuſpitiōem nō habꝫexercicium in cauſa pͥncipali. habet tn̄iuriſdictiōem. et poterat cauſaꝫ velegare reſpectu ordinarie ⁊ generalis iuriſdictiōis quā habet. qꝛ ꝯmittendo neutri ꝑcium ſuſpecto maxime de ꝑcium ꝯſenſu nulla pōt ꝯtra eum oriri ſuſpitiofacit quod. sͣ. dixi ẜm Inno. in p̄alle. c.ex ꝑte de ꝟ. ſigni. vt iudex ꝓpriam īiuriam poſſit vlciſci qn̄ ceſſat ſuſpitiōis cā⁊ facit. c. ꝓpoſuit. jͣ. de appel. ibi patet ꝙal̓s ſuſpectus pōt ſuſpition non obſtate in facto notorio ꝓcedere. ⁊ tn̄ etiā tūcpōt excedere modum in exequendo. vtin. c. quod ad ꝯſultatiōem de re iudi. dequo iura non curant quia ꝓmptū ē hͦcaſu remedium appellandi. ita ad ꝓpoſitum licet ſit al̓s ſuſpectus in ꝯgnoſcendo non tamen in d̓legando etſi ꝯmittitꝑſone ſuſpecte ꝓmptū eſt remediū recuſandi vt hic. et appellandi ſi non admittitur r̄cuſation̄ exceptio in. c. ſuper queſtionuꝫ in fi. de offi. dele. Et ꝑ hec tollit̓alia obiectio quā faciebat dus vincen-